Spring Snow

The Sea of Fertility #1

by Yukio Mishima, Michael Gallagher (Translator)

Alternate cover edition of ISBN 9780099282990

Tokyo, 1912. The closed world of the ancient aristocracy is being breached for the first time by outsiders - rich provincial familes, a new and powerful political and social elite. Kiyoaki has been raised among the elegant Ayakura family - members of the waning aristocracy - but he is not one of them. Coming of age, he is caught up in the tensions between old and new, and his feelings for the exquisite, spirited Satoko, observed from the sidelines by his devoted friend Honda. When Satoko is engaged to a royal prince, Kiyoaki realises the magnitude of his passion.

Genres: Fiction, Japan, Japanese Literature, Classics, Historical Fiction, Literature, Novels

389 pages, Paperback

First published January 1, 1967

About the author

Yukio Mishima (三島 由紀夫) was born in Tokyo in 1925. He graduated from Tokyo Imperial University’s School of Jurisprudence in 1947. His first published book, The Forest in Full Bloom, appeared in 1944 and he established himself as a major author with Confessions of a Mask (1949). From then until his death he continued to publish novels, short stories, and plays each year. His crowning achievement, the Sea of Fertility tetralogy—which contains the novels Spring Snow (1969), Runaway Horses (1969), The Temple of Dawn (1970), and The Decay of the Angel (1971)—is considered one of the definitive works of twentieth-century Japanese fiction. In 1970, at the age of forty-five and the day after completing the last novel in the Fertility series, Mishima committed seppuku (ritual suicide)—a spectacular death that attracted worldwide attention.

Reviews

[Stef De Meyer · Rating 5 out of 5]

prachtig

[Tijl Vandersteene · Rating 5 out of 5]

Van Mishima Jukio (die blijkbaar een heel speciale kerel was) las ik reeds het indrukwekkende Het Gouden Paviljoen, en ik ben momenteel bezig aan zijn Bekentenissen van een gemaskerde (voorlopig zeer de moeite).
Lentesneeuw, dat ik gelijktijdig met Bekentenissen begonnen was maar dat zich snel opdrong om eerst gelezen te worden, is zonder meer een meesterwerk. Het boek boeit op veel vlakken. Het is een prachtige vertelling vol meeslepende emoties, sterke symbolen, sprekende beschrijvingen en diepgaande beschouwingen. Cultuur, geschiedenis, religie, psychologie... alles zit erin verweven.
Hoewel het verhaal zich op een andere plaats, in een andere tijd situeert werd ik toch persoonlijk geraakt, vooral door het gevecht van Kiyoaki met zichzelf.
Voor mij is het naast zoveel andere dingen in de eerste plaats een liefdesverhaal, helder gevat tussen verschillende tegenstellingen, werelden, levensvisies.
Af en toe had ik het gevoel dat de ware kracht en pracht dieper zitten dan ik tijdens deze eerste lezing kon vatten, terwijl ik het al zo groots vond. Een gevoel dat ik zelden heb.
Het boek is voor een groot deel psychologisch/beschouwend maar toch zit er vaart en spanning in. De beschrijvingen zijn raak en roepen sfeer en gevoel op. Bovendien duikt er regelmatig een korte beschrijving of zin op die zoveel zegt en tevens zo mooi is dat ik even moest stoppen met lezen en tijd nemen om ervan te genieten en zijn volle omvang te begrijpen.

[Eric · Rating 4 out of 5]

Een geslaagde kruising tussen een ‘coming of age ‘ roman en een Romeo &Julia verhaal met een verrassende plot;dit alles tegen de achtergrond van de Japanse cultuur van het begin van de 20ste eeuw .

[Felix · Rating 5 out of 5]

Zo, zo, zo, Schoon. Heb dit gelezen in Toscana, en de dronken schoonheid van dit boek ging perfect gepaard met woelige hitte van die Italiaanse zomer. Vitaliteit en jeugd; geheugen en dood, mooi samengevoegd, magisch. (x/8/24)]
--
Bedankt Yukio Mishima dat je me deed beseffen dat boekjes wel leuk kunnen zijn. (14/03/26)

[Roel Wijte · Rating 3 out of 5]

Interessant hoe een schrijver met een persoonlijke geschiedenis als Yukio Mishima dit verhaal kan schrijven (of het is juist vanwege zijn verleden)! Het begon een stuk interessanter met mooier beeldend taalgebruik dan het eindigde, maar het boeide me in ieder geval genoeg om door te lezen. Grappig om een inkijkje te kijken in het leven en de tradities van de hogere Japanse klasse van een eeuw geleden. Mishima heeft goed weten te schrijven vanuit het perspectief van karakters voor wie dit leven heel normaal was. Zou ik het volgende boek in deze serie lezen? Ja, ik denk het wel, maar ik voel er geen haast bij.

[Joke · Rating 4 out of 5]

Het eerste boek van een vierdelige reeks.
Mishima is een oude Japanse schrijver. Zijn schrijfstijl is niet eenvoudig, daardoor lees ik zijn boeken in een heel traag tempo. Maar het loont ook wel de moeite om de tijd te nemen voor zijn romans. Hij schrijft esthetisch, verfijnd, met beeldspraak die je doet nadenken. Ook zijn verhaallijn stemt tot nadenken.
In Lentesneeuw wordt een liefde tussen twee mensen van een verschillende adellijke stand besproken. Een verboden liefde, die enerzijds doet leven en anderzijds doet sterven.
Een boek voor de liefhebbers van de Japanse schrijfstijl...

[Bentley Visser · Rating 4 out of 5]

Japanse literatuur is mooier dan mijn verwachting. Het boek zit wel vol met verwijzingen naar Japanse gewoontes en tradities waarvan ik niet wist wat het was, om dan verder te lezen zonder op te zoeken wat het precies inhoud is niet te doen aangezien het thema belangrijk is voor de loop van het verhaal.

[Nelleke · Rating 4 out of 5]

Mooi

[LouiseSykora · Rating 4 out of 5]

Heel boeiend, leuk geschreven.

[Sienna Burley · Rating 4 out of 5]

letterlijk ik ben gebroken en ik ben dood gegaan en ik moet herboren worden hierna want dit boek is mijn einde
-1 ster want het ging soms echt helemaal nergens over sorry mishima ❤️❤️❤️

[Frank D'hanis junior · Rating 5 out of 5]

Snel een gedachtestroom van opmerkingen over mijn lectuur van de bekende tetralogie van Mishima Yukio, tot niemand specifiek gericht, of het moet ikzelf zijn.

Ik ben de "houjou no umi" (Zee van Vruchtbaarheid) tetralogie in een niet-chronologische volgorde aan het lezen, wat een wat bevreemdende ervaring is maar ook wel zorgt voor specifieke accenten. Zo zou ik bijvoorbeeld niet zoveel aandacht besteden aan de zijromance (als men het een zo lieflijke naam kan geven) van Iinuma de huisleraar in het eerste deel "Haru no Yuki" (Lentesneeuw) als ik niet had geweten dat deze in het volgende deel "Honba" (Losgebroken paarden) een zeer belangrijke rol zou gaan spelen.

Ik ben mijn lectuur begonnen met het vierde deel van de tetralogie　"Tennin Gosui". (Dood van de Engel; het woord "gosui" is een nogal eng gebruikte boeddhistische term, die je zelfs in een woordenboekturf als The New Nelson niet terug kan vinden. Gelukkig bood een gespecialiseerd woordenboek klassiek Japans hier raad.) Dit deel speelt zich af in het toekomstige Japan van 1975 (Mishima pleegde in 1970 zelfmoord) en beëindigt een verhaal dat zes decennia lang geduurd heeft. Ik wist toen ik deze roman (een aantal jaren geleden) voor het eerst las nog niet dat hij deel uitmaakte van een meerdelige reeks en hij maakte op mij de indruk van een nogal gekunsteld en pervers (homo-)erotisch verhaal in de stijl van Tanizaki. Nu ik het tweede en bijna volledig het eerste deel gelezen heb, moet ik die mening herzien. Mishima schrijft over de hele reeks met een ongekende diepte en narratieve samenhang, zeker voor de Japanse literatuur, die zich traditioneel vaak kenmerkt door een gefragmenteerd verhaal, of zelfs door een gebrek eraan. De vier boeken vormen een geheel dat zich kenmerkt door een consistente thematische lijn die ik zowel westers als typisch Japans vind. Dat er gruwelijke en erotische elementen in de verhalen zitten, samen te vatten met het Japans-Engelse "ero guro nansensu", lijkt me hier eerder een bijzaak te zijn dan een echte hoofdzaak. Twee thema's duiken steeds weer op; dit zijn de vergankelijkheid van het schone en de transcendentie.

In essentie heeft dit werk in zijn geheel dus een religieuze thematiek, maar daarbij vergeet men in de literaire kritiek telkens dat het evengoed om het aspect van de reïncarnatie gaat als om het aspect van de immanente schoonheid. Ook typisch Japans: de "vreemde"(want Indische) doctrine wordt steeds weer gekoppeld aan Japanse inheemse elementen zoals de verering van de tempels van Ise en de keizer en de cultus van Amaterasu Oumikoto. Ook hier komt de tegenstelling van de centrale thematiek tot uiting: de immanentie van de Japanse goden tegenover de transcendentie van de leer van de boeddha. In bepaalde passages van de cyclus wordt de tegenstelling zelfs tot een expliciet thema gemaakt. Zo is er in het tweede deel een oude shintoïstische specialist in reinigingsriten genaamd Kaido Matsugi die de boeddha een "buitengewone dwaas" noemt en op deze ene overtuiging zijn hele carrière lijkt gebouwd te hebben.

Historisch valt er natuurlijk ook veel te rapen in deze romans, gaande van de opstand van de samurai tijdens de Meiji periode, over de zelfmoord van generaal Nogi tot de bezetting van Mantsjoerije en de zengakuren betogingen in de jaren zestig. Het tweede deel heeft hierom tot nu toe mijn voorkeur, omdat het gaat over de periode vanaf het begin van de jaren dertig van de twintigste eeuw, tumultueuze dagen voor Japan en de wereld. Het eerste deel is vergeleken met het door de geschiedenis voortgedreven geweld van het tweede deel vooral een tragische liefdesgeschiedenis over een naïeve knaap. In het laatste deel gebeurt er eigenlijk bitter weinig, en het kan het meest introspectieve van de vier genoemd worden, zoals te verwachten is aangezien het hoofdpersonage, de rechtenstudent/rechter/advocaat Honda, bejaard is in dit deel. Zeer benieuwd wat het derde deel me gaat leren.

Na het lezen: tijdloos liefdesverhaal met Japanse snit. Achteraf gezien heeft het me toch meer geraakt dan het tweede deel, ondanks de turbulente context van het verhaal daarin.

[Frank Peter · Rating 2 out of 5]

Als roman op zich is het boek wel mooi, zowel qua verhaal als setting en beschrijvingen, maar ook vaak traag en af en toe saai. Misschien beoogt dit een of ander effect voor het lezen van de overige delen van de reeks, maar aangezien ik die (nog) niet heb gelezen kan ik dat niet beoordelen.

[Yvonne · Rating 5 out of 5]

Mishima zuigt je zijn wereld in met uitgebreide beschrijvingen van natuur, de omgeving, de mensen en rituelen. Romeo en Julia op zijn Japans. Een veranderende wereld, oud en nieuw, zenbuddhisme en ratio, vriendschap en liefde. Poetisch en beschouwend. Wat een mooi boek. Op zoek naar deel 2? Ja, echt wel.