Open Secrets

by Alice Munro

In these eight tales, Munro evokes the devastating power of old love suddenly recollected. She tells of vanished schoolgirls and indentured frontier brides and an eccentric recluse who, in the course of one surpassingly odd dinner party, inadvertently lands herself a wealthy suitor from exotic Australia. And Munro shows us how one woman's romantic tale of capture and escape in the high Balkans may end up inspiring another woman who is fleeing a husband and lover in present-day Canada.

Carried away --
A real life --
The Albanian virgin --
Open secrets --
The Jack Randa hotel --
A wilderness station --
Spaceships have landed --
Vandals

Genres: Short Stories, Fiction, Canada, Contemporary, Literary Fiction, Nobel Prize, Literature

294 pages, Paperback

First published January 1, 1994

About the author

Collections of short stories of noted Canadian writer Alice Munro of life in rural Ontario include Dance of the Happy Shades (1968) and Moons of Jupiter (1982); for these and vivid novels, she won the Nobel Prize of 2013 for literature.

People widely consider her premier fiction of the world. Munro thrice received governor general's award. She focuses on human relationships through the lens of daily life. People thus refer to this "the Canadian Chekhov."

(Arabic: أليس مونرو)
(Persian: آلیس مانرو)
(Russian Cyrillic: Элис Манро)
(Ukrainian Cyrillic: Еліс Манро)
(Bulgarian Cyrillic: Алис Мънро)
(Slovak: Alice Munroová)
(Serbian: Alis Manro)

Reviews

[Josefina Wagner]

Her zaman severek okuduğum yazarın eserlerinden bunda aynı zevki alamadım.Hikayelerin çoğu birbirine bağlanmış bir şekilde ama yine de bir yarım kalmışlık var . Yazarın diğer eserlerini okuyanlar bilirler nasıl bir öykü ustasıdır Munro. Diğer eserlerinde ki o kuvvetli anlatım burada daha az. Çeviriden kaynaklanmış da olabilir bilemeyeceğim . Yinede her zaman ki gibi favori yazarım. Yeni bir eseri çıktığında mutlaka alabileceğim (çevrildiğinde diyeceğim)yazarlardan. Her öyküsünün kendine has bir güzelliği var herşeye rağmen şu hikaye daha iyiydi diyeceğim bir durum yok kesinlikle.Umarım iyi bir yayın evi iyi bir çeviri olur gelecekteki eserleri. Herkesin seveceği bir tarz değil mutlaka. genele değil belli bir azınlığa göre eserleri. Bu da onu benim açımdan tek kılıyor.

https://edebiyatdanostalji.blogspot.c...

[Sine]

geçen sene tam da bu zamanlar, can yayınları'nın 7 lira kampanyasında denk gelip "aaa, nobel ödüllü bir kadın yazar ve hiç okumadım" utanmasıyla almıştım alice munro'nun açık sırlar'ını. başka kitabı olsa onu da alacaktım ama sadece bu kalmıştı. ben romanları hala öykülere tercih ederim ama daha önce okuduğum hiçbir şeye benzemeyen öyküleri okumanın yarattığı hafif sersemliği de hiçbir şeye değişmem. bu kitapta da öyle öyküler vardı. "arnavut bakire" tek başına bir novella olarak bile basılabilir, üstüne bir süre diğer öykülere devam etmek istemedim, öyle güzeldi. "kapılıp gitti" de gayet iyiydi. alice munro'yu tanıdığıma hayli memnunum özetle.

[Nesibe]

Muhteşem! Nobel ödüllü bir kadın yazarı bu kadar geç okumaktan hicap duydum. Benzer duyguyu can yayınları'nın da yaşamasını dilerim böyle bir yazara ay yapım kapaklarını uygun gördükleri için.

[Zeren]

Kadınlar ve sırları... 12 farklı öykünün ortak teması. Her bir öyküde farklı atmosferler içine savrulmak (üstelik her bir öyküde çok fazla ortak mekan ve aynı ailenin farklı nesil hikayeleri olmasına rağmen) etkileyiciydi, ama... İki öykü haricinde çok da sevemedim açıkçası. Arnavut Bakire ve Jack Randa Oteli’ni ise çok fazla sevdim. Özellikle Arnavut Bakire’de yaratılan dünyayla bir anda Ursula’nın distopik toplumlarından birine ışınlanmış gibi hissettim kendimi (hatta hayalimde direk Ursula’nın Güçler’indeki Ormanın Kalbi’ni canlandırdığım tasvire gittim) ve sanırım bir son olarak da duygusal dünyama en çok dokunan hikayeydi.

Aralıklarla Munro okumaya devam...

[Bilgen]

her öykü bir roman tadında. net ve gerçekçi bir anlatım. öykülerdeki zaman geçişleri merak uyandırıcı, karakterleri tanıtmadan doğrudan anlatıma başlanması çok etkileyici. çok az şey söyleyerek, çok şey anlatmayı başarmış yazar. bu da sanırım roman okumuş hissi yaratıyor.
tek eleştirebileceğim nokta: bana karakterlerin duygularından hiç bahsedilmemiş gibi geldi. aslında yazarın başarısı buradan geliyor diyebilirsiniz. yalın bir anlatıma bu şekilde ulaşmış olabilir. ama okurken bu beni biraz rahatsız hissettirdi. bir şeyler eksik kalmış gibi. karakter sevindi mi üzüldü mü, ne hissetti hiç anlayamadım.
öte yandan kendime benzettiğim karakterler de oldu. seçimleri, davranış tarzları çok tanıdık. alice munro bir kadın karaktere kendimi benzetmemi sağladı.

[betus]

bayıldım

[Betül]

Munro'nun öyküleri özellikle bu günlerde bana iyi geldi. Anlatmak istediklerini okumaktan keyif alıyorum.Ayrıca belirli bir zamanda ilerlemediği yer yer geçmişe dönüşleri de kitaba ayrı tat katıyor. Kitaplarındaki güçlü kadınları seviyorum. Alice Munro kesinlikle okunmalı.

[Ece Akyol]

Tam anlamıyla çok leziz bir kitap;12 öyküden oluşuyor. Alice Munro öykülerindeki kadınların hepsi çizginin dışında ve bir şekilde resti çekmiş kadınlar. Karakterleriyle uzaktan seçilen , kısıtlanmayı reddeden bireyler.Okurken hep hak verdiğimiz, hakkında konuştuğumuz komşularımız gibi hepsi.Öyküler Kanada’da bir kasabada geçiyor. 12 tane farklı öykü ve hepsinin kahramanı kadın.Alice Munro kalemi çok berrak bir yazar, öykü türüyle aşırı barışık olmayan ilişkimi ısıttı diyebilirim.Yoruma açık, az lafla çok şey anlatabilen bu türü artık ben de seviyorum.
Kararlarını kendi verebilen kadınlar hep var olsun.

[Işıl]

12 öykü değil “roman” demek daha doğru olur bence, hem de bitirdiğinizde başını unutturacak kadar dağınık, fazla karakterli, hikaye içinde hikayeden başınızı döndüren ve konsantrasyonu bozan romanlar! Bir yerden sonra koptum ve pek keyif aldığımı da söyleyemem.

[poetavates]

çoğu öykü olması gerekenden uzunmuş gibi hissettiriyor
belki de ben vurucu, kısa öykülere çok alıştım
bilemedim...

[Özgür Göksu]

Alice Munro yine her hikayesinde sıkıştırılmış bir roman yazmış. Hikayelerini okuyup bitirdiğinizde sanki her biri ayrı ayrı sağlam bir roman bitirmişcesine bir tatmin duygusu veriyor.