The Moon Era

by Sam Moscowitz (Editor), Murray Leinster, Jack Williamson

Here are three fabulous, OLD stories; all were originally published in the 1930s.

1934 The Mole Pirates Murray Leinster
1931 The Moon Era Jack Williamson
1933 Exiles on Asperus John Wyndham

Genres: Science Fiction, Short Stories

225 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 1967

Reviews

[Cheryl · Rating 3 out of 5]

Introduction by Moscowitz presumably read at the time of assemblage and publication, 1967. It's pretty interesting, and worth a star of its own.

None of these show the authors at the top of their game... not surprisingly.

Leinster's actually reads more like a Wyndham in some ways, as it takes place on Earth and the horror affects the populace. It's mostly a fast-paced 'chase' or 'cat and mouse' sort of techno-thriller.

Williamson's has aliens, and socio-political commentary, and an attempt at character development w/ a story of the heart. Too bad the female alien resembles nothing more than a child & will therefore appeal to pedophiles, just as Wells' Weena does.

Wyndham's does not resemble the other works that I've enjoyed by him, as it is an adventure with a bit of an exploration of humanoid vs. truly alien, and an interesting though unnecessary comment on Skinner's behavioral conditioning. After all, the New Generations probably didn't need the conditioning to fear the Outside, just being reared by the aliens rather than their families would be enough. And besides, Skinner gave too much credit to nurture and not enough to nature, which should be borne in mind even though it doesn't apply here.

I requested this from the archives of the local STEM-emphasis university. I'm glad that I was able to read it, but I don't think that you should hunt to a greater degree than that, even if you're a fan of any of the authors.

[George K. · Rating 3 out of 5]

Συλλογή τριών μεγάλων ιστοριών, από τρεις κλασικούς συγγραφείς. Αναλυτικά η κριτική/βαθμολόγηση της κάθε ιστορίας:

**Τζον Γουίνταμ - Εξόριστοι στον Άσπερο: Η καλύτερη ιστορία της μικρής αυτής συλλογής, η τρίτη ιστορία του Τζον Γουίνταμ που διαβάζω, μετά το καταπληκτικό Η ώρα των Τριφίδων και το μάλλον μέτριο και παλπ Λαθρεπιβάτης για τον Άρη, αυτό παίρνει τη δεύτερη θέση από τα τρία του Γουίνταμ. Έμεινα αρκετά ευχαριστημένος, τόσο από το σενάριο της ιστορίας, όσο και από την γραφή. Κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει και ένα ολοκληρωμένο μυθιστόρημα διακοσίων σελίδων, αλλά και έτσι όπως ήταν δεν με χάλασε. Υπόθεση: Γήινοι μεταφέρουν αιχμάλωτους Αρειανούς στον πλανήτη Άσπερο, για να τους εξορίσουν εκεί, αλλά οι Αρειανοί καταφέρνουν και παίρνουν στην κατοχή τους το σκάφος, αφήνουν τους Γήινους στον Άσπερο και φεύγουν, αλλά γυρίζουν αμέσως λόγω κάποιας δολιοφθοράς από μέρους των Γήινων, που είχε σαν αποτέλεσμα την μείωση των καυσίμων. Τέλος πάντων, στον Άσπερο οι Γήινοι βρίσκουν ένα ανθρώπινο σκάφος που είχε πέσει πολλά χρόνια πριν, καθώς και τους ανθρώπους του σκάφους - αλλά και πολλά άλλα... (δεν πρέπει να πω περισσότερα). Ενδιαφέρουσα ιστορία, με μπόλικη περιπέτεια, αληθινούς χαρακτήρες, πειστικές περιγραφές του πλανήτη και όσων ήταν πάνω σ'αυτόν, που δίνουν μια παλπ ατμόσφαιρα σε όλο το διήγημα, και φυσικά πολύ αξιόλογη γραφή. 7.5/10, χαρίζοντας μισή μονάδα.

**Μάρεϊ Λάινστερ - Ο Τυφλοπόντικας Πειρατής: Η δεύτερη ιστορία της συλλογής, δεύτερη και σε ποιότητα. Ενδιαφέρουσα ιδέα, ένας κατασκευαστής δημιουργεί μια μηχανή που περνάει από τοίχους, μπαίνει μέσα στη Γη, είναι σχεδόν αόρατη κλπ κλπ, αλλά ένας παράφρων και εγκληματίας επιστήμονας την κλέβει και καταστρέφει ό,τι βρει στο διάβα του, κλέβει τράπεζες και οπλοστάσια, τρομοκρατεί τον κόσμο, και εκεί μπλέκει ο κατασκευαστής του κλεμμένου Τυφλοπόντικα, της μηχανής αυτής δηλαδή, που έχει σαν σκοπό να σταματήσει το εγκληματικό σχέδιο του εγκληματία επιστήμονα. Μπορεί επιστημονικά να είναι τραβηγμένο απ'τα αυτιά, ίσως και γενικά να υπάρχουν διάφορες τρύπες στο σενάριο, αλλά σαν ιδέα είναι καλή, που ίσως θα ήταν καλύτερα να αναπτυχθεί σε μυθιστόρημα και όχι σύντομη νουβέλα, για περισσότερο βάθος, περισσότερες εξηγήσεις και λοιπά. Από άποψης γραφής ήταν μια χαρά, έδειχνε τα χρονάκια της (1934) βέβαια, αλλά διαβαζόταν γρήγορα και εύκολα και είχε το ενδιαφέρον της. 7/10, χαρίζοντας μισή μονάδα.

**Τζακ Ουίλιαμσον - Η Εποχή της Σελήνης: Η κατώτερη ιστορία της συλλογής, αν και δεν ήταν τόσο άσχημη, μάλλον μέτρια θα την χαρακτήριζα. Η ιδέα δεν είναι κακή, ο πρωταγωνιστής ταξιδεύει με μια μηχανή, που δημιουργήθηκε από τον πλούσιο θείο του, με σκοπό να φτάσει στην Σελήνη και να δει τι υπάρχει εκεί. Όμως η μηχανή αυτή δεν ταξιδεύει απλώς στο διάστημα, αλλά ταξιδεύει και πίσω στον χρόνο! Και φτάνει σε μια Σελήνη με ύπαρξη ατμόσφαιρας και φυσικά ζωής. Και εκεί ο πρωταγωνιστής βλέπει πολλά και διάφορα. Αρκετά απότομη αρχή και αρκετά απότομο τέλος, όλα έγιναν πολύ γρήγορα και δεν ικανοποιήθηκα και τόσο, άσε που δεν συμπάθησα τον κόσμο που είχε δημιουργηθεί στη Σελήνη, δεν πείστηκα και τόσο από τα πλάσματα. Αυτή η ιστορία είναι η δεύτερη που διαβάζω από Ουίλιαμσον, η πρώτη ήταν το κλασικό παλπ μυθιστόρημα Η Λεγεώνα του διαστήματος, που ήταν αρκετά ανώτερο, ίσως επειδή υπήρχαν περισσότεροι χαρακτήρες και αρκετά περισσότερη περιπέτεια, χωρίς βέβαια να είχα πειστεί και εκεί. Η γραφή δείχνει τα χρονάκια της (1931), αλλά ήταν αρκετά καλή και η ιστορία διαβαζόταν γρήγορα. 6/10.

#Γενική άποψη: Ενδιαφέρουσα συλλογή τριών παλπ ιστοριών από τρεις κλασικούς συγγραφείς, χωρίς να έχουν κάτι το ιδιαίτερο ή το συγκλονιστικό, αλλά η ώρα πέρασε γρήγορα και ευχάριστα. Η συλλογή αυτή κυκλοφορεί και στα αγγλικά, με τον τίτλο The Moon Era (ο αγγλικός τίτλος της ιστορίας του Ουίλιαμσον), από τις εκδόσεις Curtis. 7/10 η γενική βαθμολογία.

Ελληνική έκδοση: "Εξόριστοι στον Άσπερο", εκδόσεις Λυχνάρι.

[Charles · Rating 3 out of 5]

Three longish stories, by Leinster, Williamson, and Wyndham. Pretty good stuff, although not super memorable.