Le Géant De La Gaffe

Gaston Classique #10

by André Franquin

Dupuis et Marsu Productions rééditent la totalité des gags de Gaston Lagaffe, regroupés dans l'ordre chronologique en 19 albums. À l'occasion de cette nouvelle édition, on retrouve enfin les couvertures signées Franquin. En 1997, pour les quarante ans du personnage, les gags de Gaston Lagaffe avaient été réédités selon un ordre strictement chronologique. Les lecteurs disposaient enfin d'une édition cohérente : fini les R1, R2, etc.,... sans tome R5, qui apparaissait malgré tout quelques années plus tard !... Malheureusement, on perdit au passage les belles illustrations dessinées par Franquin. Douze ans après cette dernière réédition, les lecteurs vont enfin pouvoir retrouver les couvertures du maître... tout en conservant les bénéfices d'une édition chronologique des gags. Bref, c'est une version 100% Franquin de Gaston Lagaffe que Dupuis et Marsu Productions proposent aux amateurs, qui pourront compléter leur collection, sans craindre de faire de doublons.

Genres: Bande Dessinée, Comics, France, Humor, Comic Book, Graphic Novels, German Literature

54 pages, Hardcover

First published January 1, 1972

Reviews

[Helmut · Rating 5 out of 5]

Giganten
Ein Lehrbuch über Arbeitsvermeidungs- und Exitstrategien. Jeder Arbeitnehmer sollte das Buch lesen, um im Kampf gegen fordernde Arbeitgeber das richtige Handwerkszeug bereit zu haben. Mit ein bisschen Kreativität und gutem Willen kann jeder von uns zu einem Giganten der Pleiten, Pech und Pannen werden.

[Sche · Rating 4 out of 5]

.

[Tristan · Rating 4 out of 5]

I have a 1977 hardback reprint in French from Dupuis of an album published in 1972. This one is notable for the author’s new practice of making his signature on every page into a mini cartoon of its own, just going further and further into Gaston’s zany world. A hilarious read.

[Tim · Rating 5 out of 5]

[Recensie van Albums 1-19: Flaters Archief - Een Flater Komt Nooit Alleen.]

De Grootmeester van het Stripverhaal, André Franquin, heeft heel veel gedaan, niet in het minst Robbedoes en Kwabbernoot grootgemaakt. Maar zijn grootste wapenfeit is misschien wel de creatie van (een van) de grootste antiheld(en) uit de stripgeschiedenis: Guust Flater - Gaston Lagaffe in het Frans.

In de strips is duidelijk een evolutie te zien. De eerste albums over Guust hebben nog een heel ander karakter, iets strakker. Franquin was nog naar zijn eigen stijl op zoek. Naarmate de gags vorderen, krijgen Guust en Guust meer de vorm zoals we ze het best kennen: met die woeste uithalen van potlood en inkt, wat meer karikaturaal, een beetje krom (of, in het geval van zijn auto, heel krom). Doorheen de albums stijgt ook de kwaliteit van de gags op een inhoudelijke manier, vind ik. Albums 12, 13 en 16 steken erbovenuit: Het Geval Flater - Die Reuze Flater - Flater Verdient een Optater. (Degene die op de proppen kwam met de albumtitels, heeft zich op een paar momenten trouwens duidelijk geamuseerd en een paar heel heldere lampen zien branden, vooral bij het genoemde Album 16, en ook bij 19 (Een Flater Komt Nooit Alleen). Je ligt al in een deuk nog voor je die strips opendoet.) In die drie zitten de allerbeste, en in de laatste ook de gag die een tijdje geleden blijkbaar als allerbeste gekozen werd - en hij is ook echt heel goed. 't Is die ene met, naast Guust natuurlijk, ook zijn kat, zijn roze prullenbak met groen, openklapbaar deksel, en meneer De Mesmaeker die voor de zoveelste de contracten (niet) komt tekenen... Maar dat is er maar eentje, er zijn er zoveel die je doen gieren van de lach.

Kwabbernoot speelt nog een hele tijd mee in het begin - Robbedoes is maar af en toe aanwezig - maar uiteindelijk ruimt hij weg voor Pruimpit, misschien wel mijn favoriete personages uit de reeks met zijn 'Gretvrrrdrie'. Hoe de stoom dikwijls uit zijn oren komt! Met Pruimpit wordt ook de definitieve cast vastgelegd, met Krasser, juffrouw Jannie en meer. Alleen De Mesmaeker doet eigenlijk al redelijk vroeg zijn intrede. Later komen ook nog Vondelaar, de agent, en Joost-van-Smith-van-de-overkant en co. erbij, en natuurlijk Guusts kat en meeuw. Een heel zootje - of een hele dierentuin, 't is maar hoe je het bekijkt. Die evolutie zorgt ervoor dat het eigenlijk erg lang duurde voor echt de Guust kwam waar ik het meest mee bekend was, maar da's natuurlijk geen probleem. Ook daarvoor, tijdens het (lange) 'creatieproces', valt er genoeg te beleven.

Het is onvoorstelbaar hoeveel verschillende versies er kunnen gemaakt worden op hetzelfde stramien: hoe vaak gebeurt het wel niet dat De Mesmaeker zijn eigen contracten verscheurd - of ze op een andere manier om zeep geholpen worden - of Guust weer eens in de problemen komt vanwege zijn uitvindingen, chemisch geëxperimenteer, krotbak op wielen of iets anders. En het blijft even hilarisch.

Aangezien de gags vroeger een voor een verschenen in het weekblad, verandert de lettering nogal eens. Vooral in de oudere bundelingen valt dat op, daar zitten echt een heleboel verschillende letteraars die totaal andere handschriften hadden. Naarmate de albums vorderen, lijkt het alsof er bij de Nederlandstalige versie geprobeerd werd om wat consequenter te zijn. Dat is goed, want in het begin stoort het wel wat; zeker omdat die oude gags maar een halve plaat zijn, en je dus ook dikwijls genoeg twee verschillende letteringen op één bladzijde ziet.

De vertalingen mogen er over het algemeen best zijn! Alleen een hoop 'nou', soms is het wel storend. Alleen in Guusts 'nou moe!', want dat is dan weer een apart geval natuurlijk. Maar verder zijn dit doorheen de jaren duidelijk vertalers geweest die maar al te inventief zijn geweest met de raarste beledigingen en andere uitspraken zo prachtig mogelijk naar het Nederlands om te zetten. Mooi werk.

De (ontstaans)geschiedenis van Guust is lang en interessant. Ik ga er niet te veel op ingaan, er zijn genoeg plaatsen waar je kunt lezen over de entrée die Flater maakte bij de Robbedoes-redactie, en over die keer dat hij een koe liet opdraven bij Dupuis - en hoe dat heel wat dichter bij de waarheid ligt dan je zou denken. Als je graag een paar zalige anekdotes van vroeger te horen krijgt, ga er dan maar naar op zoek.
Ik heb het geluk gehad dat ik toevallig een box vond van 'alle' 19 albums. Er zijn héél veel verschillende albums (met verschillende nummering) in omloop. Om de juiste reeksen bijeen te krijgen, vergt een beetje uitkijk- en opzoekwerk, maar één voordeel is er wel: vanwege de voortdurende populariteit ga je alle uitgaves gemakkelijk vinden. Om de paar jaar verschijnt er wel een nieuwe uitgave op de markt met nog extra, niet eerder uitgegeven materiaal dat Dupuis en co. ergens uit een archief hebben opgeduikeld. (Zeker niet dat van Flater, anders hadden ze nooit iets gevonden.) Dus volledig ga je je verzameling vast nooit hebben, tenzij je blijft vernieuwen. Er zijn er ondertussen al meer dan die negentien. Maar goed, het is een begin. En je ziet in Album 19 zelfs de doodsstrijd van Franquin zelf: de allerlaatste twee gags zijn niet afgewerkt...

9,6/10

[Red · Rating 3 out of 5]

Work with a smile

[Geert · Rating 4 out of 5]

Not all are good anymore, but those that are still make me laugh out loud

[Patrice Blanchard · Rating 5 out of 5]

toute le génie de Franquin dans les aventures de Gaston. on y trouve un Gaston plus développé avec des statues d'humeur, une fainéantise assumée, une roublardise nouvelle. Le chat et la mouette sont devenus des personnages bien construits aussi avec leur caractère. Ils collaborent pour faire leur bêtise. Je trouve le dessin du chat particulièrement craquant.

[Timo · Rating 5 out of 5]

Tuttuja, mutta aina hauskoja.

[Bert · Rating 5 out of 5]

Een van de vele klassieke Flater-albums die een must-read blijven.

Enige minpunt: de tegenvallende kleuren. Recent zijn een deel van deze grappen opgenomen in nieuwe collecties en daarbij zijn de kleuren gecorrigeerd, en dan valt een herlezing van dit album toch wel tegen.

[Emilie · Rating 4 out of 5]

Entre recettes de cuisine ratées et expériences douteuses, Gaston a toujours des idées qui tournent souvent... à la gaffe.