Морфий. Записки юного врача

by Mikhail Bulgakov, Михаил Булгаков

"Морфий. Записки юного врача" - уникальный сборник рассказов Михаила Булгакова, который раскрывает важную, но не всем известную сторону жизни автора - молодого врача, и, одновременно, пациента, пристрастившегося к дозам морфина и пытающегося вырваться из наркотического плена. Булгакову удалось пугающе подробно описать ощущения морфиниста, всю глубину отчаяния и бесконечную надежду на освобождение от разрушающей зависимости.
Рассказы во многом основаны на опыте работы Булгакова врачом в сельской больнице, где будущий писатель, проводя сложнейшие операции, пытался осмыслить свое жизненное предназначение.

Genres: Classics, Fiction, Russia, Short Stories, Medicine, Russian Literature, Drugs

192 pages, Paperback

First published January 1, 1926

About the author

Mikhail Afanasyevich Bulgakov (Russian: Михаил Булгаков) was a Russian writer, medical doctor, and playwright. His novel The Master and Margarita , published posthumously, has been called one of the masterpieces of the 20th century.

He also wrote the novel The White Guard and the plays Ivan Vasilievich, Flight (also called The Run ), and The Days of the Turbins . He wrote mostly about the horrors of the Russian Civil War and about the fate of Russian intellectuals and officers of the Tsarist Army caught up in revolution and Civil War.

Some of his works ( Flight , all his works between the years 1922 and 1926, and others) were banned by the Soviet government, and personally by Joseph Stalin, after it was decided by them that they "glorified emigration and White generals". On the other hand, Stalin loved The Days of the Turbins (also called The Turbin Brothers ) very much and reportedly saw it at least 15 times.

Reviews

[Sem Niessen]

Mijn eerste Russische roman – en meteen een voltreffer. De aantekeningen van een jonge arts dompelt je onder in het leven van een beginnend arts die, net afgestudeerd, in z’n eentje wordt neergezet op een afgelegen, ijskoude en barbaarse uithoek van de Sovjet-Unie. Zonder begeleiding, zonder ervaring, maar met volledige verantwoordelijkheid over mensenlevens.

De situaties zijn zo meeslepend beschreven dat ik soms het gevoel had zelf in de behandelkamer te staan. Zoals wanneer het flakkerende licht van de petroleumlamp de bleke huiden een geelsige gloed geeft, terwijl een mengeling van jodium en bloed in de afwasbak wordt weggespoeld, en een dikke walm van chloroform je adem beneemt tijdens een behandeling. Klamme handen kreeg ik bij zijn eerste amputatie, en de scène waarin een wonderschoon jong meisje een tracheotomie moest ondergaan – door de nalatigheid van haar moeder – liet me achter met een brok in mijn keel.

Boelgakov schrijft met precisie en intensiteit, en maakt gebruik van medische termen en jargon die ik geregeld moest opzoeken – wat mijn betrokkenheid bij de tekst alleen maar vergrootte. Wat ik niet had verwacht, was de subtiele humor die door het boek heen sijpelt. Ondanks de zware thema’s moest ik soms echt grinniken bij de innerlijke wanhoop van de arts, zijn eerlijke gedachten of de absurde situaties waarin hij belandde. Die balans tussen spanning, ernst en luchtigheid maakt dit boek bijzonder. Een prachtige, verrassende leeservaring.

[Geert Borg]

Authentiek en rauw, maar voor mij niet altijd even meeslepend.

[Martin de Vlieger]

Een prachtig stukje Russische literatuur. Het boek heeft me van begin tot eind gegrepen. De ervaringen van een jonge net afgestudeerde arts in een plattelandsziekenhuis zijn soms net zo spannend en emotioneel als dat ze hilarisch zijn. Een aanrader!

[Sabine]

Verrassend leuk!