Kort nadat privédetective Keller Brik aan zijn zoektocht naar een verdwenen topambtenaar begint, duikt het lichaam van de man op. Het verminkte lijk bevindt zich opgehangen in een loods, vlak voor een graffititekening van datzelfde tafereel. Wanneer er daarna op verschillende locaties nieuwe tekeningen en verminkte lichamen verschijnen, start een race tegen de klok die Brik confronteert met de donkerste kanten van de stad. En dat terwijl zijn verleden hem nog steeds achtervolgt.
'Geen braaf detectiveverhaaltje maar actie en seks, schuld en boete in een Brussels decor.' - Knack Focus
Heerlijk! Een lekker rauw en stoer boek. Zo af en toe hou ik daar best van. En dit boek is rauw en stoer. De hoofdpersoon is rauw en stoer, net als zijn geweldige assistente Gwen trouwens ( kan zij een eigen serie krijgen alstublieft?! ) en de moorden zijn rauw en stoer.
Ik heb een zwak voor personages als Keller Brik. Worstelend met zijn leven, met zijn verleden en met zijn omgeving. Maar…diep in zijn hart een goeie vent, alleen een tikkeltje eigenwijs.
Assistente Gwen heeft mijn hart gestolen. Een jonge vrouw met een zwaar verleden, gered door Keller. Heel intelligent, punk en zangeres in een band. Hoe stoer wil je ze hebben?
De moorden zijn heerlijk gruwelijk. Met als extra dimensie de afbeeldingen waar de lijken voor hangen. Hoe bedenk je het?
Toch is het niet alleen maar jubel en juich. Ik vind dat het boek ook hier en daar ontspoort. Dat er teveel redenen bij worden gehaald. De eerste twist vond ik een goede, maar daarna zijn, wat mij betreft, alle wendingen te veel. Het verhaal had deze overdaad niet nodig, was al sterk na de eerste twist. Voor mij deed dat toch een beetje af aan het leesplezier. Jammer.
Ook had ik moeite met de naam Keller Brik. Die bleef slecht hangen en ik las het consequent verkeerd.
Maak kennis met Keller Brik, privédetective en voormalig politieagent. Samen met zijn assistente Gwen, de enigmatische en kleurrijke niet-op-haar-mond gevallen assistente en manusjes-van-alles, krijgen ze de opdracht om bedriegende echtgenoten e echtgenotes te ontmaskeren. Tot een ex van Brik langskomt en hem vraagt de verdwijning van haar man te onderzoeken.
Ondertussen ontdekt de politie een lijk voor een graffitikunstwerk dat de moord van het lijk uitbeeldt, een aan de voeten opgehangen man die gemarteld werd en met messteken werd doorboord én de keel overgesneden waardoor het bloed over het hoofd van het slachtoffer (en het kunstwerk) druipt. Al snel blijkt dat het lijk de man is van Lisa Vandevyver, die Brik had ingehuurd hem te vinden.
Voor Keller Brik beseft wat er gebeurt geraakt hij verwikkeld in een zaak met linken naar zijn verleden als politieman. En als dan ook nog eens twee nieuwe tekeningen opduiken én de dag erna twee nieuwe lijken, dan moet hij wel met de politie samenwerken om deze zaak op te lossen.
Wouter Dehairs is een redelijk nieuwe naam in de wereld van de misdaad literatuur maar hij heeft met dit boek alvast al een stempel gedrukt die veelbelovend is naar de toekomst en zijn toekomstig werk. Intussen verschenen al drie boeken in de Keller Brik reeks (het volgende Nachtstad wordt alvast al één van mijn volgende boeken die ik zal lezen en onlangs verscheen Brussel Blues dus die zal snel volgen!).
Zijn schrijfstijl is heel vlot en goed begrijpbaar en nergens in het verhaal raak je verloren door plottwists en vreemde wendingen en toch blijf je op het tipje van de stoel zitten lezen. Elke keer als je dan denkt dat hij je een antwoord bezorgd blijkt er toch nog een twist en vraag op te duiken dus dat doet dan weer graag lezen.
De stad Brussel speelt een heel prominente rol in dit boek (en ik vermoed dat dat in de boeken hierna ook zal zijn) waardoor de locatie van onze hoofdstad op zich ook al een personage op zich vormt!
Dit een een echte thriller met veel spanning en ook romantiek.
De hoofdspeler , Keller Brik, verdient zijn geld als privédetective tot hij een vraag krijgt om een topambtenaar te zoeken. Wanneer deze vermoord wordt gevonden bij een graffiti tekening blijkt dit niet de enige moord te zijn. De politie loopt lange tijd achter de feiten aan. Door het onderzoek in een huis van de de topambtenaar , maar niet gekend was. Brik heeft ondertussen ook nog een andere opdracht voor een internationale artieste. Hierdoor komt de romantiek om de hoek kijken. Doorheen het verhaal komen we meer te weten over de relatie tussen Brik en zijn assistent. Geleidelijk komt ook het verleden van die topambtenaar naar boven en dit verleden blijkt niet zo proper te zijn. Zoals idereeen heeft ook Brik zijn duistere kanten en die komen we te weten door zijn ex collega, die nog steeds bij de politie werkt. Hoofdstukken die handelen over de graffitimoorden wissel af met hoofdstukken over een personage die zijn identiteit pas in laatste fase bekend maakt en dit maakt dit boek zo boeiend. De cover sprak mij zeker aan. Deze thriller was een kennismaking met deze schrijver en deze vraagt naar meer. .
Samenvatting Het verhaal bevat drie delen: 1 Door de duisternis, 2 En de lange nacht, 3 Naar de dageraad. Deze delen geven weer waar het verhaal naartoe gaat.
Een man is op de vlucht, hij wordt achterna gezeten en doet er alles aan om te ontsnappen. Dan met de laatste kracht in zijn lijf komt hij in een ruimte die vragen oproept en dan wordt alles zwart.
Keller Brik is privédetective en heeft de opdracht van en om Maria Marinova een wereldautoriteit op het gebied van performance art te volgen en fotograferen. Tijdens deze opdracht wordt hij benaderd door Lisa de vrouw die zijn hart heeft gebroken. Quote: ‘De enige vrouw die hem had ooit had doen geloven in de ware liefde.’ Ze vertelt met emotie dat haar man al drie dagen vermist is, dan ziet hij Maria opstaan en moet gauw achter haar aan, hij spreekt af om Lisa na deze dag-klus te ontmoeten op zijn kantoor. Jacob Vanderwyden de man van Lisa is kabinetschef (dat is in de Belgische politiek de persoon die een kabinet leidt) van de minister van Binnenlandse Zaken. Ze verwacht dat hij haar man gaat zoeken.
Dan wordt er een graffititekening op de zijkant van een appartementencomplex gevonden en er wordt in media over gespeculeerd. Quote: ‘Het lijk op de muurtekening, dat op een gevel in de Brigittinenstraat was opgedoken, was eveneens gecastreerd, opengereten en miste zowel tenen als vingers.’ Als blijkt dat het vermiste slachtoffer op dezelfde manier is uitgebeeld als de graffititekening er meer van deze muurtekeningen verschijnen is de politie in rep en roer.
Ondertussen is Keller Brik door de weduwe gevraagd om de moord te onderzoeken en zal dit hem lukken?
Mijn mening Het begint direct al spannend. De hoofdstukken switchen tussen het heden en vijf jaar terug en dat zorgt voor puzzelstukjes die langzaam een tot een geheel worden en dat zorgt voor een extra oogpunt. Een spannende thriller met een grote dosis persoonlijke input van het leven van de privédetective, die moet laveren naast het politieonderzoek.
Conclusie Het is een beeldende thriller door de uitgebreide omschrijvingen, waar je vaak een verkeerde dader voor ogen hebt en door terug te gaan in de tijd kom je ook meer over Keller te weten en wat het verleden ook met het heden te maken heeft. Een ware puzzel die je tot het laatst in de greep houdt.
Ik krijg een dubbel gevoel bij de cover van dit boek. Het trekt me enigszins enorm aan, maar hoe langer ik er naar kijk hoe rommeliger de frontcover op me afkomt. De graffititekening trok zeer zeker mijn aandacht, maar ik zag (en dat beeld blijft zelfs na het lezen nog steeds, jaja ook al weet ik dat het eigenlijk iets anders is) er een uitvergroot insect in. De achterflap stoort me dan weer niet, is helder en to the point.
Maar maar maar, ik stop met mijn geleuter over het kaft. Tijd om me te concentreren op de belangrijke zaken omtrent ‘De graffitimoorden’.
Brussel wordt opgeschrikt door de brute moord op kabinetschef Vanderwyden. In de nabijheid van het dode lichaam pronkt er een bloederig kunstwerk op de muur. Vlak voor de vondst van het lichaam was Brik Keller, privé-detective , opgeroepen om deze vermiste topambtenaar op te sporen. Kort na de ontdekking verschijnen er op verschillende locaties in het Brusselse opnieuw gruwelijke graffititekeningen. Voorspellen ze nieuwe moorden ? Wie gaat er ’s nachts op pad om deze taferelen te tekenen ?
Een grote sterkte van het boek zijn de personages en hun interactie. Zalig gebekte dialogen, rake aanvallen, sarcastische opmerkingen en dan nog steeds, zoals in ‘Lockdown’, dat literaire tintje. Het duistere, soms zelfs noir-gevoel zit zo mooi in evenwicht met die subtiele humor. Ik hou best van bloederige drama’s, tot in de puntjes beschreven moorden, maar dit boek heeft dat allemaal niet nodig. Deze auteur schrijft thrillers waarbij je af en toe luidop grinnikt vanwege een beschrijving of een sarcastische opmerking.
‘Zijn hele leven lang was Brik geen mens tegengekomen die meer op zijn naam leek dan Devuyst : breed, groot, een kop als een aambeeld en, jawel, twee voorhamers van vuisten.’
De personages tillen het verhaal naar een hoger level. Net zoals bij Dehairs vorige thriller zijn er twee verhaallijnen, waarbij je enerzijds zowel de huidige situatie in het leven van het hoofdpersonage Brik Keller volgt als de nieuwe moordzaak die de Belgische hoofdstad in de ban houdt. Anderzijds krijg je meer inzicht in het verleden Brik.
Het personage kent weinig ontwikkeling, maar dat hoeft ook niet … Brik is dusdanig karakterieel uitgewerkt dat een ware evolutie onnodig is. Nevenfiguren zoals Devuyst en Lisa worden tevens feilloos geprojecteerd, maar mijn god, wat een zwak heb ik toch gekregen voor Gwen. Brik en zij zijn zoals yin en yang, zij kennen elkaar door en door en vormen zo’n perfect geheel. Zij is geen doordeweeks iemand, geen clichématig persoon, werkelijk een verademing in een politiethriller.
‘Het gezicht dat bij dat lichaam hoorde was tot pulp geslagen en de keel was afgesneden.’
De invloed van internet en social media in onze maatschappij is groot. Een feit dat eveneens meermaals naar de voorgrond treedt in ‘ De graffitimoorden’. En diep vanbinnen hoop ik dat diezelfde hedendaagse invloed er voor zal zorgen dat dit boek zijn verdiende plaats in de spotlights krijgt. Man, wat hou ik van Dehairs’ manier van schrijven.
Met dank aan uitgeverij Lannoo voor dit recensie exemplaar.
Van Uitgeverij Lannoo mag ik Harde regen recenseren en kreeg ik meteen ook de kans om de drie eerder verschenen boeken met privédetective Keller Brik in de hoofdrol te lezen. En zo startte ik met De graffitimoorden. Al vrij snel vroeg ik me af waarom ik nooit eerder gestart ben in deze boeken.
Keller Brik is bezig met een bijzondere opdracht; hij moet namelijk een kunstenares doorheen Brussel volgen en haar fotograferen. Tijdens die opdracht laat zijn assistente Gwen hem weten dat er een nieuwe klant op hem wacht.
Die nieuwe klant is Lisa, de vrouw van de vermiste kabinetschef Jakob Vanderwyden én de ex-partner van Keller. Al snel wordt de vermissing een moordonderzoek, want de ambtenaar wordt vermoord teruggevonden voor een graffititekening die de moord weergeeft.
Keller werkte voordien bij de politie en dat is duidelijk merkbaar. Hij weet deze ervaring goed te gebruiken en kwam zeer bekwaam over. Zijn vroegere collega, hoofdinspecteur Devuyst, leidt het politieonderzoek, maar wisselt ook nog informatie uit met Keller.
Het blijft niet bij een slachtoffer en daarmee ontstaat er wel een link tussen hen, maar motief en dader blijven nog even een raadsel. Kort daarna raakt de zaak heel snel opgelost. In eerste instantie vond ik het allemaal net te snel gaan. Toen had de auteur nog een serieuze plottwist in petto waardoor ik mijn mening moest bijstellen.
Het verhaal las van begin tot einde erg vlot en door het hoge tempo heb je het boek zo uit. Zeker met het verrassende einde vond ik De graffitimoorden een meer dan geslaagde thriller. Verder kwamen de dialogen geloofwaardig over. De stad Brussel wordt hier niet van haar mooiste kant getoond, maar ook dat leek wel een realistisch beeld te zijn.
Keller Brik vond ik een bijzonder personage. Hij verbloemt niets, is rechttoe rechtaan, waardoor zijn omgeving weet wat ze kunnen verwachten. Al heb ik mijn mening over hem nog niet helemaal kunnen vormen. Hem hoop ik, net zoals zijn assistente Gwen, beter te leren kennen in de volgende delen. Er hing een leuke dynamiek tussen hen. Op naar Nachtstad dus!
‘De Graffitimoorden’ is het eerste deel van de misdaadserie rond privédetective Keller Brik en zijn assistente Gwen.
Kort nadat Brik is ingehuurd door de vrouw van een verdwenen topambtenaar om hem terug te vinden, wordt het lichaam van de man verminkt teruggevonden. Het lichaam is in een loods opgehangen vlak voor een graffititekening van datzelfde tafereel. Nadien verschijnen er op andere locaties gelijkaardige tekeningen en verminkte lichamen. Er start een race tegen de klok die Brik confronteert met de donkerste kanten van de stad Brussel, en dat terwijl zijn verleden hem nog steeds achtervolgt.
Wouter Dehairs neemt je in de Keller Brik-serie mee naar Brussel en laat daarmee een ander licht schijnen op de stad. In het openingshoofdstuk word je als lezer meteen meegetrokken in het verhaal. Beetje bij beetje kom je meer te weten over wat er zich nu eigenlijk in die openingsscène heeft afgespeeld. Vervolgens neemt de auteur je met zijn vlotte pen en aangename schrijfstijl mee door het onderzoek van de graffitimoorden. Je volgt daarbij het onderzoek uit het perspectief van privédetective Brik, en niet uit het perspectief van de politie. Dat vond ik erg fijn!
Naast het lopende onderzoek zijn er af en toe terugblikkende scènes. Die afwisseling zorgt voor spanning in het verhaal. Terwijl je over het moordonderzoek leest, ben je ook wel heel benieuwd naar wat er vroeger is gebeurd en waarom dat nog steeds door Briks hoofd speelt.
Het verhaalverloop is ook erg organisch. Nieuwe elementen vloeien mooi het verhaal binnen en komen dus niet gekunsteld over. De zaak en het onderzoek zijn daardoor heel realistisch. Bovendien zijn alle verbanden in het onderzoek ook duidelijk te begrijpen, waardoor je geboeid kan blijven verder lezen.
Kortom, 'De Graffitimoorden' is vlot geschreven, zit vol duister mysterie, heeft een boeiende verhaallijn... een aanrader voor wie van misdaadverhalen houdt!
Ik kijk er al naar uit om 'Nachtstad', het tweede boek in de serie, te lezen!
Na Lockdown het tweede boek van W.A. Dehairs en ook dit boek speelt zich af in Brussel. Was in het vorige boek een journalist de hoofdpersoon, neemt nu een privé-detective deze rol op zich. Keller Brik was bij de politie maar heeft door een bepaalde zaak zijn ontslag gegeven en is voor zichzelf begonnen als privé-detective. Wat er precies gebeurt is, kom je in dit boek beetje bij beetje te weten. Hij wordt door zijn ex gevraagd om haar man op te sporen, die man is kabinetschef bij de minister, een belangrijk persoon met andere woorden. Nog voordat hij goed en wel begonnen is, wordt de man vermoord aangetroffen, opgehangen en als het ware afgeslacht met op de achtergrond een joekel van een graffititekening die precies weergeeft hoe de man erbij hangt. Alhoewel zijn werk er dan al op zit, bijt hij zich toch vast in de zaak. Wanneer er twee nieuwe grote graffititekeningen opduiken in Brussel, is het voor de politie alle hens aan dek om nieuwe moorden te voorkomen. Het is een race tegen de klok om de dader te vinden.
Een spannend boek met een goed neergezette privé-detective, niet direct de aan lager wal geraakte ex politieman, maar iemand met een fatsoenlijk karakter. Ook zijn administratieve kracht Gwen mag er zijn. Die sleurt wel een serieus verleden met zich mee en ook dat krijg je stukje bij beetje mee. Ze ziet er bikkelhard uit, maar ze heeft een peperkoekenhart. Wanneer je denkt dat het boek gedaan is, volgt er toch nog een onverwachte wending. Wat mij betreft kunnen deze twee personages perfect een reeks dragen, er zit genoeg vlees op de botten om mee verder te werken en er is volgens mij ook nog genoeg uit hun verleden dat ik wil leren kennen. Op naar meer van dit duo.
Ik vind het jammer, maar ik ben niet overtuigd. Het concept om de verhaallijn te volgen vanuit het perspectief van een privé-detective leek me eens iets anders en trok me aan. Ook het hoofdpersonage zelf is goed bedacht én uitgewerkt.
...Maar in dit verhaal heb ik amper spanning ervaren en zijn er naar mijn gevoel weinig verdachten. Dit zorgde ervoor dat ikzelf minder betrokken was in het verhaal, doordat ik niet kon meedenken en raden wie het gedaan heeft. Ik heb ook niet elke dag gelezen, soms lag het boek enkele dagen onaangeroerd op tafel. Dat zegt veel voor mij.
Sommige inzichten leken me ook niet zo duidelijk. Ik moest soms gaan terugbladeren om proberen te begrijpen hoe iemand plots een link legde.
Ik wil de reeks nog niet volledig afschrijven. Er zit potentieel in. Dit verhaal lag me gewoon niet. Het volgende verhaal zal me beter liggen, hoop ik, want ik merk dat ik wel nieuwsgierig ben naar het vervolg i.v.m. de hoofdpersonages.
Het eerste boek in de reeks Keller Brik, kreeg deze maand een derde druk. Brik is een ex-politieagent die privédetective is geworden, heeft dus nog banden met de politie, er is een moord, en Brik moet die oplossen. De trope is gekend, het gaat om de invulling.
Ik heb het boek in een halve dag uitgelezen. De structuur zit goed in elkaar, het plot wordt goed afgewikkeld, al blijven de verrassingen zich op het einde wel opstapelen (niet echt een deus ex machina, maak u geen zorgen).
De taal en de stijl zijn typisch voor zo'n thrillers: het moet vooruitgaan. En vooruitgaan, deed het wel. Het boek was in geen tijd verslonden. Maar kijk, ik heb de andere twee ook liggen, en die gaan er binnenkort ook aan geloven.
Conclusie: in het genre zeker en vast een aanrader.
Heel erg leuk verhaal. Dit was niet echt een heel spannende thriller, maar het verhaal zat wel echt goed in elkaar en de plotwendingen waren niet extreem groot, maar wel verrassend en goed uitgedacht! Ik wil wel meer van deze auteur lezen
Een leuke kaft en een titel die bij het verhaal past. Veel beter dan : Brussel blues. Hier komt men te weten waarom Brik Keller privédetective is geworden en dit is de onderbouw voor dit verhaal. plot:5 leesplezier:4 originalitet:4 spanning:4
Mijn #recensie in de #blogtour rond De Graffitimoorden (W.A. Dehairs) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2020... Inclusief #leesfragment
Kort nadat privédetective Keller Brik aan zijn zoektocht naar een verdwenen topambtenaar begint, duikt het lichaam van de man op. Het verminkte lijk bevindt zich opgehangen in een loods, vlak voor een graffititekening van datzelfde tafereel.
Wanneer er daarna op verschillende locaties nieuwe tekeningen verschijnen, start een race tegen de klok die Brik confronteert met de donkerste kanten van de stad. En van zichzelf.
Het tweede boek, thriller van W.A. Dehairs en wat een goed boek. Hij had van mij gerust dubbel zo dik mogen zijn.
De cover is voor mij persoonlijk wat minder, ik vind hem wat druk en langs de andere kant ook niet echt duidelijk genoeg. Gelukkig is de titel dat wel. Kort, krachtig, duidelijk en hij trekt enorm aan.
‘Opeens hoorde hij een geluid dat door merg en been ging. Het was een hoog, luid gehuil, als van een roedel wolven. Ze wisten waar hij was. En ze waren vlakbij.’
De schrijfstijl is enorm vlot en toegankelijk. De auteur zorgt er zo voor dat je eigenlijk vrijwel meteen in het verhaal zit. Door deze schrijfstijl in combinatie met het verhaal is dit een boek dat je in een ruk wil uitlezen.
We volgens de moorden niet zozeer vanuit het oog van politie maar door de ogen van privédetective Keller Brik. Dat is verfrissend en iets anders waardoor het boek spannend is en je niet zo snel linken legt.
‘Sommigen konden niet snel genoeg zijn kantoor binnenstormen om daar opgelucht vast te stellen dat hij, in tegenstelling tot zij, een normale en aangename man was. Allemaal dankzij Gwen.’
Het verhaal zit ook gewoon erg goed in elkaar, je ziet alle puzzelstukjes stilaan op zijn plaats vallen zonder echt zeker te weten wie of wat. Heerlijk is dat.
Een vlotte thriller dus die van mij zeker dubbel zo lang mocht zijn. Ik zou mijn interesse absoluut niet verloren hebben, niet in het verhaal, dat erg goed is uitgewerkt, maar ook niet in het hoofdpersonages Keller Brik.
‘Haar blik gleed weg en richtte zich op een punt in de verte, alsof zich daar, net buiten bereik, het geluk bevond waar ze het net over had.’
Ook een kleine shout out voor zijn assistente Gwen. Heerlijke personage vond ik dat en de dynamiek tussen die twee, zalig. De graffitimoorden krijgt van mij een welverdiende 4/5.
Een echte mannenthriller van W.A. Dehairs in de trant van Cormoran Strike en Bill Hodges. Een verhaal van een prive detective die in een ingewikkelde zaak terecht komt. Dit boek mocht ik lezen met dank aan Uitgeverij Lannoo. Het boek begint al gelijk spannend met een hele bizare moord. Hoe verder je in het boek komt hoe meer je in het verhaal gezogen wordt. Keer op keer spannende plot twists, het leest heerlijk weg. De personages komen tot leven op de pagina. Als je van een goede thriller houd is dit boek zeker voor jou.
De graffitimoorden speelt zich af in de Belgische hoofdstad Brussel met Brik Keller als hoofdpersonage. Hij maakte de overstap van politie naar privédetective waarbij een welbepaalde gebeurtenis de aanleiding was. Wat er precies gebeurd is, kom je stukje voor stukje te weten met enkele flashbacks in het verhaal.
Lisa, de ex van Brik, roept zijn hulp in nadat haar man, de kabinetschef van de Minister van Binnenlandse Zaken, al enkele dagen vermist is. De man wordt echter al vlug daarna vermoord terug gevonden. Hij is op een bizarre manier vermoord en in de nabijheid van zijn lijk wordt een graffititekening gevonden.
Al snel verschijnen er in de stad nog meer graffititekeningen. Volgen er opnieuw moorden?
"Het licht was afkomstig van een grote vloerspot die een muurgrote tekening bescheen van een man? Die man was bijna volledig naakt, hing ondersteboven aan het einde van een touw en bloedde uit verschillende steekwonden".
We volgen het onderzoek door de ogen van Brik als privédetective en dus niet vanuit het politieonderzoek wat ik zeer aangenaam vond. Het hoofdpersonage is heel sterk neergezet. Ook zijn assistente Gwen is een speciale vrouw die ook de nodige bagage met zich meedraagt. Zij schrikt er niet voor terug om Brik op zijn plaats te zetten. Hele mooie dialogen tussen hen. Beetje bij beetje vallen de puzzelstukken samen, zowel naar de dader en motief als de aanleiding van het ontslag van Brik bij de politie. De twee verhaallijnen zijn heel goed uitgewerkt en ik heb het wel voor de schrijfstijl.
Mooi misdaadverhaal met niet zo'n typische personages dat heel vlot wegleest.
Graffitimoorden is het tweede boek (na Lockdown) van W.A. Dehairs. Ik kijk uit naar het volgende boek!
Ik schrijf deze review drie maanden na het lezen van het boek (de sterretjes had ik al gegeven) en ik moet eerlijk toegeven dat ik al vergeten was dat ik dit boek had gelezen. Dus voor mij zeker geen hoogvlieger, maar ook niet slecht. (Slechte boeken blijven mij meestal heel goed bij, zeker door de frustratie die ik meestal voel over de tijd die ik aan het boek besteed heb)
Conclusie: gemakkelijk leesbare thriller, de plot breekt geen potten en is duidelijk net echt memorabel.