Jump to ratings and reviews

Fast One

First published by Doubleday in 1932 in the depth of the Great Depression, an era whose seamy side it depicts, and only recently rediscovered, 'Fast One' by Paul Cain (one of the mystery men of American literature) explodes into real life with the story of one of the toughest characters ever to emerge in American fiction.

Paul Cain is the pseudonym of Peter Ruric, a man who emerged from nowhere in the 1930s, wrote 'Fast One''and several short stories and movie scripts, and then disappeared. Nothing more has been heard of him. Gerry Kells, the antihero of his shocking, brutal novel, is equally mysterious. A loner with a reputation but without a visible past, Kells simply appears, arranges the lives of the Los Angeles underworld, and then is heard no more.

Only the strong prosper in the world of the depression. Seemingly amoral, Kells does prosper. He strikes to survive, kills without conscience, with­out time for conscience. But he never becomes a mere killing machine. His integrity, his humanity, abides in a code demanding that he pay for all services: those rendered for him, those rendered against him.

Fast paced and very readable, the novel limns a true character who should take his place in our national literature, if only for his representation of the individual will to survive in one of the toughest times in American life.

171 pages, Paperback

First published January 1, 1933

Loading...
Loading...

About the author

Paul Cain

49 books21 followers
Paul Cain was the pen name of George Caryl Sims (1902–1966), a pulp fiction author and screenwriter. His sole novel, Fast One (1932), is considered a landmark of the hardboiled style.

Ratings & Reviews

What do you think?

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
125 (25%)
4 stars
155 (31%)
3 stars
144 (28%)
2 stars
60 (12%)
1 star
15 (3%)
Displaying 1 - 1 of 1 review
Profile Image for George K..
2,856 reviews390 followers
November 6, 2018
Αυτό είναι το πρώτο και το μοναδικό μυθιστόρημα του Πολ Κέιν, που πρωτοδημοσιεύτηκε σε πέντε συνέχειες στο περιοδικό Black Mask, πριν από ογδόντα πέντε και πλέον χρόνια. Πρόκειται για ένα από τα χαρακτηριστικότερα και κλασικότερα σκληροτράχηλα παλπ μυθιστορήματα της τρομερής Αμερικάνικης Σχολής, ένα σχετικά παραγνωρισμένο και ακατέργαστο διαμάντι, που οι πραγματικοί και φανατικοί λάτρεις του είδους μάλλον θα απολαύσουν.

Η όλη ιστορία διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '30, κατά την μεγάλη Οικονομική Ύφεση, και είναι γεμάτη γκάγκστερς, πιστολάδες, διεφθαρμένους αστυνομικούς και πολιτικούς, μοιραίες γυναίκες και μικροαπαταιώνες, δηλαδή κλασικές φιγούρες του υποκόσμου. Βασικό πρόσωπο της ιστορίας μπορεί να είναι ο Τζέρι Κελς, ένας γκάγκστερ που τα βάζει με όλους, όμως ουσιαστικός πρωταγωνιστής είναι ο βρώμικος κόσμος του εγκλήματος. Γινόμαστε μάρτυρες δεκάδων σκηνών βίας, προδοσιών και παιχνιδιών εξουσίας ανάμεσα στους πάσης φύσεως εγκληματίες, οι ρυθμοί είναι φρενήρεις και ανελέητοι, η μια σκηνή βίας διαδέχεται την άλλη, χωρίς σταματημό και χωρίς έλεος για τους πρωταγωνιστές. Ο συγγραφέας δεν μπήκε στον κόπο να αναπτύξει ιδιαίτερα τους χαρακτήρες του, οι οποίοι είναι αρχετυπικοί για το είδος, αλλά επίσης αρκετά διακριτοί. Η γραφή είναι άκρως ευκολοδιάβαστη, αρκούντως σκληροτράχηλη και χωρίς φτιασίδια, με λιτές πλην όμως ακριβείς περιγραφές σκηνικών, καταστάσεων και χαρακτήρων.

Όντας λάτρης των λεγόμενων "hard-boiled" μυθιστορημάτων, δηλώνω άκρως ικανοποιημένος από το μυθιστόρημα, το οποίο η αλήθεια είναι ότι ανυπομονούσα για αρκετό καιρό να μεταφραστεί στα ελληνικά. Όμως, οφείλω να πω ότι τόσο η ιστορία όσο και ο τρόπος εξιστόρησης και γραφής, σίγουρα δεν είναι για όλα τα αναγνωστικά γούστα. Θέλω να πω, ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με ένα παλπ μυθιστόρημα γεμάτο βία και ένταση, ο συγγραφέας δεν ασχολείται με βαθύτερα νοήματα ή μηνύματα, οι χαρακτήρες δεν έχουν ιδιαίτερο βάθος και είναι όλοι τους "κακοί", όλα αυτά που γίνονται είναι πολλά και γίνονται γρήγορα, δεν υπάρχει χώρος για συναισθηματισμούς. Προσωπικά το κατευχαριστήθηκα, αλλά εγώ γουστάρω (και) τέτοιου είδους μυθιστορήματα.

Υ.Γ. Πολύ ωραία η έκδοση του Public, με γλαφυρή μετάφραση και πραγματικά φοβερό εξώφυλλο. Ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλα τέτοια αμετάφραστα μέχρι σήμερα διαμαντάκια στη σειρά Noir των συγκεκριμένων εκδόσεων. Έχω να προτείνω ένα κάρο βιβλία...
Displaying 1 - 1 of 1 review