Στις σελίδες του τρίτου τόμου Marvel comics από τη Hachette, ακολουθούμε αρχικά τον Electro ο οποίος αναλαμβάνει να οργανώσει μια απόδραση από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας μέσα στις οποίες κρατούνται φυλακισμένοι πολλοί σούπερ κακοί, βρίσκεται όμως κι ένας από τους πιο δυνατούς μεταλλαγμένους, ο οποίος έχει μπει οικειοθελώς διότι σκότωσε κατά λάθος τη γυναίκα του. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτή η σοβαρή κατάσταση, οι εναπομείναντες Avengers βασικά μόνο ο Τόνυ και ο Στηβ αποφασίζουν με τη βοήθεια άλλων super ηρώων (όπως ο Luke Cage, η Spiderwoman και ο Daredevil) να σχηματίσουν τους Νέους Εκδικητές και να κυνηγήσουν τον εγκέφαλο πίσω από όλο αυτό. Ανακαλύπτουν όμως ότι ο υπεύθυνος πίσω από όλο αυτό, είναι άλλος από αυτόν που αρχικά νόμιζαν.
Αρχικά να πω ότι μου άρεσε που είδα πολλούς αγαπημένους χαρακτήρες μαζί, ακόμα κι αν μερικούς από αυτούς τούς είδαμε πολύ λίγο, ή δεν είχαν καμία φοβερή εξέλιξη (more on that later.)
Ο Spiderman, ο αγαπημένος Peter Parker, ήταν και σε αυτόν τον τόμο γλυκύτατος, αστείος και γενικά μια πάρα πολύ ευχάριστη παρουσία. Μου άρεσε επίσης που είδα τον Τόνυ και τον Στηβ να προσπαθούν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους, για να να οργανώσουν ξανά τους Εκδικητές. Μου άρεσε ακόμα το ότι είδα και τον Λόγκαν (Wolverine) να είναι παρών επιτέλους σε μια ιστορία, όπως επίσης χάρηκα που "γνώρισα" κι άλλους ήρωες τους οποίους μέχρι τώρα, τους είχα μόνο ακουστά.
Επίσης, θέλω να κάνω μια ειδική αναφορά σε κάποια reviews που είδα, όπου πολλοί είναι δυσαρεστημένοι επειδή παρουσιάζεται και καλά ο Τόνυ να σώζει συνέχεια τους υπόλοιπους και θεωρούν πώς κλέβει το spotlight του Στηβ: Προφανώς κι έχετε βρε παιδί μου το δικαίωμα να πιστεύετε ό,τι θέλετε, αλλά κατά τη δική μου ταπεινή άποψη, δεν είδαμε κάτι που δεν ξέραμε ήδη πως ισχύει. Ο Captain είναι πάλι το καλό παιδί, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν είναι badass, και ο Iron Man είναι όπως πάντα ο έξυπνος με το τεχνολογικό προβάδισμα. Θεωρώ πως και οι δύο παίζουν κεντρικό ρόλο στην ιστορία και να φάτε σκατά, σκατά, σκατά, δεν μπορώ να βλέπω τόσο θάψιμο στον Τόνυ...
Σιγά σιγά όμως, ας προσπαθήσω να περάσω στα αρνητικά ή στα... λιγότερο θετικά...
Πρώτα απ'όλα, ενώ μου άρεσε που είδαμε αρκετούς νέους χαρακτήρες (που δεν είχαμε δει στα τεύχη που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα εννοώ) θεωρώ πως κάποιους τους είδαμε πολύ λίγο ή/και δεν έκαναν κάτι άλλο πέρα από το να υπάρχουν εντάξει, ας μην είμαι άδικη και να πολεμούν στις μεγάλες μάχες.
Για παράδειγμα, ο Wolverine που εμφανίζεται στο δεύτερο μισό της ιστορίας, ούτε ιδιαίτερο διάλογο έχει, ούτε και στη δράση συμμετέχει πολύ (φτάνει σε κάποια στιγμή μάλιστα να τις "μαζεύει" και από τους "δικούς" του.)
Ο Λουκ Κέιτζ, αν κι έχει μια ωραία σκηνή με τον Killgrave και μου άρεσε αρκετά το "I'm not taking anyone's shit" attitude του, πέρα από αυτό δεν είχε κάποιο χαρακτηριστικό που να με κάνει να ενδιαφερθώ παραπάνω για αυτόν. Αν και παραδέχομαι πως είναι από τους χαρακτήρες με τους οποίους δεν είμαι ήδη εξοικειωμένη και αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή, οπότε ίσως αυτό παίζει ρόλο.
Ο Daredevil είναι επίσης παρών και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις που είχε η αποκάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας από τα media. Ρίχνει και ξύλο όταν γίνεται η απόδραση, αλλά μετά; Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ αν φεύγει ή αν απλά αράζει στο background.
Γνωρίζουμε επίσης και την Spiderwoman, η οποία αρχικά είχε κάποιο ενδιαφέρον αλλά δεν αναπτύσσεται μετέπειτα σε κάτι παραπάνω από οφθαλμόλουτρο το οποίο και στηρίζουμε και χαρακτήρας που σε κάνει να πιστεύεις πως δεν είναι 100% ειλικρινής.
Ακόμα, το timeline δεν είναι 100% ξεκάθαρο, οι κακοί που δραπετεύουν θα ήθελα να παίζουν λίγο μεγαλύτερο ρόλο στην ιστορία, ο ισχυρός μεταλλαγμένος που ανέφερα και πιο πάνω, σαν να πέρασε και να μην ακούμπησε -εκτός κι αν μας τον φυλάνε για αργότερα-, τα γεγονότα και οι προθέσεις της Shield θα ήθελα να γίνουν λίγο πιο ξεκάθαρα (αν και υποπτεύομαι πως αυτός ο τόμος λειτουργεί και λίγο σαν εισαγωγή σε επόμενα τεύχη, οπότε ίσως κάποια στιγμή μού λυθούν οι απορίες που έχω πάνω σε αυτό) και θα ήθελα επίσης κι έναν παραπάνω λόγο για τους οποίους επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα άτομα για να σχηματίσουν τους Νέους Εκδικητές, κάτι παραπάνω από το "Ήμουν κι εγώ εκεί." (Αν και αφήνεται λίγο να εννοηθεί πώς αρκετοί ήρωες δεν ζουν πια, οπότε στην ομάδα μπήκε όποιος ήταν, πέρα από πρόθυμος, και ζωντανός. Σε περίπτωση που αυτό ισχύει, μπορώ να το δικαιολογήσω.)
Όμως στην τελική, τα θετικά κατά τη γνώμη μου υπερισχύουν έναντι των αρνητικών.
Η δράση είναι έντονη και γρήγορη, κάτι που καθιστά τον τόμο ευκολοδιάβαστο, το σχέδιο είναι πάρα πολύ καλό και τέλος, οι χαρακτήρες (ναι, ακόμα κι αυτοί που είδαμε πολύ λίγο) σίγουρα δεν σε αφήνουν να βαρεθείς.
If you made it this far, congratulations!
'Til next time, take care :) :) :)