What do you think?
Rate this book
Kikomachine Komix #4
O Kaligayahang Walang Hanggan Yeh!
-Nabanggit mo na rin ba ang salitang “sureness”?
-Nabasa na ba ng nanay mo ang blog mo?
-Na-stalk ka na ba?
-Nakatikim ka na ba ng quench-thirsting iced tea?
-Nangharana ka na ba?
-Nakakita ka na ng multo?
-Nakakita ka na ng naghahalikan sa lagoon?
-Nangangarap ka rin bang lumigaya?
-Nahilig ka rin ba sa banda?
-Nakakita ka na ba ng UFO?
-Nakakain ka na sa supot?
-Naasar ka na sa roommate mo?
-Nasubukan mo na bang mag-loan?
-Naging alipin ka na ba ng pool?
-Na-“jabar” ka na ba klase?
-Nagkaroon ka na ba ng guni-guning sinta?
-Nabasa na ba ng nanay mo ang blog mo?
-Na-stalk ka na ba?
-Nakatikim ka na ba ng quench-thirsting iced tea?
-Nangharana ka na ba?
-Nakakita ka na ng multo?
-Nakakita ka na ng naghahalikan sa lagoon?
-Nangangarap ka rin bang lumigaya?
-Nahilig ka rin ba sa banda?
-Nakakita ka na ba ng UFO?
-Nakakain ka na sa supot?
-Naasar ka na sa roommate mo?
-Nasubukan mo na bang mag-loan?
-Naging alipin ka na ba ng pool?
-Na-“jabar” ka na ba klase?
-Nagkaroon ka na ba ng guni-guning sinta?
82 pages, Paperback
First published January 1, 2008
9 people are currently reading
663 people want to read
About the author
Manix Abrera
59 books392 followersManuel “Manix” Abrera graduated with a degree in Fine Arts from the University of the Philippines–Diliman. He is the author of the daily comic strip Kikomachine Komix in the Philippine Daily Inquirer, and the weekly webcomic News Hardcore in GMA News Online. He has currently authored twenty books and has won the National Book Awards for his wordless graphic novel 14, comics compilation News Hardcore, and comics compilation Kikomachine Komix 14: Alaala ng Kinabukasan. More of his works can be found at https://www.manixabrera.com.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 34 reviews
May 8, 2023
This installment of Manix Abrera's Kikomachine Komix marked an important moment for the series; it was the first of some pretty creative and out of the box covers. This edition has a die-cut cover and I've noticed that it was used creatively by several of his fans for profile pics.
I actually took four days to read this book despite its relatively low page count of around 80 pages. It was the language though, my Filipino was pretty rusty. The enforced pace allowed me to enjoy it better, much better than I would have had I done wt normal speed.
I've always enjoyed Abrera's slice of life cartoons about college and issues at large that vex the national consciousness. His humorous take on the subject is something I can relate. In fact, I like it so much I hope to impart my enjoyment of it with my students. Better this than the brain-dead cartoons that litter the university publication.
I actually took four days to read this book despite its relatively low page count of around 80 pages. It was the language though, my Filipino was pretty rusty. The enforced pace allowed me to enjoy it better, much better than I would have had I done wt normal speed.
I've always enjoyed Abrera's slice of life cartoons about college and issues at large that vex the national consciousness. His humorous take on the subject is something I can relate. In fact, I like it so much I hope to impart my enjoyment of it with my students. Better this than the brain-dead cartoons that litter the university publication.
March 6, 2012
It took me 14 days to finish this short comic book, the 4th installment of the Kikomachine Komix. Not because it was not good. 'Twas just that in between reading recent profoundly sad books, I had a funny one to break the spell, cast away the gloom and to keep me back on track. After all, we read books not to be depressed that would affect our productivity in the office or even our health.
O Kaligayahang Walang Hanggan Yeh! (literally means: "O Happiness That Has No End Yes!") and for me, Abrera chose the right title for this book. Non-stop laughter. Happiness that has no end. Even the orgasmic "Yes!" is the right suffix to punctuate that statement.
It's just that the book has no unifying theme. I think Abrera seems to write and draw that way: he thinks of a funny campus situation. He goes to his desk at home and he draws. Then he collects all of them and submits its manuscript to his publisher. I think there are now 8 of these books, I've read half of them and I think the other half are just the same.
What I mean is that if these comic strips are not for publication on a dailies, why not have a story instead of situational anecdotes? That way, readers will be compelled to read the book in straight 2 or 3 days. Pugad Baboy does it. Each of that series' book has a main unifying theme. Also, the character of Abrera has no names so it is hard to tell the stories to your friends without saying something like "the boy with 3 hair spikes or the young lady professor who is semi-bald." So, whenever I have the chance to discuss these books with friends in the book club, I always struggle pinpointing the characters so we end up saying something like "Abrera's books are great" and we just keep silent after that.
But still, I liked this book. Very funny drawings. The situations are all in the campus of the country's most-sought university: The University of the Philippines.So, Abrera's humor is neither slapstick, green nor brown. It is not for intellectuals too. But somethings that young people in the country could easily recognize or relate to.
I will buy and read the next one because I am planning to read Slyvia Plath's The Bell Jar and Mary Sarton's Journal of a Solitude soon. I need an anchor book. Otherwise, I may get depressed and suicidal.
O Kaligayahang Walang Hanggan Yeh! (literally means: "O Happiness That Has No End Yes!") and for me, Abrera chose the right title for this book. Non-stop laughter. Happiness that has no end. Even the orgasmic "Yes!" is the right suffix to punctuate that statement.
It's just that the book has no unifying theme. I think Abrera seems to write and draw that way: he thinks of a funny campus situation. He goes to his desk at home and he draws. Then he collects all of them and submits its manuscript to his publisher. I think there are now 8 of these books, I've read half of them and I think the other half are just the same.
What I mean is that if these comic strips are not for publication on a dailies, why not have a story instead of situational anecdotes? That way, readers will be compelled to read the book in straight 2 or 3 days. Pugad Baboy does it. Each of that series' book has a main unifying theme. Also, the character of Abrera has no names so it is hard to tell the stories to your friends without saying something like "the boy with 3 hair spikes or the young lady professor who is semi-bald." So, whenever I have the chance to discuss these books with friends in the book club, I always struggle pinpointing the characters so we end up saying something like "Abrera's books are great" and we just keep silent after that.
But still, I liked this book. Very funny drawings. The situations are all in the campus of the country's most-sought university: The University of the Philippines.So, Abrera's humor is neither slapstick, green nor brown. It is not for intellectuals too. But somethings that young people in the country could easily recognize or relate to.
I will buy and read the next one because I am planning to read Slyvia Plath's The Bell Jar and Mary Sarton's Journal of a Solitude soon. I need an anchor book. Otherwise, I may get depressed and suicidal.
November 7, 2012
Asteeg ang cover. Ironic. MAskara na may luha, pero sa baba nakasulat "Kaligayahang Walang Hanggan". Anu kaya yun? Tears of joy?
At dahil fan ako ng Kikomachine at ni Manix, di ko palalampasin ang pagkakataong ito.
Isang larawan kasama ang libro. Sa tingin ko kung fan ka talaga ni Manix, meron kang ring ganitong litrato. RakenRol! \m/,
Isang buklat. Totoong napa-asteeg ako dahil di ko inaasahan na ganun pala ang nasa likod ng cover.
Sa kabuuan, sakto lang. Hindi nakakainis, hindi masyadong nakakatawa, sakto lang. Tamang tama lang na pampakalma ng sarili kapag tarantang taranta ka na sa kakacram sa thesis. Idol ko kasi ang mga karakter todits sa Kikomachine pagdating sa pagkacram kapag malapit na ang deadline. hahaha
Kaya rin siguro natagalan ako tapusin to, inabot ata ako ng isang buwan. Busy kasi masyado eh.
At dahil fan ako ng Kikomachine at ni Manix, di ko palalampasin ang pagkakataong ito.
Isang larawan kasama ang libro. Sa tingin ko kung fan ka talaga ni Manix, meron kang ring ganitong litrato. RakenRol! \m/,
Isang buklat. Totoong napa-asteeg ako dahil di ko inaasahan na ganun pala ang nasa likod ng cover.
Sa kabuuan, sakto lang. Hindi nakakainis, hindi masyadong nakakatawa, sakto lang. Tamang tama lang na pampakalma ng sarili kapag tarantang taranta ka na sa kakacram sa thesis. Idol ko kasi ang mga karakter todits sa Kikomachine pagdating sa pagkacram kapag malapit na ang deadline. hahaha
Kaya rin siguro natagalan ako tapusin to, inabot ata ako ng isang buwan. Busy kasi masyado eh.
August 19, 2020
Rak 'en rol!
April 28, 2013
Matatawa, mababaliw at mapapaisip. OO! eto ang naramdaman ko habang binabasa ko ang librong ito. Hindi ko maiwasang i-relate ang sarili ko sa mga karakter na nabuo ni Sir Manix. Ang totoo nahihirapan akong basahin ito sa harap ng maraming tao. Humahagalpak kasi talaga ako sa kakatawa at kapag kinikwento at pinapakita ko yung scene na nakakatawa lalo lamang silang nagdududa sa pagkatao ko. Gusto kong isigaw HINDI AKO BALIW! Maaaring mababaw ako at madali talagang patawanin.
Maraming tagpo dito ang nagbalik sa akin sa nakaraan, Oh MY GAUSHH! eto na nararamdaman ko na ang katandaan ko. Pero totoo pwera biro nakaka-relate talaga ako doon palang pag-save ng lamesa, senaryo sa dyip, sa Movie Marathon etc. Palong-palo talaga. At si labidabs (yung lalake) korni pero mabaliw-baliw ako sa mga banat niya.
Hindi ko alam kung papano tatapusin ang rebyu na to, pero Sir Manix ikaw na talaga. you already! Winner! Wapak! RakEnRol!
Maraming tagpo dito ang nagbalik sa akin sa nakaraan, Oh MY GAUSHH! eto na nararamdaman ko na ang katandaan ko. Pero totoo pwera biro nakaka-relate talaga ako doon palang pag-save ng lamesa, senaryo sa dyip, sa Movie Marathon etc. Palong-palo talaga. At si labidabs (yung lalake) korni pero mabaliw-baliw ako sa mga banat niya.
Hindi ko alam kung papano tatapusin ang rebyu na to, pero Sir Manix ikaw na talaga. you already! Winner! Wapak! RakEnRol!
December 5, 2016
A Kikomachine Komix with a brilliant cover? Count me in! Volume 4 IMHO, is the answer to the question "Which volume does Kikomachine Komix start to become really, really funny?". The jokes are a notch higher than the previous volumes. This is an obvious must-have for both Abrera hardcore completists and casual comic book readers.
December 31, 2014
Habang nagbabasa ng mga gawa ni Manix, minsan gusto kong ibaba ang libro at tumigil saglit. O tumigil ng matagal hindi dahil hindi ko na nagugustuhan 'yong comics kundi dahil gusto kong magnilay-nilay muna sa kung anong nabasa ko. Parang kailangan kong magmeditate o soul searching sa kada pa-deep na mga stuffs ni Manix. Parang 'yong subconscious being ko naglalakbay sa cosmos sa tuwing mababasa ang mga banat niya. Joke man 'to na corny, cliche na statement o out of this world non-sense stuffs.
Pero hindi ko magawang ibaba ang libro sa tuwing hawak ko na ang comics ni Manix. Tuloy-tuloy lang ang aking pagbabasa at mga three seconds na lang siguro ang ilalaan ko sa paghatak sa subconscious mind ko pabalik sa akin. Sa ibang oras naman ngumingisi ako sa mga punch line o retorika sa pahina. Astig talaga ni Manix. Nagagawa niyang maisulat ang mga bagay na dapat nananahan na lang sa subconscious mind nating mga cro-magnon.
Rak en Rol!
Pero hindi ko magawang ibaba ang libro sa tuwing hawak ko na ang comics ni Manix. Tuloy-tuloy lang ang aking pagbabasa at mga three seconds na lang siguro ang ilalaan ko sa paghatak sa subconscious mind ko pabalik sa akin. Sa ibang oras naman ngumingisi ako sa mga punch line o retorika sa pahina. Astig talaga ni Manix. Nagagawa niyang maisulat ang mga bagay na dapat nananahan na lang sa subconscious mind nating mga cro-magnon.
Rak en Rol!
March 27, 2012
Nice cover and I used it as my profile photo.
Hilarious comic book as usual!
Hilarious comic book as usual!
December 24, 2011
Nakaka-enjoy talaga. :DD
But I think I lost my copy of this comic... Ugh.
Need to look for it! :DD
But I think I lost my copy of this comic... Ugh.
Need to look for it! :DD
June 11, 2023
Gusto ko mga comics ni Abrera, nakakatawa men. Ito walang major theme pero enjoy pa rin. May mga jokes na di benta sa iba, pero drawings astig na astig! Kahit nga comics nyang walang text benta. Sitwasyon sa UP mga andito alam ko pero relatable sa mga students o siguro kabataan in general. Sakto lang, hindi nakakainis, hindi sobrang nakakatawa. Sulit pa rin.
August 1, 2021
Alipin ka ba ng pangarap mo? O pangarap mong maging alipin?
June 19, 2013
BÜK REBYU BEYBË: KIKOMACHINE KOMIX
Nais ko’ng ilinaw ang isang pagkakamali sa nakaraang rebyu sa isang aklat ng serya na ‘to. (Di ko masyadong matanda-an pero sa aklat bilang pan-lima yata ko na isulat yun.) Ang nasabi ko’ng pagkakamali ay hinggil sa pagpalagay ko na “ang mga aklat ni Manix, ay hindi isang material para sa pilosopikal na paksa at para sa naghahanap ng naturang paksa ay walang anumang nilalaman ang naturang serya kundi mga kakornehan at katatawanan”. Sa pag-isip-isip ko, at nang matapos kung basahin ang lahat ng mga aklat sa seryan ito, isang pagkakamali iyun at para matugunan ko ang naturang pagkakamali ay napursige akong magsulat ng panibagong rebyu na panlahat at sa Filipino.
PAANO KO NASABING “PILOSOPIKAL” DIN ANG MGA KOMIX NI MANIX?
Bagamat “patawang” inilarawan ni Manix ang kanyang mga estorya, maraming “pilosopikal” na paksa ang napag-uusapan sa mga komik strips nito. At ang higit na kapansin-pansin nito ay ang ideolohiyang “eksistensyanlismo”. Marahil ay malakas ang empluwensya ng kanyang “unibersidad” rito- ang Pamantasan ng Pilipinas (Diliman).
Madami pang mga paksa na hinggil sa “Pilosopika”. May mga paksa tungkol sa pagiging simple at pagiging salimuot at kung anu-ano pa. May paksa tungkol sa magka-ibang kaisipan na ipinaubaya sa ‘yo ang pagpasya kung alin ang totoo.
ANO PARA SA AKIN ANG KIKOMACHINE KOMIX?
Ang Kikomachine Komix para sa akin ay isang serya na patok sa anumang gulang dahil napakalawak ng nasasaklaw na gulang ang mga nailarawan nito. Isa itong satire tungkol sa lipunan at lalong-lalo na sa buhay sa loob ng mga pamantasan. Dahil isa itong satire, patawa kung inilarawan ni Manix ang kanyang pagsasadula ngunit may patama pa rin sa paksang tinutukan- yung tipung matawa ka at sa bandang huli ay mapa-isip din. Halo-halo ang mga kwento nito.
May kwentung pag-ibig (Yay!), may kwentung pagkaka-ibigan (BFF!), may gore (yuck!), may katatakutan (Really? Ows? Multo ka ba talaga?), may adbentyur (Yahoo!), at iba’t-iba pang kawerdo at kakornehan (Ur soh baduy! Ewws!).
Ang Kikokomachine Komix para sa akin ay may aspetong Pilosopikal, Sosyal (Sosyal-soyalan, oh anu?), Pulitikal (Namumuleteka? Ganun?), minsan may Syensya din (Pasyensya na ha, pero uber ka na ha?), at higit sa Komikal (Nakakatawa to death.). Minsan, may mga bagay-bagay akong nalalaman dahil nabinggit dito (Wala ka pala eh!).
SINO ANG PINAKA-GUSTO KONG KARAKTER SA KIKOMACHINE KOMIX?
Si Betong Badtrip! (Gusto ng sapak!) Haha!
Ilan lang sa mga karakter sa Kikomachine Komix ang may pangalan- gaya nina Goody Pakyutsie at si Bertong Badtrip. Gusto ko ang karakter ni Bertong Badtrip. Isang line lang ngunit lakas ng tama! Minsan, gusto kung maging siya. Hehe. Gusto ko kasing turuan ng leksyon ang mga taong nangangailangan nito. (Baka ikaw turuan ko ng leksyon dyan!)
Nais ko’ng ilinaw ang isang pagkakamali sa nakaraang rebyu sa isang aklat ng serya na ‘to. (Di ko masyadong matanda-an pero sa aklat bilang pan-lima yata ko na isulat yun.) Ang nasabi ko’ng pagkakamali ay hinggil sa pagpalagay ko na “ang mga aklat ni Manix, ay hindi isang material para sa pilosopikal na paksa at para sa naghahanap ng naturang paksa ay walang anumang nilalaman ang naturang serya kundi mga kakornehan at katatawanan”. Sa pag-isip-isip ko, at nang matapos kung basahin ang lahat ng mga aklat sa seryan ito, isang pagkakamali iyun at para matugunan ko ang naturang pagkakamali ay napursige akong magsulat ng panibagong rebyu na panlahat at sa Filipino.
PAANO KO NASABING “PILOSOPIKAL” DIN ANG MGA KOMIX NI MANIX?
Bagamat “patawang” inilarawan ni Manix ang kanyang mga estorya, maraming “pilosopikal” na paksa ang napag-uusapan sa mga komik strips nito. At ang higit na kapansin-pansin nito ay ang ideolohiyang “eksistensyanlismo”. Marahil ay malakas ang empluwensya ng kanyang “unibersidad” rito- ang Pamantasan ng Pilipinas (Diliman).
Madami pang mga paksa na hinggil sa “Pilosopika”. May mga paksa tungkol sa pagiging simple at pagiging salimuot at kung anu-ano pa. May paksa tungkol sa magka-ibang kaisipan na ipinaubaya sa ‘yo ang pagpasya kung alin ang totoo.
ANO PARA SA AKIN ANG KIKOMACHINE KOMIX?
Ang Kikomachine Komix para sa akin ay isang serya na patok sa anumang gulang dahil napakalawak ng nasasaklaw na gulang ang mga nailarawan nito. Isa itong satire tungkol sa lipunan at lalong-lalo na sa buhay sa loob ng mga pamantasan. Dahil isa itong satire, patawa kung inilarawan ni Manix ang kanyang pagsasadula ngunit may patama pa rin sa paksang tinutukan- yung tipung matawa ka at sa bandang huli ay mapa-isip din. Halo-halo ang mga kwento nito.
May kwentung pag-ibig (Yay!), may kwentung pagkaka-ibigan (BFF!), may gore (yuck!), may katatakutan (Really? Ows? Multo ka ba talaga?), may adbentyur (Yahoo!), at iba’t-iba pang kawerdo at kakornehan (Ur soh baduy! Ewws!).
Ang Kikokomachine Komix para sa akin ay may aspetong Pilosopikal, Sosyal (Sosyal-soyalan, oh anu?), Pulitikal (Namumuleteka? Ganun?), minsan may Syensya din (Pasyensya na ha, pero uber ka na ha?), at higit sa Komikal (Nakakatawa to death.). Minsan, may mga bagay-bagay akong nalalaman dahil nabinggit dito (Wala ka pala eh!).
SINO ANG PINAKA-GUSTO KONG KARAKTER SA KIKOMACHINE KOMIX?
Si Betong Badtrip! (Gusto ng sapak!) Haha!
Ilan lang sa mga karakter sa Kikomachine Komix ang may pangalan- gaya nina Goody Pakyutsie at si Bertong Badtrip. Gusto ko ang karakter ni Bertong Badtrip. Isang line lang ngunit lakas ng tama! Minsan, gusto kung maging siya. Hehe. Gusto ko kasing turuan ng leksyon ang mga taong nangangailangan nito. (Baka ikaw turuan ko ng leksyon dyan!)
May 12, 2013
Kinagiliwan ko nang sobra ang pagbasa sa komiks na ito. Sa huling mga pahina, kapansin-pansin ang pagbabago sa mga situwasyong inilalahad: ang mga ito ay hindi na kasing-realistiko ng mga naunang halimbawa (may pagkakataon pa ngang ginamit ang UFO sighting bilang paksa). May pagtatangka ring ipakilala ang bagong espasyo tulad ng swimming pool at kathang realidad na maaaring ituring pagbabalikwas sa nakasanayang kolehiyo-bahay-lansangan bilang tagpuan. May mga ilang spinoff din na tumatalakay sa mga malabo o abstract na konsepto--mahirap unawain o ihambing man lang sa karanasan ng karaniwang Pilipino, isang katangiang hindi maaasahang papatok sa panitikang pangkolektibo na tulad ng komiks.
Postmoderno ang kathang komiks ni Manix Abrera. Moderno sana, kung ang bibigyang-pansin lamang ay ang mga paksa na talaga namang sumasalamin sa totoong mga pangyayari sa kasalukuyan. Ngunit bagaman malinaw nga ang pagkiling ng nilalaman sa modernismo, mahalagang ituon ang pansin sa form na sinasamantala ng akda. Unang-una, may malikhaing pagkakaiba sa perspektibo ng pagguhit (minsa'y karaniwan, minsa'y silhouette, minsa'y gumagamit ng perspektibo ng mga hayop o madalas, insekto (ipis, kuto o langaw), at minsa'y may kakaibang technique na tulad ng pagguhit ng hitsura ng tagpuan (isang silid-aralan) sa salamin ng isang tauhan.
Bukod sa guhit, makabuluhan rin ang wikang ginagamit. Dayalogo at pagsasalaysay--ang dalawang ito ay tinutugunan ng wikang kolokyal o Taglish na paboritong gamitin ni Manix Abrera. At bilang patunay sa pagiging postmoderno ng akda, minsa'y hindi na tuwirang dayalogo ang inilalagay kundi gist ng pag-uusap. Isa pa, nakatutuwa ang kabalintunaang mahihinuha sa pagtalakay sa paksa ng transpormasyon ng wika mismo sa loob ng mga pampatawang binubuo ng impormal at medyo transformed na na pananalita.
Pero sa kahuli-huli'y binibigyan ko ito ng 5 stars dahil sang-ayon sa tradisyon ng pagpapatawang itinaguyod ng mga naunang volume ng komiks na ito, nakahahalina ang mga eksistensyal na katanungang pumapaloob sa araw-araw na pamumuhay ng mga mag-aaral na gaya ko. Lalo na't ganito rin ang mga naiisip ko sa tuwing may oras akong magnilay-nilay. Dahil dito, masasabi kong totoo nga ang paniniwalang nagbabasa tayo hindi upang maunawaan ang ating binabasa kundi ang ating mga sarili.
Sabik na akong basahin ang mga sumusunod na akda.
Postmoderno ang kathang komiks ni Manix Abrera. Moderno sana, kung ang bibigyang-pansin lamang ay ang mga paksa na talaga namang sumasalamin sa totoong mga pangyayari sa kasalukuyan. Ngunit bagaman malinaw nga ang pagkiling ng nilalaman sa modernismo, mahalagang ituon ang pansin sa form na sinasamantala ng akda. Unang-una, may malikhaing pagkakaiba sa perspektibo ng pagguhit (minsa'y karaniwan, minsa'y silhouette, minsa'y gumagamit ng perspektibo ng mga hayop o madalas, insekto (ipis, kuto o langaw), at minsa'y may kakaibang technique na tulad ng pagguhit ng hitsura ng tagpuan (isang silid-aralan) sa salamin ng isang tauhan.
Bukod sa guhit, makabuluhan rin ang wikang ginagamit. Dayalogo at pagsasalaysay--ang dalawang ito ay tinutugunan ng wikang kolokyal o Taglish na paboritong gamitin ni Manix Abrera. At bilang patunay sa pagiging postmoderno ng akda, minsa'y hindi na tuwirang dayalogo ang inilalagay kundi gist ng pag-uusap. Isa pa, nakatutuwa ang kabalintunaang mahihinuha sa pagtalakay sa paksa ng transpormasyon ng wika mismo sa loob ng mga pampatawang binubuo ng impormal at medyo transformed na na pananalita.
Pero sa kahuli-huli'y binibigyan ko ito ng 5 stars dahil sang-ayon sa tradisyon ng pagpapatawang itinaguyod ng mga naunang volume ng komiks na ito, nakahahalina ang mga eksistensyal na katanungang pumapaloob sa araw-araw na pamumuhay ng mga mag-aaral na gaya ko. Lalo na't ganito rin ang mga naiisip ko sa tuwing may oras akong magnilay-nilay. Dahil dito, masasabi kong totoo nga ang paniniwalang nagbabasa tayo hindi upang maunawaan ang ating binabasa kundi ang ating mga sarili.
Sabik na akong basahin ang mga sumusunod na akda.
July 1, 2013
WOW ! Nakakatawa! Katulad ni Kuya K.D Inabot din ako ng dalawang linggo bago matapos ang komix na ito, ginagawa ko kasi itong pantanggal ng stress, stress sa mga gawain sa paaralan. Unang strip pa lang napatawa na agad ako nito. The Best talaga si Ser Manix. Natutuwa rin ako dahil nakumpleto ko na ang kanyang libro matapos ang isang linggo kong pagtitipid sa allowance ko! haha
Matagal ko nang hinintay na magkaroon ng Kikomachine Komix Blg. 4! Akala ko hindi ko na makukumpleto ang komix na ito ni Ser Manix dahil Out Of Stock na ito sa limang bookstore na pinagtanungan ko. Pero sa hindi inaasahang pagkakataon, nakakita ako ng isa at napakaSWERTE ko dahil last na copy na ito. Wohooo Asteeg!Sana mapirmahan ni Ser Manix lahat ng libro ko :)) Rakenrol \m/
Matagal ko nang hinintay na magkaroon ng Kikomachine Komix Blg. 4! Akala ko hindi ko na makukumpleto ang komix na ito ni Ser Manix dahil Out Of Stock na ito sa limang bookstore na pinagtanungan ko. Pero sa hindi inaasahang pagkakataon, nakakita ako ng isa at napakaSWERTE ko dahil last na copy na ito. Wohooo Asteeg!Sana mapirmahan ni Ser Manix lahat ng libro ko :)) Rakenrol \m/
September 22, 2024
Bago umusad sa book 10 onwards hahaha. Klasik Manix, grabe utas ako kakatawa sa gitna ng gabi 😂
Kikomachine talaga yung masarap i-"marathon" pag pagod ka na sa buhay e hahaha
Re-read:
Medyo uncomfortable na ako sa number ng "m@m@tay" na hirit dito sa particular volume na 'to. Passé na.
Ganda ng love triangle arc nina bf at gf, sana mas na-explore pa. Sayang 'di pa yata uso yung face-off at the time, parang swak kay bf yung "sino mas lamang, sino mas sikat" na tagline!
Favorite strips ko yung nagharana sila!
Kuhang-kuha talaga ni Manix yung humor ko, mula dialogues hanggang sa exagge na drawings. Especially sa mga unhinged moments ng characters, 'di ko inakalang makakabasa ako ng nakasinghot ng daga, hahahaha!
Kikomachine talaga yung masarap i-"marathon" pag pagod ka na sa buhay e hahaha
Re-read:
Medyo uncomfortable na ako sa number ng "m@m@tay" na hirit dito sa particular volume na 'to. Passé na.
Ganda ng love triangle arc nina bf at gf, sana mas na-explore pa. Sayang 'di pa yata uso yung face-off at the time, parang swak kay bf yung "sino mas lamang, sino mas sikat" na tagline!
Favorite strips ko yung nagharana sila!
Kuhang-kuha talaga ni Manix yung humor ko, mula dialogues hanggang sa exagge na drawings. Especially sa mga unhinged moments ng characters, 'di ko inakalang makakabasa ako ng nakasinghot ng daga, hahahaha!
June 25, 2013
This installment featured Abrera in one of his funniest, with a more concerned effort to widen his audience. While this is mostly funny, some of its humor wouldn't appeal to his readers who are not familiar with certain references and colloquialisms usually encountered within a specific university. The illustrations, however, are a different story. Abrera has that ability to inflict laughter to his readers through the illustrations, just when the dialogues start to stretch and the jokes begin to fall flat.
November 24, 2012
I need to catch up to Manix' Kikomachine Komix. Fast.
Mostly "ka-kornihan". That's always amusing.
But what really stuck to me was the truth behind all those funny statements.
“Pakiramdam ko e andami kong naiisip na dehins magawa dahil alang deadline. Nasanay ata ko sa school tsaka sa trabaho na lahat may deadline. E yung nga naiisip ko tuloy na sariling projects di ko matapos kasi walang deadline.”
Mostly "ka-kornihan". That's always amusing.
But what really stuck to me was the truth behind all those funny statements.
“Pakiramdam ko e andami kong naiisip na dehins magawa dahil alang deadline. Nasanay ata ko sa school tsaka sa trabaho na lahat may deadline. E yung nga naiisip ko tuloy na sariling projects di ko matapos kasi walang deadline.”
July 28, 2012
Book #48 for 2012: Another one from the library. Kahit sobrang sandali lang ako nag-aral UP, natatawa at nakakarelate ako sa mga UP reference ni Manix Abrera. Ang dami ko talagang nakuhang LOL moments dito, naweirdohan mga fellow commuters sa LRT. Panalo yung "quench-thirsting iced tea" and the history of jabar. Ang kati sa utak. :)
April 23, 2014
I've seen countless characters (lead or not) with the same God-forsaken expression, just like the one demonstrated in this edition's cover. Parang nakaka-relate talaga ako sa inside joke ng isang luhang tumutulo sa right cheek (okay, may iba akong naisip... kasi 'di ba sad daw kapag sa left? tama ba?) Iba talaga ang utak ni pareng Manix. Woooh! Pinakanakakatawa 'yung mga tagpo sa jeep. Asteeeg!
July 19, 2015
There were some laugh-out-loud moments as expected, but not as much as in the first volumes. Probably because there is familiarity in the characters' quirks and the usual "hirits" if you may. Still this is a good comic book to pick up as a mood lifter or in-between novels filler. Also, it's always a welcome to be nostalgic about college/uni life. :D
April 5, 2012
Naman! Alam naman nating panalo to! ^^
May 4, 2012
Masyado akong natuwa sa pagbabasa ko ng Kikomachine Komix #4. Tunay ang sinasabi ng cover nakapaghahatid ito ng kaligayahang walang hanggan. Yeh!
July 28, 2012
Mga tagpong takaw gulpi 'pag ang hirit mo'y "Sa Puso Ko."
August 23, 2012
ok na ok...yaeh
January 27, 2013
Very funny, as always. Asteeg!
December 29, 2012
=))))))))))
March 28, 2014
mlgvjkhvjik,lgbjk
Read
June 9, 2014A happy, feel-good read. As it always is with Manix. :)
October 9, 2014
asteeeg!
December 15, 2014
4.25, nakakatawa, kaya hindi 5 may mga ilang parts lang akong di nagets meh. Bangagers na siguro ako hahaha.
Displaying 1 - 30 of 34 reviews