What do you think?
Rate this book
Als gäbe es einen Himmel
Jef träumt davon, ein Held zu werden, am liebsten gemeinsam mit seinem besten Freund Ward. Seine Schwester Renée braucht keine Helden. Sie liebt Ward, sein betörendes Spiel auf dem Saxophon und seinen samtenen Blick. Aber es ist 1943. Mitten im Krieg. An der Ostfront wird ein knallharter Krieg gegen die Russen geführt. Die Deutschen erleiden große Verluste und brauchen dringend tapfere junge Männer, um ihnen zu helfen. Für die Jungen eine Traumchance, ein Held zu werden. Für Volk und Vaterland. Für eine bessere Welt. Ward zieht lieber heute als morgen los. Aber nicht alle denken so.
Eine ergreifende Geschichte über Krieg in Zeiten der Liebe, und über die zerstörerischen Entscheidungen, zu dem ein Krieg die Menschen zwingt.
Eine ergreifende Geschichte über Krieg in Zeiten der Liebe, und über die zerstörerischen Entscheidungen, zu dem ein Krieg die Menschen zwingt.
617 pages, Hardcover
First published April 1, 2008
52 people are currently reading
1712 people want to read
About the author
Els Beerten
18 books38 followersEls Beerten is een Vlaams schrijfster.
Els Beerten werd geboren op 27 maart 1959 te Hasselt. Ze bracht haar kindertijd en jeugd door in Koersel.
Aan de KU Leuven studeerde ze Nederlands en Engels (1977-1981) en volgde tegelijkertijd een lerarenopleiding aan dezelfde universiteit. Daarna liep ze een aantal jaren dagschool aan de Toneelacademie van Maastricht.
Sinds 1985 onderwijst ze Nederlands, Engels en Creatief Schrijven aan het Sint-Jozefscollege van Aarschot.
Els Beerten in de Nederlandstalige Wikipedia
Els Beerten werd geboren op 27 maart 1959 te Hasselt. Ze bracht haar kindertijd en jeugd door in Koersel.
Aan de KU Leuven studeerde ze Nederlands en Engels (1977-1981) en volgde tegelijkertijd een lerarenopleiding aan dezelfde universiteit. Daarna liep ze een aantal jaren dagschool aan de Toneelacademie van Maastricht.
Sinds 1985 onderwijst ze Nederlands, Engels en Creatief Schrijven aan het Sint-Jozefscollege van Aarschot.
Els Beerten in de Nederlandstalige Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 194 reviews
February 1, 2018
Er zijn van die boeken die je aan het twijfelen brengen. Twijfelen aan vaststaande waarden als: jeugdliteratuur is voor de jeugd en kan dus niet op een literatuurlijst van de bovenbouw. Maar met die redenering ontneem je mensen dus de mogelijkheid om te genieten van een boek als Allemaal willen we de hemel. En dat zou eeuwig zonde zijn... Een prachtboek! Twee jongens in het midden van de Tweede Wereldoorlog die op zoek zijn naar heldendom. Geschreven vanuit vier perspectieven die in een drietal verhaallijnen naadloos in elkaar overlopen zonder dat je het gevoel krijgt dat het gekunsteld is. De rol van de kerk is wel erg zwart-wit neergezet, maar Beerten schetst het verhaal van de twee vrienden die, geïnspireerd door hun priester-leraar, naar het Oostfront willen trekken als een klassiek noodlotsdrama. Het zette mij aan het denken over hoe beïnvloedbaar en weerbaar ik zou zijn geweest.
March 31, 2022
“Want we wilden helden worden […], hij en ik, zweven boven de wereld, dat gingen we doen.”
March 15, 2018
Hoe bepalend kunnen de keuzes zijn die we maken en wat een grote rol kunnen volwassenen spelen als je zelf nog jong en naïef bent. Els Beerten heeft een bijzonder knap jeugdboek geschreven: mooi geconstrueerd met de verschillende standpunten, en tegelijk erg genuanceerd over het verschil tussen goed-slecht tijdens WOII. Wat een verschil met Engelstalige YA-literatuur die vaak wat hysterischer en dramatischer is. Nochtans ontbreekt het dit boek zeker niet aan drama, maar wat wordt het mooi verteld.
Aan volwassenen zou ik dit boek evenwel niet echt aanraden: daarvoor is het taalgebruik iets te simplistisch en het boek iets te veel gericht op dialogen en handelingen. Maar omdat ik overduidelijk niet tot het doelpubliek behoor, zou ik niet durven om dit pareltje van een jeugdboek minder dan vier sterren te geven.
Aan volwassenen zou ik dit boek evenwel niet echt aanraden: daarvoor is het taalgebruik iets te simplistisch en het boek iets te veel gericht op dialogen en handelingen. Maar omdat ik overduidelijk niet tot het doelpubliek behoor, zou ik niet durven om dit pareltje van een jeugdboek minder dan vier sterren te geven.
August 30, 2025
?Leeskring Leiderdorp
🤔Heel mooi geschreven en gecomponeerd oorlogsboek vanuit verschillende jeugdige perspectieven. Het boekwerk was wel een lange zit, maar die moeite meer dan waard: genoten van zowel de schrijfstijl als de verhaallijn...en o,ja, zeker ook een boeiend boek voor volwassenen😉
MW28/8/25
🤔Heel mooi geschreven en gecomponeerd oorlogsboek vanuit verschillende jeugdige perspectieven. Het boekwerk was wel een lange zit, maar die moeite meer dan waard: genoten van zowel de schrijfstijl als de verhaallijn...en o,ja, zeker ook een boeiend boek voor volwassenen😉
MW28/8/25
March 8, 2015
More reviews on my blog, Exploring Pages.
Note: This book is written in Dutch, and I see no reason as to why I shouldn't review it in the same language, my mother tongue. To all you native speakers, enjoy!
Er bestaat geen twijfel over het feit dat Els Beertens Allemaal willen we de hemel, een zeer interessant en vooral een innemend boek is. Ik kwam zo veel aspecten tegen die ik nooit had verwacht wanneer ik begon met lezen. Dit boek is namelijk zo samengesteld, dat het meer dan duidelijk is dat het niet is geschreven op één dag. Over zowel de gebeurtenissen en de sfeer van het boek moet enorm veel zijn nagedacht. Dat was immers de indruk die ik kreeg.
Om te beginnen over de verschillende vertelstandpunten die men tegenkomt in het boek, ik moet toegeven dat het ietwat moeilijk is om een echte houvast te krijgen op wie wanneer juist vertelt. Zeker in het begin. De personages die het verhaal vertellen zijn van hetzelfde gezin - op één uitzondering na -, en voor mij was het altijd even nadenken wie ook alweer aan het woord was. Na een tijdje begon ik de kleine verschillen in taal te herkennen, wat cruciaal was om de stemmen van de personages te onderscheiden. Naarmate kreeg ik het meer en meer onder de knie, en uiteindelijk kon ik mezelf helemaal verliezen in het super mooie verhaal.
Het verhaal zelf vertelt over de verschillende levens van gewone Vlaamse burgers in de Tweede Wereldoorlog. Niets speciaals als je het mij vraagt, maar toch boeide alles wat hen overkwam mij enorm. Juist omdat alles zo realistisch was weergegeven, kon ik het niet laten om veel interesse te tonen in de gebeurtenissen die Beerten zeer zorgvuldig heeft beschreven en vormgegeven. Vooral dat laatste vond ik gewoonweg uitmuntend. Het boek namelijk is niet alleen opgebouwd uit verschillende vertelstandpunten, maar ook de chronologie zit op een speciale manier in elkaar. De geheimen die de personages in het begin met zich meedragen, worden doorheen het boek langzaam ontrafeld, en op een geniale manier komt alles samen. Alles bij elkaar willen puzzelen was mijn ultieme drijfveer naar de climax toe. En de climax zelf? Laten we zeggen dat die mij niet onberoerd liet.
Een boek wordt nooit geschreven zonder enige schoonheidsfoutjes. Hier is het jammer genoeg ook het geval. Het tempo bijvoorbeeld, vertraagde zodanig op sommige momenten waardoor ik erg veel moeite had om door te gaan met lezen. Verder werd er te veel aandacht besteed aan bepaalde aspecten van het boek, terwijl anderen zo subtiel waren uitgevoerd dat men er bijna zou hebben overgekeken. Te subtiel, als je het mij vraagt. Het leek wel alsof alle romances in het boek - buiten die van Ward en Renée - opeens daar waren, zonder veel ontwikkeling tussen de liefde en de eerste ontmoeting. Misschien ben ik wel gewoon een hopeloze romanticus die te veel aandacht besteed aan elk romantisch gebaar dat ik tegenkom in een boek. Misschien niet, maar toch blijf ik het gevoel hebben dat er op dat vlak zeker iets miste.
Wat mij vooral verbaasde, is dat de taal waarin het geschreven was geen impact had op mijn leeservaring. Toch niet op een negatieve manier. Integendeel, Beertens schrijfstijl fascineerde me doorheen het hele boek. Ik ga me niet inhouden wanneer ik zeg hoe jaloers ik was. Ik benijdde van haar gebruik met woorden, hoe zelfs de simpelste zinnen toch zo mooi klonken wanner ik ze las. Voor mij was dat zeker iets wat ik kon appreciëren.
Kort samengevat, ik zie nu in waarom Allemaal willen we de hemel nog tot op de dag van vandaag door iedereen wordt gelezen. Het is een wondermooi verhaal over oorlog. Over vriendschap. Over de hartverscheurende keuzes wanneer die vriendschap op de proef gesteld wordt.
Een kleine extra notitie over twee personages: Jef mag dan wel de zogezegde held van het verhaal zijn, maar al vanaf het prille begin boorde Ward zich in mijn hart. Welke gruwelijke dingen hij ook deed en ondanks alle foute keuzes die hij maakte, mijn sympathie voor hem bleef. Zo is Beerten weer een fantastisch schrijfster die laat zien dat men een vijand nooit zwart-wit mag zien, noch een held.
“Onze Jef was een rare. Ik heb lang gewenst dat ik nog een andere broer had. Maar ik had er maar één, en dat was Jef. Misschien zijn helden altijd raar.”
― Els Beerten, Allemaal willen we de hemel
Note: This book is written in Dutch, and I see no reason as to why I shouldn't review it in the same language, my mother tongue. To all you native speakers, enjoy!
Er bestaat geen twijfel over het feit dat Els Beertens Allemaal willen we de hemel, een zeer interessant en vooral een innemend boek is. Ik kwam zo veel aspecten tegen die ik nooit had verwacht wanneer ik begon met lezen. Dit boek is namelijk zo samengesteld, dat het meer dan duidelijk is dat het niet is geschreven op één dag. Over zowel de gebeurtenissen en de sfeer van het boek moet enorm veel zijn nagedacht. Dat was immers de indruk die ik kreeg.
Om te beginnen over de verschillende vertelstandpunten die men tegenkomt in het boek, ik moet toegeven dat het ietwat moeilijk is om een echte houvast te krijgen op wie wanneer juist vertelt. Zeker in het begin. De personages die het verhaal vertellen zijn van hetzelfde gezin - op één uitzondering na -, en voor mij was het altijd even nadenken wie ook alweer aan het woord was. Na een tijdje begon ik de kleine verschillen in taal te herkennen, wat cruciaal was om de stemmen van de personages te onderscheiden. Naarmate kreeg ik het meer en meer onder de knie, en uiteindelijk kon ik mezelf helemaal verliezen in het super mooie verhaal.
Het verhaal zelf vertelt over de verschillende levens van gewone Vlaamse burgers in de Tweede Wereldoorlog. Niets speciaals als je het mij vraagt, maar toch boeide alles wat hen overkwam mij enorm. Juist omdat alles zo realistisch was weergegeven, kon ik het niet laten om veel interesse te tonen in de gebeurtenissen die Beerten zeer zorgvuldig heeft beschreven en vormgegeven. Vooral dat laatste vond ik gewoonweg uitmuntend. Het boek namelijk is niet alleen opgebouwd uit verschillende vertelstandpunten, maar ook de chronologie zit op een speciale manier in elkaar. De geheimen die de personages in het begin met zich meedragen, worden doorheen het boek langzaam ontrafeld, en op een geniale manier komt alles samen. Alles bij elkaar willen puzzelen was mijn ultieme drijfveer naar de climax toe. En de climax zelf? Laten we zeggen dat die mij niet onberoerd liet.
Een boek wordt nooit geschreven zonder enige schoonheidsfoutjes. Hier is het jammer genoeg ook het geval. Het tempo bijvoorbeeld, vertraagde zodanig op sommige momenten waardoor ik erg veel moeite had om door te gaan met lezen. Verder werd er te veel aandacht besteed aan bepaalde aspecten van het boek, terwijl anderen zo subtiel waren uitgevoerd dat men er bijna zou hebben overgekeken. Te subtiel, als je het mij vraagt. Het leek wel alsof alle romances in het boek - buiten die van Ward en Renée - opeens daar waren, zonder veel ontwikkeling tussen de liefde en de eerste ontmoeting. Misschien ben ik wel gewoon een hopeloze romanticus die te veel aandacht besteed aan elk romantisch gebaar dat ik tegenkom in een boek. Misschien niet, maar toch blijf ik het gevoel hebben dat er op dat vlak zeker iets miste.
Wat mij vooral verbaasde, is dat de taal waarin het geschreven was geen impact had op mijn leeservaring. Toch niet op een negatieve manier. Integendeel, Beertens schrijfstijl fascineerde me doorheen het hele boek. Ik ga me niet inhouden wanneer ik zeg hoe jaloers ik was. Ik benijdde van haar gebruik met woorden, hoe zelfs de simpelste zinnen toch zo mooi klonken wanner ik ze las. Voor mij was dat zeker iets wat ik kon appreciëren.
Kort samengevat, ik zie nu in waarom Allemaal willen we de hemel nog tot op de dag van vandaag door iedereen wordt gelezen. Het is een wondermooi verhaal over oorlog. Over vriendschap. Over de hartverscheurende keuzes wanneer die vriendschap op de proef gesteld wordt.
Een kleine extra notitie over twee personages: Jef mag dan wel de zogezegde held van het verhaal zijn, maar al vanaf het prille begin boorde Ward zich in mijn hart. Welke gruwelijke dingen hij ook deed en ondanks alle foute keuzes die hij maakte, mijn sympathie voor hem bleef. Zo is Beerten weer een fantastisch schrijfster die laat zien dat men een vijand nooit zwart-wit mag zien, noch een held.
May 14, 2025
Toen ik 16 was vond ik dit boek al geweldig. Na het 6 jaar later opnieuw te lezen, bevestigt het nog maar eens wat een pareltje dit is. De manier hoe Els Beerten schrijft, hoe ze een oer Vlaams dorp (met hun gedachtengoed) in oorlogstijden weet te schetsen, vind ik ongelooflijk knap. Kan niet precies beschrijven wat ik voelde, maar ik voelde heel veel bij dit boek.
April 9, 2025
Wauw! Gelezen in de middelbare school en nu 10 jaar later nogmaals gelezen. Genoten van begin tot eind!
December 3, 2024
“‘Hij gaat dood, hè,’ zei Leon.
‘Ja.’
‘Misschien wil hij wel dat ik nog een keer…’ Leon ging aan de andere kant van het bed staan. ‘Zal ik zijn voorhoofd even deppen met een natte doek? Het helpt misschien een beetje.’
Waartegen, wilde ik vragen. Tegen doodgaan? Ik veegde snel met mijn rechterhand over mijn ogen. Ik hoorde het klagen niet meer van de mannen in de veldbedden, de sussende woorden niet meer van de verpleegsters. Ik had in dit bed kunnen liggen als ik even pech had gehad. Weg Ward, afgelopen ermee. En waar had ik dan naartoe gemoeten want de hemel was lelijk.”
Indrukwekkend, zo mooi. 4,5 ⭐️ (en een beetje extra voor Remi)
Oh ja, en als de mensen meer gedanst hadden in de oorlog, was het allemaal niet zo erg geworden.
‘Ja.’
‘Misschien wil hij wel dat ik nog een keer…’ Leon ging aan de andere kant van het bed staan. ‘Zal ik zijn voorhoofd even deppen met een natte doek? Het helpt misschien een beetje.’
Waartegen, wilde ik vragen. Tegen doodgaan? Ik veegde snel met mijn rechterhand over mijn ogen. Ik hoorde het klagen niet meer van de mannen in de veldbedden, de sussende woorden niet meer van de verpleegsters. Ik had in dit bed kunnen liggen als ik even pech had gehad. Weg Ward, afgelopen ermee. En waar had ik dan naartoe gemoeten want de hemel was lelijk.”
Indrukwekkend, zo mooi. 4,5 ⭐️ (en een beetje extra voor Remi)
Oh ja, en als de mensen meer gedanst hadden in de oorlog, was het allemaal niet zo erg geworden.
May 16, 2025
Een traantje laten tijdens het lezen = 5 sterren
November 3, 2019
I cried, why did you have to do that Jef?
June 18, 2023
Het is een belangrijk en goed gecomponeerd boek.
De rol van de Kerk tijdens WO II.
De Oostfronters, de manipulatieve oproep aan de hand van fake news.
Welke belangen er voor de kerk op het spel stonden, wordt niet aangeraakt. Spijtig. Maar dan schoot het boek zijn doel voorbij.
Nu is het een coming of age verhaal, behapbaar voor het doelpubliek, op voorwaarde dat de geschiedenis duidelijk wordt geschetst voor de adolescenten.
Voor veel studenten helaas ‘te dik’ en ze hebben geen voeling meer met het onderwerp.
Een vierde ster kan en wil ik niet geven door de laatste blz van het verhaal. Ik begrijp die houding niet.
Maar, zoals altijd, uw oordeel is het juiste. Ik begrijp heel goed de hoge score op GR.
De rol van de Kerk tijdens WO II.
De Oostfronters, de manipulatieve oproep aan de hand van fake news.
Welke belangen er voor de kerk op het spel stonden, wordt niet aangeraakt. Spijtig. Maar dan schoot het boek zijn doel voorbij.
Nu is het een coming of age verhaal, behapbaar voor het doelpubliek, op voorwaarde dat de geschiedenis duidelijk wordt geschetst voor de adolescenten.
Voor veel studenten helaas ‘te dik’ en ze hebben geen voeling meer met het onderwerp.
Een vierde ster kan en wil ik niet geven door de laatste blz van het verhaal. Ik begrijp die houding niet.
Maar, zoals altijd, uw oordeel is het juiste. Ik begrijp heel goed de hoge score op GR.
September 26, 2023
Echt heel mooi
Read
January 2, 2018This is a very capably-written piece of young adult fiction set in the context of collaboration and repression in Flanders. It is a large book for its audience but it does not get boring, working towards its dramatic climax with interesting dialogue and lively scenery. Short individual chapters are written from the perspective of one of four different characters and the reader is supposed to pick up clues about who is narrating each time - originally a clever device, but it tends to get old after a while.
Beerten is making a credible attempt at bringing the deep Flemish divide, already the subject of such literary masterpieces as Walschap's Zwart en wit and Claus' Sorrow of Belgium, to a younger audience. I shall stick to my habit of not awarding ratings on goodreads, but this book can stand its ground next to Terlouw's classic Winter in Wartime.
Beerten is making a credible attempt at bringing the deep Flemish divide, already the subject of such literary masterpieces as Walschap's Zwart en wit and Claus' Sorrow of Belgium, to a younger audience. I shall stick to my habit of not awarding ratings on goodreads, but this book can stand its ground next to Terlouw's classic Winter in Wartime.
February 8, 2017
Vsi si želimo nebes je branje, ki te vrže na zadnjo plat in ostane s teboj še dolgo po tistem, ko obrneš zadnjo stran. Je izredno pretresljiva zgodba z vidika štirih pripovedovalcev (Jeff, Ward, Remi, Renee) v času druge svetovne vojne. Zgodba pred nas postavi zrcalo, v katerem ne moremo opisati junakov površinsko, saj so zgrajeni kompleksno in kratki, jedrnati stavki še poudarjajo rdečo nit pisanja. Vprašanja o prijateljstvu, izdajstvu, kolaboraciji s sovražnikom, ljubezni in družini so spretno vdeta v avtoričino pero, zato preprosto sploh ne najdem drugih besed razen pohvalnih. Toplo priporočam v branje!
September 29, 2021
‘Waarom toch, Dusoleil, zegt er nooit eens iemand: omwille van de eer vecht ik deze keer nu eens niet, laat ik de handschoen liggen, schiet ik de kogel niet weg, laat ik de pijl in de boog zitten.’
(Oh, ik heb wel een paar traantjes gelaten tijdens het lezen. Wat een triest en prachtig boek.)
(Gelezen voor de master Jeugdliteratuur)
(Oh, ik heb wel een paar traantjes gelaten tijdens het lezen. Wat een triest en prachtig boek.)
(Gelezen voor de master Jeugdliteratuur)
February 19, 2025
Een pracht van een boek! Ik kan niet eens beginnen uitleggen hoe dit boek me doet voelen. Dit is de derde keer dat ik het lees en het blijft zo ongelooflijk goed. Het is impressive hoe je als lezer kan meeleven, empathie hebben, de keuzes en mindset begrijpen en echt gewoon kan houden van de zogezegd ‘villain’ in het verhaal. En hoe je langs de andere kant ziet hoe de ‘held’ eingelijk helemaal geen held is.
Het is schitterend verhaal die echt gaat over WO2 maar die ook gaat over liefde, vriendschap en uitzoeken wie je bent en wie je wilt zijn in het leven.
Het is zo interessant om die kant te zien van WO2. Om te zien hoe propaganda en ‘foute’ idealen mensen helemaal op de verkeerde pad kunnen brengen, terwijl het eingelijk echt goeie mensen zijn/waren?.
Dat elke hoofdstuk wisselde van POV en ook wisselde van jaar, zorgde ervoor dat je stuk per stuk iedereen beter kon begrijpen en het bracht en stukje extra spanning met zich mee. Het is echt heel mooi geschreven.
Ik zou denk ik een hele uiteenzetting kunnen schrijven over dit boek. Zoooo geweldig!! All time favourite book!! 🫶🏾
Voor Tifany: ‘ Ik wens je elke dag op zijn minst een stuk van de hemel en af en toe/vaak hem helemaal.’ - Els Beerten
Het is schitterend verhaal die echt gaat over WO2 maar die ook gaat over liefde, vriendschap en uitzoeken wie je bent en wie je wilt zijn in het leven.
Het is zo interessant om die kant te zien van WO2. Om te zien hoe propaganda en ‘foute’ idealen mensen helemaal op de verkeerde pad kunnen brengen, terwijl het eingelijk echt goeie mensen zijn/waren?.
Dat elke hoofdstuk wisselde van POV en ook wisselde van jaar, zorgde ervoor dat je stuk per stuk iedereen beter kon begrijpen en het bracht en stukje extra spanning met zich mee. Het is echt heel mooi geschreven.
Ik zou denk ik een hele uiteenzetting kunnen schrijven over dit boek. Zoooo geweldig!! All time favourite book!! 🫶🏾
Voor Tifany: ‘ Ik wens je elke dag op zijn minst een stuk van de hemel en af en toe/vaak hem helemaal.’ - Els Beerten
December 5, 2020
Een heel mooi boek.
Je krijgt een inkijk op hoe dat zij met de oorlog omgaand .
En hoe hun leven toch gewoon doorgaat ondanks de oorlog.
Echt een aanrader
Je krijgt een inkijk op hoe dat zij met de oorlog omgaand .
En hoe hun leven toch gewoon doorgaat ondanks de oorlog.
Echt een aanrader
February 8, 2024
Het leven is een raar ding
January 27, 2022
Indrukwekkend, prachtig.
July 16, 2023
Nog eens een Young Adult boek gelezen omdat veertienjarige ik ertegen op zag vijfhonderd pagina's te lezen en bijgevolg het bestaan ervan was vergeten. Wel, zelden heb ik zo naarstig een boek uitgelezen. Kon het niet loslaten. Zelfs een traantje weggepinkt op het einde. En ik houd van Remi!
September 13, 2023
4,5
Zeer mooi geschreven
Zeer mooi geschreven
September 25, 2025
Ik had een lezing van de schrijfster bijgewoond en ze vertelde dat haar grootste doel was om een verhaal te schrijven waarin een goed personage toch iemand vermoordde. Dat je als schrijfster zoiets kan neerpennen, dan moet je erg goed zijn in je vak dacht ik. En ik kan zeggen, ze is erg goed in haar vak. Tot de laatste pagina volgde ik elke letter en hoewel ik in de lezing hier en daar wat spoilers had opgevangen, toch werd ik van mijn stoel geblazen door het einde. Een echte aanrader!
January 29, 2013
Els Beerten stond al een tijdje op mijn lijstje genoteerd als een auteur waar ik eens een boek van moest lezen. Het kwam er eigenlijk niet van totdat ik er toe verplicht werd op school. Ik moest dit boek voor het vak Nederlands lezen en voor een keer vond ik het niet eens zo erg!
Het verhaal zit heel ingenieus in elkaar. Het zit boordevol tijdsprongen en is verteld vanuit de standpunten van verschillende personages. Het is een hele oefening om dit goed in elkaar te steken en er voor de te zorgen dat elk personage uniek is. Ik moet zeggen dat Els Beerten daar aardig in geslaagd is. In heb begin is het wat moeilijk om te volgen over wie het gaat, maar al gauw ken je iedereen en is het heel interessant om het verhaal van verschillende kanten te bekijken.
Op het eerste zicht lijkt het boek een dikke klepper, bijna 500 pagina’s. Maar eigenlijk valt dit wel mee, er staat niet al te veel op 1 pagina en het verhaal leest vlot door. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik me door een bepaalde passage heen moest worstelen. Het gaat dan wel over de oorlog, maar echt zware stof is het nu ook weer niet. Het enige wat ik hier en daar wel wat miste was wat meer spanning. Soms had ik het gevoel dat het een, weliswaar interessante, beschrijving was van een opeenvolging van feiten. Het verhaal werkt natuurlijk wel naar één punt toe, maar het had misschien wel een beetje korter gekund vind ik.
Op Nederlandstaalgebied is dit boek zeker een must, het leest vlot, is interessant (soms zelfs leerrijk) en kan zelfs mensen die niet houden van oorlogsverhalen boeien.
Het verhaal zit heel ingenieus in elkaar. Het zit boordevol tijdsprongen en is verteld vanuit de standpunten van verschillende personages. Het is een hele oefening om dit goed in elkaar te steken en er voor de te zorgen dat elk personage uniek is. Ik moet zeggen dat Els Beerten daar aardig in geslaagd is. In heb begin is het wat moeilijk om te volgen over wie het gaat, maar al gauw ken je iedereen en is het heel interessant om het verhaal van verschillende kanten te bekijken.
Op het eerste zicht lijkt het boek een dikke klepper, bijna 500 pagina’s. Maar eigenlijk valt dit wel mee, er staat niet al te veel op 1 pagina en het verhaal leest vlot door. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik me door een bepaalde passage heen moest worstelen. Het gaat dan wel over de oorlog, maar echt zware stof is het nu ook weer niet. Het enige wat ik hier en daar wel wat miste was wat meer spanning. Soms had ik het gevoel dat het een, weliswaar interessante, beschrijving was van een opeenvolging van feiten. Het verhaal werkt natuurlijk wel naar één punt toe, maar het had misschien wel een beetje korter gekund vind ik.
Op Nederlandstaalgebied is dit boek zeker een must, het leest vlot, is interessant (soms zelfs leerrijk) en kan zelfs mensen die niet houden van oorlogsverhalen boeien.
March 6, 2016
Wauw. Dit boek was dus totaal níet wat ik verwacht had.
1. Ik wist niet dat het over de oorlog ging (ik had alleen de eerste alinea gelezen van de samenvatting)
2. Ik wist niet dat het Vlaams was, waar ik pas ongeveer op een derde van het boek achter kwam
3. Het werd geschreven vanuit best veel verschillende perspectieven, wat het voor mij wel verwarrend maakte
Het duurde voor mij dus wel even voordat ik erin zat en het verhaal een beetje begon te begrijpen.
Ik vond het wel echt een heel mooi boek! Ik houd normaal niet zo van oorlogsboeken, maar bij dit boek vond ik dat minder erg. Het ging ook niet alleen over oorlog, maar ook over vriendschap, familie, liefde, loyaliteit, muziek, godsdienst en nog wel meer dingen. Oorlog was wel het leidende thema in het boek. Het was ook niet zo zwaar geschreven als andere boeken die over oorlog gaan. Er werd heel duidelijk beschreven dat in het dorp waar ze woonden het leven gewoon doorging, ook al was het oorlog.
1. Ik wist niet dat het over de oorlog ging (ik had alleen de eerste alinea gelezen van de samenvatting)
2. Ik wist niet dat het Vlaams was, waar ik pas ongeveer op een derde van het boek achter kwam
3. Het werd geschreven vanuit best veel verschillende perspectieven, wat het voor mij wel verwarrend maakte
Het duurde voor mij dus wel even voordat ik erin zat en het verhaal een beetje begon te begrijpen.
Ik vond het wel echt een heel mooi boek! Ik houd normaal niet zo van oorlogsboeken, maar bij dit boek vond ik dat minder erg. Het ging ook niet alleen over oorlog, maar ook over vriendschap, familie, liefde, loyaliteit, muziek, godsdienst en nog wel meer dingen. Oorlog was wel het leidende thema in het boek. Het was ook niet zo zwaar geschreven als andere boeken die over oorlog gaan. Er werd heel duidelijk beschreven dat in het dorp waar ze woonden het leven gewoon doorging, ook al was het oorlog.
July 2, 2014
Ik was erg sceptisch over de stroming van adolescentenliteratuur en had hier verder ook geen enkele interesse in. Helaas moest ik me hier toch in gaan verdiepen van de opleiding.
Wat was ik daar na het lezen van dit boek blij om, wauw!
Veel andere boeken binnen de adolescentenliteratuur vond ik helemaal niks, omdat ik daarin de mooie lange beeldende zinnen miste en de boeken me te lieflijk waren, maar dit boek is echt een pareltje.
Het is dan misschien geen Godenslaap van Erwin Mortier, maar wat betreft mooi taalgebruik vind ik dat menig Nederlands (volwassenenliteratuur)schrijver nog een puntje kan zuigen aan Allemaal willen we de hemel, chapeau!
Wat was ik daar na het lezen van dit boek blij om, wauw!
Veel andere boeken binnen de adolescentenliteratuur vond ik helemaal niks, omdat ik daarin de mooie lange beeldende zinnen miste en de boeken me te lieflijk waren, maar dit boek is echt een pareltje.
Het is dan misschien geen Godenslaap van Erwin Mortier, maar wat betreft mooi taalgebruik vind ik dat menig Nederlands (volwassenenliteratuur)schrijver nog een puntje kan zuigen aan Allemaal willen we de hemel, chapeau!
September 4, 2022
In het begin vind ik het nogal ingewikkeld: vier perspectieven plus veel tijdssprongen, heen en weer.
Net als bij andere boeken van Els Beerten speelt muziek een grote rol. In de dorpsfanfare leren Jef, Renée en Remi trompet spelen. Vriend Ward kan fantastisch saxofoon spelen. Als hij zich aansluit bij de Vlaamse tak van de nazi’s en naar het oostfront met Rusland vertrekt, neemt hij zijn instrument mee.
Els Beerten beschrijft in korte, mooie zinnen hoe de jongeren zich staande houden tijdens die verschrikkelijke oorlog.
https://lalageleest.nl/2022/09/04/all...
Net als bij andere boeken van Els Beerten speelt muziek een grote rol. In de dorpsfanfare leren Jef, Renée en Remi trompet spelen. Vriend Ward kan fantastisch saxofoon spelen. Als hij zich aansluit bij de Vlaamse tak van de nazi’s en naar het oostfront met Rusland vertrekt, neemt hij zijn instrument mee.
Els Beerten beschrijft in korte, mooie zinnen hoe de jongeren zich staande houden tijdens die verschrikkelijke oorlog.
https://lalageleest.nl/2022/09/04/all...
April 23, 2022
Ik heb nazorg nodig na dit boek ( )
Omwille van de eer worden vele oorlogen begonnen en tot het bittere einde uitgevochten. Geen enkele oorlog is mogelijk zonder een paar idioten met wat rare ideeën in hun kop die opeens menen dat ze een zaak van eer te bevechten hebben.
Hij zucht even. 'Waarom toch Dusoleil, zegt er nooit eens iemand: omwille van de eer vecht ik deze keer nu niet, laat ik de handschoen liggen, schiet ik de kogel niet weg, laat ik de pijl in de boog zitten.
Omwille van de eer worden vele oorlogen begonnen en tot het bittere einde uitgevochten. Geen enkele oorlog is mogelijk zonder een paar idioten met wat rare ideeën in hun kop die opeens menen dat ze een zaak van eer te bevechten hebben.
Hij zucht even. 'Waarom toch Dusoleil, zegt er nooit eens iemand: omwille van de eer vecht ik deze keer nu niet, laat ik de handschoen liggen, schiet ik de kogel niet weg, laat ik de pijl in de boog zitten.
May 28, 2014
Das Ende! Das Endeee >___<
Oh Gott, Jef, warum bist so bloß so ein Idiot?
---
Sorry, zu mehr bin ich gerade nicht fähig. *schnief*
Oh Gott, Jef, warum bist so bloß so ein Idiot?
---
Sorry, zu mehr bin ich gerade nicht fähig. *schnief*
March 26, 2017
Wat een prachtig boek over vriendschap en goed en kwaad. Goed dat misschien wel het kwaad is en andersom.
November 15, 2025
Herlezen voor school. De vorige keer gaf ik drie sterren maar dat vind ik bij nader inzien wel erg zuinig.
Displaying 1 - 30 of 194 reviews