Interview With History

by Oriana Fallaci, John Shepley (Translator)

Noted Italian journalist Oriana Fallaci interviews well-known political figures including Henry Kissenger, Nguyen Van Thieu, Golda Meir, Yasser Arafat, and others.

Genres: History, Nonfiction, Politics, Journalism, Biography, Italian Literature, Historical

376 pages, Paperback

First published January 1, 1974

About the author

Oriana Fallaci was born in Florence, Italy. During World War II, she joined the resistance despite her youth, in the democratic armed group "Giustizia e Libertà". Her father Edoardo Fallaci, a cabinet maker in Florence, was a political activist struggling to put an end to the dictatorship of Italian fascist leader Benito Mussolini. It was during this period that Fallaci was first exposed to the atrocities of war.

Fallaci began her journalistic career in her teens, becoming a special correspondent for the Italian paper Il mattino dell'Italia centrale in 1946. Since 1967 she worked as a war correspondent, in Vietnam, for the Indo-Pakistani War, in the Middle East and in South America. For many years, Fallaci was a special correspondent for the political magazine L'Europeo and wrote for a number of leading newspapers and Epoca magazine. During the 1968 Tlatelolco massacre prior to the 1968 Summer Olympics, Fallaci was shot three times, dragged down stairs by her hair, and left for dead by Mexican forces. According to The New Yorker, her former support of the student activists "devolved into a dislike of Mexicans":

The demonstrations by immigrants in the United States these past few months "disgust" her, especially when protesters displayed the Mexican flag. "I don't love the Mexicans," Fallaci said, invoking her nasty treatment at the hands of Mexican police in 1968. "If you hold a gun and say, 'Choose who is worse between the Muslims and the Mexicans,' I have a moment of hesitation. Then I choose the Muslims, because they have broken my balls."

In the late 1970s, she had an affair with the subject of one of her interviews, Alexandros Panagoulis, who had been a solitary figure in the Greek resistance against the 1967 dictatorship, having been captured, heavily tortured and imprisoned for his (unsuccessful) assassination attempt against dictator and ex-Colonel Georgios Papadopoulos. Panagoulis died in 1976, under controversial circumstances, in a road accident. Fallaci maintained that Panagoulis was assassinated by remnants of the Greek military junta and her book Un Uomo (A Man) was inspired by the life of Panagoulis.

During her 1972 interview with Henry Kissinger, Kissinger agreed that the Vietnam War was a "useless war" and compared himself to "the cowboy who leads the wagon train by riding ahead alone on his horse".Kissinger later wrote that it was "the single most disastrous conversation I have ever had with any member of the press."

She has written several novels uncomfortably close to raw reality which have been bestsellers in Italy and widely translated. Fallaci, a fully emancipated and successful woman in the man's world of international political and battlefront journalism, has antagonized many feminists by her outright individualism, her championship of motherhood, and her idolization of heroic manhood. In journalism, her critics have felt that she has outraged the conventions of interviewing and reporting. As a novelist, she shatters the invisible diaphragm of literariness, and is accused of betraying, or simply failing literature.

Fallaci has twice received the St. Vincent Prize for journalism, as well as the Bancarella Prize (1971) for Nothing, and So Be It; Viareggio Prize (1979), for Un uomo: Romanzo; and Prix Antibes, 1993, for Inshallah. She received a D.Litt. from Columbia College (Chicago). She has lectured at the University of Chicago, Yale University, Harvard University, and Columbia University. Fallaci’s writings have been translated into 21 languages including English, Spanish, French, Dutch, German, Greek, Swedish, Polish, Croatian and Slovenian.

Fallaci was a life-long heavy smoker. She died on September 15, 2006 in her native Florence from breast cancer.

Reviews

[Alireza]

راستش در مورد این کتاب خیلی خیلی حرف برای گفتن هستش که فکر نکنم بشه اینجا همه‌ش رو گفت.
به طور کلی این کتاب یک مجموعه گردآوری شده از مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با افراد مهمی در سیاست جهان هستش که نسخه انگلیسی اون خیلی کامل‌تر هستش ولی نسخه فارسی هم با توجه به شخصیت‌های انتخاب‌شده، برای ما ایرانی‌ها میتونه جذاب باشه. شاید غیر از دو شخصیت لهستانی، بقیه افراد انتخاب‌شده به نوعی با ایران در ارتباط هستند و حتی توی مصاحبه‌هاشون اسم ایران آورده میشه.
فالاچی باتجربه و کاربلد هستش و مشخص هست که اطلاعات جامع و خوبی داره (به قول آریل شارون درس‌هاش رو خوب پاس کرده) و زبان تند و تیزش مصاحبه‌ها رو جذاب میکنه. به نظرم توی مصاحبه‌ش با شارون و قذافی، پوست‌شون رو میکنه و هیچ جا بهشون رحم نمیکنه. برای ما ۳ مصاحبه خیلی آشنا هستش، روح‌اله خمینی، مهدی بازرگان و محمدرضا پهلوی.

درباره مصاحبه با خمینی
اولین چیزی که عجیب و قابل تامل به نظر میرسه متن مصاحبه هستش، اینکه زبان فالاچی خیلی گزنده نیست و با احترام بسیار زیاد و ارادت صحبت میکنه. دوم گفتار مثل همیشه عجیب و غریب و بدون فعل و فاعل امام هستش که برای من سوال بود واقعا مترجم چی میخواد براش ترجمه کنه. همه این مسائل وقتی حل میشه که متوجه بشید متن مصاحبه با خمینی از کتاب صحیفه‌ی امام نقل شده نه از متن انگلیسی و وقتی جالب‌تر میشه که متن انگلیسی مصاحبه رو از آرشیو اصلی مطالعه کنید. اونجا همچنان زبان گزنده هستش و بخش زیادی از جملات نامفهوم برای فالاچی ترجمه نشده و همین‌طور یه بخشی از مصاحبه در ترجمه فارسی حذف یا جابجا شده.
مثلا یه جا فالاچی میگه: من در قیافه‌ی شما نگاه میکنم که یک قیافه‌ی آرامی است و طبیعی است و نرم، اما چرا دنیا یک قیافه‌ی خشن و عبوس و ترسناک از شما درست کرده. (اون بخش اول رو اصلا نگفته و مترجم پاچه‌خوار اضافه کرده)
یا یه جاهایی امام گیر میده که اصلا آدمی به سن و سال تو رو کسی نگاه نمیکنه و به چادر نیازی نداری و یه کل‌کل جالب و تاسف‌باری شکل میگیره.
یه جایی هم میپرسه نظرتون راجع‌به اینکه این آدم‌ها میان بیت صبح تا شب شعار میدن و صدات میکنن چیه که چند بار تاکید میکنه لذت میبره
(اینا حذف شده بود)
یا اینو برای فالاچی ترجمه نکردن: این نه این است که آزادی بدون قانون وجود داشته باشد، آن آزادی نیست. منتها آزادی است که مردم روی محبت و عشق‌شان و روی یک مبادی الهی به بعضی اشخاص که این‌ها را می‌شناختند به این که الهه هستند روی می‌آورند و این آزادگی است. (خیلی دوست داشتم اینو براش ترجمه میکرد)

درباره مصاحبه با بازرگان
خیلی جالبه یه نفر خارجی انقدر قشنگ با چندتا سوال کل تفکرات بازرگان رو به چالش میکشه و ایراداتش رو میکوبه تو صورتش و اون بزرگوار هنوز نفهمیده چی کار داره میکنه و میگه به ما در فرانسه قول دادند که مرجعیت مذهبی کاری با سیاست کشورداری نداره. هرجا هم گیر میکنه میگه نه اینجا با غرب فرق داره اصلا امکان نداره دیکتاتوری شکل بگیره، ما تو دین‌مون اینا رو نداریم و فلان.

درباره مصاحبه با محمدرضا پهلوی
راستش بخش اول مصاحبه مربوط به زمانی میشه که محمدرضا از دوتا ترور جان سالم به در برده و ازدواج دومش هم به مشکل خورده و وارد یه حال و هوای عرفانی و مذهبی شده و راجع‌به امام علی و خدا و رویاهاش میگه. شاید اگر چند سال قبلش این مصاحبه صورت میگرفت خیلی تفاوت میکرد. ولی بخش دوم که برای من جذاب بود جایی هست که راجع‌به نفت و استراتژیش نسبت به کشورهای بزرگ دنیا صحبت میکنه. تسلط بسیار خوبی روی انرژی‌های جایگزین داره (چیزی که حتی بعد از پنجاه سال برای بعضی سیسات‌مدارهای امروزی بی‌معنی هستش) و پیش‌بینی و برنامه‌ریزی برای قرار گرفتن در ۵ کشور برتر جهان از نظر نظامی و اقتصادی (چیزی که الان به نظر یه جوک بی‌مزه میاد ولی اون زمان واقعا شدنی بوده)

خب، یخورده این ریویو طولانی شد ولی اینجور کتاب‌ها خیلی ارزشمند هستند مخصوصا در کشورها و سیاست‌مدارانی که دو روز بعد حرف‌هاشون رو حاشا میکنن و میگن ما اینو نگفتیم. اینا باید در تاریخ نوشته بشه و آیندگان بخونن و قضاوت کنن و درس بگیرن. حتی شاید نیاز باشه پدر و مادرها بخونن و بگن آیا این همون چیزی بود که میخواستن؟

[Maziar MHK]

در مورد شخصیت هایِ تاثیرگذارِ تاریخِ معاصر ایران، نقل قول هایی از این و آن شنیده بودم که از بَس عجیب می نمودند، حتی لحظه ای هم نمی خواستم باورشان کنم، نَه این که نخواهم، شک نکنید که نمی شد و نمی توانستم. شمام بودین، صَدی نَود، وضع فرقی نمی کرد
تازه حینِ خوندنِ مصاحبه ها، متوجه شدم که، بِواقع چنین حرف هایی زده شده و در سطح رسانه ها منعکس شده. بعدش خُب، بی تردید استنتاج کردم، نَه اونایی که اون موقع، این دست مصاحبه ها رو شنیدن یا خوندن، کابوس میدیدن و نَه ما، که الان میخونیمش، خواب هستیم. واقعی ست دوستان، واقعی و عجیب
من یکی، این وسط، کاری به حق و ناحقِش ندارم که ماشینِ "حق سنج" نبوده والانشم نیستم. ضمناََ از دِر نقد و ایراد هم داخل نشده اَم که رَدایِ چنین مقامی بر تَنم دوخته نشده. هر چه گفتم از بابِ میزانِ "باورناپذیری" برخی سخنانِ مصاحبه شوندگانِ ایرانی از آیت الله و اعلی حضرت، هر دو بود که تصور نمیکردم واقعاََ روزی "عَمری" به "زیدی" یه همچی حرفی رو گفته باشه، حال چه تو مصاحبه وچه غیرِ اون

[Parisa]

برای وصف اینن کتاب نمی دونم چطور باید ریویو بنویسم ..کتاب که نه ! برای این زن ! کدوم زنیه که دوس نداشته باشه جای این شخص باشه ...کتاباش واقعین ..باهاشون میشه زندگی کرد و حسشون کرد ..نه خیلی لوس و احساسی پرداخته به ماجرا نه خیلی خشک و گزارش طور . دل چسب ! می کشوندت !
راجع به این کتاب که تقریبا اولین کتابی بود که سیاسی می خوندمش ..باید بگم فوق العاده جالب بود ! از اقای خمینی و بازرگان شروع می کنه ..اما من ظاقت نیاوردم که تهش محمد رضا رو بخونم ،پس بعذ اینا رفتم سراغ شاه سابق !
با شارون و قذافی و لخ والسا و راکواسکی هم حرف زده ...
قشنگیش به اینه که مکالمه ها زنده ان ! از جایی نقل نشدن ! مستقیم از حلقوم این افراد بیرون اومده و نوشته شده ...
به نظرم جذاب ترینش گفت گوش با محمد رضا شاه بود ! : ))) تصوراتم رو کلن زیر و رو کرد ..
توصیه میشه شدیدا !

[°•.Melina°•.]

وای چقدر محشر بود.خیلی خوشحالم زودتر این کتاب رو خریدم و اول سالی خوندم. هیچوقت روزی که مصاحبه‌ی شاه و خمینی رو پشت سر هم خوندم رو یادم نمیره. مدام از جام پامیشدم و حرص میخوردم. حتما حداقل این دو تا رو بخونید. این کتاب خودِ قضاوت تاریخه، به تنهایی کافیه برای خود حقیقت.

جسارت اوریانا تو پرسیدن سوالها و هوشش تو پیش بردن گفتگوها! ده برابر بیشتر عاشقش شدم.

من شاه و بازرگان و قذاقی و بازرگان رو خوندم.
(اون یکی هارو هیچ نمیشناختم و هیچ علاقه ای هم به سیاست ندارم)
گفتگوی قذاقی خیلی جالب و تاسف بار بود!
یهو به خودت میای میگی اگر با هیتلر هم مصاحبه میکرد همینطوری بود؟ یه سری پسر بچه که انگار پشت یه گیمی نشستن و مَنم مَنم میکنن و واقعا فکر می‌کنن کس خاصی‌ان؟ خیلی خنده‌دار میشه کلا، با احترام به همه‌ی آقایونِ گودریدز بعد از بستن این کتاب یه خنده کردم و گفتم:
Men!☕️

درمورد خمینی که هیچ حرفی ندارم خودش داره واضحا میگه چی به چیه اما درمورد شاه، که دو بار خوندمش و هربار مغزم سوت کشید، چه اطلاعاتی چه دانشی چه بینشی چه برنامه‌هایی، و به قول اوریانا چه شوقی موقعِ صحبت کردن درمورد نفت و اطمیمانش از اینکه جزو پنج کشور برتر سیاسی اقتصادی جهان میشیم و هممون خوب میدونیم که میشدیم.

اما حیف از اون قسمتی که حرف از زن زد.
کاش چیزی نمیپرسیدی اوریانا جان، کاش یادم نمینداختی که به هر حال شاه هم یه مرد سنتیِ اوایلِ ۱۳۰۰ عه و دنیای اون موقع اون درکی که از زن داریم الان رو نداشت، چون امکاناتش رو نداشت و مثل امروز ثابت نکرده بود که توانایی‌هاش میتونه جسمی و روحی برابر باشه.
و تازه خود شاه اولِ کار بود،
به قول خودش اولین کسی بود که تو ایران بهمون حق برابر داد از تحصیل کرقته تا زسر پرچم و ارتش! اما متاسفانه هنوز اون قسمت از ذهنش رشد نکرده بود که بفهمه همینها به این معناست که از لحاظ توانایی هم برابریم😂
(کتاب پیشم نیست بعدا مینویسم جمله‌شو اما توی یک صفحه همون بالاش میگه من حقوق برابر به زن دادم ولی ۴ خط پایین تر میگه که زن توانایی‌ش برابر نیست که اوریانا هم میگه "درست میفرمایید" منظورشون نمیدونم دقیقا کدوم توانایی بود اما هرچی بود قطعا اون موقع اطلاعاتشون در همون حد بود)

خلاصه اگر فقط این و اونجایی که منم منم بازیش (همون پسربچه‌های مغرورِ پشت گیم) گل کرد و گفت زنها هیچ نقشی تو زندگی مردها ندارن "مگرنه اینکه زیبا باشن" (اینجا نزدیک بود کتاب رو ابتدا با خشونت پاره و بعد با آرامش از پنجره به بیرون پرتاب) باقی بهم ثابت کرد که اگر ایران یک سیاستمدار مسئول و باسواد به خودش دیده باشه بعد از کوروش ایشون بوده. حق داشته میگفته که بهش وحی شده ادامه‌ی کوروش باشه، هرچند که باور کردنش مبهمه اما حق داشته.

[مجید اسطیری]

مصاحبه ش با امام خمینی و معمر قذافی واقعا عالیه
امام خمینی یه تیکه بهش میندازه
دیوانگی قذافی رو هم من توی این مصاحبه فهمیدم

[Haleh]

بهتر بود تاریخ هر مصاحبه هم ذکر می‌شد

[ZaRi]

هنری کیسینجر در مصاحبه با فالاچی اعتراف کرد که جنگ ویتنام را «جنگی بی فایده» می داند و افزود که خود را «یک کابویی می بیند که به تنهایی سوار بر اسب پیشاپیش کاروان دلیجان ها حرکت می کند.»

[Nariman]

گفت و گو با خمینی، محمدرضا شاه، قذافی و شارون برام از بقیه جالب تر بودن! حرفای محمد رضا شاه خیلی شوکه ام کرد، بر خلاف تبلیفات این روز ها که سعی می شه اونو یه فرد مدرن و مطلع و دلسوز نشون بدن و بذارنش نقطه مقابل یکی مثل خمینی، تو این مصاحبه خیلی مذهبی و متوهم به نظر میومد...

[Hossein Golzar]

کتابسازی و سو استفاده ای ناموفق از یک نام موفق

چرا کتابسازی، چرا ناموفق
فالاچی کتابی دارد به نام مصاحبه با تاریخ که مجموعه 16 مصاحبه با شخصیت های مختلف است که اتفاقا هیچ کدام شان هم ایرانی نیستند و در ایران همه ترجمه و چاپ شده. اما کتاب حاضر یعنی «گفتگوهای اوریانا فالاچی» اصلا معادل زبان اصلی ندارد و حاصل هنر کتابسازی اهل نشر است که یکی از موالید بی در و پیکری قانون حقوق مولف و کپی محصوب می شود. با ورق سومی که میزنید اولین سوال ازاولین مصاحبه آغاز میشود ... و کتاب نه مقدمه ای از مولف دارد و نه از مترجم که لا اقل تببین کند از این همه مصاحبه فالاچی چرا این ها و چرا این چینش چه اولویتی و ... ؟
مصاحبه ها اصلا تقدم زمانی و چینش مرتب تاریخی ندارند و گذشته از این حتی در یک پاراگراف فضای سیاسی - اجتماعی و کارکرد هر گفتگو و ضرورتش در آن برحه تاریخ تصویر نشده که نه تنها اهمیت آن را نشان نمی دهد بلکه پیش زمینه ای برای درک علت آن سوال و جواب ها در متن گفتگو به خواننده نمی دهند. ای بسا هر کدام از این مصاحبه ها در دوره خودشان اتفاقی مهم بوده اند و فالاچی برای هر کدام شان به طریقی و مدت زیادی در انتظار بوده و سفرهای بسیاری کرده. اضافه کنید که حتی خبری از نام نشریه ای که این مصاحبه ها در آن چاپ شده و تاریخ همه گفتگو ها هم نیست. و کاهلی تا این حد که حتی لید مصاحبه ها (به جز یکی دو مورد) آورده نشده و همین طور یکباره با سوال اول آغاز می شود.

چرا سو استفاده، آیا کِرم؟
هفت مصاحبه در کتاب هست که با امام خمینی آغاز می شود و با محمد رضا پهلوی پایان می یابد. از این هفت مصاحبه سه مصاحبه از ایرانی هاست که گفتگوی سوم متعلق به مهندس بازرگان است، اما چرا بازرگان؟ همان طور که گفتم چینش تاریخی مصاحبه ها رعایت نشده است و معلوم نیست با چه منطقی و چرا مصاحبه امام خمینی اول است (البته منطقش پیداست در حد دم خروس).
در ادامه روند کتاب و گفتگو ها با سایر شخصیت ها مثل شارون، قذافی، راکووسکی و... این طور به خواننده القا می شود که مجموعه حاضر گفتگو هایی با دیکتاتور های دنیا است. چاپ مصاحبه بازرگان بعد از مصاحبه امام خمینی هم درست در راستای درو کردن کشت هایی است که در مصاحبه قبلی ناکام مانده اند.
ترجمه گفتگو های برگردانده شده به شدت معمولی و حتی نا مناسب اند تا حدی که برخی عبارات را باید برگشت و دوباره خواند... اما یک استثنا هست! مصاحبه آخر یعنی مصاحبه با شاه ایران که بی شک بهترین ترجمه کتاب است! و حتی تا حد زیادی شاعرانه برگردان شده و جا به جای آن «آه» هایی ترجمه شده چنانکه که گویا با یک متن ادبی طرفیم. (فیلم گفتگو هست و مصاحبه به زبان فارسی نیست) بماند که اصلا چرا این مصاحبه؟ چون این مصاحبه مربوط به برهه ای است که به علت زمزمه تحریم نفت علیه آمریکا توسط کشور های عربی و یک سری اتفاقات سیاسی دیگر قیمت نفت به بالاترین حد خودش رسیده بود و روزهایی بود که شاه در دنیا به اوج قدرت سیاسی دوران حکومتش دست یافته بود و محل رجوع، مذاکرات و چانه زنی ها برای تامین نفت غرب بود. لذا اعتماد به نفس او در این دوره در حد عجیبی است که سمبلش برای مقایسه و استناد های مختلف اتفاقا فیلم ویدئویی همین مصاحبه است که از آمال و آرزوهایی می گوید که کمتر از چند سال بعد در دوران حکومت خودش با فرا رسیدن تورم پولهای نفتی خیلی از آنها پوچ می شوند.
استثنای دیگر این مصاحبه لید پنج صفحه ای! خبرنگار درباره احساسش و شاه و توصیف فضای مصاحبه است ! متنی ستایشگر و ... آیا شخصی مثل فالاچی برای سایر مصاحبه ها حتی در حد ترسیم فضا هم چیزی ننوشته بود؟!
حالا شش مصاحبه چالشی بالا که سطح تنش در آنها تا حدی است که شارون بارها داد میزند قذافی عصبانی می شود و مصاحبه را ترک می کند و ... را بگذارید در کنار این گفتگو (البته این گفتگو هم مسئله زندانیان سیاسی را دارد ولی مرادم فضای کلی گفتگو است)
کتاب انگار برای برای مقایسه بین مصاحبه اول و آخر ساخته شده، یعنی مصاحبه امام و شاه ، و البته این ربطی به فالاچی ندارد و کِرم کتابساز است خصوصا اگر با یک سرچ ساده متن لید و موخره فالاچی برا مصاحبه اش با امام خمینی را بخوانید که در کتاب ذکر نشده شک نخواهید کرد که کِرم هست ... یک ستاره این ریوو برای آن همه کِرم هاست!

اما فالاچی، هنر مِی پس از عیبش
در این باره میخواستم مفصل تر بنویسم اما بعد از خواندن کتاب دیدم نمیشود از آن کِرم گذشت لذا متن بالا آنقدر شد که این جا دیگر کمتر حوصله نوشتن باشد، بعلاوه درمورد هنر فالاچی حتما جاهای دیگر کسان دیگر بهتر نوشته اند.
به نظرم خواندنی ترین بخش های این کتاب جواب های شخصیت ها نیست، سوال های فالاچی است. که تسلط ش بر موضوعات، زوایای دیگرِ مسائل، عوض کردن زمین بازی، متلک ها و طنز های در لفافه اش و حتی دست انداختن شخصیت هایی در آن سطح در کنار پشت کار و تهور یک زن که فقط برای انجام این هفت مصاحبه لا اقل به سه قاره مسافرت کرده است از این سوال ها پیداست.
بعلاوه که وقتی این تصویر از یک زنِ سختِ خبرنگار چالشی عالم سیاست را می گذارید در کنار روی دیگر سکۀ فالاچی در کتاب خواندنی نامه به کودکی که هرگز زاده نشد. فالاچی اینجا هم متمایز است دوست داشتم در مورد تجربه و تصویر دیگر ِ خبرنگار هایی که قصه و چیز هایی غیر از خبر نوشته اندهم بنویسم که زیاد میشود و حسش هم نیست.
به نظرم خواندن تجربه های اینچنینی برای خبرنگار ها خیلی مفید کاربردی است . در حد یک کارگاه عملی
مصاحبه های شارون و قذافی هم خواندنی ترین بخش های کتاب اند

[الناز ی]

در غزه کتابهایی پیدا کردیم که در مدارس تدریس میشد.در یکی از کتابهای حساب، مسائلی از این قبیل مطرح شده بود: پنچ اسرائیلی داریم. سه نفرشان را میکشی. چند اسرائیلی دیگر برای کشتن باقی میماند؟
وقتی این چیز ها را به اطفال هفت هشت ساله می آموزند ریشه ی هر امیدی خشکانده میشود.

[Atefeh]

مصاحبه آیت الله خمینی و محمدرضا پهلوی را خواندم.
از این همه تفاوت اندیشه و رفتار حقیقتا شگفت زده شدم.
باقی مصاحبه ها برایم جذابیتی نداشت و نخواندم، شاید بماند برای زمانی دیگر با فکری آزادتر!

[Mohsen]

کتاب می‌تونه دید تاریخی خوبی بده اما احتمالا خواندن متن اصلی مصاحبه‌ها از اینترنت بهتره از ترجمه فارسی که طبیعتا حذفیات داره

[HamidReza AzimiNasab]

اوریانا فالاچی بزرگترین دلیل من برای خواندن این کتاب بود.
راستش را بخواهید این زن برای من جذاب است!
هوش و جسارت را در تک تک پرسش هایش می توان دید.
نسخه های مختلفی از این کتاب موجود هست، که این نسخه به خاطر وجود خمینی، بازرگان و شاه احتمالا برای ما ایرانیان از اهمیت بیشتری برخوردار است.
با توجه به این‌که من کتاب ترجمه چاپ در ایران را مطالعه کردم، احتمال سانسور شدن بخش هایی از آن وجود دارد!

مغزم موقع خواندن گفت و گو با خمینی واقعا درد گرفت، خمینی به زبان فارسی سخت!!! صحبت می کرد و بخشی از سخنانش خیلی قابل فهم نبود!
توجه بفرمایید:
"منتها آزادی است که مردم روی محبت و عشق‌شان و روی یک مبادی و مبادی الهی به بعضی اشخاص که این‌ها را می شناختند به این‌که الهی هستند روی می آورند؛ و این آزادگی است."
_______________
بخشی از سخنان جالب(برای من) بازرگان:
(۶ ماه بعد از انقلاب و در زمان نخست وزیری)
"ملت آمادگی مواجه شدن با آزادی را ندارند. می بایست عادت‌شان داد، تعلیم‌شان داد تا این که سیاسی شوند،با قدم های کوتاه و آهسته باید قدرت را به دست بگیریم، اول مدارس بعد مطبوعات، بعد دادگستری، بعد اقتصاد، بعد ارتش، وگرنه به حالت آشفتگی می‌افتیم و حتی ممکن است یک دیکتاتور دیگر ظهور کند."

"می شود گفت که مقصر بدون شک، غیر روحانیون بودند که روحانیت توانست مواضع را در دست گیرد. و باید بگویم که روحانیت چنین خیالی را نمی کرد. روحانیون به سادگی از فرصتی که تاریخ به آن‌ها داد استفاده کردند یعنی پر کردن خلائی که ما آن را خالی گذاشتیم."

"فکر نمی کنم که یک دیکتاتوری مذهبی بتواند استقرار پیدا کند، بالاخره مردم قیام خواهند کرد مردم یاد گرفته‌اند هیچ ترس و وحشتی را تحمل نخواهند کرد."
_______________
بخشی از سخنان جالب(برای من) شاه:
"وقتی که سلطنت نباشد، هرج و مرج یا حکومت متنفذان، یا دیکتاتوری بر قرار می شود.در هر حال، سلطنت تنها راه اداره‌ی ایران است."

"من مطمئنم که سلطنت در ایران، به مراتب بیش از رژیم های حکومتی شما پایدار خواهد بود.یا شاید بهتر باشد بگویم که رژیم های شما دوام نخواهد آورد و رژیم من پایدار خواهد ماند."

"من به خدا ایمان دارم و معتقدم که خدا مرا برای انجام مأموریتی برگزیده است. الهامات من معجزه هایی بودند که کشور را نجات دادند."

"باور کنید وقتی سه چهارم ملتی خواندن و نوشتن نمی داند جز از راه اقتدار کامل نمی توان اصلاحات کرد."

"گفتن این‌که ایران در صف پنج کشور بزرگ و ثروتمند قرار خواهد گرفت مسلما اغراق آمیز نخواهد بود. ایران در سطح آمریکا و شوروی و ژاپن و فرانسه قرار خواهد گرفت."

"قضیه ی این فمنیسم چیست؟ این فمنیست ها واقعا چه می خواهند؟ شما می گویید برابری! بسیار خوب، شما مطابق قانون برابر هستید اما نه از لحاظ توانایی‌."

[Mohsen]

کتاب جالبیه
مصاحبه با ایت الله خمینی یک مترجم برای ترجمه سخنان این بزرگوار به زبان ایتالیایی(یا شایدم انگلیسی)حضور داشته تا سخنان نغز و شیوای روح الله خان رو به زبان بیگانه ترجمه بفرمایند کاش یه مترجم هم میذاشتن تا حرفای ایت الله رو به زبان فارسی سلیس هم ترجمه میکرد ما تا انقد با جملات گنگ آیت الله درگیر نمیشدیم.
مصاحبه جناب محمدرضاپهلوی هم جالب بود مخصوصا نظرات بزرگوار در مورد دموکراسی و زنان
ش یکی از طنزآمیز ترین لحظات مصاحبه شاه در جایی بود که شاهنشاه عمر سیستم حکومتی غرب رو مستعجل تشخیص دادند و عمر حکومت خودشون رو با دوام و پربرکت

[Parham Hazrati]

سانسور فقط به معنی ننوشتن نیست. بعضی وقت ها به معنی به زور نوشتن است. نمیدونم چطوری تونستن انقدر کتاب رو تغییر بدن... فقط همین یه کلمه رو ننوشته بودن توی مصاحبه با محمدرضا شاه:
فالاچی: شما یک قاتل و جانی بالفتره‌ی نفهم هستید ؟
شاه: کاملن درسته... من یک دیکتاتور کودن نفهم هستم.

[لیلا ملکی]

اوریانا فالاچی استاد بحرف کشیدن دیکتاتورها ست.کتاب مصاحبه با تاریخ او شاهکاریست در معرفی دیکتاتورهای هم عصر اوو موثردر تاریخ بین الملل.از میان شخصیت های مورد نظر او یکی هم محمد رضا پهلویست که مصاحبه با او یکی از بخشهای جذاب این کتاب برای هر ایرانیست .شما پس از خواندن این مصاحبه چهره ای جدید از شاه در ذهن خواهید داشت.مطمئن باشیدبخشی چند سطری ازین مصاحبه را به شما ارائه میکنم.امید که مطلوب افتد:"شاه:..این تنهایی عمیق است.شاهی که نباید در باره آنچه می گوید و آنچه میکند به کسی حساب پس بدهد،اجبارا خیلی تنهاست.با وجود این من بکلی هم تنها نیستم زیرا نیرویی که دیگران نمی بینند مرا همراهی می کند.یک نیروی عرفانی.وانگهی من پیامهایی دریافت میکنم،پیامهای مذهبی...."

[Nezam]

اوریانا فلاچی: شما به خدا اعتقاد دارید؟
قذافی: روشن است.البته. چرا چنین سوالی از من می کنید؟
اوریانا فلاچی: برای اینکه فکر می کردم شما خود خدا هستید!
پ.ن.
از مصاحبه های فلاچی 4 دهه گذشته و اکنون از این شخصیت ها فقط نامی مانده. خبری از کتاب سبز قذافی، آرمان خمینی، ژاندارمی شاه، جنگ طلبی شارون و رویای بازرگان نیست.

[Fateme Jafarpour]

گفتگوهایش را با امام خمینی، مهندس بازرگان، شارون و محمدرضاپهلوی خواندم.
.
با اینکه این کتاب در مورد افکار، عقاید و رفتارشان مطالب تازه ای ارائه میدهد، اما قطعا کتب بهتری برای مطالعه این افراد وجود دارد.
.
پس از خواندن کتابهای"جنس ضعیف" و "نامه به کودکی که هرگز زاده نشد" ازاین نویسنده ترغیب شدم به مطالعه باقی نوشته هایش که به اندازه قبلی ها جذاب نبود.

[امیرمحمد]

فالاچی آنچنان ژورنالیست حاذقی‌ست که حقیقتاً الگوی من است. او با علم سیاسی-اجتماعی بسیار بالایی که دارد، در این اثر مجموعه‌ای از آندرریتدترین مصاحبه‌های مهم خویش را گردآوری می‌کند که لایق عنوان مصاحبه با تاریخ است. او، عصر خود را با مصاحبه با کسانی که باعث و بانی یا قربانی فجایع یا اتفاقات مهم تاریخی اعم از مسئله ویتنام، اتیوپی، اسرائیل و فلسطین و غیره، به‌تصویر می‌کشد. فوق‌العاده جذاب.

[zeinab m]

به نظرم اوریانا فالاچی زن فوق العاده ایه بزرگ بی همتا و جسور این آخرین خصلتشو خیلی دوست دارم تو این کتاب دیدهای قشنگی از مردهای به ظاهر بزرگ اما خیلی کوچیک نشون می ده برا من که تک تک مصاحبه هاش جالبه

[yaser]

مصاحبه با تاریخ درس زندگی میده به آدم
اگه نخوندینس مصاحبه با شاه و حتما بخونید، اون وقته که میفهمید زیاد چیزی تغییر نکرده

[Parinaz Haghdoust]

کافیه مصاحبه با شاه و خمینی رو بخونید تا افسوس بخورید
...
ترجمه ای از آثار فالاچی وجود ندارد که نخوانده باشم

[Sina Mirzaei]

یک درصد فکر کنیم تغییری تو مصاحبه ها داده نشده !! پس میشه نتیجه گرفت که زمین مرکز عالمه حتی اگه در انتخاباتی تقلبی شده باشه!!!!("شما دلتان نسوزد" تقلبی نشده قطعا !!!! )

[ZaRi]

راستی می دانستید که این قدر نچسب هستید؟ این قدر کم دوست تان دارند؟
(با سر و صدای غافل گیر کننده ای جواب می دهد): من را کسانی که ضد آزادی و ضد خلق هستند دوست ندارند. برعکس مبارزین راه آزادی و توده ها مرا دوست دارند، همیشه و در همه جا. من یک رئس جمهور و یا وزیر نیستم. من رهبر انقلابم. من به فلسفه ی آزادی، مبارزه و کتاب سبزم مشغولم. و اگر شما می خواهید چهره ی من را بشناسید باید راجع به کتاب سبزم از من بپرسید.

بسیار خوب از انقلاب صحبت میکنیم و از کتاب سبز . کدام انقلاب ؟ من هرگز خسته نمی شوم که به یاد بیاورم پاپادوپولوس، موسولینی و پینوشه هم دم از انقلاب می زدند. انقلاب هنگامی است که توسط توده ها انجام بگیرد . به این انقلاب ، می گویند یک انقلاب مردمی . و نیز انقلابی که دیگران انجام دهند اما بیانگر خواست توده ها باشد . آن هم انقلابی مردمی است . مردمی است به خاطر اینکه هم حمایت توده ها را دارد و هم خواست آن ها را بیان میکند .

حرف هایتان خیلی روشن نیست . می شود مثالی بزنید؟

لیبی ، ایران و ویتنام. آن چه در سپتامبر 1969 در لیبی اتفاق افتاد ، یک انقلاب نبود ، یک کودتا بود . درست است یا نه ؟
ولی بعد انقلاب شد . من کودتا کردم و کارگران انقلاب . کارگران کارخانه ها را اشغال کردند. به جای حقوق شریک شدند. سیستم اداری شاهی را از بین بردند و کمیته های خلقی درست کردند . خلاصه، خودشان ، خودشان را آزاد کردند . همین کار را هم دانشجویان کردند . به طوری که امروز در لیبی فقط مردم حاکمیت میکنند و بس.

چه طور هر جا که میرویم فقط تصویر شما را می بینیم ؟ حتی در مقابل کلیسای کاتولیک ها که حالا انبار شده ، تصویر بزرگ شما با لباس نظامی نصب شده است . به این ترتیب همه جا عکس شماست . در خیابان ها ، مغازه ها ، ادرات . در هتل من حتی بشقاب هایی نقره ای می فروشند که تصویر شما در آن است .
به من چه ربطی دارد ؟ مردم این طور می خواهند .

شما خیلی چیزها را ممنوع می کنید . کاری جز ممنوع کردن ندارید . شما چه طور پرستش تان را ممنوع نمی کنید ؟ در هر لحظه ای که تلوزیون را روشن کنیم ، توده ها را می بینیم که با مشت های گره کرده فریاد می زنند : قذافی
من چه کار می توانم بکنم؟

هیچ چیز . من هم وقتی کوچک بودم ، چنین صحنه ای را برای موسولینی می دیدم .
این یک تهمت بزرگ است و جواب دقیقی می خواهد .هیتلر و موسولینی از حمایت توده ها برای حکومت شان استفاده می کردند. ولی من از حمایت مردم برای کمک به مردم استفاده میکنم . من کاری نمی کنم جز اینکه برای مردم پیام بفرستم خودتان حکومت را در دست بگیرید . به همین خاطر هم مرا دوست دارند. بر عکس هیتلر که می گفت "همه کار برای شما می کنم " ، من می گویم " شما خودتان همه کار بکنید ."

جناب سرهنگ ، اگر شما را این اندازه دوست دارند ، چرا این همه از خودتان محافظت می کنید ؟ قبل ازاینکه من به اینجا بیایم ، سه بار سربازان آماده ی شلیک جلوی مرا گرفتند. یک تانک هم دم در ورودی لوله هایش به طرف خیابان است .
فرامومش نکنید که اینجا یک پایگاه نظامی است . و تازه ، تعبیر شما از این همه محافظت چیست ؟

معلوم می شود که شما در کشور خودتان هم محبوب نیستید .
(با لبخند جواب می دهد ) شما اول می گویید که من از سوی توده ها حمایت می شوم ، بعد می گویید از خودم خیلی محافظت میکنم . چرا ضد و نقیض صحبت می کنید؟

نه برای ترس است. ملت از ترسش شما را تحسین میکند و شما هم از ترس مواظب خودتان هستید .
به نظرم نتیجه گیری عجیبی است . یک نتیجه گیری برای یک دیکتاتور .

میبینم که شما خودتان را یک دیکتاتور می دانید جناب سرهنگ ، نه رئیس جمهور ، نه وزیر! ممکن است به من بگویید که شما چه کاره هستید؟
من رهبر انقلاب هستم . معلوم است که کتاب سبزم را نخوانده اید.

برعکس آن را خوانده ام . می توان یک ربع ساعت آن را خواند . به نظرتان نمی‌آید که کتابتان خیلی کوچک باشد ؟
شما هم حرف سادات را تکرار میکنید . چون که او می گفت ، کتاب من کف دست جا می گیرد .

سادات درست می گوید . برای نوشتن آن ، چه قدر وقت گذاشتید ؟
سال های زیاد ، قبل از پیدا کردن راه حل نهایی . روی تاریخ بشریت ، جنگ های گذشته و حال خیلی تعمق کرده ام .

جدا؟ پس چگونه این نتیجه را گرفتید که دموکراسی یک سیستم دیکتاتوری است . پارلمان تحمیلی است . انتخابات یک نیرنگ است . این ها مسائلی است که در آن کتاب کوچک نوشته اید و مرا متقاعد نمی کند .
برای اینکه خوب مطالعه اش نکردید . سعی نکرده اید که بفهمید جماهیریه یعنی چه . شما باید در لیبی سکونت داشته باشید و مطالعه کنید که چگونه کشوری دولت ندارد ، مجلس ندارد و اعتصابات هم درآن وجود ندارد . چنین کشوری ، جماهیریه لیبی است. در جماهیریه هیچ کس انتخاب نمی شود . انتخابات و نمایندگی وجود ندارد . چقدر شما غربی ها سنتی هستید . شما فقط دموکراسی و جمهوری را می فهمید. حتی آماده ی پذیرش زمان حال ، زمان توده ها و مردم نیستید . قبلا دوران پادشاهی بود و بعد مبارزه ی انسان ها . جمهوری را دولت ها و رئس جمهور ها به وجود آوردند . حالا بشریت این مرحله ی دوم را گذرانده و راه حل نهایی یعنی جماهیریه را به وجود آورده است .

پس مخالفین کجا جا دارند ؟
کدام کخالف ؟ وقتی همه عضو کنگره ی خلق هستند ، چه احتیاجی به گروه های مخالف است ؟ مخالفت با چه چیزی ؟ مخالفت با دولت معنی دارد و اگر دولت از بین برود و مردم خودشان حکومت کنند ، دیگر با چه کسی مخالفت می شود ؟ با چیزی که وجود خارجی ندارد .

به هر حال من مخالف هستم .
مخالف چه کسی ؟

مخالف شما. برای اینکه جماهیریه مرا متقاعد نمی کند، و حالا که مخالفت میکنم شما با من چه می کنید؟ مرا دستگیر کرده و اعدام می کنید؟
صبورانه گفت : مسیر تاریخ بشریت را مطالعه کنید. آیا این نیست که بشر همیشه می خواسته به قدرت برسد ؟ بله یا نه ؟ با جماهیریه بشریت به قدرت می رسد. خواب و خیال به تحقق می پیوندد و مبارزه تمام می شود.

برای شما ممکن است تمام شده باشد اما برای من نه . من می خواهم بدان چه بر سرم می آید اگر جماهیریه را نفی کنم؟
شما نمی توانید جماهیریه را نفی کنید . جماهیریه سرنوشت جهان است . حاکمیت مردم ، مرحله ی نهایی است . در همه دنیا سرانجام به همت کتاب سبز روز انقلاب فرا خواهد رسید . مردم قدرت را به دست می گیرند و راهنمای آنها کتاب سبز خواهد بود ...

جناب سرهنگ در تمام این داستان آیا جای کوچکی برای آزادی هست؟
آزادی ؟ کدام آزادی ؟ این خودش آزادی است . تنهاآزادی واقعی همین است . چه طور چنین سوالی را از من می کنید؟

برای اینکه سال گذشته خواندم که شما چهل نظامی را تیر باران کردید ، چون آنها مخالف جماهیریه بودند . در سال 1977 هم پنجاه و پنج تن دیگر را به همین دلیل اعدام کردید . چندی پیش هم خواندم که در بنغازی در یک میدان عمومی ، تعدادی از دانشجویان مخالف کتاب سبز را به دار کشیدید .
همین چیزها ست که اعتماد مرا از غرب سلب می کند . چرا این حرف های غیر واقعی را می نویسند ؟

چه کسی می داند؟ شاید آدم های حسود این ها را می نویسند . جناب سرهنگ آیا واقعا این کتابچه ی سبز دنیا را عوض خواهد کرد ؟
بدون شک . کتاب سبز محصول مبارزه ی بشریت است . کتاب سبز راهنمای بشریت به سوی استقلال است . کتاب سبز انجیل است . یک انجیل جدید . انجیل دوران معاصر ، دوران مردم .

شما زیاد هم فروتن نیستید ؟
نه ، اصلا فروتن نیستم . برای اینکه می توانم در مقابل هجوم دنیا بایستم . برای اینکه با کتاب سبزم تمام مسائل بشر و جوامع را حل کرده ام . یک کلمه آن می تواند دنیا را یا نابود کند یا نجات دهد . کارتر می تواند در جهان جنگ به راه بیندازد ، ولی برای دفاع در جهان سوم کتاب سبز کافی است . کتاب سبز من . یک کلمه ی کتاب سبز می تواند دنیا را منفجر کند و ارزش ها را تغییر دهد .

جناب سرهنگ می توانم آخرین سوالم را مطرح کنم ؟
بله ... ولی کوتاه باشد .

شما به خدا اعتقاد دارید ؟
روشن است . البته ، چرا چنین سوالی از من می کنید ؟

برای این که فکر می کردم شما خود خدا هستید !

(گزیده ای از مصاحبه ی اوریانا فالاچی با سرهنگ قذافی)

[Mohammad Jafar]

* صرفا با دنبال کردن ارتباط هر سوال با سوال و جواب قبلی می‌شه متوجه حذف سوالات و سانسور در کتاب شد. البته اینکه کتاب بالاخره در ایران چاپ شده و از زیر تیغ وزارت ارشاد گذشته سانسور رو به یک امر بدیهی تبدیل می‌کنه، اما شدت سانسور در این کتاب توهین به شعور خواننده‌ست! به خصوص وقتی می‌شه خیلی خیلی راحت ترجمه انگلیسی اصل مصاحبه‌ها رو روی اینترنت پیدا کرد. مثلا سوالاتی که راجع به آزادی پوشش و حجاب اجباری از خمینی پرسیده و جواب‌های خمینی حذف شدند.

* فصل اول کتاب، مصاحبه با خمینی، عینا از صحیفه کپی شده و از متن ایتالیایی یا انگلیسی ترجمه نشده. خب چه منبعی موثق و معتبرتر از صحیفه؟

* علی رغم سانسور و تحریف در متن کتاب (مثلا اضافه کردن لفظ امام قبل از اسم خمینی در مصاحبه با قذافی که از این پیشوند برای خمینی قطعا استفاده نمی‌شده) ایرادات نگارشی فراوان در کتاب هست. غلط املایی، جملات کم کیفیتِ واضحا ترجمه‌ای؛ ترجمه‌های غلط؛ حروفچینی غلط (در خیلی جاها بجای سوال، جواب با فونت bold نوشته شده)

* درباره ترجمه‌های غلط: sitting with crossed armed رو بجای «دست به سینه»، «با بازوان صلییب‌وار» ترجمه کرده؛ کودکانی که در جاده‌ها فرار می‌کنند: running in the streets منظور از running تظاهرات و اعتراض بوده، نه فرار.

* این کتاب در شروع هر فصل باید فضای تاریخی را بهتر مشخص می‌کرد. در بعضی فصل‌ها مقدمهٔ فصل بیش از حد خلاصه است در بعضی کلا وجود ندارد. مصاحبه در چه تاریخی است، پس/پیش از چه رویداد مهمی مصاحبه انجام شده، مورد مصاحبه در آن زمان چه مقامی داشته و...

یک ستاره هم برای این ویراست و ترجمه کتاب زیاد است؛ من دو ستاره امتیاز دادم بخاطر محتوای واقعی و اصلی مصاحبه‌ها، آنچه که در بین این صفحات نیست اما باید می‌بود!

[Shaho]

خوندن این کتاب رو به کسانی که به سیاست و تاریخ علاقه مندند توصیه می کنم. مصاحبه های اوریانا فالاچی ازین رو مورد توجهند که بیشتر سعی میکنه به شخصیت مصاحبه شونده پی ببره، خصوصا در مصاحبه با شارون و قذافی که رسما اونارو میشوره. ما همیشه با خودمون فکر میکنیم فلان سیاست مدار اون تصمیمو چرا گرفت، سبک مصاحبه های فالاچی تا حدی شخصیت طرف رو به ما نشون میده و صد البته چه سوالهای جسورانه و جنجال برانگیزی رو از طرف میپرسه.

[Kimya]

اوریانا فالاچی بسیار رک، قاطع و نترس سوال می‌پرسه، همین کتاب هاشو جذاب می‌کنه
سیاست مدار ها رو به چالش میکشه و بین مصاحبه های که ازش خوندم ندیدم که بخواد طرفدار سیاست خاصی یا شخص خاصی باشه، همیشه فقط به چالش می‌کشه
البته به قول خودش شاید برا همینه که « اسمش در تمام لیست های سیاه هست»
دو تا از مصاحبه هاش یعنی مصاحبه با لخ والسا و راکووسکی رو نخوندم چون حس میکنم هنوز وقتش نشده که بخونمشون، برا همین به کتاب امتیاز نمیدم.
مصاحبه ش با شارون و قذافی رو هم خیلی دست داشتم.

[Meraj Sharifi]

کلا سری کتابهای گفتگو جذاب هستند
اما این کتاب بسیار مهم است از جهت یک اتفاق متفاوت در گفتگوها با سیاستمداران بزرگ.
به نظرم چیزهای زیادی رو میشه فهمید از این کتاب

اما پیشنهادی که میتونم به نفر بعدي بکنم اینه که اگر میتونید نسخه ی اصلی و ترجمه نشده این کتاب رو بخونید چرا که من ترجمه آن رو خوندم و کاملا مشخص بود که لحن ترجمه متفاوت میشه و باز هم سانسور و سانسور

[Parastoo]

در ۳۵۰ صفحه با خیلی از قدرتمندان بزرگ تاریخِ پر اتفاقِ سالهای ۱۹۷۰ آشنا میشی..با روحیاتشون با تفکراتشون با حتی شکل و قیافه و رفتارشون..و پاسخ سوالاتی رو میشنوی که سوالات تو هستند و پاسخ دهنده‌شان از ۵۰ سال قبل جوابت رو میدهند
عااالی..عااالی..عاالی

[yashar]

من مصاحبه با شاه و کستجر و چندین ادم مهم عصر اون سالها رو خوندم . کتابی بسیار جالب است