What do you think?
Rate this book
Cold Spring Harbor
When the Shepards' car breaks down in pre-War New York City, a chain of events is set in motion that will transform the lives of the beautiful but stupid Evan Shepard, his doomed lover Rachel, and both their families. Fated to play out the mistakes of their parents, Evan and Rachel quickly discover the betrayal behind the dream, and desperately try every avenue of escape, only to find that all paths lead back to the small Long Island coastal town of Cold Spring Harbor, and to each other. But if there is no better chronicler than Yates of the quiet tragedy of thwarted suburban lives, Cold Spring Harbor is a testament to the absolute necessity of dreaming; for Yates's protagonists, hope may be all there is.
178 pages, Paperback
First published January 1, 1986
About the author
Richard Yates
65 books2,298 followersRichard Yates shone bright upon the publication of his first novel, Revolutionary Road, which was nominated for the National Book Award in 1961. It drew unbridled praise and branded Yates an important, new writer. Kurt Vonnegut claimed that Revolutionary Road was The Great Gatsby of his time. William Styron described it as "A deft, ironic, beautiful novel that deserves to be a classic." Tennessee Williams went one further and said, "Here is more than fine writing; here is what, added to fine writing, makes a book come immediately, intensely, and brilliantly alive. If more is needed to make a masterpiece in modern American fiction, I am sure I don't know what it is."
In 1962 Eleven Kinds of Loneliness was published, his first collection of short stories. It too had praise heaped upon it. Kurt Vonnegut said it was "the best short-story collection ever written by an American."
Yates' writing skills were further utilized when, upon returning from Los Angeles, he began working as a speechwriter for then-Senator Robert F. Kennedy until the assassination of JFK. From there he moved onto Iowa where, as a creative writing teacher, he would influence and inspire writers such as Andre Dubus and Dewitt Henry.
His third novel, Disturbing the Peace, was published in 1975. Perhaps his second most well-known novel, The Easter Parade, was published in 1976. The story follows the lives of the Grimes sisters and ends in typical Yatesian fashion, replicating the disappointed lives of Revolutionary Road.
However, Yates began to find himself as a writer cut adrift in a sea fast turning towards postmodernism; yet, he would stay true to realism. His heroes and influences remained the classics of F. Scott Fitzgerald, Flaubert and short-story master, Chekov.
It was to his school and army days that Richard turned to for his next novel, A Good School, which was quickly followed by his second collection of short stories, Liars in Love. Young Hearts Crying emerged in 1984 followed two years later with Cold Spring Harbour, which would prove to be his final completed novel.
Like the fate of his hero, Flaubert, whose novel Madame Bovary influenced Revolutionary Road and The Easter Parade, Richard Yates' works are enjoying a posthumous renaissance, attracting newly devoted fans across the Atlantic and beyond.
In 1962 Eleven Kinds of Loneliness was published, his first collection of short stories. It too had praise heaped upon it. Kurt Vonnegut said it was "the best short-story collection ever written by an American."
Yates' writing skills were further utilized when, upon returning from Los Angeles, he began working as a speechwriter for then-Senator Robert F. Kennedy until the assassination of JFK. From there he moved onto Iowa where, as a creative writing teacher, he would influence and inspire writers such as Andre Dubus and Dewitt Henry.
His third novel, Disturbing the Peace, was published in 1975. Perhaps his second most well-known novel, The Easter Parade, was published in 1976. The story follows the lives of the Grimes sisters and ends in typical Yatesian fashion, replicating the disappointed lives of Revolutionary Road.
However, Yates began to find himself as a writer cut adrift in a sea fast turning towards postmodernism; yet, he would stay true to realism. His heroes and influences remained the classics of F. Scott Fitzgerald, Flaubert and short-story master, Chekov.
It was to his school and army days that Richard turned to for his next novel, A Good School, which was quickly followed by his second collection of short stories, Liars in Love. Young Hearts Crying emerged in 1984 followed two years later with Cold Spring Harbour, which would prove to be his final completed novel.
Like the fate of his hero, Flaubert, whose novel Madame Bovary influenced Revolutionary Road and The Easter Parade, Richard Yates' works are enjoying a posthumous renaissance, attracting newly devoted fans across the Atlantic and beyond.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
April 28, 2024
bitirdikten sonra acaba richard yates’in ilk romanı mı bu dedim. değilmiş. sonmuş hatta. rivayet odur ki buradaki phil drake yazarın kendisi imiş. yaşı da diğer veriler de tutuyor. romanda en hoşa gidebilecek karakter zaten phil diyebiliriz.
valla açıkçası şimdiye dek okuduklarım arasından en beğenmediğim richard yates romanı oldu. başlangıcı çok şey vaat ediyor, hatta epey heyecanlandım ama vaatler bence boş çıktı. hiçbir karakter derinleşemediği gibi neyi niçin yaptığını anlayamadığımızdan kafamızın karıştığıyla kaldık.
çok tipik bir orta sınıf amerikan rüyası anlatılıyor ama o rüyanın gerçekleşmesi için şartlar maalesef uygun değil. evan shephard ana karakter ve berbat bir ergenlikten çıkıp kız arkadaşını hamile bıraktığı için yanlış bir evlilik yapıp sonrasında hemen boşanıyor. amerikan rüyasına göre üniversiteye gitmesi gerek, üstelik eskiden yüzbaşı olan babası oğluna sonuna kadar destek. ama evan bu kez de gidip daha küçük bir kızla, rachel’la evleniyor.
rachel, annesi gloria ve kardeşi phil giriyor bu kez işin içine. şimdi şöyle söyleyeyim evan’ın annesi grace depresif, alkolik hatta psikoterapi öneriliyor. gloria manik hatta bence bipolar, herkesin ortasında memelerini elliyor vs, rachel kocasının tam da ondan istediği gibi sessiz, itaatkar ama sonunda yine de dayak yiyor. romanda tek bir aklı başında kadın karakter yok, bunun tersine bütün erkek karakterler idealize edilmiş. kendi başına karar almayan, aldığında da her şeyi yanlış yapan evan bile bir kere olsun yüzleşmedi yaptıklarıyla.
evan’ın babası charles -ki o da nevrotik karısına bakmaktan bitap düşmüş bir melek- aşırı mükemmel. kadınlar berbat. kim kalıyor geriye? phil. rachel’ın küçük kardeşi phil annesinin manyaklığına, ablasına düşkünlüğüne, eniştesini sevmemesine rağmen içgörüsü güçlü ve sağlam bir çocuk. zaten ilk fırsatta da kaçıyor evden diyebiliriz.
romanla hiç bağ kuramadım. normalde yates kadın karakterleri çok güzel derinleştirir, burada nevrotik deyip kendi de çıkmış işin içinden. erkek karakterlere yoğunlaşalım desek, o da olmamış. bilemedim neden böyle olmuş.
ay ayrıca şimdi aklıma geldi bu evan, gloria’dan şikayet edip durdukça allahın bi kulu da sen kendi anana bak demedi. kadın kalkıp da nikaha gelmedi yav.
valla açıkçası şimdiye dek okuduklarım arasından en beğenmediğim richard yates romanı oldu. başlangıcı çok şey vaat ediyor, hatta epey heyecanlandım ama vaatler bence boş çıktı. hiçbir karakter derinleşemediği gibi neyi niçin yaptığını anlayamadığımızdan kafamızın karıştığıyla kaldık.
çok tipik bir orta sınıf amerikan rüyası anlatılıyor ama o rüyanın gerçekleşmesi için şartlar maalesef uygun değil. evan shephard ana karakter ve berbat bir ergenlikten çıkıp kız arkadaşını hamile bıraktığı için yanlış bir evlilik yapıp sonrasında hemen boşanıyor. amerikan rüyasına göre üniversiteye gitmesi gerek, üstelik eskiden yüzbaşı olan babası oğluna sonuna kadar destek. ama evan bu kez de gidip daha küçük bir kızla, rachel’la evleniyor.
rachel, annesi gloria ve kardeşi phil giriyor bu kez işin içine. şimdi şöyle söyleyeyim evan’ın annesi grace depresif, alkolik hatta psikoterapi öneriliyor. gloria manik hatta bence bipolar, herkesin ortasında memelerini elliyor vs, rachel kocasının tam da ondan istediği gibi sessiz, itaatkar ama sonunda yine de dayak yiyor. romanda tek bir aklı başında kadın karakter yok, bunun tersine bütün erkek karakterler idealize edilmiş. kendi başına karar almayan, aldığında da her şeyi yanlış yapan evan bile bir kere olsun yüzleşmedi yaptıklarıyla.
evan’ın babası charles -ki o da nevrotik karısına bakmaktan bitap düşmüş bir melek- aşırı mükemmel. kadınlar berbat. kim kalıyor geriye? phil. rachel’ın küçük kardeşi phil annesinin manyaklığına, ablasına düşkünlüğüne, eniştesini sevmemesine rağmen içgörüsü güçlü ve sağlam bir çocuk. zaten ilk fırsatta da kaçıyor evden diyebiliriz.
romanla hiç bağ kuramadım. normalde yates kadın karakterleri çok güzel derinleştirir, burada nevrotik deyip kendi de çıkmış işin içinden. erkek karakterlere yoğunlaşalım desek, o da olmamış. bilemedim neden böyle olmuş.
ay ayrıca şimdi aklıma geldi bu evan, gloria’dan şikayet edip durdukça allahın bi kulu da sen kendi anana bak demedi. kadın kalkıp da nikaha gelmedi yav.
January 1, 2023
https://edebiyatdanostalji.blogspot.c...
Richard Yates çok beğendiğim bir yazardır kesinlikle; fakat burdaki eserinde çizmiş olduğu karakterler biraz abartılmış gibi geldi. Baba, oğul , kayınpeder oğlun(ikinci eşinden) burdaki üç erkek gayet iyi insanlar, çalışkan çocuklarını, seven onlara örnek bir babalık yapmaya çalışan ve eşlerine oldukça iyi davranan, evlerinin ekonomisi tamamiyle omuzlarında taşıyan yiğitler!
Aslında bende sevdim bu tipleri tabiki tabiki sadece bir tipleme olarak:)Diğer yandan eşlere bakıyoruz hanımlar genelde güzel, cinsel cazibeleri üst seviyede fakat tembel alkolik kafaları az çalışan tipler. Ve üstelik berbat anneler..Evan'nin iki eşine gelince güzel ama pek öyle işe yarayan tipler değil. Benim yazarım diyebileceğim yazarlardan olmasına rağmen Yates'in hangi akla hizmet edip böyle bir roman yazmasını anlamadım mutlaka özel hayatındaki bazı iniş çıkışlar oldu bunu bilemeyiz tabiki. Diğer yandan; ayrıca böyle tiplemeler var mutlaka gerçek hayatta ama hepsinin aynı kitapta yer alması pek sevimli gelmedi bana. Umarım diğer eseri bundan daha iyidir. Anlatımı içtenliği konusunda asla bir diyeceğim yok her zaman ki gibi kusursuz Yates. Sadece içerik deki duruma takıldım biraz. Dediğim gibi böyle tiplemelerin olması gercek hayatta olsada ; bir kadın olarak romandaki bütün kadınların böyle vasıfsız görmek pek hoşuma gitmedi...Herseye rağmen güzel bir kitap mutlaka.
Richard Yates çok beğendiğim bir yazardır kesinlikle; fakat burdaki eserinde çizmiş olduğu karakterler biraz abartılmış gibi geldi. Baba, oğul , kayınpeder oğlun(ikinci eşinden) burdaki üç erkek gayet iyi insanlar, çalışkan çocuklarını, seven onlara örnek bir babalık yapmaya çalışan ve eşlerine oldukça iyi davranan, evlerinin ekonomisi tamamiyle omuzlarında taşıyan yiğitler!
Aslında bende sevdim bu tipleri tabiki tabiki sadece bir tipleme olarak:)Diğer yandan eşlere bakıyoruz hanımlar genelde güzel, cinsel cazibeleri üst seviyede fakat tembel alkolik kafaları az çalışan tipler. Ve üstelik berbat anneler..Evan'nin iki eşine gelince güzel ama pek öyle işe yarayan tipler değil. Benim yazarım diyebileceğim yazarlardan olmasına rağmen Yates'in hangi akla hizmet edip böyle bir roman yazmasını anlamadım mutlaka özel hayatındaki bazı iniş çıkışlar oldu bunu bilemeyiz tabiki. Diğer yandan; ayrıca böyle tiplemeler var mutlaka gerçek hayatta ama hepsinin aynı kitapta yer alması pek sevimli gelmedi bana. Umarım diğer eseri bundan daha iyidir. Anlatımı içtenliği konusunda asla bir diyeceğim yok her zaman ki gibi kusursuz Yates. Sadece içerik deki duruma takıldım biraz. Dediğim gibi böyle tiplemelerin olması gercek hayatta olsada ; bir kadın olarak romandaki bütün kadınların böyle vasıfsız görmek pek hoşuma gitmedi...Herseye rağmen güzel bir kitap mutlaka.
May 10, 2019
Kurt Vonnegut’un favori yazarı olduğunu öğrendiğimden beri merak ediyordum Richard Yates’i. bu kitabını Vonnegut’a ithaf ettiğini görünce buradan başlamaya karar verdim. hikaye anlatıcılığı inanılmaz sade ve bir o kadar da etkileyici. kötü çeviriye rağmen çok beğendim. çeviren kişi metin olan yerleri fena kotarmamış fakat diyaloglarda büyük batmış. kötü türkçe dublaj gibi diyaloglar kitabı okumayı zorlaştırıyor fakat çeviri yüzünden pas geçilecek bir yazar değil kendisi. imkanı olan ingilizce okusun ya da daha iyi çevrilmiş kitaplarına baksın bu iyi yazarla tanışsın.
July 14, 2018
Richard Yates'i ilk okuyuşumdu ve çok sevdim, hem anlatım tarzını, hem kitabı, öyle ki hemen diğer kitabını okumaya başlıyorum. "Sessiz Sahil" iki aileyi, aile fertlerini, büyüme sancıları içindeki bir yeniyetmeyi, sevgiye aç, yalnız bir kadını konu alan bir kitap. Tavsiyemdir...
November 5, 2019
Usta bir yazardan, usta işi bir roman...
Duygusu ile bütünleşen bir hikaye...
Duygusu ile bütünleşen bir hikaye...
June 11, 2023
richard yates ile tanışma kitabım olan sessiz sahil'e büyük beklentiyle başladım.
2023 yılının en azından ilk yarısının benim için amerikan edebiyatı okuma dönemi olduğunu söyleyebilirim.
aslında başlangıçta umutluydum fakat ilerledikçe 'american dream'e fazla gömüldüğünü düşündüğüm için rahatsız olmaya başladım. kendimle çelişiyor gibi göründüğümü biliyorum fakat franzen'in de bazı karakterlerine okurken sinirlendiğimi ama toplama baktığımda kurguyu toparlayan bir şeyler bulabildiğimi düşündüm. sessiz sahil'de beni kurguda tutacak ve meraklandıracak bir şeyler eksik. karakter gelişimi sürdürülebilir değil. neyin neden olduğunun açıklaması çok havada kaldı benim için.
yazarın diğer kitaplarına bakar mıyım bunu da zaman gösterecek.
2023 yılının en azından ilk yarısının benim için amerikan edebiyatı okuma dönemi olduğunu söyleyebilirim.
aslında başlangıçta umutluydum fakat ilerledikçe 'american dream'e fazla gömüldüğünü düşündüğüm için rahatsız olmaya başladım. kendimle çelişiyor gibi göründüğümü biliyorum fakat franzen'in de bazı karakterlerine okurken sinirlendiğimi ama toplama baktığımda kurguyu toparlayan bir şeyler bulabildiğimi düşündüm. sessiz sahil'de beni kurguda tutacak ve meraklandıracak bir şeyler eksik. karakter gelişimi sürdürülebilir değil. neyin neden olduğunun açıklaması çok havada kaldı benim için.
yazarın diğer kitaplarına bakar mıyım bunu da zaman gösterecek.
March 26, 2021
İki farklı aile ve fertlerinin arasında oluşan yapay, çözümlenemeyen ilişki ağları Amerikan Rüyası’nı yerle bir ediyor. Yalnızlık korkusundan delirmek üzere olan bir anne, bağımsız olmak isterken kendini sürekli kaotik ilişkilerin içinde bulan koca-oğul-damat, mutluluk için mücadele eden ama sonunda kendini melankolinin soğuk kollarında bulan kırılgan bir kadın.
Romanı karakterler bağlamında okumak mümkün. 1935-40’lar Amerika’sında geçen hikaye yapısı, tabii ki sırtını büyük ölçüde savaşın oluşturduğu yıkıma dayıyor. Erkekliğin omuzlarına askerlik ve geçim sıkıntısı dertlerini yüklerken, en az toplum kadar acımasız davranmış. Kulak zarının yırtık olmasından dolayı askere alınmamanın ya da gözleri bozuk olduğu için erken emeklilik edilmenin, toplum gözünde yarattığı güçsüzlüğü, karakterlerin diyaloglarından ziyade mimiklerinden aktarıyor.
Romanı karakterler bağlamında okumak mümkün. 1935-40’lar Amerika’sında geçen hikaye yapısı, tabii ki sırtını büyük ölçüde savaşın oluşturduğu yıkıma dayıyor. Erkekliğin omuzlarına askerlik ve geçim sıkıntısı dertlerini yüklerken, en az toplum kadar acımasız davranmış. Kulak zarının yırtık olmasından dolayı askere alınmamanın ya da gözleri bozuk olduğu için erken emeklilik edilmenin, toplum gözünde yarattığı güçsüzlüğü, karakterlerin diyaloglarından ziyade mimiklerinden aktarıyor.
March 29, 2026
Sessiz Sahil, okuduğum ilk Richard Yates romanı. Çokça aldığı övgü kaynağının nedeninin Sessiz Sahil olmadığını bildiğim için, yazara birkaç şans daha vermek istiyorum. Bu roman, “hoyrat bir ilkgençlikten ve kısa sürede bitmiş erken bir evlilikten sonra kendini yeni yeni bulmakta olan Evan ile babası emekli asker Charles Shepard’ın bindiği araba bir akşamüstü bilmedikleri bir sokakta bozulur. Telefon etmek için zilini rastgele çaldıkları Drake ailesinin evindeki zorunlu misafirlikleri, Drake’lerin genç kızı Rachel ile Evan arasında hızla gelişen bir aşka yol açacak, iki ailenin kaderi sessiz ve kasvetli Cold Spring Harbor kasabasında kesişecektir.”
1950’lilerin Amerika’sını okumak ve izlemek kadar bana keyif veren pek az şey vardır herhalde. Romanını son sayfasına kadar çevirip okuduysam, bu ambiyansın hatırınadır, belirtmek isterim. Evan isimli erkek karakterin “karaktersizliği” sizi roman boyunca yoruyor. Ayran gönüllü baş isimler beni sinir etmiştir, burada da değişen bir durum söz konusu değil. En az Evan kadar kafası karışık Rachel ve buhranları da okuru bunalıma sürüklüyor. Evlilik ve aile hayatı üzerine yazılmış, can sıkıntısında okunabilecek bir roman. İyi okumalar.
1950’lilerin Amerika’sını okumak ve izlemek kadar bana keyif veren pek az şey vardır herhalde. Romanını son sayfasına kadar çevirip okuduysam, bu ambiyansın hatırınadır, belirtmek isterim. Evan isimli erkek karakterin “karaktersizliği” sizi roman boyunca yoruyor. Ayran gönüllü baş isimler beni sinir etmiştir, burada da değişen bir durum söz konusu değil. En az Evan kadar kafası karışık Rachel ve buhranları da okuru bunalıma sürüklüyor. Evlilik ve aile hayatı üzerine yazılmış, can sıkıntısında okunabilecek bir roman. İyi okumalar.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews