โทคิโอะ

by Keigo Higashino, ดนูรัตน์ ทุ่งบูรพา (Translator)

เรื่องราวซับซ้อนซ่อนปมกาลเวลา สายใยความผูกพันระหว่างพ่อลูกที่ตาไม่อาจมองเห็นได้ภายใต้ฉากหลังของถนนในโตเกียวและโอซาก้าในยุค 1970

มิยาโมโตะ ทาคุมิ อายุ 23 ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ส่วนหนึ่งคงเพราะเขาเป็นลูกบุญธรรม แถมยังมีความคิดฝังใจว่าถูกทอดทิ้งจึงชอบตอบโต้ด้วยการละเลยตัวเอง

วันหนึ่งได้พบกับชายหนุ่มแปลกหน้าที่สวนสนุกฮานะยะชิกิ โตเกียว คนๆ นั้นพูดว่าอีกไม่นานเขาจะแต่งงาน มีลูกและตั้งชื่อลูกชายว่าโทคิโอะ เมื่อเด็กคนนั้นเติบโตขึ้นเขาจะกลับไปสู่อดีตมาพบพ่อด้วยเหตุผลบางอย่าง...

ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกคู่นี้เต็มไปด้วยปริศนา สายใยระหว่างลูกผู้ชายไม่ได้อบอุ่นนุ่มนวล แต่แข็งแกร่งข้ามกาลเวลา

โทคิโอะ คือนิยายขนาดยาวของฮิงาชิโนะ เคโงะ ที่ผู้อ่านชาวญี่ปุ่นส่งเสียงให้เป็นหนึ่งในสิบนิยายสุดประทับใจตลอดกาล ในเรื่องราวซับซ้อนปมเชื่อมโยงอดีต ปัจจุบันและอนาคต ดราม่าแฟนตาซีลึกลับสุดประทับใจ

Genres: Japanese Literature, Fiction, Mystery, Mystery Thriller, China, Suspense, Fantasy

364 pages, Paperback

First published July 1, 2002

About the author

Associated Names:
* Keigo Higashino
* 東野 圭吾 (Japanese)
* 東野圭吾 (Traditional Chinese)
* ฮิงาชิโนะ เคโงะ (Thai)


Keigo Higashino (東野 圭吾) is one of the most popular and biggest selling fiction authors in Japan—as well known as James Patterson, Dean Koontz or Tom Clancy are in the USA.

Born in Osaka, he started writing novels while still working as an engineer at Nippon Denso Co.　(presently DENSO). He won the Edogawa Rampo Prize, which is awarded annually to the finest mystery work, in 1985 for the novel Hōkago (After School) at age 27. Subsequently, he quit his job and started a career as a writer in Tokyo.

In 1999, he won the Mystery Writers of Japan Inc award for the novel Himitsu (The Secret), which was translated into English by Kerim Yasar and published by Vertical under the title of Naoko in 2004. In 2006, he won the 134th Naoki Prize for Yōgisha X no Kenshin. His novels had been nominated five times before winning with this novel.

The Devotion of Suspect X was the second highest selling book in all of Japan— fiction or nonfiction—the year it was published, with over 800,000 copies sold. It won the prestigious Naoki Prize for Best Novel— the Japanese equivalent of the National Book Award and the Man Booker Prize. Made into a motion picture in Japan, The Devotion of Suspect X spent 4 weeks at the top of the box office and was the third highest‐grossing film of the year.

Higashino’s novels have more movie and TV series adaptations than Tom Clancy or Robert Ludlum, and as many as Michael Crichton.

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

พล็อตเป็นเรื่องราวฟีลกู๊ด ความผูกพัน สายใยครอบครัว สไตล์ถนัดคุณเคโงะ ❤️❤️

อ่านไป หงุดหงิดกับ ‘ทาคุมิ’ ช่วงวัยรุ่นเหลือเกิน ทำไมทำตัวโง่งมเยี่ยงนี้ มัวแต่ยึดติดว่าถูกพ่อแม่ทิ้งเลยไม่รักตัวเอง พยายามใช้ชีวิตติดลบตลอดเวลา ฉันเหนื่อยแทน 😤😤

ถ้าฉันเป็น ‘โทคิโอะ’ ที่ย้อนอดีตมาเจอวัยรุ่นของพ่อนี่คงกลอกตาจนตาขวิด 🙄🙄

——————————————————————-

จริงๆสิ่งที่ติดอยู่ในใจเราคือการที่โทคิโอะเกิดมามากกว่า

- ถ้ารู้อยู่แล้วว่าลูกมีโอกาสจะเป็นโรคที่ถ่ายทอดทางกรรมพันธ์ุร้ายแรงต้องทรมานและตายตั้งแต่อายุยังน้อย พ่อแม่ควรจะเสี่ยงมีลูกหรือไม่ มันคือความเห็นแก่ตัวหรือความรักกันแน่นะ

- เด็กที่เลือกเกิดไม่ได้ เอาเข้าจริงจะรู้สึกอย่างไร จะรู้สึกขอบคุณที่เกิดมามั้ยหรือจะเสียใจไม่น่าเกิดมา

ที่ติดใจเพราะโรคถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์แบบที่อายุสั้นลงแน่นอน ระบบประสาทเสียหายมันมีอยู่จริง
ในชีวิตจริงคนเหล่านี้เป็นยังไงกันบ้างนะ

[nanws · Rating 5 out of 5]

อมกอ่านจบเมื้อกี้เลย ระยะเวลาอ่าน 2 วันถ้วน อ.เคโงะไม่เคยทำให้ผิดหวัง

เล่มนี้ชอบมากกกกกก เรื่องเกี่ยวกับทาคุมิคนไม่เอางานเอาการ ไม่ได้เรื่อง
วันนึงหลังจากที่เพิ่งก่อเรื่องจนต้องออกจากงาน ทาคุมิก็ได้พบกับโทคิโอะ(ลูกชายของเขา) แต่เจ้าตัวไม่รู้คิดว่าเป็นญาติห่างๆ แล้วก็ออกไปเป็นโคนันด้วยกัน5555555555

อบอุ่น อ่านสนุกตลอดทั้งเรื่อง (สำหรับเรา) อ่านจบประทับใจมาก
สำหรับคนที่เป็นโรคซึมเศร้าแบบเรามองว่าเล่มนี้ช่วยทำให้เห็นถึงคุณค่าชีวิต ความรักจากพ่อแม่ที่บางทีอาจมองข้ามไป เอาเป็นว่ารักเลยค่ะ

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

โทคิโอะ ชายผู้ย้อนเวลากลับไปหาพ่อเมื่อ 20 กว่าปีก่อน ด้วยคำใบ้เดียวคือ "ฮานะยะชิกิ"

เขาต้องช่วยพ่อ ที่เขาเปิดเผยความสัมพันธ์ที่แท้จริงไม่ได้ ช่วยเหลือแฟนสาวที่หายตัวไปอย่างลึกลับ จนได้รู้ว่าเหตุการณ์นี้มันพัวพันกับเรื่องราวใหญ่โตกว่าที่คิด แถมระหว่างทางยังต้องมาช่วยไขปมปัญหาชีวิตพ่ออีกด้วย


ทำไมอ่านรีวิวคนไม่ชอบเรื่องนี้กันเยอะหล่ะ เราว่ามันดีออก ถึงตอนแรกๆ จะทนความโง่ งี่เง่า ไม่เอาถ่านของพ่อไม่ค่อยได้ ชนิดที่ว่าถ้าย้อนเวลากลับไปเจอพ่อเป็นแบบนี้ คงอยากจะรีบหนีกลับมายุคปัจจุบันแทบไม่ทัน

แต่ระหว่างเส้นทางการผจญภัยของเรื่อง ก็มีบรรยากาศสนุกๆ ที่ 2 หนุ่มได้ร่วมเผชิญไปด้วยกัน มีเหตุการณ์ดีๆ ที่จะค่อยๆ หล่อหลอมให้พ่อกลายเป็นผู้ใหญ่ที่ได้เรื่องขึ้น ถ้าไม่นับเรื่องย้อนเวลาแล้วเรื่องราวก็ถือได้ว่าสมเหตุสมผลเลยทีเดียว

Goodreads ให้ 3.8 เราให้ 5

[Meez Estella · Rating 2 out of 5]

อยากจะให้ประมาณ​ 2​ ดาวครึ่ง​ ทำไมเรารู้สึกว่าไม่มีอารมณ์ร่วมตลอดทั้งเรื่องเลย เล่าเรื่องได้เวิ่นเว้อ แต่ก็อยากรู้ว่าจะจบยังไง​ เรื่องราวไม่ตื่นเต้น​ หรือชวนน่าติดตามเลย​ 😔 ผิดหวังมากเรื่องนี้ คนอื่นอาจจะสนุกก็ได้​ แต่เราไม่ชอบเอาเสียเลย​ 🥺

[Henri · Rating 2 out of 5]

東野堆量的作品。

[Nuttawat Kalapat · Rating 5 out of 5]

ถึงจะเชยๆ แต่เขียนดี นึกว่าจะเศร้าแต่ไม่นะ สนุกเลย

[bubblemustard · Rating 3 out of 5]

ก่อนอื่นเลย ปกสวยมากกกกก พรีเมียมสุดๆ แค่เอามือลูบปกก็มีความสุขแล้ว (ปกติไม่ค่อยชอบปกของสนพ.นี้เท่าไหร่ ทั้งอาร์ตเวิคทั้งตัวกระดาษ มันรักษายากมากกกก ยิ่งปกสีขาวคือไม่นานก็เหลือง แถมเปื้อนง่ายมาก ทั้งที่ก็ว่ารักษาดีแล้วแท้ๆ ขอบ่นนิดนึง 🥲)

เรื่องนี้เป็นนิยายดราม่าแฟนตาซี เกี่ยวกับลูปเวลา ครอบครัว การได้เกิดมาใช้ชีวิต จริงๆ เราชอบเนื้อเรื่องตอนต้นกับตอนท้ายมาก (ให้ตรงนี้สามดาว) ส่วนช่วงกลางเรื่องเรารู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปหน่อย (สองดาวที่หายไป) แล้วก็รำคาญคาแรคเตอร์ทาคุมิช่วงวัยรุ่นเลือดร้อนด้วย อ่านไปก็อยากฟาดไปสักหลายที โทคิโอะนับว่าใจเย็นมาก นับถือจริงๆ

สิ่งที่เรื่องนี้ให้เราเก็บกลับมาคิดคือ
1. การให้กำเนิด=การให้ชีวิตจริงๆหรือเปล่า
จากเหตุผลที่แม่ของทาคุมิตัดสินใจคลอดทาคุมิออกมา แต่สุดท้ายเลี้ยงไม่ไหว ต้องฝากลูกไว้กับพ่อแม่บุญธรรม และทาคุมิที่ตัดสินใจให้โทคิโอะเกิดมาทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามีโรคทางพันธุกรรมที่รุนแรงติดตัวมาด้วย

2. อนาคตไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
เปรียบเทียบระหว่างชีวิตของทาคุมิในสมัยวัยรุ่นที่เกิดมาแข็งแรงดี ทำตัวยังไงก็ได้ไปวันๆ เพราะคิดว่ายังไงๆ ก็มีวันพรุ่งนี้ให้ได้ใช้ กับโทคิโอะที่มีชีวิตอยู่แบบวันต่อวัน ยังพยายามที่จะเรียนหนังสือบนเตียงคนไข้ และทำอะไรหลายต่อหลายอย่าง รวมถึงการช่วยเหลือคนในนาทีสุดท้าย

เฮ้อ ซึ้งหัวใจจัง ;-;

สรุปก็คือเราไม่ค่อยชอบเส้นเรื่องตอนไปตามไล่ล่าหาตัวประกัน นอกนั้นชอบหมดเลย เนื้อเรื่องไม่มีอะไรซับซ้อน และตอนจบประทับใจมากๆ

ป.ล. อ่านเรื่องนี้แล้วแอบนึกถึง พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน+your name เลย แต่เรื่องนี้เขียนขึ้นมาก่อน เลยยิ่งรู้สึกว่าอ.เคโงะนี่เจ๋งจัง

[Vishnu Kadanchak · Rating 1 out of 5]

อะ ก็ยังจบดี แต่ก็ประมาณ 15-20% สุดท้ายของเรื่อง กว่าที่จะพอมีอะไรให้รู้สึกประทับใจบ้าง ส่วนตัวไม่ชอบพล็อตหนังสือหรือพล็อตหนังที่ตัวเองมีความคิดโง่ๆ ตื้นๆ หรือมีอะไรก็อมพะนํา ไม่ยอมรีบๆ พูดออกมา อาจจะมองได้ว่ามันเป็นจังหวะของช่วงเวลาหรือเปล่าที่มันยังไม่พร้อม แต่ก็นั่นแหละ ถ้าเป็นหนังซีรี่ย์ปวดหัวเรื่องมาแบบนี้ก็คงจะปิดไปตั้งแต่ตอนแรกๆ ไม่ดูต่อ ด้วยความที่เป็นหนังสือก็เลยยอมอ่านจนจบ ตอนจบก็จบแล้วโอเค แต่โดยภาพรวมแล้วก็เอาไปแค่ดาวเดียวก็พอ

นิยายเกี่ยวกับลูกที่เดินทางข้ามเวลามาหาพ่อสมัยตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นไม่เอาถ่าน ไม่ได้เรื่องได้ราว พึ่งพาไม่ได้ หน้าโง่ อวดเก่งทะนงตน จนจับพลัดจับผลูเข้าไปเอี่ยวกับเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับคดีการติดสินบนข���งหน่วยงานภาครัฐและบริษัทขนาดใหญ่ ใช้ชีวิตโง่ๆ มุทะลุไปมา เอาตัวเองไปเสี่ยงตาย จนสุดท้ายก็ตามสไตล์หนังสือนะ ตัวเองก็ต้องชนะตลอด แล้วเข้าไปเปิดปมเรื่องราวสมัยเด็กๆที่โดนทอดทิ้งมาจากครอบครัวผู้ให้กำเนิด ความเกลียดชังที่มีมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น เปลี่ยนแปลงไปเป็นความรู้สึกกตัญญูขอบคุณ เพียงไม่กี่วันหลังจากที่ได้รับรู้ความจริง ซาบซึ้งจนน้ำตาจะไหล ช��วิตดำเนินต่อไปจนกระทั่งได้รับโอกาสดีๆ ในชีวิตก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

พิมพ์ไปเบะปากไป เป็นหนังสือที่ผู้อ่านชาวญี่ปุ่นส่งเสียงให้เป็น 1 ใน 10 มีนิยายสุดประทับใจตลอดกาล

อืมๆ ประทับใจก็ได้
ทำไมอิฉันไม่เคยจะอินอะไรเหมือนกับคนอื่นเขาเลยนะ ทนอ่านเล่มนี้ได้จนจบก็เก่งแล้วคร่ะ 😌😌 ไม่คิดเลยว่าจะรีวิวได้เสียๆ หายๆ ขนาดนี้ 55555555555

[Book Beforebed_ · Rating 3 out of 5]

ในส่วนของการดำเนินเรื่องที่จะเน้นไปที่การตามหาจิสึรุ ว่าเธอหายไปไหน หายไปเพราะอะไร เรารู้สึกว่าพาร์ทนี้น่าเบื่อ เนื้อเรื่องเหมือนจะเข้มข้น แต่ก็ไม่ได้รู้สึกพีคหรือตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น แถมตัวละครทาคุมิ ก็น่ารำคาญเอามาก ๆ แม้กระทั่งโทคิโอะเองยังรู้สึกเอือมระอากับพ่อตัวเอง 555

แต่เราชอบพาร์ทสุดท้ายของเรื่องที่โทคิโอะกำลังจะจากไป และทาคุมิเริ่มปะติปะต่อเข้าใจเรื่องทั้งหมด รวมถึงการปรากฏตัวของโทคิโอะครั้งนี้ อ่านจบแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจ คุ้มค่ากับการทนความงี่เง่าของทาคุมิมาตลอดทั้งเล่ม 5555

[Mr. N · Rating 4 out of 5]

เราดีใจที่ได้เกิดมาหรือไม่? ส่วนตัวคิดว่าคำถามนี้น่าจะเป็นใจความสำคัญของเรื่องนี้ เนื้อหาทั้งหมดเล่าถึงสายสัมพันธ์ของโทคิโอะและทาคุมิ(พ่อ) และการย้อนเวลากลับมาเพื่อเหตุผลบางอย่างของโทคิโอะมันนำไปสู่เหตุการณ์ปัจจุบันที่เป็นบทสรุปอันซาบซึ้งใจ ถึงแม้การกระทำของทาคุมิ(พ่อ)จะทำให้น่าหงุดหงิดเวลาอ่าน แต่เมื่ออ่านไปจนถึงหน้าสุดท้ายเราก็จะเข้าใจได้ว่า ก็นี่แหละนะชีวิตวัยรุ่นอันโลดโผน แต่พอได้เรียนรู้และเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ก็จะเข้าใจโลกเองว่าควรดำเนินชีวิตอย่างไร

[Kat Sira · Rating 4 out of 5]

ธรรมดาเคโงะจะเริ่มเรื่องแบบช้าๆแล้วค่อยไปสนุกตอนหลัง แต่เล่มนี้เริ่มเรื่องได้น่าสนใจมาก จะมาแผ่วๆตอนกลางๆ แต่จบดีสุดๆ


?? ถ้าเราเป็นโรคนั้น เราจะคลอดโทคิโอะไหม??
- ถ้ายังอยู่ในช่วงวัยรุ่น คงจะตอบว่าไม่มีทาง แต่วันนี้เราผ่านชีวิตมาพอสมควรแล้ว… โลกแห่งความเป็นจริงไม่มีอะไรถูกหรือผิดหรอกนะ คิดเยอะๆ ถ้าตัดสินใจได้แล้วก็ทำไปเลย จะคลอดหรือไม่คลอดก็เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องทั้งนั้น

ชีวิตทุกชีวิตมีค่าเสมอ ขอบคุณพ่อกับแม่ที่ให้เราได้มีโอกาสได้เกิดมาใช้ชีวิตบนโลกใบนี้

โทคิโอะทำให้เราเข้าใจความหมายของการเกิดมา ความสวยงามของการสูญเสีย และความสำคัญของ ’อนาคต’

สนุกค่ะ

[Ziyun · Rating 5 out of 5]

意外地喜欢这部，父子间的关系往往都是vertical relationship，而这个故事填补了horizontal relationship这个如果。而本身父子间非常含蓄的情感表达，也借助穿越时光这样的设定说了出口。一本美好的梦。

[Indy · Rating 4 out of 5]

A heart warming, time travel story between father and son.

[IMPERTINENT · Rating 3 out of 5]

พระเอกทำตัวน่ารำคาญมาก อ่านไปหงุดหงิดไป อ่านจบเพราะอยากรู้บทสรปของตัวโทคิโอะ ว่าจะเป็นยังไง ก็ถือว่าจบได้ดี

[niyada waiyaburi · Rating 4 out of 5]

e-book
เรื่องนี้ก็อ่านสนุก เป็นเรื่องการย้อนเวลาของลูกชายมาหาพ่อเพื่อดึงสติ พ่อตอนเป็นวัยรุ่นนิสัยน่ารำคาญมาก หุนหันพลันแล่นแถมยังมั่นใจตัวเองในแบบผิดๆบางทีก็เหมือนคนโง่ แต่ก็มีข้อดีบ้างเหมือนกันตรงมีความมุ่งมั่นแล้วก็ไม่โกงใคร อย่างตอนที่ทำงานพิเศษที่เหมือนพวกมิจฉาชีพก็ทนไม่ได้ เหมือนที่โทคิโอะบอกว่า "ตุกติกกับเรื่องเล็กๆน้อยๆแต่ไม่โกงกับเรื่องสำคัญ นั่นคือนิสัยคุณทาคุมิครับ" ทาคุมิเองถึงไม่รู้ว่าโทคิโอะเป็นใครกันแน่ แต่ก็มีความรู้สึกผูกพันธ์อยู่ลึกเหมือนมันมีสายสัมพันธ์พ่อลูกเชื่อมกันแหละ แต่ก็แอบเศร้าที่สุดท้ายแล้วพ่อลูกก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันได้นานในโลกปัจจุบัน

[clemmie · Rating 1 out of 5]

หนังสือเหมาะกับพวก pro life เนื้อหาก้บูด ๆ ตามประสา pro life โรแมนติไซส์ท้องวัยเรียน (ผุ้ใหญ่พรากย์ผู้เยาว์ด้วยซ้ำ แต่ก้อตามประสาประเทดเกาะ ชั้นคงไม่หวัง) โรแมนติไซ้อุ้มท้องลูกให้เกิดมารับกรรมโรคทางพันธุกรรมที่ยุติได้ถ้าทำแท้งแต่ไม่ยอมทำแท้ง ซึ่งทุกอย่างนี้มีแต่ตัวละครชายทั้งนั้นที่แฮปปี้กันอยู่ที่ได้เกิดมา และได้ห้ามไม่ให้ผุ้หญิงทำแท้ง เริ่ด ไม่เคยเจอหนังสืออ.เคโงะที่เนื้อหาส้นเท้าขนาดนี้ ผิดหวังมากค่ะ

[Nats Lakkatham · Rating 5 out of 5]

- นวนิยายแฟนตาซีย้อนเวลา และความสัมพันธ์ในครอบครัว
- เนื้อหาเหมือนภาพยนตร์ ตัดฉากดำเนินเรื่องราวเหมือนเราเป็นผู้ชมเลย
- ชอบที่ว่า ความหวัง มันอยู่ในใจ ไม่ได้อยู่ที่เวลา แต่คนเรามีจิตใจก็มีความหวังได้แล้ว
- การให้เราฉุกคิดได้ว่า อนาคต มันอยู่ที่วันนี้ ตอนนี้ ความคิดตอนนี้
- และความสัมพันธืคือสิ่งที่สำคัญจริง ๆ ในการดำเนินชีวิต

[隻眼簽到 · Rating 3 out of 5]

比較普通的一本小說。回到未來救父的故事架構，明顯襲自好萊塢電影；靈魂借體而生的橋段，也是千載相承的念頭。至於教人感謝父母生育之恩、父母以子女為未來等觀念，更是傳統思想的濫調重彈。
首先，罹患重大遺傳疾病的人應否生育？就是個嚴肅的問題。不是個別的父母或小孩可以任憑己意的事。書中的小孩生長在衣食無缺，父母疼愛的環境，或許他覺得不枉人生一遭。但沒他如此幸運的小孩呢？其次，說什麼「即使是現在此刻，我的心中就有未來」，也只是句矯飾的空話。父母以小孩為未來，但又沒能守護之，豈非空話。多數傳統觀念邏輯不通之處太多了，不值一駁。東野寫這類小說只顯得他在人生、哲學思維上還太表淺；時生、信、殺人之門、彷徨之刃、異變13秒等，都沒能表達出什麼深刻的想法，證明他在這方面的嘗試是失敗的。人不能全能，在自己專長的方面推陳出新，應是更好的寫作方式。

[BaiLing · Rating 3 out of 5]

「回到未來」日本版。

名叫「時生」的年輕人，謎樣地出現在1979年宮本拓實、這未來父親的身邊。相處期間不但使得拓實和自己養子的身世和解，也終於勇敢地面對惡勢力，解決了當時女友和自己人生的困境。

推理的成分不高，科幻的部分不算新穎，但還是會一路看���去，因為太想知道這種時空平行的故事，要怎麼解決過去，現在，未來…宛如「小狗追尾巴」般的難題。

作者的解套方法是─創造個遺傳性的疾病，讓「現在」的時生陷入植物人般的狀態，於是靈魂可以自由穿梭時空，依附在「過去」的某個意外身故的年輕人屍體而出現在未來不成材老爸面前。

嗯！這樣好像可以說得通啊！

[janeny ไก่บิน · Rating 5 out of 5]

ถือว่าชอบเลย อ่านเพลิน ที่มาของคำว่าโ���คิโอะคืออะไร ชอบมากสายสัมพันธ์ครอบครัว ถึงพ่อในกาลก่อนจะน่าตบกบาลมากก็ตาม เป็นอิฉันคือกำหมัดแน่นอน อ่านแบบค่อยๆคลีคลายปริศนามันทำให้เราอยากรู้ทั้งสองเรื่อง ยอมใจจารเคโงะ ไม่เสียใจที่เป็นแฟนคลับอ่านแทบทุกเล่มจริงๆ อ่านเถอะเรื่องนี้ดีมาก เพลินสองวันจบ

[Kishibe · Rating 5 out of 5]

หนึ่งในเรื่องทีคนอ่านเสียงแตกพอสมควร
ผมชอบมากนะ เรื่องราวเป็นแนว coming of age เรียกอย่างนี้น่าจะเหมาะ(แต่เป็นของทาคุมินะ)
ส่วนดราม่าก็ดี ไม่ค่อยยัดเยียด ตัวละครแต่ละตัวมีบุคลิกและการตัดสินใจที่น่าจดจำและน่ากลับมาขบคิด

[TY Tang · Rating 4 out of 5]

我不知道我会怎么对待年轻的父母，但我想我还是很爱这个世界，感谢他们带我来！
好像对亲人的离去有了更轻松的心态。🥺

[Namsom Narumon · Rating 5 out of 5]

แฟนตาซีย้อนเวลา สนุกดี แต่หงุดหงิดการกระทำของตัวหลักไปหน่อย งี่เง่า ดื้อจนน่ารำคาญ อ่านแล้วอยากหยุมหัว เขียนดีจนอินขนาดนั้น

[Nujkin Tsai · Rating 3 out of 5]

說真的主角兩人的個性都不是很討人喜歡 但故事寫法還是會讓人一直讀下去

[WaterLily · Rating 1 out of 5]

เวิ่นเว้อมาก พระเอกน่ารำคาญมาก ทั้งเรื่องวนเวียนอยู่แต่กับการตามหาแฟนที่ทิ้งไป

[BloomBook · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก เก็บจินตนาการมาปล่อยได้ยอดมาก ทุกเหตุการณ์คือ ทุกคนน่าจะเคยนึกอย่างให้สิ่งดีๆแบบนี้เกิดกับเราบ้าง (แต่ต้องแลก)

ชอบมาก อ่านแบบไม่คาดหวัง เพราะปกสวย แต่อยากให้ทุหคนได้อ่าน มันดีจริง

[Parisa S · Rating 5 out of 5]

เป็นอีกเล่มที่ชอบมากๆ อาจเป็นเพราะเป็นคนชอบเรื่องแนวย้อนเวลาด้วยก็เลยชอบมากเป็นพิเศษ เป็นเรื่องที่รู้แต่แรกแล้วว่าจะจบแบบไหนตั้งแต่อ่านจบบทแรก แต่คือสนุกและซึ้งมากๆ

[addie · Rating 2 out of 5]

2.5/5 เล่าได้เวิ่นเว้อมากช่วงแรก ตัวละครสับสนวุ่นวายไปหมด อยากให้เน้นความสัมพันธ์พ่อลูกมากกว่านี้

[Thk · Rating 2 out of 5]

apparently this book got quite some good reviews, but the translation is rather clunky, and the buildup too protracted, and payoff ultimately pointless. the elements of time travel was evident at the start but not used to full effect by half of the book, and the author (un)fortunately created a main character that was essentially a rascal throughout the entire book and almost unredeemably unlikable.

[Loo Loo kah heng · Rating 4 out of 5]

Weird book from Keigo Higashino. Which I can't locate it as a "Family", "Suspense", or "Sci-Fi" genre. At first few chapter, it feels like a "Sci-Fi" and "Family" novel, once the plot starts developing, it becomes a "Suspense" and sort-of "Investigation" novel. As the plot resolves, it becomes "Family" again.

Weird, just weird.