Σαν τι μοιάζει ο Χρόνος; Πώς να περιγράψει κανείς κάτι, όταν το μόνο που είναι πραγματικά γνωστό γι’ αυτό είναι το όνομα που του έδωσε ο άνθρωπος; Και άραγε αυτό το κάτι, που είναι γνωστό ως Χρόνος, είναι ο αδυσώπητος αφέντης του Σύμπαντος και της Ζωής ή ένας παρεξηγημένος υπηρέτης τους; Ή μήπως κάτι άλλο, διαφορετικό; Ένα κλειδί για τις Pύλες του Χρόνου "Μέσα στην Κλεψύδρα του Σύμπαντος κυλούν και πέφτουν, από το άπειρο προς το άπειρο, οι αινιγματικοί καταρράκτες του Χρόνου. Μαζί τους παρασύρουν αμέτρητους κόσμους, χιλιάδες σταγονίδια από αυτούς, που στροβιλίζονται και χάνονται, πεθαίνουν και γεννιούνται ξανά, άγνωστο πώς, άγνωστο γιατί. Και μαζί τους παρασύρουν ανθρωπότητες και πολιτισμούς, που μόλις προλαβαίνουν να λάμψουν για μια φευγαλέα στιγμή και να σβήσουν, σαν αστέρια που πέφτουν στην αιώνια νύχτα."
Ο Γιώργος Μπαλάνος ήταν Έλληνας συγγραφέας, εκδότης, μεταφραστής και ερευνητής στα πεδία της επιστημονικής φαντασίας, του υπερφυσικού και της μαγείας. Κατά γενική ομολογία ο πρώτος και ο σημαντικότερος συγγραφέας του χώρου του Αγνώστου στην Ελλάδα.
Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1944 στην Αθήνα (Πλάκα) και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Πέρασε από κάμποσες ανώτερες και ανώτατες σχολές, χωρίς ουσιαστικά να τελειώσει καμία (Σιβιτανίδειος, Πάντειος) γιατί καμία δεν τη βρήκε αρκετά ενδιαφέρουσα), δεν χρησιμοποίησε την υποτροφία φυσικής από το Ίδρυμα Φουλμπράιτ, εργάστηκε για μερικά χρόνια ως φωτογράφος, πήρε κατά λάθος ένα δίπλωμα αγγλικής κι εργάστηκε για λίγα χρόνια ως καθηγητής ξένων γλωσσών, πριν τα εγκαταλείψει όλα για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την έρευνα και το γράψιμο. Συγγραφέας–παρουσιαστής στην τηλεοπτική σειρά (1995) “Τα Αινίγματα της Ελλάδας”. Διεθνές βραβείο μετάφρασης έργων Επιστημονικής Φαντασίας “Κarel” (1984) από την World Science Fiction Association. (Το Όσκαρ αυτού του χώρου).
Τα έργα του: Εκατοντάδες άρθρα και διηγήματα σε περιοδικά κι εφημερίδες. Δεκάδες συνεντεύξεις σε τηλεόραση κι εφημερίδες. Πολλές διαλέξεις σε συλλόγους, σεμινάρια κ.λπ. Συγγραφέας πολλών (και από τα σημαντικότερα) βιβλίων Έρευνας του Αγνώστου, πολλά από τα οποία έχουν γίνει μπεστ-σέλερ, αλλά και αρκετών άλλων υπό έκδοση.
Συγγραφέας αρκετών βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και φανταστικού, αλλά και άλλων υπό έκδοση. Μεταφραστής περισσότερων από εκατό (100) βιβλίων έρευνας του αγνώστου, επιστημονικής και ηρωικής φαντασίας, τρόμου κ.λπ., αλλά και αρκετών άλλων υπό έκδοση.
Αυτό εδώ μου το πρότεινε η μάνα μου, ως ένα καλό έργο το οποίο ήταν μπροστά για την εποχή του, μια μέρα που συζητάγαμε για τον χρόνο και της μίλαγα για το "Making Time" και πόσο με είχε εντυπωσιάσει.
Μυστήριο βιβλίο οι Άμμοι του Χρόνου... Ο Γιώργος Μπαλάνος γράφει ευχάριστα, έχει γνώσεις και άποψη, αλλά πραγματικά είναι ο,τι να'ναι. Μπορεί να σου μιλάει για ένα θέμα και ξαφνικά να σου πετάξει κάτι άσχετο και να ξετυλίξει τον οιρμό του με περίεργο τρόπο. Η γραφή του είναι γεμάτη ειρωνεία και μια λεπτή υπεροπτικότητα η οποία όμως ταιριάζει με το θέμα συνήθως (σαν να λέει σε κάθε σελίδα «δεν ξέρεις τίποτα τελικά για τον χρόνο. Ποιος όμως, τελικά ξέρει; Ούτε οι επιστήμονες, ούτε οι φιλόσοφοι, ούτε εγώ...»)
Ξεκινάει με τις διάφορες ιστορικές φιλοσοφικές και επιστημονικές θεωρήσεις του χρόνου και τις αναλύει, αντικρούει ακόμα με πολλή στιλπνάδα. Και είναι ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν σχεδόν 35 χρόνια. Όχι πως έχει αυτό σημασία, απλά βλέπω πως τόσα χρόνια μετά δεν έχουμε κάνει κανένα σοβαρό βήμα μπροστά, ίσα-ίσα έχουμε κάνει μεγαλύτερες παραδοχές στα θέματα που ο Μπαλάνος προσπαθεί να ρίξει λίγο φως. Ίσως επειδή η άμμοι του χρόνου έχουν, για τώρα τουλάχιστον, κάτσει;
Gestalt, βιοκύκλοι, φυσική αθανασία και επιλογή ηλικίας-ρόλου (όπως στην περίπτωση των μελισσών), ταξίδια και «ταξίδια» στον χρόνο με διάφορες μεθόδους, όπως με τρύπες στο (χώρο;-)χρονικό συνεχές και με τήρηση ενός ημερολογίου ονείρων με σκοπό την ενθύμιση περισσότερων ονείρων κι έτσι πιθανόν και κάποιον «προφητικών»... Ο Μπαλάνος υποστηρίζει ότι είναι θέμα χρόνου (pun unintended) πριν βρούμε κάποια μέθοδο για να νικήσουμε τον θάνατο. Έχω φυσικά τις επιφυλάξεις μου αλλά εγείρεται το εξής ενδιαφέρον ερώτημα: Η επιβίωση, το κύριο μας μέλημα, θεωρητικά εξασφαλίζεται με την επίτευξη της αθανασίας. Μετά, τι;
Μετά τι; Αν είχαμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα ίσως και να είχαμε περισσότερες απαντήσεις σε άλλα άλυτα θέματα της ανθρωπότητας...
Οι Άμμοι του Χρόνου είναι μπροστά. Το βιβλίο παρουσιάζει μερικές προκλητικές ιδέες για σήμερα, πόσο μάλλον για τα τέλη του '70 οπότε και γράφτηκε. Μπλέκει την επιστήμη (η οποία από μόνη της προτείνει μερικές εξωπραγματικές ιδέες ως πραγματικές), την φαντασία, την επιστημονική φαντασία και την μετα-επιστήμη (για να μην πω μεταφυσική: έχει περίεργες, προεκτάσεις αυτή η λέξη, ακόμη κι όταν είναι βάσιμη και περιγραφική. Όπως η «συνωμοσία»...) με τρόπο ο οποίος πιάνει το πνεύμα της εποχής μας σχεδόν καλύτερα απ'ότι πριν 35 χρόνια. Με άφησε με ιδέες, ερωτήματα και όρεξη για έρευνα, και αυτό ακριβώς ήθελα. Αν ήταν πιο καθαρογραμμένο και ο Μπαλάνος ήταν λιγότερο φιγουρατζής, σε σημεία, όχι πως αυτό δεν είχε και την πλάκα του, το βιβλίο θα ήταν συνολικά καλύτερο. 3,5 ήλιοι