One Step Behind

Kurt Wallander #7

by Henning Mankell

It is Midsummer's Eve, three young friends gather in a wood. In the still-sunlit, Scandanavian dusk, they don costumes joyfully to enact - or so it appears to an unseen observer - a kind of masque. The hidden watcher soon brings their performance to an end. His approach is careful; his aim is perfect - three bullets, three corpses. The murderer, then, carefully photographs the grisly tableau. The Ystad police station, meanwhile, is experiencing a summer lull, indeed Inspector Wallander is at last at liberty to attend to - albeit reluctantly - his deteriorating health, but his peace of mind is shattered when one of his colleagues is murdered. An unknown killer, seen by no-one, is on the loose, and the police's only lead is a photograph of three dead young people in costume. Forced to dig more deeply than he would have wanted into the personal life of one of his colleagues, Wallander's investigation reveals something none of his team could ever have imagined. However, they remain tantalisingly, terrifyingly one step behind the lethal progress of a killer Wallander would have to suppose was deranged if his methods were not so meticulous and his victims so clinically targeted.

Genres: Mystery, Crime, Fiction, Thriller, Sweden, Scandinavian Literature, Detective

450 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Henning Mankell was an internationally known Swedish crime writer, children's author and playwright. He was best known for his literary character Kurt Wallander.

Mankell split his time between Sweden and Mozambique. He was married to Eva Bergman, Swedish director and daughter of Ingmar Bergman.

Reviews

[Erik B.K.K.]

Eén van de beste Wallanders.

[Kees van Duyn]

In Zweden genoot Henning Mankell onder andere publieke bekendheid door zijn activisme, waaronder zijn aversie tegen de Vietnamoorlog, de apartheid in Zuid-Afrika en zijn medewerking aan een hulpkonvooi naar Gaza. De rest van de wereld leerde hem vooral kennen als de auteur van de serie rond inspecteur Kurt Wallander. Het zevende deel, Midzomermoord (2003), wordt door velen gezien als een van de beste boeken van de tiendelige reeks.

Een drietal jongeren heeft zich tijdens midzomernacht uitgedost in achttiende-eeuwse kledij, maar blijken na afloop van de viering te worden vermist. Hun ouders ontvangen ansichtkaarten waarop geschreven staat dat ze een reis door Europa maken. Een van de moeders gelooft hier niet in en gaat naar de politie. Als Wallander zijn team bij elkaar heeft geroepen, is hun collega Svedberg afwezig. Hij blijkt onbereikbaar en als de inspecteur naar diens woning gaat, treft hij hem vermoord aan. Later ontdekt hij een verband tussen zijn collega en de drie jongelui, maar waar dit uit bestaat is voor hem nog een groot raadsel.

In de proloog word je meteen geconfronteerd met een vooralsnog onbekend individu – het duurt tot het eind van het verhaal tot bekend wordt wie hij is – die het om nog onbekende redenen heeft voorzien op de drie jongeren die hun eigen midzomerfeestje vieren. Dit zorgt ervoor dat de nieuwsgierigheid van de lezer ontwaakt en waardoor tevens een lichte spanning ontstaat. Deze spanning kabbelt hierna gestaag voort, overigens zonder dat het echt zinderend is of de plot boordevol actie zit. Een uitzondering vormt de ontknoping, waarin het tempo, dat tot dan erg bedaard verloopt, aanzienlijk hoger ligt en de omstandigheden waarin Wallander in die fase terechtkomt enigszins riskant zijn. Toch hoef je je niet te vervelen, want er gebeurt – hoewel dit ogenschijnlijk niet altijd zo lijkt – meer dan voldoende, zowel wat het onderzoek betreft als de persoonlijke situatie van de inspecteur.

Vanzelfsprekend wordt het verhaal voornamelijk verteld vanuit het perspectief van Wallander, maar zo nu en dan zijn er fragmenten waarin de onbekende man uit de proloog in het spotlicht komt te staan. Op die momenten krijgt de lezer in zekere zin een kijkje in zijn hoofd en kom je, zonder dat zijn beweegredenen onthuld worden, een klein beetje te weten hoe hij denkt en doet. De andere personages, met name de terugkerende, blijven niet buiten beeld, maar over de meeste van hen wordt verhoudingsgewijs niet zo heel erg veel onthuld. Niet erg en in feite ook helemaal niet noodzakelijk, het is immers Wallander die de kar trekt en van hem krijg je een behoorlijk goed beeld. Daarom is het niet nodig de serie op volgorde van verschijnen te lezen, want Mankell heeft alles dusdanig ingekleed dat de afzonderlijke delen los van elkaar gelezen kunnen worden.

Zoals gezegd speelt de plot zich in een vrij traag tempo af, maar dit houdt absoluut niet in dat er niets gebeurt. Verre van zelfs, want het aantal ontwikkelingen is talrijk, terwijl het politieonderzoek eigenlijk niet eens zo heel erg opschiet. Er worden echter wel degelijk vorderingen gemaakt en die zijn dermate interessant dat het verhaal meer en meer intrigeert. Ofschoon Mankell er niet uitgebreid aandacht aan besteedt, stipt hij zo nu en dan enkele maatschappelijke thema’s aan. Deze zijn, bijna dertig jaar na het schrijven van dit boek, nog steeds actueel en sommige hebben zich in de loop der jaren zelfs verergerd. Hij had destijds een goede vooruitziende blik.

De schrijfstijl van de auteur is prettig en buitengewoon gedetailleerd. Hierdoor weet hij een sfeer te creëren die uitstekend bij de personages, de omstandigheden en de tijd passen. Natuurlijk is lang niet alles wat hij schrijft van belang en had het boek aanzienlijk dunner kunnen zijn, maar in dat geval was Midzomermoord niet meer hetzelfde verhaal, hetgeen recht zou doen aan hoe Mankell het bedoeld had. Kortom, het boek zoals het nu is, is een puik stukje werk.

[Hetty]

Mankell blijft voor mij toch de onbetwiste nummer 1!!
Dan maakt het ook niet uit dat je tot drie uur hebt liggen lezen 😀

[Sabine]

Ik vond dit absoluut geen slecht boek, maar thrillers zijn gewoon niet mijn favoriete genre. Fijn boek voor tussendoor (hoewel wel 600 pagina's). Nu ga ik weer aan de literatuur.

[Elly Kersten]

Heel erg goed!!

[Jan]

Spannend zoals gewoonlijk. Uitermate geschikt om grieperig een paar dagen door te komen.

[Jan Willem]

Lugubere, spannende Wallander, misschien wel de beste. Had wel 100 bladzijden korter gekund. Al die flessen water, plasjes, opsommingen van de stand van zaken. Vooral tegen het einde enkele scenes op locatie waar uiteindelijk niks gebeurt. De geringe belangstelling voor de mobiele telefoon door de inspecteur was in de jaren '90 nog realistisch maar heeft boek enorm verouderd. Mooi wat Mankell zegt over de Zweedse samenleving, iets dat Sjöwall in zijn moordbrigade Stockholm ook al schreef vele jaren eerder.

[Frederik Leyns]

Kei spannend verhaal met wallander in de hoofdrol als detective op zijn retour. Cliffhangers a volonté zodat je dit boek in een ruk wilt uitlezen. Misschien een beetje teveel van het goede. Daarom iets minder dan de vorige boeken. Eerder een 3,5 waard maar er kunnen geen halfjes gegeven worden.

[Sippy van der Meer]

Goed geschreven prima tussendoortje. Maar ik word wel een beetje moe van de hoofdpersoon die nooit slaapt, zich permanent slecht voelt, in z’n eentje op pad gaat en continu z’n telefoon of pistool vergeet. Amateur.

[Rene Ijzermans]

Blijft goed, ook na de zevende Wallander, al had de pil wel met wat minder pagina's toegekund.

[Annemieke]

heerlijk spannend, goed geschreven!

[Vindersloon]

Wat is de man toch vaak moe en ongelukkig.

[Dieter Dumolin]

Schitterende maar zeer donkere roman die elke leesdag blijft nazinderen.

[Kees Bruijn]

op naar deel 8 vd Wallanderreeks

[Kim]

Al keer eerder gelezen, maar hoe het afliep en wie wat waar, wist ik niet, dus verder gelezen ;) blijft leuk om te lezen.

[Loes Schut]

Mankell heeft een fijne kalme schrijfstijl die me toch vast weet te houden. Een van de eerste boeken na mn rusteloze periode.. in een paar dagen uit gelezen.

[Wouter]

Hier begint Zweden en hier eindigt het.

[Anke]

Net zoals andere boeken van Henning Mankell: altijd goed geschreven en altijd spannend. Deze keer wordt iemand van het politiekorps vermoord en je merkt dat het dicht op hun huid zit. Ook hoe een lang aanslepend moordonderzoek een impact heeft, komt hier erg goed tot zijn recht.

[Ria]

Drie jonge mensen zijn verdwenen na het Midzomernachtfeest. Er komt weliswaar een ansichtkaart uit Hamburg, maar vermoedelijk hebben ze die niet zelf gestuurd. Kurt Wallander wil de kwestie bespreken met zijn - onvindbare - collega Svedberg. Hij ontdekt dat Svedberg op eigen houtje al gesproken heeft met de ouders van de drie verdwenen jongeren.[return]Kurt Wallander moet op zoek naar drie jonge mensen die na Midzomernacht spoorloos zijn verdwenen. Er komt weliswaar een levensteken uit Hamburg, maar daar is iets mee. Als hij de kwestie wil bespreken, blijkt collega Svedberg onvindbaar. Ongerust gaat Wallander midden in de nacht naar diens flat, waar hij Svedberg vermoord aantreft. Er is een verband met de drie verdwenen jongeren. Svedberg heeft op eigen houtje al gesprekken gevoerd met de ouders. En hij was in het bezit van een foto van de jongeren verkleed voor Midzomernacht.

[Mlien]

Like :) De hoofdpersoon is leuk. Het is niet een standaard sterke detective man, maar eentje die onder overhoringen dingen denkt als 'ik moet plassen', uit zijn slof schiet en onverstandige dingen doet. Hij is heel menselijk en daarom ga je van ' em houden. Ook het onderzoek zelf komt met alle gebreken en verkeerde sporen over het algemeen realistisch over. Het verhaal is spannend en het leest lekker weg.
Aanrader voor detective liefhebbers.

[Kris Van Mierlo]

Het zevende avontuur van de onovertroffen inspecteur Wallander Drie jonge mensen zijn verdwenen na het Midzomernachtsfeest. Er komt weliswaar een ansichtkaart uit Hamburg, maar vermoedelijk hebben ze die niet zelf gestuurd. Als Kurt Wallander de kwestie wil bespreken met zijn collega Svedberg, blijkt deze te zijn vermoord. Hij ontdekt dat Svedberg in het bezit was van een foto van de drie verdwenen jongeren en op eigen houtje al gesproken heeft met hun ouders.
-----------------

[so vdh]

Dit boek is echt heel goed! Je kruipt in het hoofd van het hoofdpersoon, en doordat je van te voren al iets meer informatie krijgt dan dat de politie heeft, is het extra spannend.

[Gwenny]

't was een luisterboek. Voor mij schitterend! Boeiend en spannend.

[Dymphie]

Heel goed eigenlijk. , maar klein beetje gezeur over toegenomen geweld in Zweden. Spannend en apart.

[Anke]

Goed opgebouwd boek. Veel details, veel verschillende lijnen.