Battle Angel Alita - Last Order, Vol. 4: Angel of Protest

銃夢Last Order [GUNNM Last Order] #4

by Yukito Kishiro

Beautiful battle angel Alita's adventures continue as she awakens in a new cyborg body and encounters a world filled with bizarre and tormented characters.

Genres: Manga, Comics, Science Fiction, Seinen, Cyberpunk, Graphic Novels, Bande Dessinée

200 pages, Paperback

First published July 1, 2004

About the author

Yukito Kishiro (Japanese: 木城ゆきと) is a Japanese manga artist born in Tokyo in 1967 and raised in Chiba. As a teenager he was influenced by the mecha anime Armored Trooper Votoms and Mobile Suit Gundam, in particular the designs of Yoshikazu Yasuhiko, as well as the works of manga artist Rumiko Takahashi. He began his career at age 17, with his debut manga, Space Oddity, in the Weekly Shonen Sunday. He is best known for the cyberpunk series Battle Angel Alita.

Reviews

[James]

A good fight. Alita keeps discovering more about herself. This volume didn't deal as much with Mars or the rest of the solar system that much.

[Mariana]

19 τόμους έχει η σειρά Battle Angel Alita-Last Order του Yukito Kishiro και εγώ μόλις ολοκλήρωσα τον τέταρτο! Μου μένουν άλλοι 15. Κανονικά τόσο μεγάλες σειρές τις αποφεύγω αφού φοβάμαι πως θα τις παρατήσω αλλά για αυτή έχω καλό προαίσθημα αφού:
α) πρόκειται για σειρά manga. Αυτό σημαίνει πως η ιστορία παρουσιάζεται μέσω του λόγου και των εικόνων. Έτσι η ανάγνωση της είναι πολύ πιο γρήγορη, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη..
β) οι τόμοι περιέχουν μικρό αριθμό σελίδων. Ένας αναγνώστης με όρεξη και που διαβάζει γρήγορα μπορεί να τους ολοκληρώσει σε μία μέρα. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να ολοκληρώσει τη σειρά σε 19 μέρες. Κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση μου αφού υπάρχουν μέρες που δεν διαβάζω καθόλου. Οι λίγες σελίδες όμως είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να επιστρέψεις.
γ) η ιστορία είναι εθιστική. Αποτελεί συνέχεια αυτής που παρουσιάστηκε στη σειρά Battle Angel Alita όπου ο mangaka περιέγραψε τις περιπέτειες ενός γυναικείου cyborg από τον Άρη σε ένα δυστοπικό περιβάλλον κάπου στην Αμερική. Το τέλος ήταν ικανοποιητικό αλλά ένας φανατικός αναγνώστης δεν υπήρχε περίπτωση να μην ακολουθούσε την πρωταγωνίστρια στις νέες της περιπέτειες που τώρα λαμβάνουν χώρα στο διάστημα. Εγώ θεωρώ τον εαυτό μου πιστό υποστηρικτή της σειράς. Αυτό το manga μου άνοιξε την πόρτα σε ένα είδος που το γνώριζα ως όνομα αλλά δίσταζα να το αγγίξω και θέλω ως ευχαριστώ να διαβάσω τα πάντα γύρω από αυτό. Ελπίζω να τα καταφέρω.

Με τη σειρά αυτή τα πράγματα αρχικά ήταν παγωμένα. Οι δύο πρώτοι τόμοι δεν με γοήτευσαν και με έβαλαν σε δίλημμα όσον αφορά τη συνέχεια της. Ο τρίτος όμως έδιωξε μακριά τις αμφιβολίες και επανέφερε την όρεξη να φτάσω μέχρι και το τέλος. Του έδωσα τέσσερα αστεράκια και κατευθείαν πήγα στον τέταρτο τόμο. Που έχει 200 σελίδες, έξι κεφάλαια και ενδιαφέροντα εξωτερικά χαρακτηριστικά. Ο τίτλος «Angel of protest» μου δημιούργησε απορίες του τύπου «που θα μπλέξει πάλι η Gally; Με ποιόν ισχυρό θα τα βάλει;; Τίνος τη ζωή θα κάνει δύσκολη;». Το εξώφυλλο που εμφανίζει την πρωταγωνίστρια με χειμωνιάτικα ρούχα και δεν έχει το μαύρο ως το κυρίαρχο χρώμα αύξησε την περιέργεια και την όρεξη να διαβάσω το περιεχόμενο.

Ο προηγούμενος τόμος μας είχε δώσει αρκετές πληροφορίες για τη δημιουργία του περιβάλλοντος της Gally. Έδωσε μεγάλη έμφαση στην ιστορία, στο παρελθόν και στο τί συνέβη για να φτάσουμε στο παρόν. Και εγώ αυτό το ευχαριστήθηκα αφού τη σειρά αυτή τη διαβάζω για την ιστορία του περιβάλλοντος και την εξέλιξη των κυρίαρχων χαρακτήρων. Οι μάχες και οι τεχνικές δεν με ενδιαφέρουν. Δυστυχώς στο Angel of Protest ο Kishiro δεν μου έκανε τη χάρη να συνεχίσει με τις αποκαλύψεις για τον κόσμο. Το στοιχείο που εδώ κυριαρχεί είναι η δράση. Και στα έξι κεφάλαια η πρωταγωνίστρια είναι μέσα σε ένα πεδίο μάχης όπου και έρχεται αντιμέτωπη με αντιπάλους που άλλοι είναι απόλυτα βυθισμένοι στην κακία και άλλοι παραπατούν μεταξύ μαύρου και γκρίζου.

Τα τρία αστέρια οφείλονται:
α) στο σχέδιο
β) στην παρουσίαση του σκληρού κόσμου στον οποίο ζει η Gally. Ο Kishiro δείχνει τις αρνητικές συνέπειες της αθανασίας. Αρκετός κόσμος στις μέρες μας εύχεται να μπορούσε να ήταν αθάνατος με άλλους να προχωρούν ένα βήμα παραπέρα και να μιλούν για το ελιξίριο της νεότητας. Στη σειρά αυτή αθανασία και νεότητα έχουν επιτευχθεί δεν έχουν οδηγήσει όμως τους κόσμους σε ειδυλλιακές ουτοπίες
γ) οι νέοι χαρακτήρες και η χημεία που έχουν με την πρωταγωνίστρια. Μεγάλο μου παράπονο στους δύο πρώτους τόμους ήταν οι νέοι χαρακτήρες. Δεν κόλλαγαν με την Gally. Ευτυχώς από τον τρίτο και μετά ο Kishiro τους άφησε στη γη και εμφάνισε για εκείνη νέους που και ενδιαφέρον έχουν ως προσωπικότητες και ταιριάζουν με την Gally
δ) η ρέπλικα Sechs. Την αγαπώ! Στον πρώτο τόμο δεν την άντεχα αλλά ο mangaka έχει το ταλέντο να κάνει έναν αντιπαθή χαρακτήρα συμπαθή. Εδώ για τη μεταστροφή αυτή χρησιμοποίησε το χιούμορ.
ε) το τελευταίο κεφάλαιο. Είναι συγκλονιστικό και όσον αφορά την εξέλιξη αλλά και γιατί δίνει ορισμένες πληροφορίες για τον κόσμο. Με άφησε με την περιέργεια για τη συνέχεια να βρίσκεται στα ύψη

Τα δύο αστέρια που έκοψα οφείλονται στο ότι:
α) 4 από τα 5 κεφάλαια είναι γεμάτα με μάχες, βία, αίμα, σκοτωμούς και εξήγηση πολεμικών τεχνικών. Όσοι θαυμαστές τις σειρές αγαπούν τα στοιχεία αυτά θα βάλουν στο Angel of Protest 5 αστεράκια αλλά εγώ κουράστηκα.
β) ο mangaka έδωσε σημαντικό ρόλο στο συνταγματάρχη Payne χωρίς όμως να του δώσει την πρέπουσα προσοχή. Ο Payne εμφανίζεται για πρώτη φορά στο πρώτο κεφάλαιο. Συναντά την Gally και η σκηνή που έχουν είναι σύντομη. Λίγα λόγια ανταλλάσσουν πριν βρει τη μοίρα του. Αυτή η σκηνή όμως άφησε τέτοιο στίγμα στην πρωταγωνίστρια που κυριολεκτικά τη στοίχειωσε. Δεν πείστηκα. Η Gally κατά καιρούς επηρεάζετε από τους αντιπάλους της και τους πιο σημαντικούς τους κρατά σε μια άκρη του μυαλού της. Κανείς όμως δεν έφτασε στο σημείο να τη στοιχειώσει στα όνειρα της, να την ακολουθεί ως φάντασμα! Αν ο Kishiro ήθελε τον ρόλο αυτό για τον Payne θεωρώ πως θα έπρεπε να τον εμφανίσει νωρίτερα και να του δώσει περισσότερο χρόνο με την πρωταγωνίστρια. Έτσι τα κίνητρα του θα γίνονται περισσότερο κατανοητά από τον αναγνώστη και η μετάβαση στο ρόλο του φαντάσματος δεν θα φαίνονταν απότομη και βιαστική.
γ) η μικρή εμφάνιση του Ping Wu. Μου έλειψε ο άτιμος και πολύ μάλιστα

Πιο αναλυτικά έδωσα στα έξι κεφάλαια τους παρακάτω βαθμούς:
Phase 19: What makes a warrior (⅘). Η ιστορία ξεκινά από εκεί που μας άφησε ο τρίτος τόμος. Είμαστε στον διαστημικό σταθμό και η Gally κυκλοφορεί στην πόλη του. Εκεί βρίσκει ένα παιδάκι να τριγυρνά μόνο του με ένα αρκουδάκι. Μαθαίνει πως το λένε Giraud και κάνει αυτό που θα έκανε ο οποιοσδήποτε στη θέση της. Το πηγαίνει στην αστυνομία. Για να καταλάβει λίγο αργότερα πως η κίνηση της αυτή καταδίκασε το παιδί σε θάνατο! Ο Kishiro μέσω του Giraud ξεδιπλώνει το άσχημο παρόν. Από τη στιγμή που έχει βρεθεί το ελιξίριο της αθανασίας η ζωή και τα νιάτα δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα. Στον κόσμο αυτό δεν ισχύουν φράσεις του τύπου «ζήσε την κάθε μέρα ως τελευταία». Κανείς δεν αντιμετωπίζει τα νιάτα ως κάτι που θα χάσει σε λίγα χρόνια. Δεν υπάρχει εδώ η γήρανση. Έτσι τα παιδιά που συμβολίζουν τη νεότητα έχουν περιθωριοποιηθεί. Αρκετά από αυτά εγκαταλείπονται και καταλήγουν σε τάγματα πολέμου. Οι ιδιοκτήτες τους τα ρίχνουν σε πεδία μάχης αναγκάζοντας τα να πολεμήσουν για τη ζωή τους. Εκείνοι πλουτίζουν και τα παιδιά στην πλειοψηφία τους πεθαίνουν. Λίγα επιβιώνουν. Ένα τέτοιο παιδί ήταν και η Zazie. Καταλαβαίνοντας λοιπόν η Gally τί συμβαίνει αποφασίζει να επαναστατήσει. Με τη Zazie μπαίνουν στο πεδίο μάχης αναζητώντας τον μικρούλη. Αλλά όταν τον βρίσκουν το θέαμα που βλέπουν είναι σκληρό.
Μετά το έκτο κεφάλαιο αυτό είναι το αγαπημένο μου. Ο Kishiro δείχνει τις αρνητικές συνέπειες μιας ουτοπίας που αρκετοί ονειρεύονται. Η αθανασία και η νεότητα που τόσο πολύ επιθυμούν αρκετοί στις μέρες μας στον κόσμο της Gally έχουν οδηγήσει σε χιλιάδες θανάτους παιδιών. Το κεφάλαιο είναι σκληρό και η πιο σοκαριστική του εικόνα είναι ο διαμελισμένος Giraud. Το έχω πει και σε άλλες περιστάσεις πως η σειρά αυτή δεν είναι για μικρά παιδιά. Θέλει δυνατό στομάχι για να αντικρίσεις μια τέτοια εικόνα. Δεν έβαλα στο κεφάλαιο 5/5 γιατί εδώ είναι που εμφανίζεται ο Payne και όπως είπα παραπάνω η σύνδεση με την Gally δεν με έπεισε.

Phase 20: Good Punch (⅗). Και οι μάχες ξεκινούν! Μια ενδιαφέρουσα συμμαχία κάνει την εμφάνιση της αφού Gally και Zazie συμφωνούν να πολεμήσουν ώστε έστω και προσωρινά να σταματήσουν οι σκοτωμοί και να σωθούν ζωές παιδιών. Θα είναι μόνο για λίγες μέρες αλλά ακόμα και έτσι θα σώσουν παιδιά. Πόσο πολύ την αγαπώ την Gally όταν συμπεριφέρεται και σκέφτεται έτσι. Είναι γενναία, δυναμική, δίκαιη και ακόμα κι αν φοβάται κάτι ή κάποιον δεν διστάζει να πάει εναντίον του αν νιώθει πως έχει άδικο και εκείνη δίκιο. Το κεφάλαιο αυτό μου άρεσε για τη συμμαχία που σχηματίστηκε και μακάρι η Zazie να έχει μεγάλο ρόλο στη σειρά Έχει κάτι να πει και να προσφέρει. Μου αρέσει που πίσω από τον κρύο χαρακτήρα της υπάρχει η φλόγα για δικαιοσύνη και η ελπίδα πως πολεμάνε για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό που δεν μου άρεσε είναι το θέμα του στοιχειώματος και το ότι ο Kishiro μας έκλεισε το μάτι για τη συνέχεια: που θα είχε πολλές μα πάρα πολλές μάχες.

Phase 21: Let me give you some advice (⅖). Η αναγνωστική κούραση ξεκινά. Το σχέδιο είναι εντυπωσιακό και μου άρεσε το τρίο των αντιπάλων της Gally. Μου άρεσε ακόμα που ήταν δάσκαλοι του καράτε. Ο Kishiro έχει μεγάλη φαντασία αλλά και γνώσεις στις πολεμικές τέχνες. Θετικό ακόμα ήταν που η Sechs αναλαμβάνει δράση ως εκφωνήτρια δίνοντας κωμικό τόνο στη σκηνή. Το μεγάλο μου πρόβλημα με το κεφάλαιο είναι πως στην πλειοψηφία των σελίδων του μιλά για τεχνικές μάχης. Αν ξέρεις καράτε θα σου είναι εύκολο να το ακολουθήσεις, αν ενδιαφέρεσαι για το πώς πολεμά η Gally, αν θέλεις να δεις τί μπορεί να κάμνει το νέο της σώμα τότε θα λατρέψεις όλες τις σελίδες. Αλλά εμένα δεν με ενδιαφέρουν όλα αυτά, έχω άγνοια, δεν τα γνωρίζω και δεν θέλω και να τα μάθω .Ξέρω πως η Gally είναι δυνατή, έξυπνη και ξέρει να διαβάζει τον αντίπαλο της. Αυτό μου φτάνει και μου περισσεύει. Επιπλέον δεν φοβόμουν για εκείνη. Ήμουν σίγουρη πως θα νικούσε το τρίο των καρατέκα. Έτσι διάβασα το κεφάλαιο χωρίς να έχω καμία μεγάλη αγωνία.

Phase 22: Did you see that? (⅖). Η μάχη της Gally και του πρώτου καρατέκα τελειώνει με νικήτρια εκείνη! Η Zazie αναλαμβάνει τον δεύτερο καρατέκα και η μάχη ξεκινά ξανά. Το πρόσωπο που εδώ κυριαρχεί είναι η σωματοφύλακας της Limeira. Κάτι που δεν με ενόχλησε. Λάτρεψα την ηρεμία και την αποφασιστικότητα της όσο πολεμούσε και που αν και βρέθηκε σε δύσκολη θέση δεν το έδειξε και είχε την εξυπνάδα να ανατρέψει την κατάσταση υπερ της. Το τρίο των καρατέκα είναι σίγουρα πιο ενδιαφέρον από τους κακούς των δύο πρώτων τόμων αλλά θα το ήθελα πιο δυνατό. Να τις δυσκολέψει περισσότερο.

Phase 23: Space Karate Ant-Lion Larve (⅗). Η Gally έρχεται αντιμέτωπη με τον τρίτο και τελευταίο καρατέκα, τον Toji. Επιτέλους το αίμα κύλησε στις φλέβες μου και το ένιωσα να βράζει. Δεν πήγε η αγωνία μου στα ύψη, δεν φοβήθηκα για την Gally αλλά τουλάχιστον δεν γύριζα μηχανικά τις σελίδες περιμένοντας να τελειώσει η μάχη. Ο Toji είναι ο πιο ενδιαφέρον από τους κακούς. Είναι ψυχρός, υπολογιστής, διαβάζει τον αντίπαλο και έχει τεχνικές μάχης αρκετά εντυπωσιακές. Δεν είναι εύκολο να τον νικήσεις. Και αυτό το ξέρει και η Gally για αυτό και καταφεύγει σε εκείνο το δεδομένο που πάντα την βοηθά: στο παρελθόν της. Όταν η Gally θέλει να πάρει δύναμη από κάπου πάντα γυρνά πίσω στο παρελθόν. Το τέλος με άφησε με την όρεξη να πάω αμέσως στο επόμενο κεφάλαιο.

Phase 24: A Fighting Soul Ablaze Like Fire (5/5). Το καλύτερο κεφάλαιο. Το αρτιότερο. Γύριζα τις σελίδες και με χτυπούσε η μία πληροφορία μετά την άλλη, η μία ανατροπή μετά την άλλη. Τί να πρωτοπώ;
1.Για τον Toji που το ήξερα πως δεν είναι ένας απλώς αντίπαλος; Το είχα καταλάβει ότι διαφέρει από τους άλλους δύο καρατέκα. Ο Toji είναι ένας ακόμα αντίπαλος της Gally που του ξύπνησε τον εαυτό που για χρόνια κοιμόταν μέσα του. Του άφησε το στίγμα της. Το ότι μάθαμε πληροφορίες για το παρελθόν του σημαίνει πως ο Kishiro θα μας τον ξαναδείξει .Το λέει ουσιαστικά όταν αναφέρει το τουρνουά που έρχεται και όπου η Gally θα λάβει μέρος. Μακάρι να γίνει σύμμαχος της! Ζητώ πολλά τώρα το ξέρω. Αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Όπως και να ‘χει έχει τον σεβασμό μου και αυτό είναι σημαντικό.
2. Για τον Trinidad που παρακολουθεί τα πάντα από το Ketheres και ξέρει πως η Gally είναι ζωντανή και έχει συμμαχήσει με τη Zazie; Είδε τον Ping Wu αλλά δεν κατάλαβε ποιος είναι. Αυτός είναι ο μεγάλος κακός της σειράς και περιμένω με αγωνία τη σκηνή όπου θα ξανασυναντηθεί με τον Ping Wu. Να πω την αλήθεια θέλω εκείνος να τον τελειώσει και όχι η Gally.
3. Για την αναφορά στο Nova; Ο τρελάρας είναι εκτός από την αρχή του τρίτου τόμου. Ο Trinidad το λέει πως πλέον δεν υπάρχει αλλά πώς μπορώ να το δεχτώ όταν τον έχω δει να ανασταίνεται τόσες φορές από τις στάχτες του; Ο τρελάρας δεν είναι εδώ ο μεγάλος κακός αλλά με την καμία δεν πιστεύω πως δεν θα επανέλθει για να πάρει τον θρόνο του.
4. Για το ότι η Gally θυμήθηκε παλιούς γνωστούς που της άφησαν τα σημάδια τους; Η αναφορά στους Jashugan και Den με διέλυσε. Αχ πόσο μου λείπει ο Jashugan! Μου λείπουν τόσο πολύ κάποιοι χαρακτήρες από την πρώτη σειρά.
5. Για την αναφορά στο τουρνουά που ξεκινά σε λίγες εβδομάδες; Μαθαίνουμε το λόγο δημιουργίας όπως επίσης και τους κανόνες του. Ελπίζω το τουρνουά αυτό να έχει περισσότερο ενδιαφέρον από εκείνο στην πρωτότυπη σειρά. Ο mangaka βρίσκει εδώ την ευκαιρία να μας περιγράψει και το διαστημικό σταθμό. Ο άνθρωπος έχει σίγουρα μεγάλη φαντασία!

Με το Angel of Protest ο Kishiro προετοιμάζει τον αναγνώστη του για αυτό που έρχεται. Και δεν είναι άλλο από το ZOT τουρνουά. Δείχνει το σκληρό κόσμο που έχει δημιουργηθεί και βάζει την Gally να προπονηθεί κατά κάποιο τρόπο για το τουρνουά. Αυτή η προπόνηση βέβαια οδηγεί σε μια συμμαχία και φιλία που ελπίζω να έχει και συνέχεια, στο να κερδίσει η πρωταγωνίστρια τον σεβασμό ενός μεγάλου αντιπάλου, στο στοίχειωμα της - τα είχαμε όλα σε αυτή την ιστορία αυτό μας έλειπε - και στο να σώσει έστω και προσωρινά τις ζωές αθώων παιδιών. Το Angel of Protest ετοιμάζει το έδαφος για τους επόμενους τόμους. Έρχονται κεφάλαια με μάχες, τεχνικές και πολύ βία. Ελπίζω όμως μαζί με αυτά να έχουμε και εξέλιξη στους χαρακτήρες, δυνατές φιλίες και συμμαχίες, ανταγωνισμούς, αλληλεπίδραση των πλανητών του ηλιακού συστήματος και φωτισμό του παρελθόντος τόσο του κόσμου γενικά όσο και αυτού της πρωταγωνίστριας.

[Justin]

I'm very happy to say that volume four of Last Order is a huge step up from the previous one. A chance encounter in the streets of Leviathan One ends up leading Alita & Co. on an all-out crusade. It's a much more focused story that develops far more naturally than the pages upon pages of exposition in volume three. I don't want to go into much detail, so as not to spoil things, but there's one element of the story I have to touch on specifically, because it feels disingenuous.

Alita crosses paths with a military leader who is in charge of...unwilling soldiers, let's say. He's a horrible person, overseeing horrific things, and he doesn't last long against Alita, but here's the thing: after she's dealt with him, he begins haunting her. Literally. This may have been somewhat effective if he'd had more than seven or eight pages devoted to him, before he meets his untimely end, but Alita literally just met the guy, and he's rattled her to the core...somehow. And this doesn't feel genuine. Over the years, Alita has dealt with horrible people, from a serial killer who ate people's brains for the endorphin rush, to a warlord bent on achieving his goals regardless of the cost in lives, to former allies consumed by revenge and madness--and this guy who she talks with for maybe a minute, and is easily dispatched, somehow troubles her more than any of them? I don't buy it. I realize he reminds her of elements of her distant past, but his continued presence still doesn't feel earned. It's the one sore spot in an otherwise excellent volume.

Also, tiny Sechs is awesome.

[Nicolas]

J'adore quand Gally, dans ses combats, se découvre un adversaire de qualité. Et c'est le cas dans ce tome. Elle se découvre aussi une mauvaise confiance à l'esthétique typiquement nazie qui, on le sent bien, va l'accompagner pendant une dizaine de tomes.
Et puis il y a, comme toujours, la culture typiquement dystopique voulue par l'auteur. Ca donne au final un fort bon tome dans ces nouvelles aventures. Peut-être le meilleur que j'ai lu en fait, pour l'instant.

[Alex E]

After the slowdown of the previous volume, volume 4 picks back up with a much more action oriented plot.

This volume actually felt a lot more like the first series to me. As Alita as to battle what are essentially 3 "bosses", each with different techniques of fighting and personality. Usually Yukito Kishiro takes time to build up a fight by introducing us to the villain and giving us backstory and motivation, then culminating in an epic fight. However this time, Alita is in a tournament where she has to collect these flags in order to save children from fighting and dying on a battle field. So the 3 "villains" are protecting the last flag, and that's pretty much their entire motivation - for all intents and purposes. I found this refreshing because - don't get me wrong, I like when Kishiro builds up an enemy, but I think since this series has been a bit slower, getting into a fight just for a fights sake was very much needed.

And the fights are pretty damn cool. Kishiro's art is really something else at this point. You can really see how manga and this type of art style really influenced western comics. It's really interesting to see how good manga art is when it is wielded by one of the best - Kishiro.

This kind of reinvigorated the series for me, so I'm looking forward to vol 5.

[osoi]

Пора бы уже привыкнуть, что история Алиты состоит из новелл. Весь четвертый том можно назвать отдельной новеллой, практически оторванной от истории, развернувшейся в предыдущих главах. Вставь ее в любой другой том – и ничего бы не поменялось, она совершенно не влияет на основную линию, а лишь служит толчком для развития героини в определенном направлении. И то с этим можно поспорить.
А еще этот том можно назвать одной большой потасовкой. Да, конечно, в самом начале выдвинута мотивация драться (трагедия подкрепляется душераздирающими картинками), но это выглядит слабым оправданием для двухсотстраничного боя с разнокалиберными врагами. После прочтения я могу вспомнить лишь нелепого дядьку, что поселился в голове у героини и с тех пор нашептывает какую-то околесицу. Надеюсь, следующий том вырулит обратно на основную линию.

hisashiburi

[Dan]

Just settling in for a long read; I'm sure the tournament section is going to drag on but I'm mostly in it for the art at this point. I don't know if I would say BAA has lived up to its potential overall but its fire either way

[Kurtis Burkhardt]

Pretty good Sci fi manga series, really good awesome art and action scenes but the overall story wasn’t that great 😁✌️❤️❤️

[Philippe Lhoste]

J'adore Yukito Kishiro. J'ai été déçu par Aqua Knight, Vol. 3, mais cette série, pourtant décriée, ne m'a pas déçu.

Je connais bien le début de Gunnm, que j'ai en manga japonais et en traduction américaine (Battle Angel Alita), mais hélas je n'ai pas encore lu la fin. Je ne suis donc pas trop perdu dans cette nouvelle série, mais je manque de références pour les allusions aux derniers évènements. Ce qui ne gène pas trop.

Les deux premiers volumes ont peut-être déçu les fans car ce ne sont quasiment que des successions de combats (de Gally, mais aussi d'humains entre eux), très violents et souvent gore. Ça ne me pose pas de problème, ces combats sont très bien chorégraphiés, le dessin de Kishiro est au top, fin, dynamique, élégant.

Les deux tomes suivants ont leur part de combat aussi, mais on découvre aussi plus avant l'univers futuriste de la série, où on découvre une confédération du système solaire, avec des conflits politiques et militaires, et des personnages intéressants.
J'aime bien aussi les notes scientifiques de l'auteur, on voit qu'il a bâti ses idées sur des bases solides.

Une très bonne série, à suivre.

[Baal Of]

It seems like Kishiro is getting his feet back under him. This volume was substantially better than the last couple, partially because of the departure, hopefully permanently, of Zazie, a character I never liked. The primary battle in this book was a return to form in some respects, and the artwork is looking pretty good. This is still not as good as the original series, but I'm enjoying it enough to continue.

[Lord]

I read whis volume many times because it was one of the few manga books I had several years ago. I beilieve it has no flaws. Battles are perfect and artwork is amazing.

[Darryl Knickrehm]

Kishiro is back to form. The drawing style as some good moments too. While much better than the first two books in the series, it pales in comparison with the original.