Mama Tandoori is het geromantiseerde verhaal van de Indiase moeder van Ernest van der Kwast. Ze leeft bij het motto 'Gratis is goed' en heeft altijd een deegroller op zak. Ook de rest van de familie is een bont gezelschap. Uncle Sharma speelde als Bollywoodster in meer dan tweehonderd films en tante Jasleen was ooit de grote atletiekbelofte van India.
Zonder schroom vertelt de schrijver over de levenswandel van zijn onalledaagse familieleden, wier voetstappen nog lang in de oren van de lezer zullen naklinken.
Dutch writer Ernest van der Kwast was born in Mumbai, India. Mama Tandoori (2010), his breakthrough novel, enjoyed huge success in the Netherlands and Italy, selling over 100,000 copies. In 2012 he produced the novella Giovanna’s Navel, which entered the Der Spiegel bestseller list immediately after publication in Germany in spring 2015. His fluid, sensual style has charmed critics everywhere. As German newspaper Frankfurter Allgemeine Zeitung put it ‘Ernest van der Kwast flutters around his storyline like a butterfly and his playfulness delights the reader.’ He works in his hometown Rotterdam as a programme-maker and presenter.
Devo dire che questo mio primo libro ISBN è stata una inattesa piacevole scoperta!* Quello che ho apprezzato di più è il tono ironico ,di divertito affetto ,che è sempre presente nel racconto tragicomico delle vicende (e delle ferite) di questa strampalata famiglia:3/4 stelline
PS1.Se fino a pochi giorni fa era solo un vago sospetto,per via dei suoi tratti un po' esotici,oramai è qualcosa di più... mia madre deve avere (PER FORZA!)un qualche antenato in India! 👀 E più ripenso a venerdì scorso,a tutta la roba che è riuscita a stipare nella mia macchina (eh certo,mi ha obbligato ad accompagnarla!)uscendo da quel negozio con su il cartello "FUORI TUTTO:SCONTI al 70%" e più me ne convinco!
(vabbè ,dai mamma, scherzavo! tu non sei così terribile, è vero, c'è una bella differenza... e poi a casa nostra il pollo tandoori non si è mai mangiato!)
PS2. Trovato al 25% di sconto ! Qualche gene materno dello SCONTO-È -BENE mi è stato trasmesso, inevitabilmente 😁
خندیدم،با این کتاب بلند بلند خندیدم،کتاب رو گذاشته بودم کنار قهقهه میزدم:)) دوست داشتم نویسندش کنارم میبود دستمو میذاشتم رو شونش میگفتم عاااالی بود:)))
+توصیه میشه به کسایی که عطر سنبل عطر کاج رو دوست دارن!
انتظاری که ازش به عنوان کتاب طنز داشتم برآورده نکرد. سبک کتاب عطر سنبل عطر کاج بود ولی بدون جاذبه. به نظرم این کتاب برای نودگان خانواده نویسنده خوب بود که پدربزرگ و مادربزرگ و سایر اقوام رو بتونن خوب بشناسن نه به عنوان یه کتاب عام.
کتاب درباره خاطرات زنی هندی است که با مردی هلندی ازدواج می کند. داستان از زبان پسر این زن بیان می شود که تصمیم می گیرد نویسنده شود. این کتاب ده فصل دارد که فصل اول و چهارمش را خیلی دوست دارم. مطمئنم از خوندن این کتاب پشیمان نمی شوید چون هم داستانها و هم ترجمه شیرین و روان هستند.
I feel like this book had great potential but didn't deliver - the characters (with the exception of the middle brother) were strong and relatable, even if I wanted to shake his father by his shoulders. I got confused about time lines in places and often things were repeated. Having said that I did giggle at times so I am giving it a couple of stars.
Avete presente il film Il mio grosso, grasso matrimonio greco? Io adoro quel film. Ok, non è un capolavoro cinematografico... ma lo adoro! E sapete perché? Perché quella famiglia un po’ bizzarra e assurda mi ricorda la mia. Non è una questione di cultura, di etnia, di origini: il fatto è che in realtà un po’ tutte le famiglie sono bizzarre e assurde, anche se magari un po’ ridimensionate! Magari non si tratta dell’intera famiglia allargata, non si tratta di tutti i familiari ma sfido chiunque a non trovare un solo personaggio bizzarro all’interno della propria famiglia.
Ernest van der Kwast è olandese, è il più piccolo di tre fratelli ma è l’unico di loro ad essere nato a Bombay, in quell’India da cui proviene sua mamma Veena, la stessa che, arrivata in Olanda nel 1969, ha sposato un giovane olandese non perché ne fosse realmente innamorata ma perché dopo tutta quell’insistenza non ha potuto farne a meno: un’opera buona diciamo; d’altra parte, il segreto del signor van der Kwast per un matrimonio felice sta nel non sposare una donna indiana: eppure lui l’ha fatto e i due non hanno mai pensato di divorziare perché nella cultura indiana il divorzio non è minimamente contemplato!
Veena van der Kwast è il perno su cui tutta la storia ruota: una donna decisa, sempre pronta a contrattare e ad ottenere quel che vuole (pena una matterellata in testa o una pantofola volante - la prima viene sempre scansata, la seconda va sempre a segno -) il cui motto nella vita è «gratis è bene». Eppure Veena non è il solo personaggio bizzarro nella famiglia dell’autore! Troviamo uno zio attore Bollywoodiano, le sorelle di Veena che condividono con lei il “volume di russamento”, senza dimenticare la famiglia olandese che non scherza neanche lei: la nonna Voorst (bisnonna dell’autore) che non ci sta più con la testa, il nonno Lussemburgo che ha lasciato la moglie per una donna più giovane e lo zio Herbert dall’animo poetico che ha mollato tutto per inseguire un sogno.
Una volta letto questo libro, la vostra famiglia vi sembrerà forse meno bizzarra o semplicemente vi sentirete meno soli condividendo la stessa sorte dell’autore, di sicuro, però, vi divertirete un sacco ad ogni pagina.
Een heerlijk boek. Van mij had het boek nog wel langer mogen zijn. Ik heb zo genoten van zijn anekdotes over zijn familie. Dat ik echt moet lachen om een verhaal komt niet zo vaak voor, maar bij dit boek had ik dat wel. Echt een aanrader en je leert meteen wat over de Indiase cultuur.
Tegenvallertje. Een dun dun boek. Misschien waren de verwachtingen te hoog, na alle berichten over deze titel en de bijdragen van Van der Kwast aan nrc.next. (Zo'n Giphart-quote op de achterflap doet mij dan weer het ergste vrezen - "Mama Tandoori is de schrik van iedere zoon".) Ben er doorheen gesneld. Ik mis pit. Of vind ik dat juist goed, die beheerste toon, die op zich knap gevonden is, want de gebeurtenissen zijn grotesk. Groots en meeslepend wordt het niet, het is me te vluchtig, en komt ook doordat Van der Kwast veel pagina's inruimt om het schrijven van dit boek te hebben - volstrekt overbodig, al haakt dat gegeven wel aan bij de afkeer van zijn moeder voor het schrijversvak (als kostwinning, niet als ambacht). Laatste hoofdstukken moeten het verhaal naar een hoger plan tillen, maar ik ben dan al afgehaakt. Of komt dat, doordat ik de eerste hoofdstukken eigenlijk toch behoorlijk 'leuk' vind? Er staan al met al een paar mooie parallellen in: over hoe de tijd voorbij schrijdt voor kinderen en voor ouderen, de strubbelingen tussen de families in Nederland en in India.
Het eerste kwart van Mama Tandoori bood mij goede hoop. Nonchalante, grappige schrijfstijl en een vlotte manier van beeldschetsing. Echter beklemde mij een steeds ongemakkelijker gevoel tijdens het lezen. Het voelde alsof ik het dagboek van een verongelijkte tiener aan het lezen was. Moeder is boeman, rijke mensen zijn stom en ik wil het later anders doen. Heel het boek is een verwijt aan het adres van zijn moeder, wat ik bijna zielig vind voor moeder in kwestie. Ik heb nog wat fragmenten opgezocht, zoals hun interview bij De Wereld Draait Door. Hierin zag ik die verstoorde balans ook duidelijk terugkomen. Zeker de moeite waard om na het lezen van dit boek, die scène er eens bij op te zoeken. Ik denk dat dit boek uitermate geschikt is voor jonge lezers, zodat ze leesmeters kunnen maken, maar voor de gevorderde lezer zou ik het boek niet per se aanraden. Er zijn meer gezonde manieren om met jeugdtrauma of familieleed om te gaan mijns inziens.
ترم یک دانشگاه،استاد زبان فارسی لیستی از یک سری کتاب بهمون دادن که مطالعه کنیم و خلاصشو تحویلشون بدیم. اون موقع من هنوز اهل کتاب خوندن نشده بودم ولی یادمه که هیچ کدوم از کتابای لیست،خیلی کارای معروفی نبودن به خاطر اسم بامزه ای که داشت این کتاب رو انتخاب کردم و از اول تا موقع نوشتن خلاصه عذاب کشیدم چی بود واقعا😶
De eerdere commentaren over dit boek zorgen ervoor dat de humor tegen valt. Wellicht als het beeldend is weergegeven kun je lachen over een vrouw die haar man mishandeld omdat ze niet van hem wil scheiden, want dat is slecht. Zo klinkt het wel erg zwartgallig van me, maar de personen zijn wat ik zo uit dit boek kan opmaken niet altijd de leukste (erg menselijk dat wel!). De korte losse verhalen over familieleden doen soms ietwat aan als columns, maar zijn daardoor los van elkaar goed te lezen.
Wel interessant is het om te zien hoe het leven is voor een Indiaas gezin in Nederland en hoe deze hele familie in elkaar steekt. Of het sprekend is voor multiculturele gezinnen in Nederland? Daar heb ik geen weet van. Natuurlijk is elk gezin anders. Ik hoop voor het hier beschreven gezin dat ze rust, tevredenheid en vrede kunnen vinden in wat ze hebben.
Jammer, maar helaas niet zo leuk als ik verwacht had.
I liked reading this book. Sometimes you learn certain new things by reading different books. I must admit I did find it funny in some places. Ernest van dear Kwat's mother made me laugh it took her three months to pack everything. In 1969 when his mother left India and arrived in the Netherlands she had two suitcases filled with bangles, necklaces, and earrings. She got job as a nurse and moved into a room in a nurses hostel. She hid the suitcases under her bed. Earnest's father was studying medicine. I laughed even more. Adventurely there were no more suitcases under his parents bed as they made way then for other valuable items such as inherited microscope and bales of basmati rice. Do you keep anything strange in your suitcase? I suppose suitcases do come in handy to store things in. I wonder what items you readers keep in a suitcase? Quite a bit more happens than I have mentioned. Mama Tandoori is a very funny book to bring anyone some light joy entertainment.
Ik schrijf dit verhaal nu, omdat niemand anders het doet, omdat niemand anders het kent. Zelf ken ik ook niet de hele geschiedenis, niet alle details, alle feiten, maar dat is niet nodig. Het zijn de grote lijnen die het silhouet van een leven vormen. En het is de geest die in dit zwart dingen ontwaart.
Een hilarisch maar ook ontroerend boek over de moeder van de schrijver Ernest van der Kwast. Veena Ahluwalia is haar naam. Deze uit India afkomstige moeder is een zeer pittige dame die ten allen tijden gewapend met een deegroller is. Het is het soort moeder waar iedere zoon of dochter wel een boek over zou willen schrijven. Ernest heeft zelf aangegeven dat het boek onder fictie geschaard kan worden, maar ik geloof persoonlijk dat hij dit wel moest zeggen als hij geen klap met de deegroller in ontvangst wil nemen.
Elk hoofdstuk is een kort verhaal. Het staat niet per se in chronologische volgorde en het is ook niet echt een doorlopend verhaal. Het komt op mij meer over als een korte verhalenbundel dan een roman. Ik moet hier dan wel weer bij vertellen dat de samenhang tussen deze verhalen niet te ontzien valt. Zo worden bepaalde hoofdstukken nog komischer omdat je al weet wat er hiervoor verteld is. Er wordt vaak gerefereerd aan grappige voorvallen of woorden die voorheen gevallen zijn. De schrijver weet hierdoor de lezer nog meer aan het lachen te krijgen. Je leert in veel hoofdstukken nieuwe personages kennen, ooms, tantes en oma Voorst. Stuk voor stuk bijzondere karakters. De een liever en de ander nog benauwender dan Veena.
Als Ernest voor een minder komische toon had gekozen was dit boek misschien helemaal niet grappig geweest. Zo is het verhaal eigenlijk best wel sneu. Veena die uit medelijden trouwt met de Nederlandse man met flaporen die nu Ernests vader is, een oudste zoon die verstandelijk beperkt is en het feit dat de moeder daar emotioneel en mentaal aan kapot gaat. Wat ook meespeelt is hoe Ernest, zijn broer en de oudste gehandicapte broer het nooit echt goed kunnen doen in hun moeders ogen. Ze heeft hoge verwachtingen van hen allen en ze is erg veeleisend. Zo blijft ze altijd hoop houden dat de oudste broer uiteindelijk weer mentaal gezond wordt, en is ze er kapot van dat Ernest stopt met zijn studie om schrijver te worden. Eigenlijk hartverscheurende materie, maar de focus ligt in het boek meer op de grappigheid die sommige situaties met zich meebrengen. Ik geloof wel dat de onderliggende misère dit boek geeft wat het nodig heeft. Zonder de tragische onderliggende boodschap zou dit boek niet meer zijn dan slechts komisch. Er zou geen diepere betekenis in te vinden zijn.
Dit boek wordt geschaard onder het genre jeugdboeken. Ik ben het hier deels mee eens. Ik denk dat de humor in het boek veel jongeren aantrekt en het is over het algemeen goed leesbaar. Aan de andere kant zitten er ook wel een goed aantal moeilijke woorden in en zijn sommige stukjes in het Engels geschreven. Ik denk niet dat dit echt een probleem hoeft te zijn, maar dit zal natuurlijk niet voor iedere middelbare scholier opgaan. Al met al vind ik dit een heerlijk boek. Het is ontzettend komisch geschreven en het leest lekker makkelijk weg.
Erg leuk boek. Vlot geschreven. De moeder van Ernest is een portret in bonte schelle kleuren. Zo zijn er geen twee... Had je gedacht! Een van zijn tantes, haar zussen, blijkt nog een paar graden erger. Zij is dan ook niet getrouwd en heeft geen kinderen. Dat roept bij de schrijver medeleven op, maar zij wil daar niets van weten. Dat de schrijver zijn moeder, en indirect maar in mindere mate ook zijn vader, zo te kijk zet, begrijp je ergens verderop in het boek waar hij vertelt dat zij lak heeft aan wat mensen van haar denken. En dat hebben we inmiddels ook begrepen. Net als die ene zus lijkt ze niet aan enige vorm van zelfbespiegeling te doen. Gelukkig heeft van der Kwast ook nog een vader. Die man moet oneindig zachtmoedig zijn. Dat levert natuurlijk niet zo'n kleurrijk boek op. Het mag een wonder heten dat ze hun toestemming gegeven hebben, al zou van der Kwast ook enorm overdreven hebben. Toch heb ik het graag gelezen en lees zeker ook eens een van zijn andere boeken.
zalige, ongecompliceerde, grappige, onthullende inkijk in het leven van een zoon van een Indiase moeder en Nederlandse vader die de hoop op een dokter-notaris-advocatenzoon vergruizelt door schrijver te worden. Het verhaal van clashende culturen, opgroeien, zeer onderhoudend verteld ...
Vermakelijk, grappig om te lezen hoeveel effect cultuur kan hebben op een familie. Ik heb er niet zoveel van opgestoken, maar de manier van schrijven van Ernst van der Kwast zorgt dat je blijft doorlezen, dat dan weer wel. Ik raad zijn boek Ilyas aan, inmiddels meer van deze tijd en een mooi verhaal
*3,5 ster. met vlagen ontroerend en raakt hij (bij mij) precies de juiste snaar. hardop gegrinnikt , tegelijkertijd hardop gecringed bij sommige anekdotes.