Stray Birds

by Rabindranath Tagore, 拉宾德拉纳特·泰戈尔

"Stray Birds" contains ideas on nature, man, and his environment as may be entertained by a man sitting by a window where the stray birds of summer sing and fly away. These short, sometimes merely one-line poems are often just an image or the distillation of a thought, but they stay in the mind and do not fly away as easily as the birds. The author, Rabindranath Tagore, was a Nobel laureate for literature (1913) as well as one of India's greatest poets and the composer of independent India's national anthem, as well as that of Bangladesh. He wrote successfully in all literary genres, but was first and foremost a poet, publishing more than 50 volumes of poetry. He was a Bengali writer who was born in Calcutta and later traveled around the world. He was knighted in 1915, but gave up his knighthood after the massacre of demonstrators in India in 1919.

Genres: Poetry, Classics, India, Philosophy, Literature, Nonfiction, Indian Literature

96 pages, Paperback

First published January 1, 1913

About the author

Awarded the Nobel Prize in Literature in 1913 "because of his profoundly sensitive, fresh and beautiful verse, by which, with consummate skill, he has made his poetic thought, expressed in his own English words, a part of the literature of the West."

Tagore modernised Bengali art by spurning rigid classical forms and resisting linguistic strictures. His novels, stories, songs, dance-dramas, and essays spoke to topics political and personal. Gitanjali (Song Offerings), Gora (Fair-Faced), and Ghare-Baire (The Home and the World) are his best-known works, and his verse, short stories, and novels were acclaimed—or panned—for their lyricism, colloquialism, naturalism, and unnatural contemplation. His compositions were chosen by two nations as national anthems: India's Jana Gana Mana and Bangladesh's Amar Shonar Bangla.

The complete works of Rabindranath Tagore (রবীন্দ্র রচনাবলী) in the original Bengali are now available at these third-party websites:
http://www.tagoreweb.in/
http://www.rabindra-rachanabali.nltr....

Reviews

[Agir(آگِر) · Rating 5 out of 5]

اندیشه های هراسان
از من نهراسید
من شاعرم

شعر یعنی لطافت اندیشه و «تاگور» شاعری است که حتی مرگ را از آن معنای دهشتناک یعنی "پایان" می رهاند

شب
روز رنگ پریده را
می بوسد و
:در گوشش زمزمه می کند
.منم،مرگ،مادرتو"
".منم که ترا از نو می زایم


و شعر یعنی اینکه برای لحظه ای جهان را به گونه ای دیگر بنگریم

هر کودکی
با این پیام به جهان می آید
که خدا هنوز
از انسان نومید نیست


زمین
امروز در آفتاب
هم چون زنان به هنگام ریسندگی
چند ترانه کهن را به زبانی به از یاد رفته
در گوشم زمزمه می کند


ای زن
تو با لطف انگشتانت
بر هرچه داشتم دست کشیدی
و نظم
هم چون موسیقی
.پیدا شد

گل رو به آسمان بامدادی
که همه ستاره هایش را گم کرده بود
:بانگ بر می دارد
"شبنمم را گم کرده ام"


و خدا در اندیشه ی این شاعر بزرگ


خدای را
نیروی عظمتش
نرمه نسیم ها است
نه در توفان

کینه ورزیدند
کشتند
و مردمان آنان را ستودند
خدا اما
شرمگنانه
می شتابد
تا خاطره آن را در زیر چمن ها پنهان کند


آنان چراغ هاشان را بر می افروزند
.و در معابد دعاشان را می خوانند
اما پرندگان
در فروغ بامدادی ات
،نام تو را می خوانند
.که نامت شادمانی است


:و شاعر به خدا چنین می گوید

روزی به هنگام برآمدن آفتابِ جهانِ دیگر
:برایت این ترانه را خواهم خواند
تو را پیش از این در روشنای زمین»
در عشق انسان
«.دیده ام

[Zohreh Hanifeh · Rating 3 out of 5]

می‌خواهم
واپسین سخنم
این باشد که:
به عشق تو ایمان دارم.

[Yas · Rating 4 out of 5]

آرامش‌بخش بود.
چندی از مورد علاقه‌ها: 64_86_129_154_237_238_248_326

[Ali Kasaie]

ماه نو و مرغان آواره لب پنجره ... کاری از دستم برایشان بر نمی آید ...

[tooka A]

کتابی است با قصه های رازآلود - شعرهایی مثل برف ظریف که اگر زیاد نگاهش کنی - ذوب می شود - و زورقی رو به آب های دوردست بی انتها - نه برای همه - تنها برای آنها که هنوز به سوی ذات کودکیشان و نه کودکانگی شان عزم بازگشت دارند ، سروده شده است.
مثل قصه های زیبایی است که قصه گو تنها سرفصل هایش را نقل می کند و کودک می داند که ماجرا درهر فصل از چه قرار است. . کتاب دیگری - به نام : شب تاب - نیز از تاگور به فارسی برگردان شده است که عینا همین طعم و عطر را دارد.
- دو کتاب فراموش نشدنی - هایکوهایی عمیقا جذاب بی نهایت عمیق با اثری مادام العمر
:از کتاب : ماه نو و مرغان آواره
ماه
روشنی اش را
در سراسر آسمان
می پراکند
و لکه های سیاهش را برای خود نگه می دارد!

کاریز خوش دارد خیال کند
که رود ها
تنها برای این هستند
که به او آب برسانند!

خدا
نه برای خورشید
و نه برای زمین
بلکه برای گل هایی که برایمان می فرستد،
چشم به راه پاسخ است.