Redemption Ark

The Inhibitor Sequence #2

by Alastair Reynolds, Chris Moore (Illustration)

Late in the twenty-sixth century, the human race has advanced enough to accidentally trigger the Inhibitors - alien killing machines designed to detect intelligent life and destroy it. The only hope for humanity lies in the recovery of a secret cache of doomsday weapons -and a renegade named Clavain who is determined to find them. But other factions want the weapons for their own purposes - and the weapons themselves have another agenda altogether...

Genres: Science Fiction, Fiction, Space Opera, Audiobook, Space, Hard Science Fiction, Science Fiction Fantasy

694 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 2002

About the author

I'm Al, I used to be a space scientist, and now I'm a writer, although for a time the two careers ran in parallel. I started off publishing short stories in the British SF magazine Interzone in the early 90s, then eventually branched into novels. I write about a novel a year and try to write a few short stories as well. Some of my books and stories are set in a consistent future named after Revelation Space, the first novel, but I've done a lot of other things as well and I like to keep things fresh between books.

I was born in Wales, but raised in Cornwall, and then spent time in the north of England and Scotland. I moved to the Netherlands to continue my science career and stayed there for a very long time, before eventually returning to Wales.

In my spare time I am a very keen runner, and I also enjoying hill-walking, birdwatching, horse-riding, guitar and model-making. I also dabble with paints now and then. I met my wife in the Netherlands through a mutual interest in climbing and we married back in Wales. We live surrounded by hills, woods and wildlife, and not too much excitement.

Reviews

[DarkStar]

Opinia dotyczy całości, a nie tylko pierwszego tomu. Podział jest bardzo sztuczny.

Space opera, trochę na lokalną skalę, tzn. mamy zagrożenie dla całej galaktyki, ale wiedzą o nim nieliczni i to na jednostkach Reynolds skupia się w tej książce. Akcja przeskakuje między systemem Epsilon Eridani (w którym znajduje się Yellowstone i Pas Złomu) oraz Deltą Pawia i Resurgamem. Powracają postaci znane z poprzednich książek, poznajemy też nowych bohaterów.

Duży nacisk położony jest na stronę naukową - widać, że autor zna się na rzeczy. W jednym z wywiadów przyznał, że trochę zmyśla, bo w końcu ma to być powieść, ale i tak robi to wrażenie. Na przykład taki detal jak to, że w statku podróżującym w kosmosie (mającym duże przyspieszenie) ludzie muszą poruszać się w pionie (gdzie dziób to góra, a rufa to dół). Autor wyjaśnia też dlaczego podróż międzygwiezdna z prędkością światła jest niemożliwa (czy też racze - niezalecana), jak działa relatywistyka i co może stać się z ludźmi i czasoprzestrzenią. Nie wszystko rozumiem, nie potrafię też powiedzieć co jest oparte na badaniach naukowych, a co zmyślone, ale czyta się to dobrze.

Poza tą naukową otoczką mamy mięsko, czyli fabułę, która ma ręce i nogi i która - na to wygląda - jest przemyślana i dobrze wpasowuje się w informacje przekazane w poprzednich książkach. Można też liczyć na całkiem sporą dawkę akcji. Podoba mi się setting, można dowiedzieć się czegoś więcej o odłamach ludzkości, takich jak Hybrydowcy czy Demarchiści. Klaruje się wątek główny dotyczący ogromnego zagrożenia dla całej Drogi Mlecznej.

Po prostu kawał świetnej space opery.

TL;DR
page-turner

[Grzegorz Szopinski]

Jest trochę mielizn i syndromu drugiego tomu, ale też sporo super rzeczy jak ogólne idee i sami bohaterowie. Ogółem takie 3.5

[DarkStar]

Space opera, trochę na lokalną skalę, tzn. mamy zagrożenie dla całej galaktyki, ale wiedzą o nim nieliczni i to na jednostkach Reynolds skupia się w tej książce. Akcja przeskakuje między systemem Epsilon Eridani (w którym znajduje się Yellowstone i Pas Złomu) oraz Deltą Pawia i Resurgamem. Powracają postaci znane z poprzednich książek, poznajemy też nowych bohaterów.

Duży nacisk położony jest na stronę naukową - widać, że autor zna się na rzeczy. W jednym z wywiadów przyznał, że trochę zmyśla, bo w końcu ma to być powieść, ale i tak robi to wrażenie. Na przykład taki detal jak to, że w statku podróżującym w kosmosie (mającym duże przyspieszenie) ludzie muszą poruszać się w pionie (gdzie dziób to góra, a rufa to dół). Autor wyjaśnia też dlaczego podróż międzygwiezdna z prędkością światła jest niemożliwa (czy też racze - niezalecana), jak działa relatywistyka i co może stać się z ludźmi i czasoprzestrzenią. Nie wszystko rozumiem, nie potrafię też powiedzieć co jest oparte na badaniach naukowych, a co zmyślone, ale czyta się to dobrze.

Poza tą naukową otoczką mamy mięsko, czyli fabułę, która ma ręce i nogi i która - na to wygląda - jest przemyślana i dobrze wpasowuje się w informacje przekazane w poprzednich książkach. Można też liczyć na całkiem sporą dawkę akcji. Podoba mi się setting, można dowiedzieć się czegoś więcej o odłamach ludzkości, takich jak Hybrydowcy czy Demarchiści. Klaruje się wątek główny dotyczący ogromnego zagrożenia dla całej Drogi Mlecznej.

Po prostu kawał świetnej space opery.

TL;DR
page-turner