The Class

by Erich Segal

From world-renowned author Erich Segal comes a powerful and moving saga of five extraordinary members of the Harvard class of 1958 and the women with whom their lives are intertwined. Their explosive story begins in a time of innocence and spans a turbulent quarter century, culminating in their dramatic twenty-five reunion at which they confront their classmates--and the balance sheet of  their own lives. Always at the center; amid the  passion, laughter, and glory, stands Harvard--the symbol of who they are and who they will be. They were a generation who made the rules--then broke them--whose glittering successes, heartfelt tragedies, and unbridled ambitions would stun the world.

Genres: Fiction, Romance, Contemporary, Drama, Novels, Historical Fiction, The United States Of America

560 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 1985

About the author

Erich Wolf Segal was an American author, screenwriter, and educator. He was best-known for writing the novel Love Story, a bestseller, and writing the motion picture of the same name, which was a major hit.

Reviews

[sushi]

ပါပီယွန်ရဲ့ ဇီးကွက်ချောင်းတံတားထဲမှာ ဒီစာအုပ်ကို စသိခဲ့တယ်။

စပွိုင်လာ ပါပါတယ်ဗျာ **

ဟားဗတ်ကျောင်းထွက် လူ ၅ ယောက်ရဲ့ အကြောင်းပေါ့။ ဘ၀စုံတွေပါ။ ဟားဗတ်ကျောင်းမှာ နေခဲ့တဲ့ ၁၉၅၄-၅၈ ထိ ၄ နှစ်တာခရီးရယ်၊ တက္ကသိုလ်ပြီး ကျင်လည်ရတဲ့ ဘ၀စုံတွေရယ်၊ ၂၅ နှစ်ကြာပြီးတဲ့နောက် ငွေရတုသဘင်ကျင်းပပုံတွေရယ်ပေါ့။

သူတို့ထဲက ၂ ယောက်ဟာ သေသွားခဲ့တယ်။‌ ဂျေဆန် သေသွားတော့ အဆင်မပြေဘူး။ ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ ဟာတာတာကြီးရယ်။ နောက်ဆုံး ဂျော့ကဲလား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားတာကိုတော့ ရင်အနာဆုံးပါ။ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းရေးသူ အင်ဒရူးနှင့်အတူ မိမိလည်း အဖြေရှာမရပါ။

ဒီ၀တ္ထုကိုဖတ်ပြီး ကျွန်တော်အများကြီးတွေးမိတယ်။ လူတွေအကြောင်းပေါ့။ ဒီ၀တ္ထုထဲက ဇာတ်ကောင်တွေက အပြင်‌လောကက လူတွေအကြောင်းကို မီးမောင်းထိုးပြနေတယ်။ ကိုယ်စဉ်းစားမိတာက ကိုယ်လည်း ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ နောင်တစ်ချိန်ပြန်တွေ့ကြတဲ့အခါ လူစုံချင်မှ စုံတော့မယ်။ ကိုယ် မရှိတော့တာလဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကိုယ့်အရင်နှီးဆုံးသူငယ်ချင်း မရှိတော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်အနှစ် ၁၅ နှစ်ပဲဆိုပါဦး အဲ့ဒီကျရင် ဘ၀အလွှာ အသီးသီးဖြစ်နေကြမယ်။ တွေးကြည့်ရင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်ဗျာ။

လောကကြီးက သိပ်ဆန်းကြယ်တယ်။ ခင်ဗျား မသိလို့၊ ဒီနေ့ဟာ ခင်ဗျား သေနေ့ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဘ၀ဟာ တိုတိုလေးလို့ ပြောကြတာပေါ့။ ကျွန်တော့်အမြင်တော့ ဘ၀မှာ ဘာမှ မလိုပါဘူး။ နေစရာလေးတစ်နေရာ‌တစ်ခုရယ်၊ အ၀တ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုရယ်၊ မနက်စာရယ်၊ နေ့လည်စာရယ်၊ စာအုပ်တွေရယ်ပေါ့ ကိုယ့်အတွက်တော့ ဒါပါပဲ။