The Secret of Chimneys

Superintendent Battle #1

by Agatha Christie

What is The Secret of Chimneys? A young drifter finds out when a favor for a friend pulls him into the heart of a deadly conspiracy in this captivating classic from Agatha Christie. Little did Anthony Cade suspect that an errand for a friend would place him at the center of a deadly conspiracy. Drawn into a web of intrigue, he begins to realize that the simple favor has placed him in serious danger. As events unfold, the combined forces of Scotland Yard and the French Sûreté gradually converge on Chimneys, the great country estate that hides an amazing secret.

Genres: Mystery, Agatha Christie, Fiction, Crime, Classics, Audiobook, Mystery Thriller

400 pages, Paperback

First published June 1, 1925

About the author

Agatha Christie also wrote romance novels under the pseudonym Mary Westmacott, and was occasionally published under the name Agatha Christie Mallowan.

Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowan, DBE (née Miller) was an English writer known for her 66 detective novels and 14 short story collections, particularly those revolving around fictional detectives Hercule Poirot and Miss Marple. She also wrote the world's longest-running play, the murder mystery The Mousetrap, which has been performed in the West End of London since 1952. A writer during the "Golden Age of Detective Fiction", Christie has been called the "Queen of Crime". She also wrote six novels under the pseudonym Mary Westmacott. In 1971, she was made a Dame (DBE) by Queen Elizabeth II for her contributions to literature. Guinness World Records lists Christie as the best-selling fiction writer of all time, her novels having sold more than two billion copies.

This best-selling author of all time wrote 66 crime novels and story collections, fourteen plays, and six novels under a pseudonym in romance. Her books sold more than a billion copies in the English language and a billion in translation. According to Index Translationum, people translated her works into 103 languages at least, the most for an individual author. Of the most enduring figures in crime literature, she created Hercule Poirot and Miss Jane Marple. She atuhored The Mousetrap, the longest-running play in the history of modern theater.

Associated Names:
Agata Christie
Agata Kristi
Агата Кристи (Russian)
Агата Крісті (Ukrainian)
Αγκάθα Κρίστι (Greek)
アガサ クリスティ (Japanese)
阿嘉莎·克莉絲蒂 (Chinese)

Reviews

[Alex.andthebooks]

Jedna z bardziej skomplikowanych książek Agaty, bardzo mi się podobała!

[Karolina]

Ciekawa lektura, z wątkiem intrygi polityczniej i o sensacyjnym zabarwieniu.
Zarówno Anthony jak i Virginia bardzo przypadli mi do gustu. Lubię postacie pewnie siebie, cwane i o lekko kpiarskim sposobie bycia.
Inspektor Battle też skradł moje serce 🩷. Doświadczony glina o kamiennym wyraźie twarzy - gdzie był do tej pory, przez całe moje życie 😄🤭🙈? Tylko dlaczego on ma żonę?! 🫢🫪. Przecież to powinien być samotny wilk... 🤬
Jedynie co to historia aż tak mnie nie porwała. Szczerze przyznam, że nawet do końca nie wiem jak się rozwiązały wszystkie wątki, bo trochę mój mózg odpływał na końcówce, a nie chciało mi się wracać i robić powtórek.
Zresztą końcówka z tym słodkim finałem też mnie rozczarowało, chyba wolę jak Agata kończy książki z pazurem, a nie w taki bajkowy, tęczowy sposób: i wszyscy żyli szczęśliwe, i każdy dostał co chciał.
Ale szacunek za numer z rękopisem - do końca miałam w tym temacie Anthoniego za imbecyla, a się okazało, że to ja zostałam wyrolowana 😅.

[denudatio_pulpae]

Anthony Cade otrzymał do wykonania raczej nudne zadanie – dostarczenie do wydawnictwa rękopisu wspomnień pewnego polityka. Ta pozornie prosta misja przeradza się jednak w dość pogmatwaną aferę, a wszystkie tropy prowadzą do rezydencji Chimneys, która stanie się areną tajemniczych wydarzeń. Trup może nie będzie się ścielił zbyt gęsto (chociaż dwie sztuki to może aż nadto, jakby się tak głębiej zastanowić?), ale za to fałszywych wskazówek będzie wystarczająco dużo, aby wodzić nas za nos przez całą książkę.

Przyjemnie napisana (ostrzegam, to stwierdzenie wysoce nieobiektywne, ja po prostu uwielbiam styl i klimat z powieści Christie), może trochę za dużo polityki, żebym była w stu procentach ukontentowana, ale w ogólnym rozrachunku miła rozrywka.
6/10

[Humanistyczny]

książki z nadinspektorem Battle to jedne z najlepszych książek Christie, i said what i said
4/5 ⭐ bo się pogubiłam kilka razy XD Agatha Christie naprawdę stwierdziła, że poradzę sobie z wszystkimi plot twistami i politycznymi intrygami...

[artmy ♡]

W niektórych momentach się gubiłam i nie do końca rozumiałam co się dzieje, ale pod koniec wszystkie wątki układają się w jedną sensowną całość
+ nie rozszyfrowałam zagadki, co mnie dosyć pozytywnie zaskoczyło (przez pewien czas byłam pewna, że znam odpowiedź)

[Kinga (oazaksiazek)]

Christie jak zwykle ciekawa, choć nie będzie to moja ulubiona książka tej autorki.

[tita.books]

na początku nie mogłam się "wgryźć" w akcję, jest bardzo dużo wątków, bohaterów, wydarzeń

końcówka rozwaliła mi głowę, zupełnie się tego nie spodziewałam

[penta]

Ze wszystkich książek Agathy Christie, ta się jak na razie starzeje najgorzej – paskudnie antysemicka i pełna wątpliwych wywodów dotyczących polityki. Jednak nawet pomijając jej niepoprawność polityczną, jest po prostu dosyć słaba, z intrygą jednocześnie zbyt zawiłą i polegającą w sporej mierze na szczęśliwym układzie planet. 3/4 zwrotów akcji mogłam podsumować jedynie powtarzaniem niczym przygłucha staruszka "co? Cooo?", ale będąc uczciwym, ta 1/4, która z czegoś wynikała, miała już podwaliny dosyć solidne.

Jest to też chyba pierwsza książka Christie, która zahacza o ten 'przytulny' klimat, z którego do dziś autorka słynie. Otoczenie, tj. rezydencja Chimneys mogłoby zostać wykorzystane lepiej, ale i tak zostało nieźle zutylizowane, zwłaszcza gdy zamknięto bohaterów na jego terenie.

Ogólnie te szpiegowskie książki z początków kariery Christie są dużo gorsze od jej kryminałów, ale ta chyba najlepiej uosabia problemy z powieściami Christie, gdy wkracza do nich polityka.

[panna.marple]

Przyzwyczajona do kryminałów Christie, tutaj dostałam bardziej powieść szpiegowską. I jak z początku mi się to podobało, to pod koniec namnożyło się tyle osób, zmyłek, wrabiania i szczegółów, że poczułam lekkie znużenie. Całość oceniam więc nie wybitnie, ale ciekawie było przeczytać Agathę w innym stylu :)

[noiprzeczytane]

Przed zapowiedzią ten tytuł był mi zupełnie obcy, ale teraz, z tak piękną okładką, nie sposób przejść obok niego obojętnie. Tutaj znowu możemy zobaczyć jak królowa kryminałów eksperymentowała gatunkowo z samego początku (według moich obliczeń będzie to jej 5 książka, napisana w 1925 roku) gdzie klasyczny wątek kryminalny ustępuje powieści bardziej sensacyjnej, szpiegowsko-przygodowej. I to właśnie początek powieści jest najtrudniejszym orzechem do zgryzienia, gdyż pojawia nam się dużo wątków i postaci naraz przez co trudniej podążać za historią. Ta jednak później tylko coraz bardziej wciąga a początkowy chaos zaczyna układać się w jedną całość.

Warto wspomnieć, że wątki polityczne grają tutaj pierwsze skrzypce, ale są zgrabnie i ciekawie wplecione w fabułę. Zagadka jest bardzo sprawnie (zresztą jak zwykle) prowadzona, mylne tropy czy szukanie motywów sprawia nie lada przyjemność z czytania aż do samego końca.

[Karolina Róża]

To była dobra książka, ale nie jakaś fenomenalna. Końcowy plot twist był bardzo przyjemny

[Books_with_natea]

[współpraca barterowa @wydawnictwo_dolnoslaskie @agathachristiepolska]

Wow. Co to była za książka... Jak zawsze autorka trzymała mnie w napięciu do ostatnich stron. Gdzie wydarzyło się tyle plot twistów, że czytałam z otwartą buzią. 🫢

W książce występuje dużo polityki, co może nie każdego zachęcić. Jednak zapewniam, że wcale nie jest nudno i da się prawie wszystko zrozumieć. Nawet, jeśli nie, to nie przeszkadza to w czytaniu i nadal jest interesująco. Im dalej, tym bardziej jasne wszystko się robi. Jest również przedstawiona historia rezydencji Chimneys, jak i Herzoslovakii, co dodaje takiego smaczka do całej fabuły. Nie zabrakło też humoru! Wiele razy pojawił się uśmiech na mojej twarzy.

Dużo bohaterów, świetnie wykreowanych. Choć czasami już nie wiedziałam, kto kim jest. Na wielki plus są postacie kobiece, czyli Virginia i Bundle, które są przedstawione jako silne postacie, jak na tamte czasy. W tej książce zagadkę rozwiązuje kompletnie inny bohater, niż w tych, które czytałam do tej pory. Lecz polubiłam się z nim i żadna prawda nie mogła się przed nim ukryć.

Przez całą książkę nie udało mi się odgadnąć kto stoi za wszystkimi zbrodniami, w pewnym momencie już nikomu nie ufałam i tylko czekałam, aż wszystko się wyjaśni. Gdy nadszedł ten moment, po prostu miałam wielkiego laga, co tu się właśnie dzieje. Plot twist, za plot twistem. I to tak dobre, że lepszego zakończenia nie mogło być.

Doceniam również to, że są przypisy i tłumaczenia na dole kartki. Nie lubię jak w książce są jakieś zdania w innym języku, np. francuskim i nie ma do nich tłumaczeń. Więc tu na szczęście takiego problemu nie było.

Książka była tak świetna, totalnie jest teraz moim numerem jeden, jeśli chodzi o Christie i polecam ją każdemu!

[Iga]

4.5 ⭐️

Świetne postaci oraz zagmatwana i wielowątkowa fabuła czynią z tej książki naprawdę dobrą i wciągającą lekturę. Agatha Christie jeszcze nigdy mnie nie rozczarowała.

[Mati]

Ocena: 4,5/5

Fajna, chociaż w parę wątków nadal częściowo nie dowierzam. Ciekawi mnie postać Anthony'ego, kim był, jak żył, co robił...

[Kocanka]

Nie mam do czego się przyczepić obiektywnie, ale nie czułam się zaangażowana w tę tajemnicę.

[place.between.pages]

3 ⭐

📚 Współpraca barterowa z Wydawnictwem Dolnośląskim

[PL] W angielskiej rezydencji Chimneys przez lata zdążyło wydarzyć się wiele, a to jeszcze nie koniec! Po raz kolejny do tego miejsca przybywa delegacja nietuzinkowych gości. Jednak tym razem pobyt w tym miejscu nie przebiega równie spokojnie jak wcześniejsze, a wszystko to za sprawą popełnionej zbrodni. Bohaterowie próbują ustalić kto i dlaczego jej dokonał. Nie jest to łatwe, bowiem niemal każda z osób mogła mieć motyw, by przyczynić się do śmierci jednego z gości, a zarazem nie leżało to w niczyim interesie…

“Tajemnica rezydencji Chimneys” to jedna z tych książek autorstwa Agathy Christie, w której nie występują ani Hercules Poirot, ani panna Marple, a znacznie mniej znany nadinspektor Battle. Czytelnik nie ma zatem do czynienia z żadną sławną osobistością, co może wydawać się nieco rozczarowujące i na czym równocześnie fabuła zdaje się minimalnie tracić (mówię to jako osoba, która z twórczością Christie spotyka się dopiero drugi raz).

Samej książce niczego nie brakuje, a wręcz pewnych aspektów jest za dużo. Niestety ta historia cierpi na natłok postaci, ze szczególnym uwzględnieniem tych, których obecność nie wprowadziła do fabuły niczego poza chaosem. Zwłaszcza że w przypadku kilku postaci autorka zdecydowała się naprzemiennie używać ich pseudonimów, tym samym przyprawiając mnie o zawrót głowy. Poza tym bohaterowie w dużej mierze byli raczej bezbarwni; może jedynie poza panią Revel i panem Cade.

Dużo działo się w całej historii. Wielopoziomowa intryga, na którą składały się między innymi takie elementy jak fikcyjne bałkańskie państwo, międzynarodowy złodziej, główny bohater 3w1, bezcenne dokumenty, polityczne potyczki czy próba kradzieży klejnotu zmusiła mnie do poświęcenia jej 101% mojej uwagi. Jeśli moje zaangażowanie spadało do dwucyfrowej liczby, potrzebowałam zapoznać się z czytanym fragmentem jeszcze raz. Mimo to książkę czytało się całkiem przyjemnie jak na wysiłek, który trzeba było w nią włożyć.

Zawarta w historii gimnastyka dla umysłu, na którą z chęcią przystałam, sięgając po tę pozycję, nie doprowadziła mnie jednak do oczekiwanego skutku. Wszystko przez to, że autorka zdecydowała się zakończyć tę historię w nieoczekiwanym stylu, który nie sposób było wymyślić nawet uważnie podążając za rozwojem akcji. Według mnie sam w sobie był to dobry sposób rozstrzygnięcia całej sytuacji, jednak niezbyt satysfakcjonujący, gdy jako czytelniczka chciała rozwikłać zagadkę.

Tym, co jednak w obecnych czasach wyróżnia książkę wydaną po raz pierwszy dokładnie 100 lat temu jest niewątpliwie klimat. Dla Christie takie tło było chlebem powszednim. Obecnie ta elegancja w połączeniu z kryminalną zagadką pozwala zaoferować czytelnikowi osobliwą tajemnicę.


[ENG] Over the years, a lot has happened at the Chimneys English mansion, and it's not over yet! Once again, a delegation of unconventional guests arrives at the place. However, this time the stay there isn't as peaceful as the previous ones, all because of a crime committed. The characters try to determine who committed it and why. This isn't easy, as almost every person could have had a motive to contribute to the death of one of the guests, and at the same time, it wasn't in anyone's interest...

"The Secret of Chimneys" is one of those books by Agatha Christie that features neither Hercule Poirot nor Miss Marple but the much less well-known Chief Superintendent Battle. Thus, the reader isn't confronted with any famous personalities, which may seem a bit disappointing, and at the same time, the plot seems to lose minimally (I say this as a person who has read Christie's book for only the second time).

The book itself doesn't lack anything, there are rather too many certain aspects. Unfortunately, the story suffers from a crowd of characters with a special emphasis on those whose presence brought nothing but chaos to the plot. In particular, in the case of several characters, the author chose to alternate their nicknames, thus making me dizzy. Other than that, the characters were largely rather bland; except for Mrs. Revel and Mr. Cade perhaps.

A lot was going on throughout the story. The multi-level intrigue, which included such elements as a fictional Balkan country, an international thief, a 3-in-1 main character, priceless documents, political skirmishes, and an attempted jewel theft forced me to give it 101% of my attention. If my engagement dropped to a double-digit number, I needed to read the passage again. Nonetheless, the book was quite enjoyable to read for the effort that had to be put into it.

The gymnastics for the mind contained in the story, which I eagerly acceded to when reaching for this item, however, didn't lead me to the expected result. All because the author decided to end the story in an unexpected style, which was impossible to figure out even carefully following the development of the plot. In my opinion, this in itself was a good way of resolving the whole situation, but it wasn't very satisfying when I wanted to unravel the mystery as a reader.

However, what distinguishes a book first published exactly 100 years ago in the present day is undoubtedly the atmosphere. For Christie, such a background was the bread and butter. Nowadays this elegance, combined with a criminal mystery, helps offer the reader a peculiar secret.

[burgundowezycie]

Agatha Christie w kryminale „Tajemnica rezydencji Chimneys" zabiera nas raz jeszcze do świata intryg, sekretów i niespodziewanych zwrotów akcji. Tym razem jednak nie ogranicza się do klasycznej zagadki kryminalnej w stylu Poirota czy panny Marple – dostajemy bowiem coś więcej: misternie utkaną sieć politycznych spisków, międzynarodowych machinacji i złowrogich tajemnic.

Akcja osadzona jest w latach 20. ubiegłego wieku, a tytułowa rezydencja Chimneys staje się areną dramatycznych wydarzeń. Od pierwszych stron wiadomo, że nie jest to zwyczajna angielska posiadłość, a w jej murach kryje się więcej sekretów, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Goście lorda Caterhama, wśród których znajdziemy zarówno inspektorów, agentów wywiadu, jak i tajemniczych przybyszów zza granicy, wpadają w sam środek zawiłej intrygi. A kiedy pada pierwsza ofiara, a potem kolejna, wszystko staje się jasne, że każdy skrywa coś, czego nie chce ujawnić, a prawda czai się wśród niedomówień i podszeptów.

Christie mistrzowsko prowadzi narrację, lawirując pomiędzy licznymi wątkami, które splatają się w zaskakujący sposób. Jej bohaterowie są pełni życia, charyzmy i subtelnego humoru. Zwłaszcza kobiece postacie zyskują tu wyjątkowy blask: są sprytne, niezależne i pełne werwy, co dodaje powieści lekkości i nieco łobuzerskiego wdzięku.

Sama zagadka kryminalna jest bardziej skomplikowana niż w wielu innych dziełach autorki, a mnogość tropów, postaci i motywów sprawia, że można się momentami pogubić. Nie każdemu przypadnie do gustu fakt, że rozwiązanie nie jest w pełni logicznym wynikiem dedukcji, a raczej zaskakującą kulminacją z elementem deus ex machina. Ale czy nie właśnie o to chodzi w dobrej zaskakującej powieści? Zamiast linearnej fabuły dostajemy tu wir zdarzeń, gdzie każdy element układanki wydaje się pasować, dopóki nie uświadomimy sobie, że ktoś właśnie podmienił jeden z puzzli.

Nie sposób też nie docenić błyskotliwego humoru, który unosi się nad fabułą jak mgiełka angielskiego poranka. Christie z wdziękiem kpi z pewnych typów postaci – od ekscentrycznego arystokraty po wpływowego polityka, którego obsesja na punkcie tajemnicy sięga granic absurdu. To dowcipne spojrzenie na konwenanse i przywary brytyjskiej socjety dodaje całości smaku, sprawiając, że powieść czyta się z prawdziwą przyjemnością.

Czy "Tajemnica rezydencji Chimneys" jest idealnym kryminałem? O tym musicie przekonać się sami! Bo choć chwilami fabuła zdaje się być aż nadto skomplikowana, a mnogość bohaterów wymaga od nas szczególnej uwagi, to jednak klimat powieści, jej inteligentny humor oraz misterna intryga sprawiają, że trudno się od niej oderwać. To historia, w której znajdziemy rewolwery i tajne dokumenty oraz błyskotliwe dialogi. Christie bawi się tu konwencją, igra z czytelnikiem i jak zwykle dostarcza rozrywki na najwyższym poziomie!

Dla miłośników powieści z dreszczykiem to pozycja obowiązkowa, a dla fanów klasycznej Christie to ciekawy przystanek na drodze przez jej bogaty dorobek literacki!🔥

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @wydawnictwo_dolnoslaskie @agathachristiepolska (współpraca reklamowa) 🩷.

[Amelia]

𝓡𝓮𝓬𝓮𝓷𝔃𝓳𝓪
𝓣𝔂𝓽𝓾ł: “𝓣𝓪𝓳𝓮𝓶𝓷𝓲𝓬𝓪 𝓡𝓮𝔃𝔂𝓭𝓮𝓷𝓬𝓳𝓲 𝓒𝓱𝓲𝓶𝓷𝓮𝔂𝓼”
𝓐𝓾𝓽𝓸𝓻: 𝓐𝓰𝓪𝓽𝓱𝓪 𝓒𝓱𝓻𝓲𝓼𝓽𝓲𝓮
𝓞𝓬𝓮𝓷𝓪: ⭐️ 𝟒/𝟓

[Q] Lubicie zagadki kryminalne?
[ współpraca barterowa @agathachristiepolska @wydawnictwo_dolnoslaskie ]
Hej, Misiaki!

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki, która okazała się jedną z bardziej skomplikowanych, jakie miałam okazję przeczytać. Agatha Christie po raz kolejny udowodniła, że jest mistrzynią kryminału, tworząc historię pełną tajemnic, intryg i niespodziewanych zwrotów akcji.

Oczywiście, jak przystało na książkę tej autorki, nie mogło zabraknąć morderstwa (a nawet więcej!), mylących tropów oraz zakończenia, które zostawia czytelnika w osłupieniu. Przyznam, że tym razem fabuła była tak zawiła, że momentami musiałam zatrzymać się na chwilę i poukładać sobie wszystkie wątki w głowie.

Już od pierwszych stron książka wciąga w świat skomplikowanych relacji, sekretów oraz politycznych zawirowań. Agatha Christie umiejętnie buduje napięcie, podsuwając nam wskazówki, które wydają się prowadzić do rozwiązania zagadki… tylko po to, by chwilę później całkowicie wywrócić wszystko do góry nogami. I chociaż zazwyczaj daję się jej zaskoczyć, tym razem udało mi się odgadnąć sprawcę! Niestety, druga część tajemnicy była dla mnie kompletnym zaskoczeniem – autorka znów okazała się o krok przede mną.

Głównym bohaterem powieści jest Anthony Cade – postać niezwykle charyzmatyczna i błyskotliwa. Przybywa do Anglii, by dostarczyć pewne listy wydawcy, jednak szybko okazuje się, że jego misja jest tylko wstępem do pełnej niebezpieczeństw przygody. W książce przewija się także wiele innych barwnych postaci – każda z nich ma swoje tajemnice, a ich wzajemne powiązania sprawiają, że trudno przewidzieć, kto mówi prawdę, a kto próbuje coś ukryć.

Mimo że chwilami trudno było mi się połapać w gąszczu intryg, uważam, że ta skomplikowana fabuła jest ogromnym atutem książki. Przez cały czas trzymała mnie w napięciu i sprawiała, że z każdą stroną chciałam wiedzieć więcej. Właśnie za to uwielbiam Agathę Christie – jej powieści nigdy nie są banalne, a rozwiązanie zagadki rzadko okazuje się oczywiste.

Dziękuję za prześliczny egzemplarz do recenzji!

[Kulturowa.Anihilacja]

„Tajemnica rezydencji Chimneys” to dla mnie kwintesencja stylowego kryminału, ponieważ połączenie dawnej elegancji z nieprzewidywalnością kryminalnej intrygi jest idealnie zbalansowane.

Atmosfera to coś, czego w powieściach Christie nie brakuje nigdy i nie inaczej jest tym razem, a arystokratyczny klimat jest wyczuwalny już od pierwszych stron. Sama Rezydencja jest niemal centrum świata, ponieważ przecierają się tam szlaki tajnych agentów, inspektorów policji, bankierów i co najważniejsze enigmatycznych gości, których tajemnice są czymś więcej, niż z pozoru może się wydawać.

Zawiązanie akcji i jej rozwój zaczyna się w momencie pojawienia się zwłok. Dość palące stają się pytania o winę i motywacje, a tłem tego wszystkiego jest walka o tron Herzoslovakii oraz poszukiwania zagubionych pamiętników zmarłego hrabiego. Królowa kryminału klasyczny kryminał wzbogaca nutką szpiegostwa i co nadaje historii wielowymiarowości i znacznie ją wzbogaca. Moment w którym w poszukiwania morderców angażują się wszyscy, tylko podsyca atmosferę niepewności i potęguje wrażenie, że nic nie jest takie, jak się wydaje.

Nieprzerwanie tęsknie za stylem Christie, bo jej powieści są przy całym mroku tajemniczości pełne humoru, sarkazmu, czy uwypuklania ludzkich słabości w sposób ironiczny. Ja jestem absolutną fanką tego jak Christie tworzy swoich bohaterów, ponieważ w tym autorka jest znakomita, a każda z postaci nawet te z dalszego planu są nie tylko uczestnikami intrygi, ale także żywymi osobowościami, które dodają coś od siebie do historii.

Tajemnica rezydencji Chimneys to kolejna powieść Christie, w której każdy detal ma znaczenie, a z pozoru prosty kryminalny wątek przeradza się w podróż przez świat pełen tajemnic, aluzji i niedomówień. Cała historia okraszona humorem autorki jest moim zdaniem literacką perełką.

[Lampkadobregokryminału]

Jest człowiek, jest rezydencja i jest tajemnica.

Anthony Cade otrzymuje od swojego przyjaciela ciekawe zadanie – ma dostarczyć do londyńskiego wydawnictwa pamiętniki, które skrywają sekrety mogące mieć wpływ na przyszłość bałkańskiego państwa Herzoslovakii. Na miejscu zostaje wplątany w szereg intryg i sytuacji, które prowadzą go aż do rezydencji w Chimneys, gdzie wraz z innymi gośćmi rozwiązuje zagadkę tajemniczego zabójstwa (a może zabójstw?) i poszukiwanego od lat klejnotu…

Agata Christie w tej książce to coś bardzo dobrego! Po ostatnim lekkim rozczarowaniu „Tajemnicą Lorda Listerdale’a”, ta pozycja, choć jest to dzieło spoza popularnych serii autorki, zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Czytało się to szybko i sprawnie, a fabuła tak angażowała czytelnika, że chciało się wertować jeden rozdział za drugim. Wymagała odpowiedniej ilości uwagi, gdyż wielość wątków i postaci mogła wyprowadzić czytelnika na manowce, jednak to wszystko było tak ze sobą zgrane, że nie było przesycone ani przegadane. Liczne zwroty akcji i stopniowo odkrywane karty skrywanych w rezydencji tajemnic budowały napięcie i nie powodowały nudy.

Książka lawiruje pomiędzy wieloma strefami życia bohaterów. Polityka, miłość, pieniądze – to tylko przykłady wątków, które autorka porusza w „Tajemnicy Rezydenci Chimneys”. Stworzyła Herzoslovakię - państwo fikcyjne, które możemy utożsamiać z wieloma współczesnymi krajami świata. Pomimo faktu, że kryminał został napisany wiele lat temu, opisy problemów i sytuacji zachowują swoją aktualność, co dowodzi, że twórczość Agathy Christie jest ponadczasowa i powinna zostać przeczytana przez każdego miłośnika tego gatunku.

[Katarzyna]

"Tajemnica rezydencji Chimneys" to Agatha Christie w nieco innej odsłonie – tym razem zamiast typowego kryminału z Herkulesem Poirotem lub panną Marple otrzymujemy powieść przygodową z rozbudowanym wątkiem szpiegowskim, detektywistyczną zagadką i wielką polityką w tle. Podążamy za Anthonym Cadem, młodym mężczyzną o tajemniczej przeszłości, który przyjmuje zlecenie od przyjaciela, opuszcza Afrykę, przyjeżdża do Anglii i... nieoczekiwanie zostaje wplątany w międzynarodowy spisek. Odniosłam wrażenie, że to jedna z najbardziej zawiłych powieści Christie – gęsta jak angielski pudding. Dzieje się naprawdę wiele – sfałszowane tożsamości, zaginione pamiętniki i listy, skradzione brylanty, szantaże, polityczne intrygi, spiski, szamotaniny, walka o sukcesję i oczywiście morder*twa – a wszystko to w pozornie idyllicznej, wiejskiej scenerii tytułowej rezydencji Chimneys i z udziałem Scotland Yardu (tym razem śledztwem kieruje enigmatyczny, dyskretny inspektor Battle). Zwraca uwagę ogromna obsada postaci, mnogość wątków i zwrotów akcji oraz zawiłość fabuły – skomplikowana, wielopoziomowa zagadka utkana jest wokół Herzoslovakii, fikcyjnego bałkańskiego państwa, i tajnego stowarzyszenia. Agatha Christie doprawia historię sporą dawką suspensu i napięcia (oraz odrobiną romansu:) – i miesza w tym gęstym literackim puddingu aż do zaskakującego zakończenia. "Tajemnicę rezydencji Chimneys" polubiłam przede wszystkim za przygodowy charakter (nieco mniej za elementy politycznego spisku); za humor i czarujących bohaterów. To nie inspektor Battle, lecz wspomniany już Anthony Cade gra pierwsze skrzypce – prowadzi swoje własne amatorskie śledztwo z urokiem i charyzmą (uwielbiam jego nonszalancki dowcip i trafne spostrzeżenia). Kroku dotrzymuje mu urocza i bystra Virginia Revel. Ten duet ukoił nieco moją tęsknotę za Poirotem i panną Marple ;)

Pokręcona historia – gęsta, wymagająca, ale przyjemna w czytaniu. Taką Agathę Christie też lubię 🤎

[Abicainat]

„Przypomina trochę Włocha – zauważyła.
Bo to Włoch – powiedział Anthony. – Mógłbym jeszcze dodać, że był z zawodu kelnerem. Szantaż uprawia poza godzinami pracy“.[Christie: 2025: 92]

Anthony Cade na prośbę przyjaciela podejmuje się misji dostarczenia pamiętników ważnej osobistości z Herzoslovakii do wydawcy w Anglii. Przy okazji zostaje wplątany w polityczne utarczki oraz… morderstwo.

Tym razem mistrzyni kryminału zabiera nas do tajemniczej rezydencji Chimneys, która gości wiele znamienitych gości, damy dworu oraz polityków. Takie miejsce aż się prosi o jakąś zagadkę kryminalną. I oto jest! Natrafiamy na dwa morderstwa, a bohaterowie na własną rękę próbują dociec, kto za nimi stoi.

Bardzo podobała mi się postać Virginii Revel, która z niebywałą gracją, inteligencją i sprytem obracała się w kręgach śmietanki towarzyskiej oraz rzecz jasna Anthony Cade, który jak się okazało wcale nie był aż taki wolny od wszelkich intryg 🤭

Bardzo lubię wracać do powieści Agathy Christie. Bo intrygują czytelnika swoim piórem, humorem oraz zagadkami. Nie mają w sobie za grama brutalności, a morderstwa nawet jeśli się pojawiają, są napisane z niebywałą elegancją i szykiem. Czytając kryminały Christie mam wrażenie, jakbym sama znalazła się w takiej dwudziestowiecznej posiadłości, otoczona wysoko postawionymi postaciami, które ciągle coś knują i mataczą, ale robią to z niebywałą gracją 🤭

[aredhela]

Niesamowicie trudno było mi się wbić w fabułę. Fikcyjne bałkańskie państwo i jego problemy, zaginiony klejnot, arcymistrz zbrodni, a do tego mnóstwo postaci i wątków, które przez dłuższy czas nie łączą się ze sobą skutecznie hamowały moje zainteresowanie tą książką. Zmieniło się to właściwie dopiero po pojawieniu się inspektora Battle’a, który ma być bohaterem kolejnego cyklu detektywistycznego Agathy Christie. Wtedy też powieść nabrała wyraźnie kryminalnego charakteru i w końcu mnie wciągnęła.

Ostatecznie książka mi się spodobała. Poprawia się przedstawianie relacji – już nie są tak powierzchowne, a uczucia nie biorą się znikąd. Humor jest dalej obecny. Trochę spłaszczeń i nierzeczywistości się pojawia, ale sytuacje, do których się odnoszą są dość dobrze omówione w trakcie postępu akcji. Zakończenie jest bardzo w stylu autorki – z zebraniem wszystkich zainteresowanych w jednym pomieszczeniu i wyjaśnieniem wszystkich zagadek. Jest też trochę bajkowe, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu :)

Polecam, choć to trochę powieść dla wytrwałych ;)

[malina_czyta]

Książka "Tajemnica rezydencji Chimneys" bardzo wyróżnia się na tle innych powieści Christie. Sprawy nie rozwiązuje tutaj ani  Herkules Poirot ani panna Marple. Autorka jako miejsce akcji wykreowała pełną uroku ale i  tajemnic rezydencje. Wśród gości posiadłości kryją się zarówno arystokraci, jak i szpiedzy, a przez większość książki tak naprawdę nie do końca wiemy kto jest kim.


 Lektura posiada kilka wątków, które oczywiście mają ze sobą wiele wspólnego. Taką sieć intryg mogła przygotować tylko królowa kryminału. Ja w pewnych momentach niestety potrafiłam się zgubić w  akcji. Myślę, że nie tylko ja tutaj miałam taki problem. Mimo wszystko doceniam tę pozycję, bo zaplanowanie tego wszystkiego było na pewno nie małym wyzwaniem.


"Tajemnica rezydencji Chimneys" to ciekawa odmiana w twórczości Agathy Christie, łącząca wątki kryminalne z polityczną intrygą i odrobiną romansu. Jeśli lubicie twórczość autorki powinniście spróbować i tej pozycji!

[Natalia]

2,5/5
Więcej, nie znaczy lepiej, a ta książka to tego idealny przykład. Męczyłam się przez pierwsze sto (może troszkę więcej) stron niemiłosiernie. Taką sobie książkę na wyjazd wzięłam, to musiałam żyć z konsekwencjami własnych czynów i dobrnąć do końca. Ta słabo napisana wielowątkowość mnie dobiła. Mam wrażenie że moje oczy śledziły tekst, ale mózg pod żadnym pozorem nie chciał tego absorbować. Potem się zrobiło lepiej, ale z przerwami, a szkoda, bo naprawdę polubiłam bohaterów. Zazwyczaj jak czytam Christie, to jestem na maksa wciągnięta w fabułę, ale nie przywiązuję się do postaci. A tutaj, fabuła mi się średnio podobała, ale kreacja bohaterów już tak… zmarnowany potencjał. Rozwiązanie dosyć ciekawe, to muszę przyznać, te ostatnie 50 stron naprawiło parę szkód, ale nadal nie zasługuje na trzy gwiazdki.

[Julia Wyrwas]

Nie była to moja pierwsza styczność z książką tej autorki i po przeczytaniu tej pozycji jestem zdania, że nie bez powodu jest nazywana Królową kryminałów. Książka od początku do końca trzymała w napięciu, a moje zdanie na temat mordercy zmieniało się średnio co dialog między bohaterami (ostatecznie i tak nie zgadzam, kto stał za morderstwem).
Nie daję tej książce 5 gwiazdek, a 4.5, gdyż ciężko jest mi się przyzwyczaić do stylu w jakim piszę autorka.
Aczkolwiek naprawdę wam polecam tą książkę, jest warta waszej uwagi!

[Anna]

"- są ludzie - zauważył anthony, przerywając ciszę - którzy nie reagują na sygnały. zwyczajna, dobrze funkcjonująca lokomotywa zwalnia albo zatrzymuje się, gdy widzi czerwone światło. być może ja jestem daltonistą. bo na widok czerwonego sygnału walę do przodu. w końcu, jak wiadomo, pociąga to za sobą katastrofę. nieuchronnie. i słusznie. albowiem, ogólnie rzecz biorąc, daltonizm jest bardzo niebezpieczny dla ruchu.".

Również niezbyt mi podeszła...

[Delia]

Słuchałam audiobooka i czasami trochę odpływałam, zajmując myśli innymi rzeczami, więc nie jestem w 100% pewna, czy nadążyłam na tym, co się stało, ale bardzo mi się podoba. Dzieje się bardzo dużo zwrotów akcji i nie zawsze do końca wiadomo, kto jest kim, komu należy ufać i kto co wie.
Bardzo polecam i zdecydowanie sięgnę jeszcze kiedyś po książkę, żeby się upewnić, czy wiem, co się stało i, oczywiście, żeby przeżyć to wszystko jeszcze raz.

[Kajen]

Książka bardzo mi się podobała, chociaż jest to moje pierwsze spotkanie z literaturą Agathy Christie. Ciekawa fabuła i zagadka, której czytelnik sam nie rozwiązał po 4 rozdziałach. A w postaci Virginii się zakochałam i cieszę się, że ostatecznie zeszła się z Anthony’m, bo to urocza parka. Jedyne, co mi się nie podobało, to wymyślanie kompletnie nowego kraju słowiańskiego i to o takiej nazwie.

[Gosiczka]

Szybko przeczytałam. Całkiem ciekawe lecz wyjaśnienie głównej tajemnicy było bardzo pogmatwane. Nie umiem odnaleźć w tym sensu i lekko się pogubiłam. Wątki poboczne też trochę pokomplikowane i przekombinowane.