An alternate cover edition of ISBN 9780618249060 can be found here
Silent Spring is an environmental science book. The book documents the adverse environmental effects caused by the indiscriminate use of pesticides. Carson accused the chemical industry of spreading disinformation, and public officials of accepting the industry's marketing claims unquestioningly.
The book appeared in September 1962 and the outcry that followed its publication forced the banning of DDT and spurred revolutionary changes in the laws affecting our air, land, and water. Carson’s book was instrumental in launching the environmental movement.
Rachel Louise Carson (May 27, 1907 – April 14, 1964) was an American marine biologist and conservationist whose book Silent Spring and other writings are credited with advancing the global environmental movement.
Carson began her career as an aquatic biologist in the U.S. Bureau of Fisheries, and became a full-time nature writer in the 1950s. Her widely praised 1951 bestseller The Sea Around Us won her a U.S. National Book Award, recognition as a gifted writer, and financial security. Her next book, The Edge of the Sea, and the reissued version of her first book, Under the Sea Wind, were also bestsellers. This sea trilogy explores the whole of ocean life from the shores to the depths.
Late in the 1950s, Carson turned her attention to conservation, especially environmental problems that she believed were caused by synthetic pesticides. The result was Silent Spring (1962), which brought environmental concerns to an unprecedented share of the American people. Although Silent Spring was met with fierce opposition by chemical companies, it spurred a reversal in national pesticide policy, which led to a nationwide ban on DDT and other pesticides, and it inspired a grassroots environmental movement that led to the creation of the U.S. Environmental Protection Agency. Carson was posthumously awarded the Presidential Medal of Freedom.
A variety of groups ranging from government institutions to environmental and conservation organizations to scholarly societies have celebrated Carson's life and work since her death. Perhaps most significantly, on June 9, 1980, Carson was awarded the Presidential Medal of Freedom, the highest civilian honor in the United States. A 17¢ Great Americans series postage stamp was issued in her honor the following year; several other countries have since issued Carson postage as well.
Carson's birthplace and childhood home in Springdale, Pennsylvania — now known as the Rachel Carson Homestead—became a National Register of Historic Places site, and the nonprofit Rachel Carson Homestead Association was created in 1975 to manage it. Her home in Colesville, Maryland where she wrote Silent Spring was named a National Historic Landmark in 1991. Near Pittsburgh, a 35.7 miles (57 km) hiking trail, maintained by the Rachel Carson Trails Conservancy, was dedicated to Carson in 1975. A Pittsburgh bridge was also renamed in Carson's honor as the Rachel Carson Bridge. The Pennsylvania Department of Environmental Protection State Office Building in Harrisburg is named in her honor. Elementary schools in Gaithersburg, Montgomery County, Maryland, Sammamish, Washington and San Jose, California were named in her honor, as were middle schools in Beaverton, Oregon and Herndon, Virginia (Rachel Carson Middle School), and a high school in Brooklyn, New York.
Between 1964 and 1990, 650 acres (3 km2) near Brookeville in Montgomery County, Maryland were acquired and set aside as the Rachel Carson Conservation Park, administered by the Maryland-National Capital Park and Planning Commission. In 1969, the Coastal Maine National Wildlife Refuge became the Rachel Carson National Wildlife Refuge; expansions will bring the size of the refuge to about 9,125 acres (37 km2). In 1985, North Carolina renamed one of its estuarine reserves in honor of Carson, in Beaufort.
Carson is also a frequent namesake for prizes awarded by philanthropic, educational and scholarly institutions. The Rachel Carson Prize, founded in Stavanger, Norway in 1991, is awarded to women who have made a contribution in the field of environmental protection. The American Society for Environmental History has awarded the Rachel Carson Prize for Best Dissertation since 1993. Since 1998, the Society for Social Studies of Science has awarded an annual Rachel Carson Book Prize for "a book length work of social or political relevance in the area of science and technology studies."
بهار خاموش و راشل کارسون خاموش شدنی نبودند. کتاب به مشهوریت بسیار و پشتیبانی همگانی نائل شد، به طوری که پیش از مرگ کارسون در آوریل ۱۹۶۴ تقریباً یک میلیون نسخه از کتاب به فروش رفته بود. وقتی او در برنامه خبری گزارش تلویزیونی سی بی اس پرسشهای مطرح شده را به آرامی و دقت پاسخ میگفت هیچ چیز از آن کارسون ادعایی غوغا سالار خبری نبود. یک ماه بعد شهادت او در مقابل یک کمیته فرعی مجلس سنا در پشتیبانی از اصلاحات قانونی تحقیقات دولتی بیشتر موجب شد که فعالیت در این زمینه جان تازهای بگیرد. سازمانهای مردمی طرفدار محیط زیست برای نخستین بار در بسیاری از ایالات ظاهر شدند و قوانینی وضع شد تا استفاده از آفتکشها را تا هنگامی که شناخت بهتری از تأثیر آنها بر سلامتی انسان و حیات وحش به دست نیامده محدود کند. از نظر عامهی مردم که او آن همه تلاش کرده بود تا با توصیفهای دقیق به آنها نشان دهد که مواد سمی به ظاهر نامرئی اما عملاً سمی و بالقوه مضر با نفوذ در هوا، آب و خاک به نرمی در بدن انسان انباشته میگردد، هیچ تردیدی باقی نبود که گفتههای کارسون از ظرایف بومشناختی بیشتر درست است تا نادرست و درخور آنکه مورد بررسی بیشتر قرار بگیرد. از دیدگاه همان مردمی که نحوه عمل غبارها و فرو بارشهای هستهای را شناخته بودند اثرات آفتکشها نیز بر سلامت انسان میتوانست هم آنی و هم درازمدت باشد؛ ... بهار خاموش، به شیوهای متفاوت از هر اثر علمی دیگر، نه تنها یادآور جنبههای علمی بومشناسی است که چنین اغلب آن را نادیده میگیریم، بلکه یادآور قدرت فرد در بروز تحول نیز هست. تلاشهای راشل کارسون در حفظ آنچه بدان عشق میورزید میراثی از تمامیت و شجاعت فردی برای ما باقی گذاشته است. پیشگفتار. لیندا لیر. صفحات ۹-۱۰ کتاب ۱۴۰۴/۰۳/۲۸
کتاب درباره آف کش ها و معایب اون ها در زندگی ما و طبیعت دنیای ماست، این کتاب رو برای حلقه کتابخوانی گروه برای پیروژ انتخاب کرده بودم و برای حلقه خوندم کتاب بسیار علمی و خوبی بود
فقط توصیه میکنم نسخه صوتی این کتاب رو گوش ندید، مهدی خلیلی گویندهی کتاب با لحنش به طرز مضحکی فضا رو ترسناک میکرد به طوری که وقتی کلمهای رو اشتباه تلفظ میکرد خندم میگرفت اما بخاطر فضای دارکش نمیتونستم درست حسابی بخندم و فقط پوکر فیس میشدم.
دیر زمانیست که دیگر نه کسی را میبینم که در رودخانهها آبتنی کند نه ماهیای هست برای صید، آنقدر که آبها آلوده است. آخرین باری که صدای آرامشبخش مرغ حق در نیمه شب را شنیدهام به یاد ندارم. دیگر تک و توک خانهای در موسم بهار منتظر بازگشت پرستوها ست که به لانههای گِلیشان در ایوان خانهها بازگردند. کمتر خانوادهای سراغ دارم که در آن کسی داغ سرطان ندیده باشد. ممکن است دلایل بسیاری برای این وضعیت داشته باشیم اما این کتاب یکی از مهمترین عوامل را استفادهی بیرویه و حسابنشده از سموم و حشرهکشها میداند. البته که کتاب متعلق به ۶۰ سال قبل در آمریکاست اما صد افسوس که وضع امروز ما بدتر از آن روزگار نشده باشد بهتر نشده. انسانها با ساخت سموم خیال خام «کنترل طبیعت» را در سر میپروراند اما زهی خیال باطل چراکه فاقد آن بینش هستند که طبیعت را یک اکوسیستم به شدت به هم پیوسته ببینند. زنجیرهای که در آن انسان هم جزیی از آن است. زنجیرهای که نمیتوان در آن به جنگ یک حشره یا گیاه رفت درحالی که به سایر عناصر این زنجیره خللی وارد نشود. خانم کارسون پیشنهاد میدهد به جای استفاده از این سموم شیمیایی میتوان از روشهای بیولوژیک و طبیعی استفاده کرد. آخرین خبری که از زمینهای کشاورزی اطراف خودم دارم چنین چیزی متاسفانه محقق نشده و به همین دلیل گزارشاتی که ایشان درمورد آن روزگار میدهد را اکنون در مقیاسی بزرگتر شاهد هستیم. ای کاش این نالهها و فریادهای محیطبانان و جنگلبانان، اعتراضات فعالان محیط زیست و افشاگریهای خبرنگاران و محققان حوزهی محیط زیست شنیده میشد. در آن سرزمین فردی کتابی مینویسد و از فردایش استفاده از سم د.د.ت ممنوع میشود اما اینجا اگر زندان و شکنجه و استعفا نصیبشان نشود در میان هیاهوی فضای مجازی گم میشوند. دریغ است ایران که ویران شود...
یکی از کلاسیکهای اثرات زیستمحیطی فعالیتهای انسانی. ریچل کارسون اولین کسی نیست که به این مشکلات دقت کرد ولی شاید اولین کسی باشد که کتابی برای توجه دادن به عامه مردم نوشت. در دهه ۱۹۶۰ مساله اصلی مشکساز برای محیط زیست استفاده بیرویه از سموم و علفکشها بود که امروزه مصرف بسیاری از آنها مثل د.د.ت ممنوع شده است. معضلان جدید مثل ورود پلاستیک به همه ارکان زندگی انسان در زمان کارسون شناخته شده نبود. و مساله از بین بردن محیطهای طبیعی برای ساخت و ساز که انسان قرنهاست مشغول آن است در کتاب جایی ندارد. به هر حال مطلب مورد بحث کارسون الان قدیمی شده و ارزش کتاب بیشتر به خاطر مطرح کردن مساله محیط زیست در سطح اجتماع و حساسیت برانگیزی نسبت به آن است.
این کتاب رو تاثیرگذارترین کتاب سده بیستم لقب دادند و به نظرم این لقب کاملا برازندشه. با خوندنش یکبار دیگه بهم اثبات شد، اگه انسان وجود نداشت، دنیا چقد بهتر بود!! هرچند نویسنده به این موضوع اشاره نمیکنه، اما محاله بخونیش و این حس سراغت نیاد و از آدمیزاد کدورت پیدا نکنی.. آدمیزادی که به هیچ چیزی توی این کره خالی رحم نکرده.
کتابی علمی با متن بسیار روان که پیامدهای استفاده از آلایندههای مصنوع، بویژه آفتکُشهای شیمیایی را بررسی می کند و به وضوح بسیاری از فعالین حوزههای غذایی و صنعتی را به مشارکت در نابودی محیط زیست متهم می کند.