Writing

by Marguerite Duras, Mark Polizzotti (Translator)

Written in the splendid bareness of her late style, these pages are Marguerite Duras's theory of literature: comparing a dying fly to the work of style; remembering the trance and incurable disarray of writing; recreating the last moments of a British pilot shot during World War II and buried next to her house; or else letting out a magisterial, so what? To question six decades of storytelling, all the essays together operate as a deceitful, yet indispensable confession.

Genres: Writing, Nonfiction, France, Essays, Literature, French Literature, Short Stories

91 pages, Paperback

First published September 15, 1993

About the author

Marguerite Germaine Marie Donnadieu, (4 April 1914 -3 March 1996) known as Marguerite Duras, was a French novelist, playwright, screenwriter, essayist, and experimental filmmaker.

Her script for the film Hiroshima mon amour (1959) earned her a nomination for Best Original Screenplay at the Academy Awards.

Reviews

[Giorgi Matcharashvili]

რომი, მარტოობა, სიკვდილი და დიურასი... ულამაზესად წერს ეს ქალი:)

[Waldo]

სიმარტოვეს არ პოულობ, მას თავად ქმნი. მარტოობა თავისით იქმნება. ის თავად შევქმენი. თავად გადავწყვიტე, რომ აქ მარტო უნდა ვყოფილიყავი და მარტოს უნდა მეწერა წიგნები. ეს ასე მოხდა. ამ სახლში ვიყავი გამ მოკეტილი. გამოვიკეტე და, რასაკვირველია, მეშინოდა. მერე კი შემიყვარდა. აქაურობა წერის სახლად ვაქციე. ჩემი წიგნები ამ სახლიდან გამოდის. ამ სინათლიდანაც, ამ პარკიდან. გუბურიდან არეკლილი სინათლიდან. ჩემი ნათქვამის დასაწერად ოცი წელი დამჭირდა.

[Tatia Kobidze]

ორი ვარსკვლავიც კი გადაჭარბებული მგონია. მხოლოდ ერთი ესსე ეხება წერის თემატიკას და პირად გამოცდილებას. ის ერთი ესსე ცუდი არ არის, მაგრამ წიგნად გამოცემისთვის არასაკმარისია. თითქოს ისეთი წიგნია, რედაქტორი რომ ტვინს გიჭამს, რამე დაწერეო და შენც წერ “რამეს”.