Sharp Objects

by Gillian Flynn

Fresh from a brief stay at a psych hospital, reporter Camille Preaker faces a troubling assignment: she must return to her tiny hometown to cover the unsolved murder of a preteen girl and the disappearance of another. For years, Camille has hardly spoken to her neurotic, hypochondriac mother or to the half-sister she barely knows: a beautiful thirteen-year-old with an eerie grip on the town. Now, installed in her old bedroom in her family's Victorian mansion, Camille finds herself identifying with the young victims—a bit too strongly. Dogged by her own demons, she must unravel the psychological puzzle of her own past if she wants to get the story—and survive this homecoming.

Librarian's Note: this is an alternate cover edition - ISBN 10: 0307341550 (ISBN 13: 9780307341556)

Genres: Thriller, Mystery, Fiction, Mystery Thriller, Crime, Audiobook, Suspense

254 pages, Paperback

First published September 26, 2006

About the author

Gillian Flynn is an American author and television critic for Entertainment Weekly. She has so far written three novels, Sharp Objects, for which she won the 2007 Ian Fleming Steel Dagger for the best thriller; Dark Places; and her best-selling third novel Gone Girl.

Her book has received wide praise, including from authors such as Stephen King. The dark plot revolves around a serial killer in a Missouri town, and the reporter who has returned from Chicago to cover the event. Themes include dysfunctional families,violence and self-harm.

In 2007 the novel was shortlisted for the Mystery Writers of America Edgar for Best First Novel by an American Writer, Crime Writers' Association Duncan Lawrie, CWA New Blood and Ian Fleming Steel Daggers, winning in the last two categories.

Flynn, who lives in Chicago, grew up in Kansas City, Missouri. She graduated at the University of Kansas, and qualified for a Master's degree from Northwestern University.

Review Quotes:
"Gillian Flynn is the real deal, a sharp, acerbic, and compelling storyteller with a knack for the macabre."
–Stephen King

Reviews

[P]

เราคิดว่าที่นิยายเล่มนี้ดูเฉยๆสำหรับเราอาจจะเป็นเพราะการบรรยายนี่แหละที่ทำให้ผู้อ่านขาดอารมณ์ร่วมหรือรู้สึกว่าไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตัวละครที่ต้องสืบคดีไปพร้อมๆกับนางเอก การออกแบบคาแรคเตอร์ของคามิลล์ที่ไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของจิตใจคนปกตินั้นยากที่ใครจะเข้าถึงเมื่อเธอทั้งเสพยา มั่วเซ็กส์ และมีความเป็น psychopath อยู่ในตัวซึ่งมีความสัมพันธ์กับ Sharp Objects ตามชื่อเรื่องของนิยายเล่มนี้โดยตรง เมื่อไม่สามารถเข้าถึงอารมณ์ตัวละครได้แล้ว มันก็เลยขาดแรงกระตุ้นที่อยากจะอ่านตามมา แต่ไม่ใช่ว่าไม่อยากอ่านแล้วจะเลิกอ่านนะ นิยายเล่มนี้มี point บางอย่างที่จะดึงเราให้อ่านไปถึงตอนจบให้ได้แม้ว่าเราจะเหนื่อยหน่ายมากแค่ไหนก็ตาม

เชื่อว่าใครหลายคนสามารถเดาได้ตั้งแต่ทีแรกแล้วว่าใครคือฆาตกร เพราะกิลเลี่ยนดูเหมือนจะจงใจเปิดเผยเจตนารมณ์ของตัวละครออกมาอย่างชัดเจนตั้งแต่ตอนแรก ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยที่การเฉลยปมในตอนท้ายจะไม่ได้ทำให้เรารู้สึกเซอร์ไพรส์อะไรเลยสักนิด ปกติถ้าอ่านนิยายแนวนี้เมื่อมีการเฉลยความจริง ใจเราต้องแว๊บๆบ้างแล้วแหละ แบบเฮ้ย ! เอางี้จริงดิ แต่อย่างที่เราได้บอกไป นิยายเล่มนี้เรารู้สึกเฉยสนิทตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง ถามว่าสยองมั้ย ... ไม่ ! ถามว่าน่ากลัวหรือเปล่า ... ก็ไม่นิ ถามว่าแล้วลุ้นระทึกมั้ย ... ก็เฉยๆอ่ะ อารมณ์เราระหว่างที่อ่านก็ประมาณนี้เลย

สรุปว่า ... Sharp Objects เป็นนิยายแนวอาชญากรรมสืบสวนสอบสวนที่ดูจืดชืดสำหรับเราเล่มหนึ่ง ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นที่ทำให้เรารู้สึกสยองกับการเข้าถึงแก่นแท้ของมนุษย์เลย แอบแปลกใจนิดๆซะด้วยซ้ำว่าทำไมนิยายเล่มนี้ถึงได้รางวัลมากมาย หรือคนอเมริกันเค้ามีรสนิยมในการเสพนิยายแบบนี้ ? ... คงต้องศึกษากันต่อไป ~~

สปอยล์ทั้งหมด
คามิลล์กลับมาทำข่าวที่บ้านเกิดของตัวเองเกี่ยวกับคดีการหายตัวไปของเด็กหญิงสองคน ที่ภายหลังพบศพถูกทิ้งเอาไว้ในสภาพที่ฟันถูกเลาะออกจากปากจนหมด เธอต้องล้วงข้อมูลจากคนในพื้นที่เพื่อนำไปเขียนข่าว เมื่อคามิลล์กลับบ้านไปพบกับอโดร่า แม่ของเธอ ผู้ซึ่งไม่เคยดูแลใส่ใจคามิลล์เธอเลยหลังจากน้องสาวต่างพ่อของเธอตายไป เหลือทิ้งไว้แค่คามิลล์กับแอ็มม่า น้องสาวของเธออีกคน คามิลล์พยายามหาเบาะแสเพื่อไปทำข่าวระหว่างที่เธอต้องสะกดกลั้นจิตใจของเธอที่กำลังเรียกร้องให้จรดของมีคมลงไปบนผิวหนังของเธอเป็นคำๆให้ได้

ตั้งแต่เล็กจนโตคามิลล์ไม่เคยได้รับความรักจากอโดร่าแม่แท้ๆของเธอเลย นั่นก็เป็นเพราะยายของเธอเองที่เลี้ยงดูอโดร่าอย่างย่ำแย่มาก่อน จนกระทั่งคามิลล์ได้ค้นพบความจริงในที่สุดหลังจากคืนที่เธอออกไปเล่นยาอีกับแอ็มม่ามาและได้รับประทานยาที่อโดร่านำมาให้ หลังจากนั้นเธอก็อาเจียนและป่วยหนัก คามิลล์จึงไปโรงพยาบาลที่น้องสาวของเธอไปพักรักษาตัวที่นั่น และได้รู้เรื่องที่พยาบาลต่างสันนิษฐานกันว่าแม่ของเธอป่วยทางจิตและพยายามทำให้ลูกสาวของตัวเองป่วยหนักเพื่อที่ตนจะได้แสดงความรักคามห่วงใยออกมาต่อหน้าคนอื่น

คามิลล์กลับมาบ้านและเผชิญหน้ากับอโดร่า เธอยอมให้แม่ของเธอป้อนยาที่ทำให้เธอป่วยอีกครั้งและได้รับการดูแลอันน่าสยดสยองจากแม่ของเธอก่อนที่ตำรวจจะเข้ามาจับกุมอโดร่าถึงในบ้าน หลังจากนั้นอโดร่าก็ถูกตั้งข้อหาในการสังหารลูกสาวของตัวเองไปคนนึง แต่ตำรวจก็ยังไม่พบฟันของเด็กสองคนที่ตายไป จนกระทั่งคามิลล์พาแอ็มม่าย้ายเข้ามาอยู่ด้วย เธอถึงได้รู้ความจริงในที่สุดว่าแท้จริงแล้วแอ็มม่าเป็นคนลงมือฆ่าเด็กหญิงทั้งสองคนเพราะพวกเธอต่างได้รับความสนใจจากอโดร่า แอ็มม่าจึงกลัวว่าเด็กทั้งสองจะแย่งความรักของอโดร่าไปจากเธอ แอ็มม่าจึงล่อลวงพวกเธอไปขังและถอนฟันในปากของพวกเธอมาปูเป็นพื้นกระเบื้องเพื่อตกแต่งบ้านตุ๊กตาของเธอ

[Erk]

การดำเนินเรื่องไม่ได้น่าติดตามสักเท่าไหร่ ไม่ลึกลับซ่อนเงื่อน ไม่ลุ้นระทึก หรือหักมุมอะไร ค่อนข้างไม่สนุกและน่าเบื่อ 😑

[Tanyanee Iamsriurai]

ฝผลงานของนักเขียนคนนี้ อ่านแล้วไม่ผิดหวัง สนุก อ่านรวดเดียวจบได้เลย

[Gabriel Lin]

ออกแบบตัวละครได้ดีเยี่ยม เริ่มต้นมาอาจดูเหมือนเป็นการสอบสวนแบบนิยายปกติ แต่ไม่ใช่สำหรับเล่ม

[Chulika]

ยังลับลวงพรางเหมือนเดิม มีเอื่อยช่วงแรก แต่อ่านสนุกวางไม่ลง

[Jessada Karnjana]

เดินเรื่องช้า แต่ละมุน