Een ontwapenend relaas van 500 dagen zonder alcohol
Vanuit een verlangen naar controle, soberheid en een gezonder leven besliste Evi Hanssen geen druppel alcohol meer te drinken. Gedurende 500 dagen hield ze een dagboek bij waarin ze openhartig en honderduit vertelt over de vele beproevingen die ze op haar pad tegenkomt. Haar keuze om geestrijke dranken af te zweren heeft niet alleen fysieke gevolgen, het heeft ook een effect op haar vriendschappen, haar relatie, haar werk en haar zelfbeeld. Met de nodige dosis humor zoekt Evi uit wie ze nu precies is zonder dat gezellige glas in de hand.
Tot op 80% van dit boek had de titel moeten zijn Sinds ik helaas niet meer drink en een jaar lang ga afwachten tot ik dat eindelijk wel weer kan want het is zo moeilijk allemaal. Evi Hanssen begint met dit project maar brengt weinig respect op voor het acoholloze leven. Iedereen die meer dronk dan zij was duidelijk een alcoholist, een "moeder die de flessen verstopt achter de droogkast", en daarvoor heeft ze weinig begrip. Iedereen die minder dronk is een saaie doos, iemand die niet snapt dat genieten van drank overduidelijk bij het leven hoort. Op feestjes moet ze zich altijd verontschuldigen, en ze doet dat niet verongelijkt maar vindt ook nog dat iedereen om haar heen volmondig gelijk heeft, en dat vind ik schrijnend en tekenend voor de manier waarop men in Vlaanderen en Nederland (en natuurlijk op nog veel meer plekken ter wereld) naar alcoholgebruik kijkt.
Pas richting de 300 dagen begint het eindelijk te dagen (no pun intended) dat haar instelling in dit project misschien deel van het probleem was. Haar weerstand valt weg en ze schrijft zelfs op dat ze beseft dat ze irritant en recalcitrant is geweest en dat dat helaas ook zo in het boek naar voren zal komen. Vanaf dat moment gaat het makkelijker, ze leert meer te genieten van het dagelijks leven en niet meer uit te kijken naar het moment dat ze weer kan beginnen met drinken. Sterker nog, na de 365 dagen gaat ze door tot 500 dagen, en na die 500 dagen start ze alsnog niet met drank. Ik hoop dat ze ondertussen nog steeds niet drinkt want dat zou het boek voor mij sterker maken, maar ik weet het niet zeker.
Als je dit boek begint te lezen rond pagina 300 heb je er misschien iets aan, daarvoor voelde het vooral als een Bekende Vlaming die wat extra aandacht behoefde puur als 'leuk experiment' zonder daarbij echt goed stil te staan over de betekenis daarvan.
UPDATE januari 2024: Bijna vier jaar nadat ze begon met dit 'project', en Evi drinkt nog steeds niet. Ze heeft zelfs een theatershow over alcohol en stoppen met drinken gemaakt vorig jaar. Daarvoor veel lof!
Drie vierde van het boek wordt er gefocust op hoe moeilijk het experiment wel niet is en hoe hard ze de alcohol mist in haar leven. Bijna dagelijks schrijft ze (korte) dagboekfragmenten. Ze vindt van zichzelf dat ze geen drankprobleem heeft (ik denk daar persoonlijk anders over...). Haar omgeving moedigt haar zelfs aan om af en toe vals te spelen en toch mee te drinken, want 'zonder is het zo saai'. En dat bevestigt Evi ook: dat het leven zonder alcohol bijzonder saai is. Het stoort me regelmatig hoe haar omgeving (en zijzelf) naar alcohol kijkt. En hoe rijkelijk aanwezig deze 'legale drug' is, zo goed als dagelijks.
Als je hoopt moed te vinden dankzij dit boek om zelf te stoppen met alcohol, dan ben je eraan voor de moeite. Het deprimeert eerder. Pas tegen dag 350(!) begint Evi positiever tegenover haar experiment te staan. En da's logisch ook. Een verslaving aanpakken vraagt veel energie en inzet, maar desondanks stoort het me hoe negatief ingesteld ze is. Wil ze dit wel echt of is dit puur commercieel? Wanneer ze dan eindelijk begint te keren, begint ze vanaf dan heel wat dagen over te slaan, soms zelfs enkele weken. En dat net op een cruciaal moment: ze begint haar leven zonder alcohol te aanvaarden. Het geeft me de indruk dat ze meer aandacht wil schenken aan het drama dan aan het succes. Zonde.
Er zijn ook bitter weinig handvaten te vinden in het boek. Het is een simpel dagboek dat even goed van een onbekende kan zijn. Hoe komt ze de moeilijke dagen door? Wat helpt haar om toch niet naar de fles te grijpen? Hoe heeft ze de klik kunnen maken naar acceptatie? Geen enkel idee. De dagboekfragmenten zijn op dat vlak veel te oppervlakkig, te weinig diepgaand.
Een makkelijke manier om een boek te schrijven, maar voor mij weinig meerwaarde. Mooi voorbeeld van 'tegenwoordig kan iedereen een boek schrijven, maar daarom is 't nog geen zinvol boek'. Op het einde geeft ze kort de gevaren van alcohol, eindelijk. En tips naar websites en boeken als je hulp zoekt. Wat zij niet kan bieden, daarom wel een ander. Vandaar toch nog 2 sterren i.p.v. 1.
Ik heb zelf (nog) geen plannen om te stoppen met drinken. Ik hou vooral van wijn en hier geniet ik dan ook regelmatig van, maar alles in balans! Ik was vooral benieuwd naar het verhaal van Evi. Ze is open en kwetsbaar en haar schrijfstijl is zeer prettig.
Naar aanleiding van het boek toch een paar mooie gesprekken kunnen voeren met partner, collega’s en zelf bekenden op deze app. Mooi, nieuwe inzichten zijn altijd fijn.
Zelfs nu ik ruim twee jaar gestopt ben met drinken zijn er dagen dat ik mezelf eraan moet herinneren waarom ik dit doe en wat de voordelen zijn van een sober leven. Het was dus goed om ‘Sinds ik niet meer drink’ van Evi Hanssen te lezen, juist nu de twijfel weer toeslaat.
Ik ben (of was) exact als Evi Hanssen, als het om mijn drankgebruik gaat. Toen ze te gast was bij de podcast ‘Eerlijk over alcohol’ van Koos van Plateringen, leek het alsof ik een uur lang mezelf hoorde praten. En nu ook weer, met dit boek. De achtbaan die hoort bij het ‘afkicken’, de boosheid, frustratie, euforie, de verveling, de achtbaan, op en neer, heen en weer: ik herken het allemaal. De afgelopen twee jaar heb ik vrijwel dezelfde tijdlijn bewandeld als Evi, met alle bijbehorende inzichten en emoties.
Waarom dan toch weer twijfel of een sober leven bij me past? Simpel: niet-drinken voelt op sommige dagen als een kwelling. Waarom ik mezelf het plezier en de losbandigheid ontneem, terwijl ik ernaar hunker, is dan moeilijk weg te redeneren. Een goed glas wijn is op zulke dagen als dat foute ex-vriendje die ik dolgraag mijn slaapkamer binnentrek, maar die me gegarandeerd in tranen en met een gebroken hart achterlaat. Dus negeer ik de lokroep, met mijn handen strak tegen mijn oren gedrukt. Want ik heb geen keus.
Zo’n drie maanden nadat ik gestopt was, realiseerde ik me dat ik hoogstwaarschijnlijk aan alcohol verslaafd ben. En dat ik na één drankje in no time weer in de lampen wil hangen, om vervolgens een slecht zelfbeeld, katers, een ongezond lichaam, slapeloze nachten, depressies, hartkloppingen en constante onrust op een presenteerblaadje te krijgen.
Alcohol is een bananenschil waar ik bewust overheen moet blijven stappen. Voor mij bestaat er nog steeds niet iets als ‘één drankje’. Het is alles of niets. En voor een gelukkig, rustig, gebalanceerd en vol leven kies ik, net als Evi, dan toch liever voor niets.
Het boek geeft een goed beeld van hoe het is om te leven zonder alcohol. Want stoppen met drinken - in een wereld waar we vrijwel allemaal gevangen zitten in een wijnvat - is niet gemakkelijk en zeker niet leuk. Maar aan het einde van de tunnel is er licht. Eenmaal aan de andere kant wil je nooit meer terug.
Ik moet toegeven dat ik dit boek gelezen heb met af en toe een glas rosé erbij...da's wellicht niet de bedoeling van Evi maar het boek heeft me toch aan het denken gezet. Ze schrijft heel eerlijk (het is verdorie blijkbaar heel erg lastig om te stoppen met drinken) en gebruikt daarbij een taal die niet alleen vlot leest (gelukkig niet hoogdravend) maar ook herkenbaar is. Doordat het zo eerlijk is, vond ik het inspirerend om na te denken over hoe ik drink en waarom. En na afloop heb ik toch twee flessen alcoholvrije wijn gekocht (bij de webwinkel call_me_bob) (ze zijn wel nog niet geleverd).
Tja, wat moet ik hiervan zeggen… Het boek leest vlot, maar tegelijkertijd heb ik me er enorm aan zitten ergeren.
Als niet-drinker (of volgens Evi als ‘saaie oude tante die een beetje buiten de boot valt’), was ik benieuwd naar Evi’s motivatie om te stoppen met drinken, wat haar gedachten hierbij waren en hoe ze uiteindelijk een alcoholvrij leven heeft geaccepteerd.
Het grootste deel van dit boek gaat echter over hoe saai het leven zonder alcohol is en dat ze blij zal zijn als deze challenge - ja, challenge - voorbij zal zijn. Het komt over als ‘bekend persoon doet een experimentje en schrijft hier een boek over’. De intrinsieke motivatie ontbreekt en van zelfreflectie lijkt ook weinig sprake. Verder valt ze continu in de herhaling en gaat ze helaas nooit echt de diepgang in. Wat weerhoudt haar er bijvoorbeeld van om toch weer naar de fles te grijpen op moeilijke dagen? Waarom ziet men alcoholisten als mislukkelingen die hun flessen achter de koelkast verstoppen in plaats van mensen die ziek zijn en hulp nodig hebben? En wat schuilt er eigenlijk nou écht achter haar soberschaamte?
Tegen het eind van het boek slaat Evi ineens om. Het is logisch dat ze hier tijd voor nodig had, maar ik vind het jammer dat ze op dit belangrijke punt van haar project steeds zoveel dagen overslaat in haar dagboek. Haar aanvaarding lijkt voor mijn gevoel hierdoor heel abrupt te verlopen. Ik zou het juist boeiend hebben gevonden als ze dieper was ingegaan op deze fase van haar gedragsverandering in plaats van het ellenlange relaas over hoe saai het nuchtere leven is.
Uiteindelijk focust dit boek zich dus voornamelijk op negativiteit en heel weinig op succes, terwijl Evi nu nog steeds ‘blij alcoholvrij’ is. En dat is heel knap. Desondanks vind ik dat ze een eerlijke inkijk geeft in haar beleving en denk ik dat dit boek voldoende stof tot nadenken geeft over de rol van alcohol in onze maatschappij.
Onwijs van genoten! Heel erg interessant om mee te gaan in de gedachtes van iemand die 500 dagen stopt met drinken (en dat initieel eigenlijk niet wilt, en continu herinnert wordt aan het feit hoe leuk het leven mét drank is). Ik heb dit boek geluisterd als audioboek, ingesproken door de heerlijke stem met zacht Belgisch accent van Evi zelf, en dat was erg fijn ;)
Als je motivatie zoekt om te stoppen met drinken zou ik voor een ander boek gaan. Evi schrijft het boek puur vanuit haar eigen ervaring en dit was grotendeels negatief. Na de eerste helft van het boek wordt het langzaam wat positiever.
Heel fijn boek om te lezen of in mijn geval luisteren. Ik heb lang nagedacht of ik het boek zou kopen, aangezien ik zelf niet vaak alcohol drink en ik ook wel vaak voor de alcoholvrije optie ga, maar toen ik het op spotify als gratis luisterboek zal staan zag ik het als een teken om toch eens te luisteren.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik al een beetje biased begon aan dit boek, want ik ben sinds kort grote fan van Evi Hanssen en ik vind haar enorm welbespraakt en intelligent, maar dat terzijde ga ik toch mijn eerlijke mening schetsen.
Het boek is geschreven in de vorm van een dagboek. Je volgt Evi helemaal mee in haar alcoholvrije journey en voelt als het ware alle emoties uit eerste hand mee. Net dat vond ik zo fijn aan het boek. Het is eerlijk, geen mooi plaatje, maar echt puur en eerlijk. The good, maar vooral ook the bad wordt aan bod gebracht.
Voor mij als lezer was het zeker een inspirerend en interessant boek. Het is fijn om Evi te volgen in haar journey en je dan stiekem af te vragen of het allemaal wel goed komt met haar (en of ik ook zwaar uit mijn bek stink als ik gedronken heb), maar ik denk wel dat als je echt met zware middelen verslaving struggeld dat dit boek eerder inspirerend is, dan een gids. Er wordt natuurlijk ook nergens beloofd dat het een gids is, maar ergens dacht ik dat op voorhand ook wel.
Het is verfrissend om te zien hoe iemand, in deze wereld van experten, gewoon haar eigen ervaring deelt, zonder belerend te zijn naar anderen toe.
Een zeer fijn en leuk boek, ik kijk uit naar de andere boeken van Evi!
Eerste deel stak me tegen: Hanssen bleef hameren op hoe saai het leven was zonder alcohol - achteraf blijkbaar een normale fase wanneer je stopt met drinken, maar niet minder irritant om te lezen -. Ik denk dat het ook kwam omdat ze bleef ontkennen dat ze een probleem had terwijl zij EN HAAR OMGEVING (die onbegripvolle vrienden choqueerden me) écht verwikkeld waren/zijn met drank. Al haar sociale contacten en haar liefdesleven leken wel gebaseerd op dronken zijn, bij sommige uitspraken daarover had ik medelijden met haar. Het werd steeds meer pijnlijk duidelijk wat een enorme omslag dit voor haar was en dat ze zichzelf moest heruitvinden. Ook vervelend: bepaalde uitdrukkingen en zelfs zinnen werden herhaald (ik zag dit ook in reviews van haar andere boeken): kon dus wel wat redactie gebruiken. Ik dacht soms dat mijn audioboek haperde of dat ik een déjà vu had. Naarmate het einde van haar jaar zonder alcohol maakte ze wel een shift mee (spoiler oeps), en vond ze zichzelf dus echt opnieuw. Toen was het aangenaam lezen en toch wel een eerlijk en inzichtelijk boek. Ik apprecieerde ook de manier waarop ze theoretische inzichten, wanneer ze ze zelf te weten kwam, deelde met de lezer. Ik denk dat als ze eerder professionele hulp had gezocht, dit haarzelf en het boek wel enorm had kunnen helpen. Maar chapeau dat ze dit heeft gedaan in haar sociale context en temidden van de pandemie.
Dit boek was naar mijn mening vooral gevuld met negativiteit. Tot op dag 300 ongeveer, heeft de auteur vooral de nadelen benoemd van stoppen met alcohol. Een eerlijk verhaal, maar niet echt motiverend. Zodra het einde naderde zag ze toch de voordelen wel in, maar over het algemeen heeft dit boek een negatieve draai gegeven aan het leven zonder alcohol. En dat terwijl er juist zo veel voordelen aan zitten!
Onlangs heb ik een maar een maand niet gedronken wegens dryjanuari, dus dan komt een boek over 500 dagen drinken ineens heel dichtbij. Vlot geschreven, met een lach en een traan. Herkenbaar voor iedereen die wel óf niet drinkt. En eindelijk weer eens echte doorlezen te pakken, precies wat ik nodig had.
Een van de eerste boeken die ik lees over niet meer drinken, dus ik vind het proces waar mensen doorheen gaan wel heel interessant. Ze beschrijft in een dagboek vorm op een leuke, vaak grappige zelf-spot manier de hobbels die ze tegenkomt, zoals stigma en “wat zeg je tegen anderen” als je niet meer drinkt. Ik vond het een beetje negatief beschreven vaak, alsof ze het wel heeuuuul stom en zwaar vond (daar kan ik me zelf niet zo in vinden) maar uiteindelijk kwamen ook alle positieve dingen aan minder drinken naar voren :) Dus aanrader
Ik heb telkens een stukje voor het slapen gaan gelezen. Er gebeurt weinig. Evi stopt met drinken. Vindt het leven eigenlijk saai zonder alcohol overgoten feestjes. Komt erachter dat een nuchter leven soms ook best leuk is en zijn voordelen heeft. Een middenweg is er niet want Erik Scherder heeft Evi uitgelegd dat je hersenen na twee glaasjes het goede voornemen om die derde te laten staan in de wind slaan. Dan houd je het bij één Evi zou ik denken. Maar goed ze stopt en dat is knap. Ik kreeg alleen niet het gevoel dat het zo lang zal blijven. Ik neem er nog eentje op😉.
Hoewel het eind van het boek het deels weer goed maakt, vond ik het merendeel van het boek vooral een klaagzang over het alcoholloze en saaie leven.
Ik was nieuwsgierig wat haar tot dit experiment had gebracht en aanvankelijk pakte het boek me wel, maar gaandeweg vond ik het meer een verhaal over een opgelegde 'challenge' waarin ze iets moest zien vol te houden waar ze niet meer achter leek te staan, dan een boek over een open experiment. Met veel herhaling werd er gesproken over de saaiheid van het leven zonder alcohol en hoewel dit wel een eerlijke inkijk bood in haar beleving, miste ik een open blik ten aanzien van haar ervaringen. Pas tegen het einde van het boek kan ze hier op terugblikken en het beschouwen als een rouwproces en was er aandacht voor de ambivalente gevoelens. Dat maakt het toch de moeite van het lezen waard, maar ik had meer willen lezen over deze fase.
Geluisterd op een moment dat ik erg sterk overweeg helemaal te stoppen met alcohol. Ik vond het een fijn boek om te luisteren, ingesproken door Evi zelf. Maar de toon waarop het 3/4e van het boek gaat over hoe vreselijk het is om te stoppen is heel vermoeiend.
Dit is boek drinkt weg als een niet al te complexe rosé. *badum tss*
Authentiek, simpel, toegankelijk. Toch vind ik het boek, in dagboek-format geschreven, net te lang. Evi valt af en toe in herhaling, mede omdat haar struggles de eerste maanden dezelfde blijven. Desondanks was ik benieuwd naar Hanssens’ eindrelaas waardoor ik, net als de schrijfster, volhardde. (Al is het lezen van dit fijne boek absoluut niet even bewonderenswaardig als stoppen met drinken.)
Inspirerend, zo aan de vooravond van een nieuw jaar. Wie weet begin ik over 4 dagen aan m’n eigen “experiment”.
Ik kan alleszins geen glas meer drinken zonder mezelf de vraag te stellen “Waarom drink ik?”. En dat is in mijn ogen alleen maar positief.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Intressant als je denk over stoppen met alcohol. Het eerste deel voelt een beetje onoprecht omdat Evi spreekt over haar leven zonder alcohol maar bij haar is het een kortdurige challenge. Het is dus makkelijker om vol te houden omdat ze weet dat het maar tijdelijk is. Hierdoor voelt het nogal oneerlijk tegenover de mensen die voor altijd stoppen en voor wie dit een dagelijkse strijd is. Ondanks dit zit Evi toch te hunkeren naar dat eerste glas alcohol.
Na 300 dagen verandert het boek en wordt het veel aangenamer. Een leuke read als het toppic je aangaat maar geen must read.
Ook voor wie niet overweegt te stoppen met alchohol is dit een aanrader. Als vaak vrijwillige BOB, herken ik juist de andere kant waar ook Evi door te stoppen mee te maken krijgt. De nuchtere, en daardoor blijkbaar saai of burgerlijk? Bijzonder om te lezen hoe een mens kan veranderen, door te stoppen met drinken.
Het boek is in dagboekvorm geschreven en geeft goed weer waar je doorheen gaat als je stopt met alcohol drinken. Waar je tegenaan loopt en ook, wat de negatievere kanten zijn van alcohol. Terwijl er in de maatschappij juist altijd zo positief tegenaan wordt gekeken. Het boek geeft geen antwoord op de vraag waarom je drinkt, maar geeft een mooi inkijkje in hoe het is om te stoppen met alcohol.
This entire review has been hidden because of spoilers.
In het begin enorm sensationeel met bijna het gevoel van een constant overdrijven, maar op zo'n vlotte manier geschreven dat ik toch benieuwd bleef naar het einde. Blij met de eerlijkheid en het onverwachte einde, op een goede manier ;).
Interessante materie, op een luchtige en weinig wetenschappelijke manier gebracht!
Evi leest het boek zelf voor en dat maakt het helemaal geloofwaardig. De stijl heeft wat weg van Griet Op De Beek. Een boek dat zeker mensen kan inspireren om minder of niet meer te drinken.