Getting Even

by Woody Allen

After three decades of prodigious film work & some unfortunate tabloid adventures, it's easy to forget that Woody Allen began his career as one heck of a great comedy writer. Getting Even, a collection of his late '60s magazine pieces, offers a look into Allen's bag of shtick, back when it was new. From the supposed memoirs of Hitler's barber: "Then, in January of '45, a plot by several generals to shave Hitler's moustache in his sleep failed when von Stauffenberg, in the darkness of Hitler's bedroom, shaved off one of the Führer's eyebrows instead..." Even tho the idea of writing jokes about old Adolf--or addled rabbis, or Maatjes herring--isn't nearly as fresh as it used to be, Getting Even still delivers plenty of laughs. At his best, Woody can achieve a level of transcendent craziness that no other writer can match. If you're looking for a book to dip into at random, or a gift for someone who's seen Sleeper 13 times, Getting Even is a classic, with 316,000 copies sold to date.

Genres: Humor, Fiction, Short Stories, Comedy, Essays, American, Audiobook

146 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

Noted American actor, screenwriter, and filmmaker Woody Allen, originally Allen Stewart Konigsberg explored the neuroses of the urban middle class in comedies of manners, such as Annie Hall (1977) and Deconstructing Harry (1997).

This director, jazz musician, and playwright thrice won Academy Award. His large body of work mixes satire, wit and humor in the most respected and prolific cerebral style in the modern era. Allen directs also in the majority of his movies. For inspiration, Allen draws heavily on literature, philosophy, psychology, Judaism, European cinema, and city of New York, where he lives.

https://en.wikipedia.org/wiki/Woody_A...

Reviews

[Amir · Rating 3 out of 5]

هوشمندی طنز وودی آلن در پاشیدن غباری از کودکانگی به روایت‌هاش هست. بنابراین اگرچه گاهی درون‌مایه و اجرا تاب سنگینی تبدیل متن به داستان کوتاه رو نداره، اما همین هوشمندی کودکانه متن رو جوری پیش می‌بره که بعد تموم شدنش حس نارضایتی نمی‌کنی.
متن‌های نیمه اول کتاب جذاب‌ترن؛ مخصوصا متن نگاهی به جنایات سازمان‌یافته رو که بسیار دوستش داشتم و بعدها باز هم بهش برخواهم گشت.

[Yekta · Rating 3 out of 5]

خوب بود. بعضی از داستان ها خیلی بامزه بودن ..بعضی ها نه. مثلا نفهمیدم کنت دراکولا کجاش بامزه بود؟
در کل اگه میخواین یکم بخندین انتخاب خوبیه. ایده هاش جالبه.

"به این نتیجه رسیده بودم که اگر خدا در همه جا هست پس حتما در غذا هم هست. بنابراین هرچه میخوردم خدایی تر میشدم.تحت تاثیر این شور مذهبی،مانند فرد جزم اندیشانه پرخوری کردم. در عرض شش ماه مقدس ترین مقدس ها بودم، با قلبی که کاملا در خدمت عبادت هایم بود و شکمی که به خودی خود از مرز کشور رد میشد"😂

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 3 out of 5]

نمره ی واقعی: 2.5

نیمه ی اول کتاب پر از تکه های خنده دار و جذاب بود اما در نیمه ی دوم به ندرت چیز خاصی پیدا می شد. اگر کل کتاب مثل نیمه ی اولش بود سه ستاره واقعا حقش بود. همچنان مشکلات در تلفظ اسامی وجود داشت - چیزی که نشان از ویراستاری ضعیف یا نامطلعه

این کتاب رو بیشتر از "عوارض جانبی 1" خنده دار یافتم. یعنی کتاب زیر


بخش هایی که جذاب تر یافتمشان، "لیست های لباسشویی مترلینگ"، "خاطرات اشمیت"، "بله، اما آیا ماشین بخار قادر است این کار را بکند؟" و "افسانه های حسیدیک" ( به جز آخریش ) بودند

[Reza · Rating 3 out of 5]

من فیلمهای وودی آلن رو بیشتر دوست دارم. طنز آلن یه شکل خاص ساده داره که همه‌چی در عین‌حال که سورئال و بعضا پرت‌و‌پلا به نظر میرسه، کاملا واقعیه، شوخی‌ها دم‌دستی نیست و خواننده رو به فکر فرو می‌بره. برای لذت بردن بیشتر از قلم وودی آلن علاوه بر تمرکز‌ حین خوندن و سراغ ترجمه فارسی نرفتن، شاید آشنایی مختصر با دنیاش خیلی مهم باشه، به این منظور خوبه که قبل از خوندن کتابهاش حداقل سه چهار تا از فیلمهای آلن رو دیده باشید.
یادداشت‌های خاطرات اشمید_ بله، اما آیا ماشین بخار می‌تواند چنین کاری کند؟_ آگهی‌های بهاری_ یاداشت‌های یک پرخور، خوب بودند.

[Hosius Mr · Rating 3 out of 5]

کتاب مجموعه ای از شوخی ها و انتقادات وودی آلن به موضوعات مختلف هست، بعضی از این شوخی ها بامزه و بعضی دیگه بی سر و ته هستن، که البته ممکنه بخاطر اختلاف فرهنگی و یا حتی ترجمه باشه

[Behzad · Rating 4 out of 5]

طنز وودی آلن دست کم توی نثرهاش خیلی مبتنی به فرهنگ یهودیان آمریکایی معاصر و همچنین سینماست؛ یعنی برای اینکه بشه فهمید کجای قضیه خنده داره و چرا، باید فرهنگ و هنر و سیاست آمریکای معاصر رو، و در بعضی موارد یهودیت رو، بشناسیم.
نکتۀ دیگه اینکه - تا حدودی به دلیل علت بالا- خیلی تن به ترجمه نمیده نثرهاش و همون زبون انگلیسیشو آدم بخونه بهتره.

با در نظر گرفتن دو نکتۀ بالا، خیلی طنز جذابی داره بعضی از جاهای کار؛ و تقریباً همیشه طنزش بر مبنای پارودی و یه جورهایی مسخره کردن یه جور طرز تفکر یا نگرش یا سبک زندگی یا سیاست یا غیره شکل میگیره؛ مثلاً در این کتاب با نقد ادبی و روزنامه نگاری و چریک بازی و مذهب - خیلی شدید و زیاد که بعضاً در ترجمه حذف شده - شوخی میکنه.

کلاً شاید خوندنش بهتر از نخوندنش باشه.
البته خیلی خیلی خیلی از ایده هایی رو که در نثرهاش اومده بعدها در فیلمهاش آورده، مثلاً یکی از نثرهاش کم و بیش کامل اومده تو فیلم نیمه شب در پاریس.

[Fateme · Rating 3 out of 5]

خواننده ی عزیز ،وقتی ده کیلو وزن کم می کنیم ( البته فکر کنم شما به گندگی من نباشید ), شاید بهترین ده کیلویمان را از دست بدهیم که نبوغمان ، انسانیتمان ، عشقمان و صداقتمان در ان نهفته است .


فکر کنم تکلیفم با وودی الن معلوم شد، عاشق ایده های عجیب و غریب داستاناشم که مجبورم میکنه به کتابی که با سختی خوندم یه ستاره اضافه تر بدم .

[Dr.Amene · Rating 4 out of 5]

(وودی آلن)"فرقی نداره توی کدوم گروه باشی ، قطعا توی اون یکی گروه بیشتر خوش می گذره"
وودی از نوابغه بازهم میگم شک نکنین!
این کتاب در فارسی دو تا ترجمه داره یکی کنت دراکولا و داستان های دیگر و ترجمه ی دیگر که ترجمه نگار شاطریان است با نام "حالا بی حساب شدیم"نمی دونم توی ترجمه دیگر هم این مقدار حذفیات و سه نقطه داخل کروشه که نشانه ی سانسور هست وجود دارد یا نه. ولی با تمام این احوالات این هم یکی دیگر از کارهای معرکه ی وودی آلن نابغه ی دوران ما بود خصوصا دو داستان "عقاید فلسفی من"و"اطلاعیه های بهاری" هرچند که "خاطرات اشمید" هم جدا بی نظیر بود.هجو بسیار زیبایی از خاطرات بازماندگان جنگ جهانی دوم و جریانات رایج در مورد این جنگ.
فرصت خواندن این کتاب رو از دست ندید!

[Mojdeh Kh · Rating 5 out of 5]

«افزون بر آن، یوآخیم لکنت داشت، اما نه زمانی که حرف می‌زد بلکه زمانی که می‌نوشت. مثلا وقتی می‌خواست کلمه‌ی “ولی” را بنویسد، روی کاغذ می‌نوشت “و-و-و-و-ولی”. این اختلال او را بسیار می‌آزرد. »

_از متن کتاب_

[Mahdi Dolati · Rating 3 out of 5]

مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه. من از این‌ها بیشتر لذت بردم
خاطرات اشمید
بله، اما آیا ماشین بخار می‌تواند این کار را بکند؟
افسانه‌های حسیدیک با تفسیرشان از دانشمند مشهور
کنت دراکولا
زنده‌باد وارگاس!

بخشی از زندگی کنت ساندویچ، مخترع ساندویچ از داستان: بله، اما آیا ماشین بخار می‌تواند این کار را بکند؟
پس از چهار سال کار طاقت‌فرسا احساس می‌کند که در آستانه پیروزی است، در برابر همکارانش، از اختراعش که شامل دو برش بوقلمون با یک برش نان در وسط می‌شود پرده‌برداری می‌کند. هیچ کس از این اثر او استقبال نمی‌کند، بجز دیوید هیوم که نزدیک بودن اتفاقی برزگ را احساس کرده و او را تشویق می‌نماید. دلگرم از دوستی با این فیلسوف، با توانِ تازه‌ای به کار ادامه می‌دهد.

[Mohsen M.B · Rating 3 out of 5]

در اینکه این کتاب طنزی فوق‌العاده داره هیچ شکی نیست اما مسئله اینجاست که طنز هرقدر عمیق‌تر بشه، مخاطب مطلع‌تر میطلبه؛ این کتاب دربرگیرنده طیف وسیعی از موضاعاته، جایی با فلاسفه شوخی میکنه، جایی با سران آلمان نازی، سری به انقلابی‌ها میزنه، یهودی‌ها و هنرمندان رو هم بی‌نصیب نمیذاره...ـ
در هر یک از این موضوعات، اشارات فراوانی به افراد، فرهنگ‌های مختلف، نکات اجتماعی و تاریخی وجود داره که برای درک اونها نیاز به آگاهی و مطالعه در اون زمینه است، شاید به همین دلیله که هر فردی با بخشی از کتاب بهتر ارتباط برقرار میکنه.ـ
متاسفانه ترجمه هم کمک چندانی به درک بهتر خواننده نمیکنه، به جای پانویس‌های توضیحی تنها با لیستی از اسامی مواجه میشیم که باید یا از قبل اطلاعاتی ازشون داشته باشیم یا دست به دامان گوگل، به حداقلی بسنده کنیم.ـ

[Eshraq · Rating 3 out of 5]

انقدر سانسور داشت که هر بار با سه نقطه میان متن مواجه میشدم دلم میخواست تبدیل به نقطه بشم
چه لزومی داره کتابی رو چاپ کنید وقتی مجبورید اینهمه از محتواش کم کنید؟ اگر این کتاب به قیمت جدید بود هیچوقت نمیخردیمش بخاطر این گندی که انتشارات بیدگل زده.

طنز زیرکانه‌ای داره که خب بعضا درکش برای ماها با این وضع ترجمه و سانسور ممکنه سخت باشه
به مسائل گسترده و مهمی میپردازه و خیلی کوتاه و طنازانه مخاطب رو درگیر میکنه
اما درک بهتر داستان‌ها نیازمند یکسری اطلاعات هست که از طرف مترجم و انتشارات هیچ کمکی در این راستا نشده.
اما واقعا جالب‌توجه و خوب بود.

[Nazanin Banaei · Rating 2 out of 5]

تایپ من نبود کلن. بجز دو تا داستان فلسفه ی من و یادداشت های یک پرخور

[Abolfazl Fattahi · Rating 4 out of 5]

حالا بی حساب شدیم مجموعه طنزهای وودی آلن هست که انتقام خود را از مسائل مهمی همچون چاقی، جرایم سازمان دهی شده، تحصیلات بزرگسالان، لیست های خشکشویی افراد مهم، انقلابی های آمریکای لاتین و رونکاوی می گیرد و انصافا خیلی هم عالی و جذاب این کار و انجام می دهد، خیلی برای من پیش میاد وقتی کتاب های مختلف رو می خونم، نوع نوشتار نویسنده آزارم میده ولی وقتی این کتاب رو می خوندم فقط دوست داشتم به جلو حرکت کنم و باقی ماجرا رو بفهمم، یک احساس فوق العاده ای رو به آدم منتقل می کرد، برای کسانی که دوست دارند بنویسند این کتاب رو خیلی توصیه می کنم چون سبک خیلی جذاب و منحصر به فردی داشت به نظرم.

[Pardis · Rating 4 out of 5]

خندیدن به.. خندیدن به از یک بازی شروع میشود. اختلالی کوتاه در نظرم نمادین یا یک جا به جایی بازیگوشانه در نظم جدی، خشک و مکرر زندگی. به این معنا، اگر خندیدن به... را از معنای غیراخلاقی آن تهی کنیم، باید بگویم که خندیدن همیشه به دستمایه ای، هرچند ناچیز نیاز دارد. به هر حال باید به چیزی خندید و بهترین دست مایه ها برای خندیدن، همیشه جدی ترین مسائل از کار درمی آیند.

وودی آلن در این مجموعه، انتقام خود را از مسائل مهمی همچون چاقی، جرایم سازماندهی شده، تحصیلات بزرگسالان، لیست های خشکشویی افراد مهم، روانکاوی و ... میگیرد.

این کتاب پیش از این با عنوان "کنت دراکولا و داستانهای دیگر" توط انتشارات نیلا منتشر شده است.



خواننده عزیز، وقتی ده کیلو وزن کم میکنیم (البته من فکر کنم شما به گندگی من نباشید)، شاید بهترین ده کیلویمان را از دست بدهیم. شاید آن کیلویی را از دست بدهیم که نبوغمان، انسانیتمان، عشقمان و صداقتمان در آن نهفته است.

[Aida · Rating 3 out of 5]

فکر کنم اگه با تاریخ آمریکا آشنا بودم به این کتاب ۴ ستاره میدادم و شاید اگه نسخه اصلیش رو بدون سانسور می خوندم ۵ ستاره می دادم!

[Hamid · Rating 5 out of 5]

*کشف لکه جوهر سرکاری و استفاده از آن*
هیچ‌گونه شواهدی مبنی بر وجود لکه جوهر سرکاری در هیچ نقطه‌ای از غرب تا پیش از سال ۱۹۲۱ وجود ندارد، هرچند ناپلئون به‌دلیل علاقه شدیدی که به شوک دهنده داشت شهرۀ خاص و عام بود. شوک دهنده وسیله‌ای بود که آن را کف دست پنهان می‌کردند و این وسیله هنگام دست دادن لرزشی همچون برق گرفتگی در طرف مقابل ایجاد می‌کرد. ناپلئون دستش را برای دست دادن شاهانه با مقامی خارجی دراز می‌کرد و لرزه‌ای بر اندام قربانی از همه جا بی‌خبر می‌افکند و همین‌طور که آن فریب خورده با صورتی
قرمز محض شاد کردن پادشاه الکی بالا و پایین می‌پرید پادشاه قهقه‌های شاهانه سر می‌داد.
شوک دهنده در طول زمان دستخوش تغییرات بسیاری شد که معروف‌ترینشان پس از اختراع آدامس از سوی سانتا آنا بود.

[Javad · Rating 3 out of 5]

اولین کتابی بود که از وودی آلن می خواندم. سبک طنزش با فیلمهایی که از او دیده بودم متفاوت بود. کتاب مجموعه ای از نوشته های فکاهی درباره شخصیت های سیاسی، علمی، مذهبی و ... است که بیشتر طنزش را با بزرگ نمایی واکنش های این افراد به اتفاقات روزمره و پیش پا افتاده ایجاد می کند. آشنایی با شخصیت ها و اتفاقات تاریخی دو سده اخیر آمریکا به درک طنز کمک بیشتری می کند. البته در پاورقی اسامی انگلیسی آورده شده است و به ندرت توضیح مختصری برای بعضی از آنها داده شده.

[Mupuli · Rating 1 out of 5]

بی مزه

[Amir Rafighi]

من هرچی خوندم چیزی ازش متوجه نشدم خیلی از دوستان گفتن که اوایل کتاب خیلی بهتر بود حالا اگه دوباره فرصت کنم یه بار دیگه می خونم شاید ایندفعه متوجه شدم

[امیرمحمد · Rating 3 out of 5]

نوشته‌های آلن همیشه جذابند.