What do you think?
Rate this book
銃夢Last Order [GUNNM Last Order] #3
Battle Angel Alita: Last Order, Band 3
親友・ルウは脳チップを抜き取られ、死体に変わり果てていた。慟哭するガリィだったが、ノヴァの言葉に一条の光明を見い出す。「摘出されたルウの生身脳は、イェールで生きているかも」ガリィはノヴァらと共に、軌道エレベーターの彼方、宇宙都市・イェールへ乗り込んだ。しかし、そこにはLADDER議長補佐として君臨する、アガ・ムバディの黒い目論みが待ち受けていたのだった!! 未曾有の危機に直面する、SFハイパー・バトル第3巻!!
196 pages, Paperback
First published January 1, 1999
About the author
Yukito Kishiro
353 books384 followersYukito Kishiro (Japanese: 木城ゆきと) is a Japanese manga artist born in Tokyo in 1967 and raised in Chiba. As a teenager he was influenced by the mecha anime Armored Trooper Votoms and Mobile Suit Gundam, in particular the designs of Yoshikazu Yasuhiko, as well as the works of manga artist Rumiko Takahashi. He began his career at age 17, with his debut manga, Space Oddity, in the Weekly Shonen Sunday. He is best known for the cyberpunk series Battle Angel Alita.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
August 8, 2022
I enjoyed the space battle, and the worldbuilding, but some more shonen fight tropes are starting to creep in all over the place.
July 16, 2019
This volume reveals that the world Kishiro has built here is a lot bigger than it seemed at first. And, unfortunately, he seems determined to reveal it all in the span of about fifty pages. We spent nine volumes of the original series covering just one earthbound city and the area around it, another two volumes of this series focusing on Tiphares, and now suddenly the entire solar system is laid open before us. It's so much, so quickly, that it falls into the territory of telling instead of showing--a regrettable first for this series. There are multiple pages here, filled with paragraph after paragraph of exposition, summing up literally hundreds of years of history with no pomp or circumstance. The whole mystery of what happened to Earth? Spelled out artlessly in what is effectively a sidebar. It's kind of awful, and that's something I never thought I'd be able to say about any aspect of Battle Angel Alita.
It's at least counterbalanced by some interesting new characters, like Ping Wu, Aga Mbadi, and Zazie. When the narrative is actually focused on character interactions instead of blatant infodumps, it's still quite good. But man, this volume is a general rough spot in an otherwise stellar series.
It's at least counterbalanced by some interesting new characters, like Ping Wu, Aga Mbadi, and Zazie. When the narrative is actually focused on character interactions instead of blatant infodumps, it's still quite good. But man, this volume is a general rough spot in an otherwise stellar series.
February 22, 2011
Pendant tout ce tome, Gally se fait trimballer, femme-tronc rendue dépendante par l'absence de ses jambes cybernétique. J'imagine que c'est une espèce d'artifice scénaristique pour nous montrer la complexité de Jéru ... Enfin, j'espère, parce que comme outil scénaristique, c'est assez pauvre. Qui plus est, l'auteur abandonne dans ce tome un élément qui faisait la force de Gunnm : l'unicité du point de vue. En effet, quand on regarde les mangas, la règle est plutôt la multiplication anarchique des points de vue, sans aucune espèce de respect pour la trame de l'histoire.
L'auteur semble donc abandonner son indépendance de construction en faveur d'un récit polyphonique encombrant, parce qu'en un tome, avec au moins trois points de vues visibles, on ne risque pas d'avancer beaucoup.
L'auteur semble donc abandonner son indépendance de construction en faveur d'un récit polyphonique encombrant, parce qu'en un tome, avec au moins trois points de vues visibles, on ne risque pas d'avancer beaucoup.
May 10, 2019
The story just got epic by expanding out into the solar system. Some very fascinating developments with Alita and the people that she's found.
July 24, 2020
Άγχος και σφίξιμο στο στομάχι ένιωθα όταν έπιασα στα χέρια μου τον τρίτο τόμο της manga σειράς Battle Angel Alita: Last Order του Yukito Kishiro. Συναισθήματα που για το διάβασμα ενός manga που γίνεται όχι από υποχρέωση αλλά για διασκέδαση τα θεωρώ υπερβολικά. Αλλά επειδή αγαπώ ιδιαίτερα την ιστορία και έχω δεθεί με την πρωταγωνίστρια της το ότι βρισκόμουν σε ένα σταυροδρόμι με τον ένα δρόμο να δείχνει τη μη συνέχεια της για φέτος με έκανε να ανησυχήσω. Οι δύο πρώτοι τόμοι με απογοήτευσαν. Δεν μου άρεσαν σε μεγάλο βαθμό. Κατά βάθος δεν ήθελα να τη σταματήσω αλλά ήξερα πως αν είχα παρόμοια συναισθήματα και για τον τρίτο τόμο και τη συνέχιζα στο τέλος θα κατέληγα να τη μισήσω. Και αυτό δεν το επιθυμούσα για μια υπόθεση που πέρυσι το καλοκαίρι όχι μόνο με ψυχαγώγησε αλλά μου πρόσφερε στιγμές προβληματισμού. Με τους δύο πρώτους τόμους ο mangaka προσπάθησε να δημιουργήσει ένα πέρασμα ώστε ο αναγνώστης της πρωτότυπης ιστορίας να την αφήσει πίσω και ομαλά να περάσει στη νέα του ιδέα. Μια ιδέα που έχει ως βάση της την πρωτότυπη χωρίς όμως να περιορίζεται από αυτή. Και αν και ο Kishiro είναι πανέξυπνος και ταλαντούχος εδώ κατά τη γνώμη μου απέτυχε αφού έλειπαν στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. Από τις σελίδες των Angel Reborn και Angel of Innocents λείπει η έκπληξη, η ανατροπή και η αδρεναλίνη, η ιστορία είναι υποτονική, η πρωταγωνίστρια σκιά του εαυτού της και οι νέοι χαρακτήρες άοσμοι και άχρωμοι. Ολοκληρώνοντας το Angel of Innocents είχα την αίσθηση πως ο συγγραφέας είχε τελειώσει με τις εκκρεμότητες της αρχικής σειράς και ήταν έτοιμος να μπει στο ζουμί της νέας του ιστορίας. Κάτι που με γέμιζε ελπίδες πως από εδώ και πέρα τα πράγματα θα άλλαζαν και ο γνωστός παλιός καλός Kishiro θα επέστρεφε. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν το Angel Eternal ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για μένα.
Τα πράγματα έδειξαν πως θα πάνε καλά από τη στιγμή που είδα εξώφυλλο και τίτλο. Για πρώτη φορά στη σειρά αυτή ένιωσα αληθινή περιέργεια για το περιεχόμενο των σελίδων. Η λέξη «eternal» του τίτλο μου τράβηξε το βλέμμα δημιουργώντας μου την απορία «προς τί η χρήση αυτού του επιθέτου;». Τυχαία σίγουρα δεν ήταν αφού ο Kishiro είναι πολύ προσεκτικός στο λεξιλόγιο του. Μέχρι τώρα όλοι οι τίτλοι αναφέρονταν στο βασικό στοιχείο που αναδείκνυαν οι τόμοι. Δεν θα σας κρύψω πως το μυαλό μου πήγε στην αιώνια ζωή και στο θέμα της αθανασίας αλλά απέρριψα τη σκέψη. Ο mangaka είχε ήδη στρέψει την ιστορία σε οδούς που αφορούσαν θέματα δύσκολα όπως η ελευθερία της θέλησης, ο έλεγχος του μυαλού, τα ανθρώπινα πειράματα που δεν θα τη βάρυνε ακόμα περισσότερο. Τελικά διαψεύστηκα! Με το Angel Eternal επίσημα ο Kishiro επιστρέφει στη δράση φωνάζοντας δυνατά παρόν και κάνοντας με να θέλω κυριολεκτικά να ρουφήξω τους υπόλοιπους 16 τόμους που απομένουν μέχρι και την ολοκλήρωση. Επανήλθε αυτό που μέχρι τώρα έλειπε: το ενδιαφέρον για την ιστορία και τους χαρακτήρες!
Το Angel Eternal αποτελείται από έξι κεφάλαια και 200 σελίδες. Σε αντίθεση με τους δύο πρώτους τόμους που η ιστορία σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν αναμενόμενη εδώ ο Kishiro, απαλλαγμένος πλέον από το βάρος της σύνδεσης της πρωτότυπης σειράς με τη νέα, βρίσκει τα πατήματα του παρουσιάζοντας κεφάλαια με ανατροπές, αποκαλύψεις και νέους χαρακτήρες που μόνο βαρετούς δεν μπορείς να τους χαρακτηρίσεις. Τελειώνοντας το αυτό που ήθελα ήταν να το ξαναδιαβάσω! Όχι επειδή δεν μπορούσα να αποχωριστώ την ιστορία του αλλά επειδή οι νέες πληροφορίες που δίνει είναι υπερβολικά πολλές που με μια πρώτη ανάγνωση είναι αδύνατο να τις αφομοιώσεις. Και πρέπει να το κάνεις αφού είναι σημαντικές για τη συνέχεια. Για μένα ο τόμος παίρνει 4 αστεράκια και θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς. Και αυτό γιατί δίνει απαντήσεις που ο αναγνώστης αναζητά από τον πρώτο τόμο της πρωτότυπης σειράς. Μιλά για τη δημιουργία του σύμπαν στο οποίο ζει και αναπνέει η ηρωίδα. Ο Kishiro ανοίγει τα χαρτιά του αποκαλύπτοντας ένα κόσμο πολύ μεγαλύτερο από εκείνον που ο αναγνώστης μπορούσε να φανταστεί. Και δεν σταματά εκεί. Μπλέκει το μυστήριο της δημιουργίας του σύμπαντος της ιστορίας με δύο ζητήματα που απασχολούσαν, απασχολούν και θα απασχολούν την ανθρωπότητα: το ένα είναι η ελευθερία της βούλησης και το δεύτερο η αιωνιότητα σε συνδυασμό με τη νεότητα. Τί να σας πω; Μου έπεσε το σαγόνι διαβάζοντας τα έξι κεφάλαια. Γύριζα τις σελίδες νιώθοντας έκπληξη. Μάτια και στόμα άνοιγαν διάπλατα ενώ η αγωνία μου αυξάνονταν σελίδα τη σελίδα!
Γιατί τώρα έκοψα από τη σειρά ένα αστέρι; Γιατί ένιωσα πως θα έπρεπε οι νέες πληροφορίες να μπουν σε δύο τόμους. Ένας δεν έφτανε. Αισθάνθηκα πως ο Kishiro θα έπρεπε τον τρίτο τόμο να τον χρησιμοποιήσει για την περιγραφή του σύμπαντος και των βασικών πλανητών που παίζουν ρόλο στην ιστορία και στον επόμενο να τοποθετήσει τις ιστορίες των δύο νέων βασικών χαρακτήρων. Σε ένα τόμο έξι κεφαλαίων έχωσε ιστορία αιώνων που άξιζε και σε αυτή αλλά και σε εμάς τους πιστούς αναγνώστες να αναπτυχθεί σε πολύ περισσότερα κεφάλαια.
Πιο συγκεκριμένα τώρα στα έξι κεφάλαια συμβαίνουν τα παρακάτω γεγονότα:
Phase 13: The World ‘s Zenith (5/5). Ο τόμος ξεκινά δυναμικά και απρόσμενα. Είχαμε αφήσει τη Gally με τον Nova και τις ρέπλικες να ταξιδεύουν για το Ketheres. Η ανόητη πίστευα πως θα έφταναν εκεί και θα προσπαθούσαν μυστικά να μπουν στο χώρο που φυλάσσεται ο εγκέφαλος της Lou. Γιατί όλη η ιστορία γίνεται για να σωθεί η Lou. Τίποτε από αυτά δεν συνέβη! Τί έγινε; Μετά από πολύ καιρό βρήκα ένα νέο χαρακτήρα που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Μοιάζει με τον μεγάλο κακό της σειράς αλλά ο Kishiro έχει το ταλέντο να σε κάνει να νοιάζεσαι και για τους κακούς. Μέχρι τώρα οι κακοί του ήταν ανύπαρκτοι. Δεν προκαλούσαν κανένα τρόμο. Αυτός εδώ όμως είναι τρομακτικός και δείχνει σαν ένας τοίχος που η Gally δεν μπορεί να σπάσει. Αχ! επιτέλους λίγη αβεβαιότητα. Λίγη αδρεναλίνη! Λίγη ανησυχία για την ηρωίδα και για το τί θα της συμβεί στη συνέχεια!
Phase 14: The king of the land of robots, and… (⅘). Πόσο περίεργος τίτλος! «Ποιος είναι ο βασιλιάς των ρομπότ;» αναρωτιόμουν; Η εμφάνιση του δεν θυμίζει βασιλιά αλλά σίγουρα σκορπίζει αρκετά χαμόγελα. Μετά τον Τί του συνέβη και γιατί είναι τόσο είρωνας με το ανθρώπινο είδος; Επιπλέον είναι οι προθέσεις του καλές ή έχει τους δικούς του σκοπούς; Είναι καλός ή πίσω από το χαρούμενο παρουσιαστικό του κρύβεται κάτι άλλο πιο σκοτεινό; Τέτοιες ερωτήσεις έκανα όσο διάβαζα το κεφάλαιο. Απάντηση δεν πήρα αλλά ολοκληρώνοντας το ήξερα πως ο
Phase 15: I’m sure we’ll meet again (5/5). Χαμός! Με το κεφάλαιο αυτό ο Kishiro αρχίζει να «πυροβολεί» τους αναγνώστες του με νέες πληροφορίες για το σύμπαν. Βασικές ερωτήσεις των αναγνωστών για τη δημιουργία του κόσμου στον οποίο ζει η Gally απαντώνται στις σελίδες του. Το σύμπαν του Kishiro είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από αυτό που φανταζόμουν. Ο κόσμος του δεν αφορά μόνο Ο Kishiro με την ιστορία του δεν θέλει απλώς να παρουσιάσει μάχες και δράση. Θέλει να εμβαθύνει στους χαρακτήρες και να ασχοληθεί σοβαρά και όχι επιφανειακά με θέματα που δεν συναντάς εύκολα σε τέτοιες ιστορίες. Κι αν τα συναντάς δεν είναι επειδή ο συγγραφέας έχει πρόθεση να τα αναδείξει. Τα χρησιμοποιεί ως μέσο για να βάλει περισσότερα εμπόδια ή για να προχωρήσει την ιστορία. Εδώ όμως τα ερευνά και τα φωτίζει, σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς κριτικά, να το φιλοσοφήσεις το θέμα περισσότερο, να αναστοχαστείς. Για αυτό μου αρέσει η σειρά αυτή. Δεν προσφέρει μόνο διασκέδαση. Ενεργοποιεί το μυαλό και σε οδηγεί σε εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό σου αλλά και με άλλους αναγνώστες της σειράς.
Για να γίνει το κεφάλαιο πλήρως κατανοητό θα πρέπει να διαβαστεί περισσότερες από μία φορές. Για μένα θα ήταν προτιμότερο ο Kishiro τις πληροφορίες του να τις ανέπτυσσε σε όλο τον τρίτο τόμο.
Phase 16: I will put this world right (5/5). Και οι εκπλήξεις συνεχίζονται. Πάμε από το ένα τέλειο κεφάλαιο στο άλλο. Εδώ κυριαρχούν δύο χαρακτήρες.
Phase 17: And when their days come (⅘). Γίνεται να υπάρξει τόμος χωρίς μάχη; Δεν γίνεται! Ο αντίπαλος της Gally αυτή τη φορά είναι γυναίκα. Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως η μάχη γίνεται στο διάστημα. Οι στρατηγικές μάχης δεν με νοιάζουν αλλά αυτή μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή αφού φορούσαν διαστημικές στολές και δεν πατούσαν σε έδαφος! Το φινάλε με συγκίνησε αν και φοβάμαι αρκετά μην πληγωθεί ξανά η Gally. Η
Phase 18: One hundred years.. (4/5). Εδώ μεταφερόμαστε στη Πόσο αθώα ήμουν όταν διάβαζα για τη Scrapyard ή για το Salem! Δεν είχα ιδέα για το τί είχε στο μυαλό του ο Kishiro. Πόσο χαίρομαι τελικά που συνέχισε την ιστορία του! Εγώ θεωρούσα ανεπτυγμένο το Salem αλλά αυτό μπροστά στα όσα γίνονται στο Ketheres και στο διάστημα είναι υποανάπτυκτο.
Με το Angel Eternal ο Kishiro δείχνει στον κοινό του ότι το έχει ακόμα. Η νέα του ιδέα παρουσιάζει ενδιαφέρον και ανυπομονώ να διαβάσω τη συνέχεια για να δω τις νέες περιπέτειες στις οποίες θα μπλέξει η Gally. Ανυπομονώ όμως και για την εξέλιξη των χαρακτήρων που περιτριγυρίζουν την πρωταγωνίστρια! Πόσο καιρό είχα να νιώσω αυτό το συναίσθημα! Μου είχε λείψει! Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που φύγαμε από την ατμόσφαιρα της γης και ελπίζω στους επόμενους τόμους να επισκεφτούμε τους βασικούς πλανήτες. Πάνω απ’ όλα ανυπομονώ για τη στιγμή που η ηρωίδα θα προσγειωθεί στο δικό της πλανήτη.
4 στα 5 λοιπόν για τον τρίτο τόμο αφού νομίζω πως οι ιστορίες του άξιζαν κάποιας μεγαλύτερης και προσεκτικότερης παρουσίασης. Το ίδιο και η ιστορία του κόσμου της ιστορίας. Κατά τ’ άλλα το άγχος που αισθανόμουν όταν ξεκίνησα το Angel Eternal πλέον δεν υπάρχει και δεν το συζητώ καν για το αν θα διαβάσω τη συνέχεια. Ο τέταρτος τόμος είναι ήδη δίπλα μου!
Τα πράγματα έδειξαν πως θα πάνε καλά από τη στιγμή που είδα εξώφυλλο και τίτλο. Για πρώτη φορά στη σειρά αυτή ένιωσα αληθινή περιέργεια για το περιεχόμενο των σελίδων. Η λέξη «eternal» του τίτλο μου τράβηξε το βλέμμα δημιουργώντας μου την απορία «προς τί η χρήση αυτού του επιθέτου;». Τυχαία σίγουρα δεν ήταν αφού ο Kishiro είναι πολύ προσεκτικός στο λεξιλόγιο του. Μέχρι τώρα όλοι οι τίτλοι αναφέρονταν στο βασικό στοιχείο που αναδείκνυαν οι τόμοι. Δεν θα σας κρύψω πως το μυαλό μου πήγε στην αιώνια ζωή και στο θέμα της αθανασίας αλλά απέρριψα τη σκέψη. Ο mangaka είχε ήδη στρέψει την ιστορία σε οδούς που αφορούσαν θέματα δύσκολα όπως η ελευθερία της θέλησης, ο έλεγχος του μυαλού, τα ανθρώπινα πειράματα που δεν θα τη βάρυνε ακόμα περισσότερο. Τελικά διαψεύστηκα! Με το Angel Eternal επίσημα ο Kishiro επιστρέφει στη δράση φωνάζοντας δυνατά παρόν και κάνοντας με να θέλω κυριολεκτικά να ρουφήξω τους υπόλοιπους 16 τόμους που απομένουν μέχρι και την ολοκλήρωση. Επανήλθε αυτό που μέχρι τώρα έλειπε: το ενδιαφέρον για την ιστορία και τους χαρακτήρες!
Το Angel Eternal αποτελείται από έξι κεφάλαια και 200 σελίδες. Σε αντίθεση με τους δύο πρώτους τόμους που η ιστορία σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν αναμενόμενη εδώ ο Kishiro, απαλλαγμένος πλέον από το βάρος της σύνδεσης της πρωτότυπης σειράς με τη νέα, βρίσκει τα πατήματα του παρουσιάζοντας κεφάλαια με ανατροπές, αποκαλύψεις και νέους χαρακτήρες που μόνο βαρετούς δεν μπορείς να τους χαρακτηρίσεις. Τελειώνοντας το αυτό που ήθελα ήταν να το ξαναδιαβάσω! Όχι επειδή δεν μπορούσα να αποχωριστώ την ιστορία του αλλά επειδή οι νέες πληροφορίες που δίνει είναι υπερβολικά πολλές που με μια πρώτη ανάγνωση είναι αδύνατο να τις αφομοιώσεις. Και πρέπει να το κάνεις αφού είναι σημαντικές για τη συνέχεια. Για μένα ο τόμος παίρνει 4 αστεράκια και θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς. Και αυτό γιατί δίνει απαντήσεις που ο αναγνώστης αναζητά από τον πρώτο τόμο της πρωτότυπης σειράς. Μιλά για τη δημιουργία του σύμπαν στο οποίο ζει και αναπνέει η ηρωίδα. Ο Kishiro ανοίγει τα χαρτιά του αποκαλύπτοντας ένα κόσμο πολύ μεγαλύτερο από εκείνον που ο αναγνώστης μπορούσε να φανταστεί. Και δεν σταματά εκεί. Μπλέκει το μυστήριο της δημιουργίας του σύμπαντος της ιστορίας με δύο ζητήματα που απασχολούσαν, απασχολούν και θα απασχολούν την ανθρωπότητα: το ένα είναι η ελευθερία της βούλησης και το δεύτερο η αιωνιότητα σε συνδυασμό με τη νεότητα. Τί να σας πω; Μου έπεσε το σαγόνι διαβάζοντας τα έξι κεφάλαια. Γύριζα τις σελίδες νιώθοντας έκπληξη. Μάτια και στόμα άνοιγαν διάπλατα ενώ η αγωνία μου αυξάνονταν σελίδα τη σελίδα!
Γιατί τώρα έκοψα από τη σειρά ένα αστέρι; Γιατί ένιωσα πως θα έπρεπε οι νέες πληροφορίες να μπουν σε δύο τόμους. Ένας δεν έφτανε. Αισθάνθηκα πως ο Kishiro θα έπρεπε τον τρίτο τόμο να τον χρησιμοποιήσει για την περιγραφή του σύμπαντος και των βασικών πλανητών που παίζουν ρόλο στην ιστορία και στον επόμενο να τοποθετήσει τις ιστορίες των δύο νέων βασικών χαρακτήρων. Σε ένα τόμο έξι κεφαλαίων έχωσε ιστορία αιώνων που άξιζε και σε αυτή αλλά και σε εμάς τους πιστούς αναγνώστες να αναπτυχθεί σε πολύ περισσότερα κεφάλαια.
Πιο συγκεκριμένα τώρα στα έξι κεφάλαια συμβαίνουν τα παρακάτω γεγονότα:
Phase 13: The World ‘s Zenith (5/5). Ο τόμος ξεκινά δυναμικά και απρόσμενα. Είχαμε αφήσει τη Gally με τον Nova και τις ρέπλικες να ταξιδεύουν για το Ketheres. Η ανόητη πίστευα πως θα έφταναν εκεί και θα προσπαθούσαν μυστικά να μπουν στο χώρο που φυλάσσεται ο εγκέφαλος της Lou. Γιατί όλη η ιστορία γίνεται για να σωθεί η Lou. Τίποτε από αυτά δεν συνέβη! Τί έγινε; Μετά από πολύ καιρό βρήκα ένα νέο χαρακτήρα που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Μοιάζει με τον μεγάλο κακό της σειράς αλλά ο Kishiro έχει το ταλέντο να σε κάνει να νοιάζεσαι και για τους κακούς. Μέχρι τώρα οι κακοί του ήταν ανύπαρκτοι. Δεν προκαλούσαν κανένα τρόμο. Αυτός εδώ όμως είναι τρομακτικός και δείχνει σαν ένας τοίχος που η Gally δεν μπορεί να σπάσει. Αχ! επιτέλους λίγη αβεβαιότητα. Λίγη αδρεναλίνη! Λίγη ανησυχία για την ηρωίδα και για το τί θα της συμβεί στη συνέχεια!
Phase 14: The king of the land of robots, and… (⅘). Πόσο περίεργος τίτλος! «Ποιος είναι ο βασιλιάς των ρομπότ;» αναρωτιόμουν; Η εμφάνιση του δεν θυμίζει βασιλιά αλλά σίγουρα σκορπίζει αρκετά χαμόγελα. Μετά τον Τί του συνέβη και γιατί είναι τόσο είρωνας με το ανθρώπινο είδος; Επιπλέον είναι οι προθέσεις του καλές ή έχει τους δικούς του σκοπούς; Είναι καλός ή πίσω από το χαρούμενο παρουσιαστικό του κρύβεται κάτι άλλο πιο σκοτεινό; Τέτοιες ερωτήσεις έκανα όσο διάβαζα το κεφάλαιο. Απάντηση δεν πήρα αλλά ολοκληρώνοντας το ήξερα πως ο
Phase 15: I’m sure we’ll meet again (5/5). Χαμός! Με το κεφάλαιο αυτό ο Kishiro αρχίζει να «πυροβολεί» τους αναγνώστες του με νέες πληροφορίες για το σύμπαν. Βασικές ερωτήσεις των αναγνωστών για τη δημιουργία του κόσμου στον οποίο ζει η Gally απαντώνται στις σελίδες του. Το σύμπαν του Kishiro είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από αυτό που φανταζόμουν. Ο κόσμος του δεν αφορά μόνο Ο Kishiro με την ιστορία του δεν θέλει απλώς να παρουσιάσει μάχες και δράση. Θέλει να εμβαθύνει στους χαρακτήρες και να ασχοληθεί σοβαρά και όχι επιφανειακά με θέματα που δεν συναντάς εύκολα σε τέτοιες ιστορίες. Κι αν τα συναντάς δεν είναι επειδή ο συγγραφέας έχει πρόθεση να τα αναδείξει. Τα χρησιμοποιεί ως μέσο για να βάλει περισσότερα εμπόδια ή για να προχωρήσει την ιστορία. Εδώ όμως τα ερευνά και τα φωτίζει, σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς κριτικά, να το φιλοσοφήσεις το θέμα περισσότερο, να αναστοχαστείς. Για αυτό μου αρέσει η σειρά αυτή. Δεν προσφέρει μόνο διασκέδαση. Ενεργοποιεί το μυαλό και σε οδηγεί σε εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό σου αλλά και με άλλους αναγνώστες της σειράς.
Για να γίνει το κεφάλαιο πλήρως κατανοητό θα πρέπει να διαβαστεί περισσότερες από μία φορές. Για μένα θα ήταν προτιμότερο ο Kishiro τις πληροφορίες του να τις ανέπτυσσε σε όλο τον τρίτο τόμο.
Phase 16: I will put this world right (5/5). Και οι εκπλήξεις συνεχίζονται. Πάμε από το ένα τέλειο κεφάλαιο στο άλλο. Εδώ κυριαρχούν δύο χαρακτήρες.
Phase 17: And when their days come (⅘). Γίνεται να υπάρξει τόμος χωρίς μάχη; Δεν γίνεται! Ο αντίπαλος της Gally αυτή τη φορά είναι γυναίκα. Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως η μάχη γίνεται στο διάστημα. Οι στρατηγικές μάχης δεν με νοιάζουν αλλά αυτή μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή αφού φορούσαν διαστημικές στολές και δεν πατούσαν σε έδαφος! Το φινάλε με συγκίνησε αν και φοβάμαι αρκετά μην πληγωθεί ξανά η Gally. Η
Phase 18: One hundred years.. (4/5). Εδώ μεταφερόμαστε στη Πόσο αθώα ήμουν όταν διάβαζα για τη Scrapyard ή για το Salem! Δεν είχα ιδέα για το τί είχε στο μυαλό του ο Kishiro. Πόσο χαίρομαι τελικά που συνέχισε την ιστορία του! Εγώ θεωρούσα ανεπτυγμένο το Salem αλλά αυτό μπροστά στα όσα γίνονται στο Ketheres και στο διάστημα είναι υποανάπτυκτο.
Με το Angel Eternal ο Kishiro δείχνει στον κοινό του ότι το έχει ακόμα. Η νέα του ιδέα παρουσιάζει ενδιαφέρον και ανυπομονώ να διαβάσω τη συνέχεια για να δω τις νέες περιπέτειες στις οποίες θα μπλέξει η Gally. Ανυπομονώ όμως και για την εξέλιξη των χαρακτήρων που περιτριγυρίζουν την πρωταγωνίστρια! Πόσο καιρό είχα να νιώσω αυτό το συναίσθημα! Μου είχε λείψει! Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που φύγαμε από την ατμόσφαιρα της γης και ελπίζω στους επόμενους τόμους να επισκεφτούμε τους βασικούς πλανήτες. Πάνω απ’ όλα ανυπομονώ για τη στιγμή που η ηρωίδα θα προσγειωθεί στο δικό της πλανήτη.
4 στα 5 λοιπόν για τον τρίτο τόμο αφού νομίζω πως οι ιστορίες του άξιζαν κάποιας μεγαλύτερης και προσεκτικότερης παρουσίασης. Το ίδιο και η ιστορία του κόσμου της ιστορίας. Κατά τ’ άλλα το άγχος που αισθανόμουν όταν ξεκίνησα το Angel Eternal πλέον δεν υπάρχει και δεν το συζητώ καν για το αν θα διαβάσω τη συνέχεια. Ο τέταρτος τόμος είναι ήδη δίπλα μου!
June 5, 2023
Most good comic series have volumes where there is a need to slow things down, setup plot points, develop characters, and basically expand on the series altogether. This volume seems to be just that for this Last Order series.
Yukito Kishiro has already built this really interesting and detailed filled backdrop for Alita in the previous series. Both the lower city - the Scrapyard, and the high city - Tiphares, yielded a lot of storytelling opportunities that Kishiro took advantage of. In this volume, we get so much more. The story basically goes intergalactic, with a "league of planets" so to speak, being introduced. And they are really introduced. Kishiro has been more of a "show don't tell" type of storyteller up until now, but here he switches that and opts for a more exposition heavy style, complete with narrator and all. Which I found to be informative but not super exciting.
It also feels like Kishiro is really settling into the story a lot more art wise. The characters, robots, settings, etc... all look great. They look worn in and battle hardened, which I think gives the book story an air of authenticity.
Every series has these types of volumes, and while we like our fight scenes, these types of volumes serve to pay off plot points down the line. With that being said, I hope vol 4 gets us a bit more action than this one.
Yukito Kishiro has already built this really interesting and detailed filled backdrop for Alita in the previous series. Both the lower city - the Scrapyard, and the high city - Tiphares, yielded a lot of storytelling opportunities that Kishiro took advantage of. In this volume, we get so much more. The story basically goes intergalactic, with a "league of planets" so to speak, being introduced. And they are really introduced. Kishiro has been more of a "show don't tell" type of storyteller up until now, but here he switches that and opts for a more exposition heavy style, complete with narrator and all. Which I found to be informative but not super exciting.
It also feels like Kishiro is really settling into the story a lot more art wise. The characters, robots, settings, etc... all look great. They look worn in and battle hardened, which I think gives the book story an air of authenticity.
Every series has these types of volumes, and while we like our fight scenes, these types of volumes serve to pay off plot points down the line. With that being said, I hope vol 4 gets us a bit more action than this one.
July 3, 2019
Когда сюжетная линия главных героев себя исчерпала – надо переключаться на других персонажей и расставлять новые декорации. Автор во всей красе использует этот подход, временно «сливая» безумных ученых и боевых ангелов (и их вечное противостояние) на второй план. Вместо пары городов на сцене теперь выступает целая солнечная система, наполненная своеобразными персонажами с неясными намерениями и часто темным прошлым. И почему-то это работает :о
Есть тут и стоические мужчинки, что одним ударом рушат надежды и хребты, и бывшие преступники с грустными глазами и шармом Спайка Шпигеля, и принцессы с красных планет с медвежатами в обнимку. Есть даже представители ранее неивестных колоний (краткая справка услужливо прилагается), и роботы/инопланетяне разнообразного вида и предназначения, и даже proxy war в полном разгаре. На фоне этого пестрого хоровода планет начинаешь скучать по скромному очарованию города-помойки :р
И наконец гениальности главного мэд саентиста дается объяснение, на фоне чего его изобретения уже не кажутся такими уж криминальными. В целом том воодушевляет, у меня c этой космической экспансией открылось второе дыхание :D
hisashiburi
Есть тут и стоические мужчинки, что одним ударом рушат надежды и хребты, и бывшие преступники с грустными глазами и шармом Спайка Шпигеля, и принцессы с красных планет с медвежатами в обнимку. Есть даже представители ранее неивестных колоний (краткая справка услужливо прилагается), и роботы/инопланетяне разнообразного вида и предназначения, и даже proxy war в полном разгаре. На фоне этого пестрого хоровода планет начинаешь скучать по скромному очарованию города-помойки :р
И наконец гениальности главного мэд саентиста дается объяснение, на фоне чего его изобретения уже не кажутся такими уж криминальными. В целом том воодушевляет, у меня c этой космической экспансией открылось второе дыхание :D
hisashiburi
February 7, 2019
Data dump of exposition but great intro to some characters
March 26, 2020
Pretty good Sci fi manga series, really good awesome art and action scenes but the overall story wasn’t that great 😁✌️❤️❤️
November 11, 2014
I'm hovering between two and three stars on this one. The first chunk of the book was setting up a bunch of new characters, that I mostly didn't care about, and thus there was very little Alita. The final chapter had some good gruesome scenes in it, but that wasn't enough to make up for the goofy fight in the previous section. Maybe I'm not remembering well about the original series, but all Kishiro's explanations about the fighting techniques are so far into the mystical mumbo-jumbo bullshit that I'm having a hard time enjoying this series.
June 4, 2012
The eclectic cast of characters and vast universe that is being revealed is interesting -- some of the old Kishiro is getting through. Still, the drawings are a disappointment.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews