Pyramids

Discworld #7

by Terry Pratchett

Being trained by the Assassin's Guild in Ankh-Morpork did not fit Teppic for the task assigned to him by fate. He inherited the throne of the desert kingdom of Djelibeybi rather earlier than he expected (his father wasn’t too happy about it either), but that was only the beginning of his problems...

Genres: Fantasy, Fiction, Humor, Comedy, Audiobook, Science Fiction Fantasy, Satire

341 pages, Paperback

First published January 1, 1989

About the author

Sir Terence David John Pratchett was an English author, humorist, and satirist, best known for the Discworld series of 41 comic fantasy novels published between 1983–2015, and for the apocalyptic comedy novel Good Omens (1990), which he co-wrote with Neil Gaiman.
Pratchett's first novel, The Carpet People, was published in 1971. The first Discworld novel, The Colour of Magic, was published in 1983, after which Pratchett wrote an average of two books a year. The final Discworld novel, The Shepherd's Crown, was published in August 2015, five months after his death.
With more than 100 million books sold worldwide in 43 languages, Pratchett was the UK's best-selling author of the 1990s. He was appointed an Officer of the Order of the British Empire (OBE) in 1998 and was knighted for services to literature in the 2009 New Year Honours. In 2001 he won the annual Carnegie Medal for The Amazing Maurice and His Educated Rodents, the first Discworld book marketed for children. He received the World Fantasy Award for Life Achievement in 2010.
In December 2007 Pratchett announced that he had been diagnosed with early-onset Alzheimer's disease. He later made a substantial public donation to the Alzheimer's Research Trust (now Alzheimer's Research UK, ARUK), filmed three television programmes chronicling his experiences with the condition for the BBC, and became a patron of ARUK. Pratchett died on 12 March 2015, at the age of 66.

Reviews

[Jochemfmelis]

Door de serie heen lijkt Pratchett steeds scherper te worden in zijn observaties van de menselijke conditie. In Pyramids gaat het over de waanzin van het blind volgen van tradities en rol die religie en tradities vormen bij het in stand houden van macht. Macht die enkel gerechtvaardigd kan worden door alsmaar verder opgepoetste en gedecoreerde leugens.

In het begin was het voor mij niet heel duidelijk waar het boek me allemaal zou brengen. Huurmoordenaars, een satire op Egypte, kamelenwiskundigen, quantumpiramides; het leken me teveel ingrediënten te zijn voor een goed boek en even leek het een tweede Sourcery te worden. Maar dat werd het niet. Het komt werkelijk allemaal goed uit de verf en ik denk dat het samen met Mort nu zelfs mijn favoriete Discworld dusver is. 4.5 ster.

Pyramids = Mort > Equal Rites > Wyrd Sisters = The Light Fantastic > Colour of Magic > Sourcery

[Mieke Richart]

Ken je dat, zo van die uiteenzettingen die zo ingewikkeld en niet te vatten zijn dat alles wazig wordt in je hoofd? Dat had ik met dit boek een aantal keren. Er zijn verschillende dimensies en soms verdwijnt er een land en met de tijd is er ook vanalles aan de hand waardoor er ineens verschillende tijden tegelijkertijd bezig zijn en personages ineens zichzelf verschillende keren tegenkomen en alle mummies ooit het beu zijn en de piramides uittrekken. Rare dingen ook die piramides, beter bij uit de buurt blijven lijkt me. En soms was de auteur me dan echt kwijt.

Maar er zijn dan ook zo'n pareltjes van vernuft dat het haar op mijn armen gaan overeind staan van enthousiasme over zoveel spitsvondigheid.

Tja, een Terry Pratchett dus ....

[Nadia]

Het is gewoon zo silly dat het grappig is en nu extra grappig omdat het oude Egypte in de zeik wordt genomen. Ik denk niet dat ik een boek ooit vijf sterren GEWELDIG ga vinden, maar ik giechel toch. De humor is zo droog en soms woordgrappen waar ik tegelijkertijd wel en niet om wil lachen. Waarom zit er ook een kameel in die leip wiskundig is? Daarnaast echt genoten van de passage over het raadsel van de Sfinx waarin de hoofdpersoon zegt van ja uhmm maar als je het omrekent loopt een baby om 00:20 al op twee benen dus vier benen in de ochtend is wel een stretch. Love it.

[Rory]

Even geflipt als grappig. Nog nooit zoiets gelezen, al was dit nog-nooit-gelezene niet van hetzelfde niveau als de vorige. Hoed af voor de duizelingwekkende mix van originaliteit en absurditeit, in een verhouding van precies 1,54 per 3 kamelen. Ja, zo absurd origineel dus.

[Nick]

ja weer top hé, maar dat was ook te verwachten

[Sander]

Weer wat frisser, in een nieuwe setting. Ik kon niet helemaal meegaan met de plot van de overbelaste piramides die afgefakkeld moesten worden.

[Marijke]

Ik heb van dit boek genoten, zoals van alle Pratchett boeken. Ook deze is weer gevuld met grappige dialogen, absurde situaties en heel wat kritiek op onze maatschappij. Got to love Discworld !

[Judith]

Heerlijk die woordgrappen, het spelen met filosofie en met geschiedenis: "One man, one..eeh vet" "And that's called a mocracy?" Dit deel zat er weer vol mee. Op naar het volgende deel