Stray Birds

by Rabindranath Tagore, 拉宾德拉纳特·泰戈尔

"Stray Birds" contains ideas on nature, man, and his environment as may be entertained by a man sitting by a window where the stray birds of summer sing and fly away. These short, sometimes merely one-line poems are often just an image or the distillation of a thought, but they stay in the mind and do not fly away as easily as the birds. The author, Rabindranath Tagore, was a Nobel laureate for literature (1913) as well as one of India's greatest poets and the composer of independent India's national anthem, as well as that of Bangladesh. He wrote successfully in all literary genres, but was first and foremost a poet, publishing more than 50 volumes of poetry. He was a Bengali writer who was born in Calcutta and later traveled around the world. He was knighted in 1915, but gave up his knighthood after the massacre of demonstrators in India in 1919.

Genres: Poetry, Classics, India, Philosophy, Literature, Nonfiction, Indian Literature

96 pages, Paperback

First published January 1, 1913

About the author

Awarded the Nobel Prize in Literature in 1913 "because of his profoundly sensitive, fresh and beautiful verse, by which, with consummate skill, he has made his poetic thought, expressed in his own English words, a part of the literature of the West."

Tagore modernised Bengali art by spurning rigid classical forms and resisting linguistic strictures. His novels, stories, songs, dance-dramas, and essays spoke to topics political and personal. Gitanjali (Song Offerings), Gora (Fair-Faced), and Ghare-Baire (The Home and the World) are his best-known works, and his verse, short stories, and novels were acclaimed—or panned—for their lyricism, colloquialism, naturalism, and unnatural contemplation. His compositions were chosen by two nations as national anthems: India's Jana Gana Mana and Bangladesh's Amar Shonar Bangla.

The complete works of Rabindranath Tagore (রবীন্দ্র রচনাবলী) in the original Bengali are now available at these third-party websites:
http://www.tagoreweb.in/
http://www.rabindra-rachanabali.nltr....

Reviews

[Pawarut Jongsirirag]

เนื่องด้วยผมไม่มีองค์ความรู้ทางด้านกวี เลยขอข้ามการพูดถึงกลวิธีการใช้คำ หรือสัมผัสต่างๆที่แสดงให้เห็นรูป รส กลิ่น เสียง ของบทกวีไปก่อน ขอละไว้ไม่อาจเอื้อม

แต่ส่วนที่ผมชอบและดูจะแลกเปลี่ยนได้ คือ ในภาพรวมแล้ว บทกวีชิ้นนี้เป็นการน้อมกราบต่อธรรมชาติที่ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นการน้อมตัวลงของมนุษย์อันยโสเพื่อโอบรับความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ เพื่อการถ้อยทีถ้อยอาศัยระหว่างกันบนโลกใบนี้

เหตุที่ทำให้ผมพูดแบบนั้นก็เพราะ การใช้องค์ประกอบของธรรมชาติเป็นศูนย์กลางของความงดงามเ โดยแทนที่ความงามเหล่านั้นให้เข้าใจได้ง่ายด้วยการเปรียบเปรยด้วยท่วงท่าหรืออารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ หาใช่มนุษย์เป็นศูนย์กลางของความงามที่นำธรรมชาติมาเปรียบเทียบแทนเหมือนดังกวีอื่นๆ ซึ่งเป็นอะไรที่แสดงให้เห็นถึงการยอมรับความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติที่มนุษย์แม้ว่าเปรียบตัวเองเป็นดังยอดปีรามิดของสิ่งมีชีวิต แต่แท้ที่จริงแล้วก็ไม่อาจก้าวไปไกลเกินกว่าธรรมชาติที่โอบล้อมชีวิตของมนุษย์ทุกคนเอาไว้

ซึ่งการหลุดพ้นจากกรอบความคิดที่มนุษย์เป็นผู้ยิ่งใหญ่นี้ เราอาจจำเป็นต้องปลดลป่อยตัวเองออกจากกรอบที่ครอบตัวเราเองไว้ และปลดลป่อยตัวเองให้สัมผัสกับธรรมชาติในฐานะองค์รวม ดังนกเถื่อนที่โบยบินอย่างอิสระเสรี ให้ร่างกายทุกส่วนสัมผัสกับ ผืนน้ำ ผืนดิน สายลม และป่าเขาลำเนาไพร กลับไปสู่อ้อมอกของความงามทีแท้จริงอีกครั้ง แล้วมนุษย์จะได้พบกับความสงบที่แท้จริงในจิตใจ

ทั้งหมดนี้คือบทกวีที่รจนาขึ้นมากว่า 100 ปีแล้ว ในห้วงเวลาที่องค์ความรู้ด้านธรรมชาติยังถูกละเลย และเห็นว่าเป็นเพียงปัจจัยที่มนุษย์สามารถหยิบจับใช้ได้อย่างไม่มีจำกัดเพื่อความรุ่งเรืองของตนเองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ซึ่งสุดท้ายแล้วเราก็รู้ว่าเราคิดผิดอย่างไม่น่าให้อภัย

[Jessada_K]

326
ขอให้เสียงสุดท้ายของข้าส่งไปถึงเจ้า
ว่ารักแห่งเจ้ายังคงอยู่ในใจข้า
ตลอดไป

[ReaddictTH review]

Stray Birds หนังสือขนาดเล็กกะทัดรัดที่รวบรวมบทกวีกว่า 300 บทของผู้เขียน รพินทรนาถ ฐากูร กวีเอกชาวอินเดีย บทกวีที่รวบรวมมานั้นมีขนาดส้้นๆ ส่วนใหญ่มักถ่ายทอดเรื่องราวของธรรมชาติและความรู้สึกอารมณ์ต่างๆของมนุษย์ตามที่ผมเข้าใจ
.
ที่ว่าตามที่ผมเข้าใจนั้นหมายถึงว่า ในบทกวีหนึ่งผู้อ่านสามารถตีความได้หลากหลายแตกต่างกันตามประสบการณ์ของผู้อ่านแต่ละคน ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องถูกหรือผิดอะไรวันนี้เราอ่านเราอาจจะตีความในแบบหนึ่ง แต่พอผ่านไปสัก 2-3 ปีเมื่อกลับมาอ่านอีกครั้งความหมายที่เราตีความออกมาอาจจะไม่เหมือนเดิม
.
หนังสือเล่มนี้มีการจัดวางเนื้อหาก็ค่อนข้างเรียบง่าย ในหน้าหนึ่งๆจะมีบทกวีราวๆ 2-3 บทสั้นๆหากตั้งใจอ่านใช้เวลาเพียงแป๊บเดียวก็อ่านจบ แต่นั่นไม่ใช่วิธีการอ่านที่ผมอยากแนะนำเท่าไหร่
.
บทกวีส่วนใหญ่ในเล่มนี้เมื่ออ่านแล้วจะทิ้งปมให้เราขบคิดสักเล็กน้อย ดังนั้นหากให้ผมแนะนำควรจะค่อยๆอ่าน อ่านจบแล้วค่อยๆทำความเข้าใจ มองในมุมมองต่างๆจนรู้สึกเต็มอิ่มแล้วค่อยไปอ่านบทต่อไปจะดีที่สุด ไม่จำเป็นต้องรีบอะไร
.
ในเรื่องของการแปลเป็นภาษาไทยถือว่าทำได้ดีทีเดียว การเรียบเรียงการใช้ภาษาถือว่าค่อนข้างสละสลวยเข้าใจไม่ยากจนเกินไป สมัยนี้หากไม่เข้าใจคำไหนก็เสิร์ชหาข้อมูลได้ทันที
.
แต่หากถามว่าหนังสือเล่มนี้ควรปรับปรุงส่วนไหน ผมคิดว่าในบรรดาพื้นที่ว่างกว่า 60% ของหนังสือเล่มนี้น่าจะใส่บทกวีภาษาอังกฤษไว้ก็ไม่น่าเสียหาย เพราะบางทีผมมีความรู้สึกอยากรู้เหมือนกันว่าในภาษาอังกฤษต้นฉบับเมื่ออ่านแล้วเราจะรู้สึกดื่มด่ำแตกต่างกันหรือไม่ บางบทกวีผมก็รู้สึกว่าควรเสพในภาษาอังกฤษน่าจะดีที่สุด
.
หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการผ่อนคลาย ความสงบทางจิตวิญญาณ เปิดมุมมองต่างๆของชีวิตผ่านธรรมชาติ ค่อยๆอ่านและขบคิดทีละบทๆไป ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอ่านๆให้มันจบจะเป็นการดีที่สุดครับ

[MonoNoAware]

เป็นกวีที่ต้องใช้ใจที่สงบอ่าน ไม่งั้นเราคงได้อ่านแค่ตัวอักษรที่ว่างเปล่า แต่ไม่ได้ใช้ใจสัมผัส เหมือนกับไม่ได้อ่านนั่นเอง บางขณะเผลอไผลใจไปคิดเรื่องอื่น กลับมาอ่านวนซ้ำกวีบทเดิม เหมือนไม่เคยผ่านตามาก่อน จึงต้องหวนอ่านวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหลายบทกวี

หากใจคุณไม่นิ่งพอ...อย่าอ่าน

___________

“ฉันหวนระลึกถึงกาลต่างๆ
ที่ลอยละล่องไปตามสายธารแห่งชีวิต
ความรัก ความตาย แล้วสุดท้ายก็ถูกลืมเลือนไปเสียสิ้น
นี่กระมัง ที่เรียกว่าอิสรภาพแห่งความไร้ตัวตน”

— บางส่วนจาก... อิสรภาพแห่งความไร้ตัวตน

[Klin กลินท์]

“ฉันเพียงใช้ชีวิตอยู่ในมุมส่วนตัวเล็ก ๆ
และก็อดคิดไม่ได้ว่าวันหนึ่ง
สิ่งที่หลงเหลืออยู่ทั้งหมดจักสูญสลาย
เปิดรับฉันเข้าไปในโลกของเธอได้หรือไม่
และอนุญาตให้ฉันโบยบินอย่างเบิกบาน
เพื่อปลดปล่อยพันธนาการทั้งปวง” ,บทกวีลำดับที่ 257 - หน้า 157

“ฉันก็อยู่ของฉันไปในโลกนี้
ในโลกที่หามีสิ่งสมบูรณ์สักสิ่งเดียว” ,บทกวีลำดับที่ 121 - หน้า 88

ในโลกที่ 5.0 และ.......X ที่เรากำลังมุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับปลายนิ้วสัมผัสกรอบหน้าจอสี่เหลี่ยมในทุก ๆ วันซึ่งรุ่มร้อน แรง และเต็มไปด้วยกรอบต่าง ๆ มากมายในการดำรงชีวิตที่เราสร้างขึ้นเพื่ออะไรบางอย่าง หรือแม้แต่ที่เราไม่ทราบว่าใครเป็นผู้กำหนดขึ้นมา ? ทั้งหลายทั้งปวงมนุษย์ในรูปแบบเรานี้ต้องอยู่ให้รอดแม้จะปวดร้าว เหงา รันทด ทุกข์ระทม ขมขื่น มืดดำก็ตาม ?
อ่านหมายเลข 20/2019 กับบทกวีนิพนธ์ "Stray Birds" ของ Rabindranath Tagore (รพินทรนาถ ฐากูร) ในการแปลของ "รัฐพล เพชรบดี" ในชื่อ "อิสรภาพแห่งความไร้ตัวตน” ซึ่งชื่อเรื่องในการแปลครั้งนี้ให้ความเป็นนามธรรมที่ต่างจากงานแปลของอีกท่านที่เคยอ่านในชื่อว่า “นกเถื่อน”

ข้าพเจ้าค่อย ๆ บรรจงอ่านบทกวีไปอย่างช้า ๆ ทีละบท ๆ ค่อย ๆ ดำดิ่งลงไปภายในจิตใจของตนเอง กางปีกออก โบยบินและมลายจางหายไป

“ความเรียบง่าย” “จิตวิญญาณ” และ “ธรรมชาติ” เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าในค้นพบจากบทกวีเหล่านั้น

“ฉันหวนระลึกกาลต่าง ๆ
ที่ลอยละล่องไปตามสายธารแห่งชีวิต
ความรัก ความตาย แล้วสุดท้ายก็ถูกลืมเลือนไปเสียสิ้น
นี่กระมัง ที่เรียกว่าอิสรภาพแห่งความไร้ตัวตน” หน้า 192

ตรึงใจ งดงาม ฉ่ำเย็น

อ่านในใจ ลองหาอ่านดูครับ :) #StrayBirds #RabindranathTagore #รพินทรนาถฐากูร #อิสรภาพแห่งความไร้ตัวตน #รัฐพลเพชรบดี สำนักพิมพ์: #สมมุติ #Bookscape #อ่าน #อ่านไปเรื่อยๆ #อ่านไปฟังไป #IntoTheBook #อ่านแล้วอ่านเล่า #อ่านอีก #หนังสือ #ReadAgain #อ่านอีกครั้ง #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ #อ่านเพลิน #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary Official Page : ณ อ่าน The Reader- The Klin Library

[Sunshineboder]

173
"ใครหนอขับเคลื่อนข้าให้ดำเนินไปราวกับประกาศิตแห่งโชคชะตา?"
"อัตตาแห่งตัวตนที่ก้าวย่างอยู่เบื้องหลังข้านี่เอง"

[Thananan]

คำแปลสวย ได้คำศัพท์ใหม่ๆเพียบเลย (แต่ก็เข้าใจยาก55555)
เสียดายหนังสือแปลไทยน่าจะใส่ประโยคภาษาอังกฤษเข้ามาด้วย

อ่านนานมาก เพราะงง ไม่ค่อยถูกกับหนังสือกวีนิพนธ์เท่าไหร่

[Sura Siri]

บทกวีระบายความรู้สึกสั้นๆ(Lylics) ที่เขียนโดยนักปราชญ์ชาวอินเดีย รพินทรนาถ ฐากูร ความชอบขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลครับ

[Black Cat]

สวยงามด้านศิลปะ

[DoDo]

แต่ละบทกวีมีความงดงามด้านภาษา เรียบง่าย มีความเป็นธรรมชาติ และเป็นเอกลักษณ์