Motel Chronicles

by Sam Shepard

Motel Chronicles reveals the fast-moving and sometimes surprising world of the man behind the plays that have made Sam Shepard a live legend in the theater. Shepard chronicles his own life birth in Illinois, childhood memories of Guam, Pasadena and rural Southern California, adventures as ranch hand, waiter, rock musician, dramatist, and film actor. Scenes from this book form the basis of his play Superstitions, and of the film (directed by Wim Wenders) Paris, Texas, winner of the Golden Palm Award at the 1984 Cannes Film Festival.

Genres: Poetry, Short Stories, Fiction, Plays, Americana, American, The United States Of America

110 pages, Paperback

First published January 1, 1982

About the author

Sam Shepard was an American artist who worked as an award-winning playwright, writer and actor. His many written works are known for being frank and often absurd, as well as for having an authentic sense of the style and sensibility of the gritty modern American west. He was an actor of the stage and motion pictures; a director of stage and film; author of several books of short stories, essays, and memoirs; and a musician.

Reviews

[Francisco van Jole]

Paris, Texas draait nu opnieuw in de bioscopen in een volledig gerestaureerde versie. Een vriendin die de film nooit gezien had en daar graag verandering in wilde brengen, nodigde me uit. Ik twijfelde aanvankelijk omdat ik wist dat het mijn herinnering zou verwoesten, zoals je ook niet moet terugkeren naar de speeltuin uit je kleutertijd met z’n immens hoge glijbaan, omdat je daar dan met kop en schouders bovenuit steekt. Helaas, nu was ik al te nieuwsgierig geworden. Ik stemde in.

Maar eerst wilde ik het boek lezen waar de film door geïnspireerd is, Motel Chronicles van Sam Shepard (beschikbaar in Kobo Plus), die ook het scenario schreef. Shepard was een iconische Amerikaans acteur waar veel mensen mee wegliepen, al moet ik bekennen dat ik nooit begreep waarom. Het boek bleek te bestaan uit een aantal dagboekachtige verhalen, vignetten en observaties zonder veel onderlinge samenhang. Het soort boek dat ik zelf zou willen schrijven maar waar niemand in geïnteresseerd is, tenzij je beroemd bent.

Tegelijkertijd beviel het boek me totaal niet. Te macho, te Amerikaans. Alles draait om drank, drugs, auto’s en geweld. Stoere mannenverhalen zogenaamd. Maar goed, het boek stamt uit de tweede helft van de 20e eeuw en toen beleefde dat genre zijn glorietijd: de onbegrepen held die als zogenaamd vrijgevochten individu het leven te lijf gaat. Nu ik er over nadenk realiseer ik me plots hoeveel van dergelijke verhalen ik wel niet gelezen heb. Hoeveel films daar niet om draaien. Hoe ik er als jonge man ook van overtuigd was dat het leven echt zo in elkaar stak. In de Amerikaanse cultuur is het beeld van de ‘echte man’ zo helemaal gecultiveerd, van Batman tot Into the Wild. Van Bukowski tot Hemingway.

Lees: https://www.franciscovanjole.com/blog...