The Eighteenth Parallel

by Ashokamitthiran, Gomathi Narayanan (Translator)

‘18வது அட்சக்கோடு’ வரலாற்று நாவல் - சுதந்திரத்துக்குப் பிறகான நிஜாம் அரசாங்கத்தில் நிகழ்ந்த வரலாற்றுப் பதிவுகளை எளிய இளைஞனைச் சுற்றியதான நிகழ்வுகளின் கோர்வைகளாகப் பதிவு செய்கிறது.
தனிமனிதனில் இருந்து தேசம் நோக்கிப் பார்க்கும் ஒரு படைப்பாளியின் பார்வையில் பதிவு செய்யப்பட்ட ‘மைக்ரோ’ வரலாறு. இதில் தனி மனிதர்களின் அரசியல் கோட்பாடுகள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. அவர்களின் பொருளாதார நிலை பேசப்படுகிறது. தனிமனிதப் பார்வையில் நிஜாமினுடைய காரியதரிசிகளின் செயல்பாடுகள் அலசப்படுகின்றன. ‘மைக்ரோ’ வரலாறுகள் காலத்தின் ஓட்டத்தில் மறுவாசிப்புகளிலும் மறுஆய்வுகளிலும் மாற்றம்பெறுவதில்லை. அவை தனிமனிதனின் பார்வையில் இருந்து எழுதப்படும் எளிய சாட்சிகளாக படிமங்களாகின்றன.

1940களின் நிகழ்வுகள் 1970களில் நாவலாகப் பதிவு செய்யப்பட்டு 2010களில் வாசிக்கும் இன்றைய தலைமுறை வாசகனையும் தன்னோடு சேர்த்துக்கொண்டு இந்நாவல் பயணப்படுகிறது.

Genres: Fiction, Novels, India, Historical Fiction, Humor

136 pages, Paperback

First published April 1, 1977

About the author

1931ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 22ந் தேதி, ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள சிகந்தராபாத்தில் பிறந்தவர். இயற்பெயர் ஜ. தியாகராஜன். தமது இருபத்தொன்றாவது வயதில் (தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்) குடும்பத்தினருடன் சென்னைக்குக் குடியேறி, ஜெமினி ஸ்டுடியோவில் மக்கள் தொடர்புத் துறையில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். அப்போது அகில இந்திய வானொலி நடத்திய ஒரு நாடகப் போட்டிக்காக "அன்பின் பரிசு" என்னும் நாடகத்தை எழுதினார். அதுவே அசோகமித்திரனின் முதல் படைப்பு. 1954ம் ஆண்டு வானொலியில் அந்நாடகம் ஒலிபரப்பானது.

அசோகமித்திரனின் முதல் சிறுகதை "நாடகத்தின் முடிவு". 1957ம் ஆண்டு கலைமகளில் இது பிரசுரமானது. கலைமகளில் அவரது இரண்டாவது சிறுகதை "விபத்து" பிரசுரமானதையடுத்து, மணிக்கொடி கி.ரா. மூலம் ந. பிச்சமூர்த்தியின் அறிமுகமும், அவர் மூலம் "எழுத்து" பத்திரிகைத் தொடர்பும் கிடைத்தது.

சுமார் நாற்பதாண்டு காலத்துக்கும் மேலாகத் தமிழின் மிக முக்கியமான புனைகதை எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராக அறியப்படும் அசோகமித்திரன், அமெரிக்கா, சிங்கப்பூர், ஜெர்மனி, இலங்கை ஆகிய நாடுகளுக்கு அழைப்புகளின் பேரில் இலக்கியச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறார். அவரது பல படைப்புகள், பல இந்திய அயல் மொழிகளில் மொழியாக்கம் பெற்றிருக்கின்றன. அப்பாவின் சிநேகிதர்' என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்புக்காக, அசோகமித்திரனுக்கு 1996ம் ஆண்டு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது.

Reviews

[Satheeshwaran · Rating 4 out of 5]

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து கிட்டத்தட்ட பதிமூன்று மாதங்கள், நீண்ட இழுபறிக்குப் பின், ஹைதரபாத் சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. இடைப்பட்ட அந்தக் காலத்தில், இந்திய ராணுவம் நிஸாம் மீது எந்நேரமும் தாக்குதல் நடத்தலாம், எந்நேரமும் உள்நாட்டுப் போர் மூளலாம் என்ற பதட்டமான சூழல். இந்திய அரசு, நிஸாமைப் பணியவைக்க, அத்யாவசியப் பொருட்கள் ஹைதராபாத்துக்குள் செல்வதை நிறுத்தியதால், சமஸ்தானத்தில் கடுமையான உணவுத் தட்டுப்பாடு.

இப்படியான அமைதியற்ற, நிலையற்ற சூழலில், அங்கு வசிக்கும் சந்திரசேகரனின் வாழ்வனுபவங்களைப் பதிவு செய்திருக்கும் வரலாற்று நாவலே 18வது அட்சக்கோடு. பல ஸ்வாரஸ்யமான சம்பவங்களுடன், அசோகமித்திரனின் வழக்கமான நகைச்சுவை நடையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் நாவல்.

மேலும் நாவல் பற்றி காணொளியில். இணைப்பு: https://youtu.be/qk1gKJlCq8o

[Girish · Rating 4 out of 5]

Historical fact: The princely state of Hyderabad under the Nizam refused to join the Indian Union after independence upto Sep 1948. When in talks with it joining Pakistan, the Indian Congress pressurised the Nizam to become part of the Indian Union. The transition was, like most historical events, far from peaceful mostly due to the Razzakars who were the army men of Nizam.
Related fact : I did not know the above when I picked up this book.

Ashokamitran's 18vathu Atchakode (18* Latitude) is a historical fiction and a coming of age book at once set in the city of Hyderabad under the Nizam's rule. The book starts off in the teenager's POV - Chandrasekhar who is a tamil settled in the railway housing complex of Lancer Barracks. The boy is talking of his love for cricket, his petty fights with his friends who cheat and the pride of being recongised by the elder Razaki cricket player who appreciates him and makes him a captain. He talks of the buffalo which roams into the church and his friend's sisters and the Hyderabad-Secundrabad bus ride and the narrow roads. What is conveyed through the humorous accounts is a peaceful settlement of a minority life.

As the boy is growing up, things around him are changing. Suddenly there are refugees from India who are moving into the Nizam country. They have a different currency, they have a different prime minister and suddenly there is talks of Congress, songs in tamil sung in college and demonstrations around joining the Indian union. These slowly start affecting the peaceful existence and there creeps in a sense of distancing from friends - the beginning of dissonance. Neatly enough the book switches the narrative POV.

When the Indian Union starts pressuring the Nizam by cutting out essential supplies and food when the Nizam is invited by Pakistan we find the suffocation real. There is passing reference to many instances of violence on Lambadis, of Razaaks on the refugees, but the more violent are the change in the mindset of the people. A chilling narrative when Gandhiji is assassinated and the news is not fully clear this teenage boy says "If it turns out tht a muslim has killed him, he would kill 100s of muslims in the Nizam's place".

The transition is gradual and we have the author's complete control of the pace of the book to thank. It is the best form of subtlety when you project the happenings outside on a normal person.

A brilliant read.

[Sudharsan Haribaskar · Rating 3 out of 5]

வெகு நாட்களுக்கு முன்பே தொடங்கிவிட்ட ஒரு தொலைக்காட்சித் தொடரை நீங்கள் இடையில் திடீரென பார்க்கத் தொடங்குகிறீர்கள். கதை புரிய கொஞ்சம் நாளானாலும் ஓரளவு புரிந்தபின் கதையோடும் கதைமாந்தரோடும் ஒன்றிவிடுகின்றீர்கள். பின் அந்தத் தொடர் முடிவை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற தருணத்தில் அதனைப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிடுகின்றீர்கள். கிட்டத்தட்ட இந்த மாதிரியான ஒரு உணர்வையே எனக்குத் தந்தது அசோகமித்திரன் அவர்களின் ‘பதினெட்டாவது அட்சக்கோடு’ நாவல்.

சுதந்திரத்திற்குப் பின்னான ஆனால் இந்திய நாட்டுடன் இணையாத - நிஜாம்களால் ஆளப்பட்ட - ஹைதராபாத் – செகந்திராபாத் இரட்டை நகரங்கள் தாம் கதைக்களம். கிரிக்கெட் விளையாட்டில் பேரார்வம் உடைய வெறெதற்கும் துணிய தைரியமில்லாத… குடும்பத்தாரின் பேச்சைக் கேட்டு நடக்கிற எளிதில் உணர்ச்சிவயப்படுகிற ஒரு சராசரியான பதின்பருவப் பையன் சந்திரசேகரின் பார்வையில் தான் (பெரும்பாலும்) கதை சொல்லப் படுகின்றது.

நகரின் குறுகலான வீதிகளைப் பற்றி, நிஜாமின் ஆட்சியிலிருந்த குறை நிறைகளைப் பற்றி, கிரிக்கெட் விளையாட்டு தொடர்பாக, அந்த காலத்தைய அரசியல் சூழல் பற்றி… அந்த ஊர்களிள் குடியிருந்த மக்களைப் பற்றி.. என அத்தனை வர்ணனைகள்..தனித்தனியாய்…!! ஒன்றோடொன்று உரசாமல் கதையினை நகர்த்திச் செல்கின்றன.

பெரும் பிரச்சனை நடந்துகொண்டிருக்கின்ற ஒரு ஊரில் திடீரென கிளம்பிச் சென்று தங்கிவிட்டு.. கொஞ்சநாள் அங்கேயே வாழ்ந்துவிட்டு அந்த பிரச்சனைக்கான தீர்வை அடையும் முன்னரே அந்த ஊரிலிருந்து திரும்பிவிட்ட உணர்வு எத்தகையதோ இந்த புத்தகம் தந்த உணர்வும் அத்தகையதே.


மின்னல் வேகமாய் ஓடப்பழகிக் கொண்ட நமக்கு சாவகாசமான ஒரு நடைபயணம் கொஞ்சம் அலுப்புத்தட்டவே செய்யும். அசோகமித்திரன் அவர்களின் கதை நடை அப்படியானது…! ஒரு தாத்தாவோடு பேசிக்கொண்டே பொறுமையாக அவரோடு நடந்து செல்கிற மாதிரியான ஒரு எழுத்துநடை…!!


நிச்சயமாகப் படிக்கவேண்டிய நாவல்..!!

http://ungalsudhar.blogspot.in/2013/1...

[Godwin · Rating 4 out of 5]

1947 ம் ஆண்டு சுதந்திரத்திற்கு பிறகும் இந்தியாவுடன் இணையாமல் தனித்தீவாக இருந்தது நிஜாம் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த ஹைதராபாத். ஆப்ரேஷன் போலோ என்கிற ராணுவ நடவடிக்கையின் பிறகே இந்தியாவுடன் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது.
இத்தகைய கலகம் நிரம்பிய சூழலில், தனக்கு முழுவதும் அந்நியமான சமூக, கலாச்சார பின்னணியில் வாழ நேர்கிற ஒரு இளம்மாணவனின் கதையே இந்நாவல்.

வெகு கனமான கதைக்களத்தை சில இடங்களில் இயல்பாக வெளிப்படும் நகைச்சுவை இலவாக்குகிறது.

வன்முறையும், பஞ்சமும், போராட்டங்களும் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் எப்போதும் சமூகத்தின் அடித்தட்டில் இருக்கும் மக்களின் வாழ்க்கையைத் மட்டுமே பாதிக்கும் விதமாக அமைவதை நுட்பமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் அசோகமித்திரன்.

நாவலில் அங்காங்கே வெளிப்படும் பிற இன வெறுப்பு இந்த கதைக்களத்துக்குச் சற்றே மிகையாகத் தோன்றியது எனக்கு.

வாசித்து முடிக்கையில் நாம் எல்லோருமே ஏதோவொரு விடியலை நோக்கி ஒடிக்கொண்டே இருப்பது போலத் தோன்றியது.

[Vairamayil · Rating 5 out of 5]

Unpredictable! Started very calmly and ended off heavily.

[Muthu Vijayan · Rating 5 out of 5]

A brilliant read....

[Dhanaraj Rajan · Rating 4 out of 5]

Read the book in its original version (Tamil). I liked the way Ashokamitran narrated even the serious historical events with humour (something like a black comedy. Also he is known for details. But his descriptions of details never bore you. In fact, they are interesting (eg: his descriptions about the cricketing shots).

[Kumaran Vellaisamy · Rating 4 out of 5]

புத்தகத்தில் வரும் வா.மணிகண்டனின் முன்னரையில் ஒரளவிற்கு அப்படியே உணர வைத்தது. செக்ந்தராபாத்தில் அதிகம் சுற்றியதில்லை. ஆனால் டேன்க் பண்ட், ஹூசைன் சாஹர் பக்கம் அதிகம் சுற்றியதால் அந்த இடங்களை ஒரளவிற்கு கற்பனை செய்ய முடிந்தது. ஒருவரின் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி பருவத்தை அதன் போக்கில் அருமையாக கூறியிருக்கிறார். இந்த இடங்களுக்கு இனி சொல்லும் சந்திரசேகரனின் நினைவு வர��மல் இருக்குமா என்று தெரியவில்லை

[Ravi Narayanan · Rating 4 out of 5]

The history we read in schools is always a story. This story is history. Last couple of pages ... wordless.

[Ramya · Rating 4 out of 5]

A raw, chilling, gripping novel.

I picked to read this as I am a big fan of Ashokamitran's writing. Little did I know that I will get acquainted with a chapter of history unknown to me. In recent years, I have read a lot of partition literature, but they were all stories of a faraway land in some sense. Reading this very visceral and as-a-matter-of-fact story about how Independence/partition plays out in Hyderabad was a rude awakening. Told from the viewpoint of a young man, this book is a great insight into the years 1947-48, presented with biases, judgement and finally maturity that the young man attains.

The first few chapters were slightly hard to get through, mainly because of a lot of details that seemed irrelevant and not to carry the story forward. However, at the end now I feel that I have a very distinct image and idea of the times and events, and a peek into Hyderabad in 1947-48.

A brilliant read, one I feel should be elevated to the canon of literature around independence, partition and building of the new nation of India.

[Muthu · Rating 5 out of 5]

தற்போதைய சூழ்நிலையில் மிகப் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்திய நாவல் இன்று வரைக்கும் இந்துத்துவ அரசு எப்படி தங்களுடைய சிறுபான்மையினர் மேல் வெறுப்பை உமிழ்கிறதோ அதுபோன்று சுதந்திரத்திற்கு முன்பு ஹைதராபாத் நிஜாம் அரசு நிகழ்த்திய சர்வாதிகாரத்தின் கீழ் வாழ்ந்த இந்துக்கள் எவ்வாறு ஒரு இஸ்லாமிய வெறுப்பிற்கு உள்ளாகிறார்கள் என்றும் இறுதித் தருணம் நாவலில் உங்கள் மனதை சுக்குநூறாக உடைக்கும்❣️

[Dinesh · Rating 4 out of 5]

சோகமான நிகழ்வுகளையும் நகைச்சுவையாக ரசிக்கக்கூடிய விதத்தில் எழுதியிருப்பது சிறப்பு. எடுத்துக்காட்டாக, காந்தி சுடப்பட்டு இறந்துவிட்டார் என்று தகவல் கிடைக்கிறது. இக்கதையின் கதாபாத்திரங்களில் ஒருவரான சந்திரசேகர் இப்படி யோசிக்கிறார் செத்தவர்கள் எல்லோரும் பிசாசாகி விடுவார்கள் என்றால் மகாத்மா காந்தியும் பிசாசாகி விடுவாரா நவீன புனைவிலக்கியத்தின் சேர்த்தி இப்புத்தகம்.

[Arunmozhi Ganesan · Rating 4 out of 5]

அந்த கால கிளாசிக் நாவல்கள் என்று விதந்தோந்தப்படும் பெரும்பான்மையான புத்தகங்களுடன் நான் ஒத்து போனதில்லை. 18வது அட்சக்கோடு வாசிக்க தொடங்கிய போதும் அதே நிலைப்பாடு தான். ஆனால் முடிக்கும் பொழுது என் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொண்டேன்.

ஹைதராபாத் சமஸ்தானம் இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைந்த வரலாற்று பின்புலம் ஒரு பிராமண இளைஞனின் பார்வையில் விரிகிறது. வேறுபாடு கருதாது பழகும் ஹீரோ - அவனை தவறான அரசியலுக்கு தள்ளும் சுற்று வட்டம் - பின் அவன் தெளிவுறும் காலம் என்று கொஞ்சம் பழக்கமான template தான். பின் எது இந்த புத்தகத்தை தனித்துவமாக்குகிறது? முதலாம் பகுதிக்கு பின் நமக்கு கடத்தப்படும் நாம் அறியாத இணைப்பு சம்பவங்களும், நாவல் உச்சம் பெரும் அந்த இறுதி பகுதியும். ஹைதராபாத்தில் வசித்தவர்கள்/கண்டவர்களுக்கு கூடுதல் பிணைப்பு ஏற்படுத்தலாம்

[Vignesh Narayanan · Rating 5 out of 5]

Last few pages made numb. Masterpiece.

[Mayuran Senthurselvan · Rating 4 out of 5]

18வது அட்சக்கோடு என்பது ஹைதராபாத் செக்கந்தராபாத் ஊடே வெட்டி செல்லும் அகலாங்கு கோடுகள் ஆகும். கதை நடக்கும் காலம் இந்தியா சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பு இருந்து சுதந்திரம் அடைந்த சில காலம் வரை செல்கிறது. இந்துக்கள் முஸ்லிம்கள் என்பதை சுற்றி இயங்கும் இந்த கதை, இளமையின் பேதமையில் அலையும் ஒருவன் எப்படி துவேஷமும் மனிதாபிமானத்தாலும் ஆட்கொள்ளபடுகிறான் என்பதே கதை. நிலையற்ற உலகிலே சில வருடங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் ஒருவனை எப்படி தலைகீழாக மாற்றிப்போடுகின்றதே என்பது கதை.

ஹைதராபாத் நிஜாம் அரசுக்கு கீழே இருக்கிறது. இந்தியாவின் சுதந்திரத்துக்கு பின் இந்திய அரசாங்கத்துக்கு கீழே அடிபணிய மறுக்கிறது. இந்தியாவின் சுதந்திரத்துக்கு முன் மற்றும் பின் நிலைமைகள் எவ்வாறு மாறுகின்றது என்பதை இடங்களை வைத்தும், கதாபாத்திரங்களை வைத்தும் தெளிவாக புரியவைத்துள்ளார் அசோகமித்திரன் அவர்கள்.

கதையின் தொடக்கத்திலே, சிறுவயதிலே மதம் என்று பிரித்து அறிந்திராத சந்திரசேகரனுக்கு எல்லோருமே முஸ்லிம் மற்றும் கிறிஸ்தவ நண்பர்களே இருந்திருக்கிறார்கள். வளர வளர நாட்டின் கலாசார பின்னணி துவேஷத்தை மூட்டிவிடுகிறது. முக்கியமாக அது எல்லோருக்கும் அதே துவேஷத்தை கொண்டுவரவில்லை. இயல்பாக தங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்ந்த மேல்தட்டு மக்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் இந்த பின்னணிகளால் தாக்கப்படவில்லை. தாங்கள் தான் பெரிது என்ற மயக்கத்தின் வெளிப்பாடே இந்த துவேஷத்திற்கான காரணம். நிஜாம் அரசு பலம் பொருந்தி இருக்கிறது என்ற போர்வையில் சந்திரசேகரனின் பக்கத்துக்கு வீட்டு காஸிம் வீடு புகுந்து சண்டையிட்டு செல்வதும், நிஜாம் அரசு நொடிந்து போய் இருக்கின்ற நிலையில் சந்திரசேகரன் நலிந்து போய் இருந்த காஸிம் வீட்டில் ரேடியோ எடுத்துவர சுவர் ஏறி குதிப்பதும் இதுக்கொரு எடுத்துக்காட்டு. காந்தி சுடப்பட்டது அறிந்த சந்திரசேகரன், ஒரு முஸ்லீம் தான் கொன்றிருப்பானோ? அதற்கு பதில் நூறு முஸ்லிம்களை கொல்லும் வெறிக்கு உள்ளாகிறான். அந்த நிலையில் நிஜாம் அரசில் எந்த வித சலனமும் ஏற்படாமல் இருந்ததும், இதே பாக்கிஸ்தானில் தேசத்தந்தை இறந்ததுக்கு ரேடியோவில் சோக கீதம் கேட்கிறது. இந்த சூழ்நிலையும் சந்திரசேகரனை உள்ளூர புளுங்க வைக்கிறது. ஒரு நாட்டில் மீடியா எவ்வளவு பெரும் பங்குவகிக்கிறது என்பதை இந்த சம்பவம் தெள்ளத்தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. அத்துடன் ஆளும் அரசின் கைப்பாவைகளாக மீடியா செயற்படுவதும் சொல்லப்படுகிறது.

கதையை விடுத்து இடங்களும் கதாபாத்திரங்களும் எங்களை ஹைதராபாத் நகரத்துக்கே அழைத்து செல்கின்றன. நாவிலின் இறுதிக்கட்டம் சந்திரசேகரனை வாழ்க்கை முழுவதும் துரத்துவது போல எங்களையும் துரத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை. பெரிய பெரிய விடயங்களுக்கு பின் எவ்வளவோ பேர் பாதிக்கப்படுவதை சிறப்பாக இந்த நாவல் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

[Shanmugam Udhayan · Rating 4 out of 5]

என்னுடைய all time favourite எழுத்தாளர் என்றால் அது அசோகமித்ரன் தான்... சமீப காலங்களில் அவருடைய எழுத்துக்களை படிப்பதென்பது கடமையாகவே கருதுகிறேன்... பொதுவாக ஒரு சிறந்த நாவலைப் படித்தால் அதன் வரிகள் காட்சிகளாக நம் மனதில் ஓடும் ஆனால் அமி யின் எழுத்து தேர்ந்தெடுத்து தொகுகப்பட்ட படங்களின் slideshow வாக நம் மனதில் நகர்கிறது... அவர் விவரிக்கும் காட்சிகள் (detailing) உறைந்த படமாகத்தான் இருக்கிறது, காட்சிக்கு தேவையானது மட்டுமின்றி அதன் களத்தையும் நம்மால் உள்வாங்க முடிகிறது... 18வது அட்சக்கோடு என்பது கதை நிகழும் இடத்தைக் குறிக்கிறது, சந்திரசேகர் என்ற கதாபாத்திரத்தின் மூலமாக கதை நகர்கிறது, ஹைதிராபாத் சமஸ்தானத்தில் சுதந்திரத்திற்கு முன்பும் அதன் பிறகு இந்திய யூனியனுடன் இணைந்தது வரை நிகழ்ந்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களை மைய இழையாக கொண்டு பின்னப்பட்ட கதை. மேலும் அந்த காலகட்டத்தில் கல்லூரியின் செயல்பாடு, மாணவர்களின் பொழுதுபோக்கு, நிஜாமின் ஆட்சியை மக்கள் எப்படி எதிர்கொள்கிறார்கள் என அவருக்கே உரிய ஹாசியங்கள் நிறைந்த மொழியில் தந்திருக்கிறார்...குமரப்பருவத்தில் அவனில் ஏற்படுகிற மாற்றத்தை எளிதான வார்த்தைகளில் அந்த பருவத்திற்கே உரிய குழப்பங்களை விளக்கியுள்ளார்....மேலும் நிஜாம் ஆட்சியில் நடந்த வன்முறைகளும் அதை ஒட்டி நடந்த குடிப்பெயர்வுகளையும் எந்தவிதமான மிகைப்படுத்துதல் இல்லாமல் பதிவு செய்திருக்கிறார்... இதை படிப்பதன் மூலம் தற்போது பர்மாவில் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ரோஹிங்கியா இன மக்களுக்கெதிரான வன்முறைகளும், அம்மக்களின் வலியையும் குடிப்பெயர்வுகளையும் நம்மாள் புரிந்து கொள்ள முடியும்... பெரும்பாலும் அமி யின் சிறுகதையோ நாவலோ முடிவில் எதிர்பாராத திருப்பம் கொண்டதாக இருக்கும், அதுவரை அந்த கதையின் மீது நாம் கொண்டிருக்கும் மதிப்பீட்டை புரட்டிப் போடக்கூடியதாக இருக்கும்... இந்த நாவலும் அப்படித்தான்... மதமும் ஜாதியும் கலவரத்திற்கு அடிப்படையாக இருக்கலாம் ஆனால் யாரிடம் அதிகாரம் உள்ளதோ அவர்களே வன்முறையை நிகழ்த்துபவர்கள் என்பதை இறுதி பத்தியில் சொல்லாமல் சொல்கிறார்...

[Sunil · Rating 5 out of 5]

I had the honor of interviewing the great writer at about the time I was reading the book in translation. Ashokamitran, despite his reputation seemed to be living a modest life open to meeting even the odd University student of no importance for a course project (interview). He explained his career as a writer and a key turning point. When he was younger, as am emerging writer, his English work appeared in popular outlets like Illustrated Weekly (probably guaranteeing a bring future). But he knew that he had to choose his path- to continue writing in English and probably more financially prosperous or be true to his culture and write in Tamil. He choose the latter and I hope future generations will keep his legacy strong and well remembered.

[Gowthaman Sivarajah · Rating 5 out of 5]

அதன் உள்ளடக்கத்திற்காகவும், எழுத்து நடைக்காகவும் ஒவ்வொருவராலும் கட்டாயமாக வாசிக்கப்பட வேண்டிய புத்தகமாக ‘18வது அட்சக்கோடு’ ஆகிவிடுகிறது.

[சலூன் கடைக்காரன் · Rating 4 out of 5]

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த சமயத்தில் ஹைதராபாத் சமஸ்தானத்தில் வாழும் சந்திரசேகரன் என்கிற இந்து இளைஞனின் வாழ்வனுபமே இந்த நாவல். இந்நாவலில் வரும் கதாப்பாத்திரங்கள் வாழும் இடம் அவர்கள் கிரிக்கெட் விளையாடும் பகுதி, மார்க்கெட், தியேட்டர், கல்லூரி மற்றும் அங்கு வாழும் பலதரப்பட்ட மனிதர்களைப் பற்றியும் மிகத் தெளிவாக விவரித்திருக்கிறார்.பல இடங்களில் எழுத்தாளர் நம்மை சிரிக்க வைக்கிறார்.கடலை எண்ணெயில் இயங்கும் பேரூந்துகள், பிச்சைக்காரன் அரிசி விற்பது போன்ற பல செய்திகள் ஆச்சரியமூட்டுபவையாக இருந்தன.ஒரு பகுதியில் அரசியல், சமூக சூழல் மாறும்போது அதுவரை ஒற்றுமையாக அருகருகே வாழ்ந்த மனிதர்கள் கூட மாறிப்போகிறார்கள்.
சாதி, மதம்,இனம் என எந்தப் பிரச்சினையாக இருந்தாலும் சாமானியர்களே அதிக அளவில் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் ஏனெனில் அவர்களே தொடக் கூடிய தூரத்தில் இருக்கிறார்கள் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கு பெரும்பாலும் இது எதுவுமே பிரச்சினையாக இருப்பதில்லை.இந்திய வரலாற்றைப் பற்றி அறிய விரும்புகிறவர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

[M.Vignesh · Rating 5 out of 5]

ஹைதராபாத் மற்றும் சிகந்திரபாத் நகரின் தெருக்களிலும் லான்ஸ் பாரக் குடியிருப்புகளிலும் சுற்றித் திரிந்த சந்திரசேகரனுடன் உலா வந்ததைப் போன்ற ஓர் பிரம்மை நாவல் முழுக்க பரவி வந்து என்னை அதனோடு கட்டிப்போட்டுவிட்டது.

வரலாறு தன் பக்கங்களை நிரப்பிக்கொள்கையில் அதைப்பற்றிய பிரக்ஞை சிறிதும் இன்றி உலவித் திரியும் சந்திரசேகரனில் நான் என்னை உணர்கிறேன்.

[Bhuvan · Rating 4 out of 5]

One of the excellent Novel.

Must read.

[Sivasankar S · Rating 4 out of 5]

This book gives glimpse of life in Hyderabad Deccan during liberation.

[Aryan Prasad · Rating 5 out of 5]

This is the story of a Migrant Tamil college student "Chandru" Chandrasekhar in Hyderabad on the eve of Indian independence. The story starts with a tongue in cheek description of young Chandru's world consisted of his love of cricket, childhood rivalries, his friends and looking after his Buffalo. But as the story progress the tone becomes more serious, reflecting the horrors of Razakars' Rule and finally concluding in a riot where Chandru is caught up at the aftermath of Annexation of Hyderabad.

The author was a college student of roughly Chandru's age in the time period of story and therefore is able to paint a very clear picture of life in Hyderabad in 1947/48.

[Thaths · Rating 4 out of 5]

The English translation of a work in Tamil. The book is set in the city of Hyderabad in the late 1940's and follows the story of a teenager named Chandru through the period of India's independence, the friction between independent India and the princely state of Hyderabad and the eventual less than peaceful joining of Hyderabad into the Indian union.

The book nicely explores what it feels to be a minority (a Tamil living in largely Telugu/Urdu Hyderabad) and a majority (a Hindu in a minority muslim ruled state).

[Padmaja · Rating 3 out of 5]

The book traces the history of Hyderabad's accession to Indian Union told through an adolescent Tamil boy living in Hyderabad. The initial portions of the book is about the personal life of Chandru and how it changes with the changing socio-political situation. The ending has a shock factor and its impact on the protagonist.

[Saravanan Meivel · Rating 4 out of 5]

Elegant way of retelling the scenetic and gory things happened in background of formation of republic India.

[Divya Shankar · Rating 4 out of 5]

The Eighteenth Parallel by eminent author Ashokamitran, tr from Tamil by Gomathi Narayanan is a coming-of-age story of Chandru, a young boy from a Tamil family living in Nizam’s Hyderabad, set in years a little before and after the Indian independence. Chandru is crazy about cricket and movies, as an adolescent, interested in girls too though he really doesn't lose his heart to anyone. Thanks to his father’s job in the state railways, he lives in Lancer Barracks railway quarters in Secunderabad among a miscellany of Tamils, Anglo Indians, Parsis, Muslims and Telugu Naidus. The many quibbles of the complex process of ‘growing up’ are swallowed by bigger concerns when India attains freedom and the Nizam of Hyderabad asserting the state’s sovereignty, refuses to join the Indian Union. Muslim refugees from central India flood the streets of Hyderabad, the Razakars under Kasim Rizviz, aided by the Nizam unleash a reign of terror resisting the state's accession to the Indian union, communal riots and mob clashes leave many lanes dangerous at night and in broad daylight, arrests of many Congressmen, the standstill agreement between Indian union and Nizam, Gandhi’s death, Jinnah’s death and the Indian army operation to take control unfold in the backdrop as Chandru’s bildungsroman evolves in a nonlinear manner in the author’s signature style of understated humour. The novel is semi autobiographical in that the author was born in Secunderabad, studied in Nizam College around the same period, his father who hailed from Mayavaram worked in the state Railways. Ashokamitran paints a picture of Hyderabad- Secunderabad in vivid detail like Modiano does of Paris in In The Cafe of Lost Youth. Divided into 3 parts, the book picks up pace only in the last part to end in a hard-hitting climax. The achingly slow narrative in the first 2 parts lends a feeling that the author is languishing in his memory of days bygone.

While books set in Punjab, Bengal & Kashmir provinces in this period are common, The Eighteenth Parallel set in Hyderabad highlighting a period when communal hatred is rife, the air itself vitriolic and the society stands denuded of its humanity, is pretty distinct.

Rating - 3.75 stars

[S Ashok · Rating 4 out of 5]

Asokamitran is one of the greatest modernist Tamil writers. Writing with characteristic wit and a restrained prose his works explore the individual's life in a city. This novel 18th parallel explores the coming of age of a young boy Chandrasekhar in Hyderabad during the tumultuous times after independence when Hyderabad was still under the control of the Nizam. Asokamitran himself grew up in Lancer barracks so the characters and stories around it is part autobiographical.

What makes the novel wonderful is the way the life is seen through the eyes of the narrator, the small small struggles, embarassments, emotions of a boy are wonderfully explored.

The way the people and their lives get affected by external events is remarkably captured. There are just mild tremors one sees of the historical changes. The Muslim neighbour next door becomes suddenly quarellsome, Chandrasekhar starts to identify everyone around through their religion etc. It also captures how common people sometimes do not react to historical events as it unfolds, it is only one reflects on the past we give extraordinary importance to the past. Like there is an Anglo Indian who has not heard of Gandhi is a case in point in this regard.
It is also funny how many thought then that Hyderabad will remain independent, now we see the impossibility of it but when it happened it was part of the present.
The final stages of the novel, Chandrasekhar sees a desperate Muslim family, the girl from that family comes forward and removes her dress to offer her to him just to save their life thinking Chandru to have come to kill. This makes him repulse the entire atmosphere, Asokamitran even in this extraordinary moment passes through it in few lines or pages. Chandrasekhar hates himself for being part of the mentality that made him hate people based on group membership, although he has not committed any crime he feels partly responsible to it. He runs away to a new beginning.

[Dinesh Selvam · Rating 4 out of 5]

இந்திய யூனியனோடு இணைய மறுக்கும் ஐதராபாத் சமஸ்தானத்தில் நிகழும் போராட்டங்களையும், கலவரங்களையும், தட்டுப்பாடுகளையும் பின்களமாகக் கொண்டு, வரையப்பட்ட நாவல் இது.

இந்நாவல் எனக்கு அறிமுகமானபோது என் மனதில் இது ஹேராம் படத்தின் மற்றொரு பதிவாய்த் தான் இது பதிவானது. ஆனால், வாசிக்கையில் அது அவ்வாறு இல்லை. அதற்கு என்னுடைய வீண் யூகம் ஒரு காரணம். மற்றொன்று கதையின் பிற்பாதி முழுவதையும் அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் கலவரமும், போராட்டமும் எங்கும் தனது கோர முகத்தைக் காட்டவே இல்லை. இது எனக்கு ஒருபுறம் நிம்மதி, மற்றொரு புறம் ஏமாற்றம்.

சந்திர சேகரன் காங்கிரஸ்காரர்களோடு இணைந்து மேற்கொள்ளும் போராட்ட ஊர்வலம் சற்று கலவரத்தின் உணர்வைத் தந்து செல்கிறது. அண்டைவீட்டு காசிம், கலவரத்தின் நெடுநீண்ட நிழலின் ஒரு முனையின் நுனியை மட்டும் காட்டிச் செல்கிறான். நாவலின் முடிவில் அதே கலவரத்தின் கொடூர முகம் பரிதாபமாய் சந்திர சேகரன் முன் நிற்கிறது. சந்திர சேகரன் அனைத்தையும் தங்கியவனாய், அதைத் தாங்க சக்தியற்றவானாய் அங்கிருந்து ஓடுகிறான்.

நாவலின் முற்பகுதியில் சந்திர சேகரின் கல்லூரி அனுபவங்கள், பள்ளி மற்றும் சிறுவயது அனுபவங்கள், ஆட்ட அனுபவங்கள் அனைத்தும் சுவாரஸ்யமாகப் பின்னப்பட்டதாக இருக்கிறது. அவனே கல்லூரியைத் துறந்துவிட்டு திரிகையும் பிற்பாதியில் சுவாரஸ்யம் மங்கி, அரசியல் நிகழ்வுகளின் துணுக்குகளோடு சுழற்கிறது.

இஸ்லாமியர்கள் இந்துக்களை வெறுப்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்களே பின்பு இந்துக்களைக் கண்டு அச்சப்படுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். உயிர்வாழ எதையும் செயபவர்களாக இருக்கிறார்கள். போராட்டம் - கலவரங்களுக்கு முன்பு நட்போடு இருந்து வந்தவர்கள் அதன்பின் அடியோடு மாறிப் போயிடுவதாகச் சொல்லப்படுவது சிறுது ஏமாற்றம். அவங்களை ஒருமுகமாய்க் காட்டிவிட்டதுபோல் தோன்றச் செய்கிறது. சந்திர சேகரனின் அப்பாவின் நண்பரான சையத்க்கூட இந்துக்கள் மீது அக்கறையோடிய வன்மம் தெளிப்பவராகவே சித்தரிக்கப்படுகிறார்.

இதன் வரலாற்றுத் துணுக்குகள் வரலாற்றை வாசித்து பார்க்க தூண்டுகின்றன. நிகழ்வுகளைத் துணுக்குகளோடு இணைக்கும்பொழுது இது இன்னொரு பரிணாமத்தை அடையலாம்.

[Deepak K · Rating 4 out of 5]

The novel is set in a period and location that have been rarely explored. The complications and issues around the Integration of Princely states with India is something that millennials like me have little idea of. The plot is about a Tamil family, living in the Princely state Hyderabad under the rule of the Nizam, during the period between India's independence and Hyderabad's integration to India.

The entire story is told through the eyes of the school-going Chandrasekaran, who lives in Lancer Barracks, a quarters for the railway employees. It is also a coming-of-age tale, with Chadrasekaran facing the dilemmas of teenage life, while getting entangled in the politics of the time and eventually evolving. The mood is light and humorous with simple prose.

A bad bowling instance is explained thus (transcribe) "If the cricket pitch is an Indian map, I am batting in Delhi and he is bowling from Secunderabad, the ball goes either to Calcutta or Karachi . During a cricket dispute, one boy says - Ennoda palakaye thirippu kudu, illatti enga appava vittu unga appave adika solven .

Due to scarcity of rice and wheat, corn (solam), keerai and kadalennai are the only items available. Lancer Barracks, Razzakarkal, Anglo-Indian families, Tulu families, Lambadi caste people, Hussain Sagar dam, tank bund road are some of the frequently referred terms and help provide the reader and definite sense of place and time.