Spring Flowers, Spring Frost

by Ismail Kadare, David Bellos (Translator)

From behind the closed door, the man shouts, 'Be on your way - you have no business here!'
'Open up, I am the messenger of Death'.

As spring arrives in the Albanian mountain town of B, some strange things are emerging in the thaw. Bank robbers strike the National Bank. Old terrors are dredged up from the shipwreck of history. And ultra-explosive state secrets are threatening to flood the entire nation. Mark, an artist, finds the peaceful rhythms of his life turned upside down by ancient love and modern barbarism and by the particular brutality of a country surprised and divided by its new freedom.

Genres: Fiction, Albanian Literature, Contemporary, Magical Realism, Classics, Literature, 21st Century

192 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Ismail Kadare (also spelled Kadaré) was an Albanian novelist and poet. He has been a leading literary figure in Albania since the 1960s. He focused on short stories until the publication of his first novel, The General of the Dead Army. In 1996 he became a lifetime member of the Academy of Moral and Political Sciences of France. In 1992, he was awarded the Prix mondial Cino Del Duca; in 2005, he won the inaugural Man Booker International Prize, in 2009 the Prince of Asturias Award of Arts, and in 2015 the Jerusalem Prize. He has divided his time between Albania and France since 1990. Kadare has been mentioned as a possible recipient for the Nobel Prize in Literature several times. His works have been published in about 30 languages.

Ismail Kadare was born in 1936 in Gjirokastër, in the south of Albania. His education included studies at the University of Tirana and then the Gorky Institute for World Literature in Moscow, a training school for writers and critics.

In 1960 Kadare returned to Albania after the country broke ties with the Soviet Union, and he became a journalist and published his first poems.

His first novel, The General of the Dead Army, sprang from a short story, and its success established his name in Albania and enabled Kadare to become a full-time writer.

Kadare's novels draw on Balkan history and legends. They are obliquely ironic as a result of trying to withstand political scrutiny. Among his best known books are Chronicle in Stone (1977), Broken April (1978), and The Concert (1988), considered the best novel of the year 1991 by the French literary magazine Lire.

In 1990, Kadare claimed political asylum in France, issuing statements in favour of democratisation. During the ordeal, he stated that "dictatorship and authentic literature are incompatible. The writer is the natural enemy of dictatorship."

Reviews

[Arsim]

Mbase jo romani më i mirë nga Kadare, ky libër mbetet gjithsesi një roman i thurur jo në mënyrë të zakonshme cka e bën konfuz kuptimin e tij dhe jo lehtë të qartë idenë qendrore. Cka jo doemos nënkuptohet si një krijim i dobët dhe për shumë lexues mund të përkthehet në një knaqësi të vërtetë.

Romani gjithsesi merr një përfundim shumë më interesant se sa lexuesi mund ta vlerësoj gjatë gjithë leximit.

[Xhenis Sina]

Kam lexuar një pjesë të mirë të librave të Kadaresë dhe më duhet të them që ky është një prej të preferuarve.
Me mjeshtërinë e tij të pazakontë , autori ndërthur në këtë vepër motive historike dhe legjendare të tilla, si martesa e vajzës me gjarprin, marrja e gjakut, ringjallja e kanunit, incesti me motrën, vjedhja e pavdeksisë etj, të cilat paraqiten nëpërmjet një realizmi poetik dhe shoqërohen me meditime origjinale për realitetin dëshpërues, gërshetuar me legjendat dhe me ëndrrat, ku bie në sy shpirti i personazhit,(Marku) që në vetvete është njëkohësisht i zakontë e i pazakontë në reflektimet e tij, e që është simbol i një të ardhmeje të pashpresë.
Edhe këtu Kadareja vjen si një nga perlat e gjuhës shqipe me neologjizmat e tij, me figurat letrare e mjetet artistike, që përbejnë stilin e tij të pashoq.

[Oltion Bajraktari]

Sa më shumë që lexoj Kadarenë bëhem më emocional, më i ndjeshëm.
“Lulet e ftohta të marsit” është vërtetë një libër i veçantë, një libët pak më ndyshe se sa veprat e tjera të Kadaresë. Në këtë libër ka për tematikë rikthimin e dokeve dhe zakoneve të vjetra pas rënies së sistemit Socialist në Shqipëri. Kadareja ndërlidhë mjeshtërisht folklorin, zakonet dhe historinë moderne Shqiptare në një roman të vetëm.
Shumë interesante është edhe përshkrimi i ngjarjeve historike të viteve të fundit të sistemit Socialist, një shembull mundë të jetë arkivi i fshehtë i shtetit. Kadareja këtu tregon historinë e ardhjes së Prijsit të ri të Shqipërisë ( Ramiz Alisë ) në arkivën e fshehur në mes të natës vetëm me dy roje, hyn në arkivë, qëndron aty për rreth 3 orë dhe del me një fytyrë të prerë. Kjo është vetëm një prej pjesëve të librit, kemi edhe në fillim të librit historinë e një vajze të re e cila martohet me një gjarpër. Në fillim ajo normalisht që dëshpërohet shumë por nuk ka çfarë të bëjë, ku pastaj ajo e merr vesh që gjarpri ishte një djalë i denuar që të jetonte 3/4 e kohës si një gjarpër. Kjo histori e vajzës përfundon në një lloj tragjedije ose më së shumti një mërzitje shumë të madhe për vajzën, por të tjerët e quajnë të çmendur.
Pastaj kemi edhe normalisht rikthimin e Kanunit, përmendja e Librit të Gjakut, mistrri mbi librin, misteri se a ishte djegur bashkë me kullën e Oroshit, a ishte fshehur nga shteti ose kundërshtarët e shtetit, e kështu me rradhë.

Ky libër të lë kompletisht boshë, një libër që mundohet të t’a grabit zemrën me egërsi në fund të tij, por ajo t’a kishte marrë që nga faqet e para.

Duhet lexuar, kjo nuk ka diskutim.

[Mimozë]

Kadare, ky mjeshtër i madh!