What do you think?
Rate this book
Romy Bell #1
Eternal
Het is 25 november 2041 als een personenwagen op de San Mateobrug in San Francisco een scherpe bocht naar links maakt en een paar seconden later van de brug naar beneden valt. Voor een zelfrijdend voertuig is dit een onverklaarbaar fenomeen. Romy Bell, programmeur bij het hightechbedrijf X-Com, is meteen verontrust. En dan is er nog die vreemde geluidsopname, een tweede wagen die crasht en de mensen van de security die Romy achterna blijken te zitten. In een paar uur tijd verandert de dag die het hoogtepunt van haar carrière had moeten worden – de lancering van de spectaculaire nieuwe technologie Eternal – in een absolute nachtmerrie.
391 pages, Paperback
Published November 5, 2020
6 people are currently reading
92 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 28 of 28 reviews
March 24, 2022
Moeilijk inkomen, maar vanaf het middenstuk een uitstekende (dystopische) thriller
November 5, 2021
Bart (mijn man) kwam gisteren thuis met een boek. "Ha ja", zei hij, "dat is de nieuwste roman van Steven Van Belleghem". Nu ken ik Steven als schrijver van managementsboeken en gever van talloze lezingen en speeches. Dat hij ook fictie schreef, wist ik niet. "Oh", zei Bart, "dit is al zijn tweede hoor! De eerste staat in mijn bureau. Steven stuurt me altijd zijn boeken op, ook al ben ik eigenlijk geen lezer."
Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld en mijn vorige boek was net, net uit. Ik bekeek dus De Upgrade, las de achterflap, en viste meteen boek één, Eternal, uit Barts bureau op. Een Nederlandstalige thriller die zich afspeelt in Silicon Valley in 2041? Waarom ook niet?
Deze ochtend was hij dus al uit. Nog geen 400 bladzijden, dat leest vlotjes, en ook de schrijfstijl leent zich tot tempolezen. Van Belleghem schrijft een zeer vlot Nederlands met hier en daar wel een iets technischer jargon, maar voor een geek zoals ik - en voor de gemiddelde jongere lezer - is dat geen enkel probleem.
Aangenaam aan deze thriller is dat hij zich afspeelt in de nabije en ook wel zeer realistische toekomst. Geen dystopisch toekomstbeeld dus, wel iets dat perfect plausibel lijkt. Smartphones zijn vervangen door AI assistenten via een oortje. Denk Siri, maar een stapje verder. Niet zo onlogisch, als je denkt dat de allereerste GSMs - en dan heb ik het nog niet over smartphones - ook maar amper 20 jaar geleden algemeen gebruikt werden, en het internet zelf ook nog maar 30 jaar oud is. Auto's zijn allemaal elektrisch en zelfrijdend, en domotica is alomtegenwoordig, Big Brother ook.
X-Com, de nieuwe grote speler op de technologiemarkt, wil Eternal uitrollen: een systeem van nanobots in je bloed dat ziektes opspoort en, waar het kan, oplost, maar vooral ook wil voorkomen. Op zich een nobel streven natuurlijk, en er heeft zich een ethische commissie zeer grondig over gebogen. En waar kan het dan mislopen? Goh...
Hoofdpersonage Romy Bell, een van de topmanagers van het bedrijf, ziet haar leven aan een razendsnel tempo in elkaar stuiken.
De plot zit goed in elkaar, gaat bij momenten ook razendsnel, en het is een page turner, toch wel. Ik had al eventjes door wie uiteindelijk de bad guy bleek te zijn, maar dat vond ik niet eens erg. Iets storender, maar wel essentieel voor het verhaal, was dat eraan gerefereerd wordt door de andere slechteriken als "Nummer Drie". Waarom spreken ze elkaar dan verder aan met de voornaam en deze persoon niet? Ze kennen die toch ook voldoende? Uiteraard zou het de plot weggeven zodra je de naam kent, maar toch... En de "James Bond"-achtige babbelziekte van de hoofdslechterik om toch maar alle beweegredenen en motieven uit de doeken te doen vooraleer de tegenstanders af te maken, goh... Dat had misschien ook wel op een andere manier gekund.
Maar toch is dit een meer dan deftige thriller die ik eigenlijk zo meteen als filmplot zag. Niet de blockbuster in de zalen, wel de betere film op tv of Netflix. En ook verfrissend: het is geen politiethriller.
Lees ik deel twee? Welzeker. Het is eens een aangename afwisseling met mijn standaard fantasy- of klassiekerslectuur.
Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld en mijn vorige boek was net, net uit. Ik bekeek dus De Upgrade, las de achterflap, en viste meteen boek één, Eternal, uit Barts bureau op. Een Nederlandstalige thriller die zich afspeelt in Silicon Valley in 2041? Waarom ook niet?
Deze ochtend was hij dus al uit. Nog geen 400 bladzijden, dat leest vlotjes, en ook de schrijfstijl leent zich tot tempolezen. Van Belleghem schrijft een zeer vlot Nederlands met hier en daar wel een iets technischer jargon, maar voor een geek zoals ik - en voor de gemiddelde jongere lezer - is dat geen enkel probleem.
Aangenaam aan deze thriller is dat hij zich afspeelt in de nabije en ook wel zeer realistische toekomst. Geen dystopisch toekomstbeeld dus, wel iets dat perfect plausibel lijkt. Smartphones zijn vervangen door AI assistenten via een oortje. Denk Siri, maar een stapje verder. Niet zo onlogisch, als je denkt dat de allereerste GSMs - en dan heb ik het nog niet over smartphones - ook maar amper 20 jaar geleden algemeen gebruikt werden, en het internet zelf ook nog maar 30 jaar oud is. Auto's zijn allemaal elektrisch en zelfrijdend, en domotica is alomtegenwoordig, Big Brother ook.
X-Com, de nieuwe grote speler op de technologiemarkt, wil Eternal uitrollen: een systeem van nanobots in je bloed dat ziektes opspoort en, waar het kan, oplost, maar vooral ook wil voorkomen. Op zich een nobel streven natuurlijk, en er heeft zich een ethische commissie zeer grondig over gebogen. En waar kan het dan mislopen? Goh...
Hoofdpersonage Romy Bell, een van de topmanagers van het bedrijf, ziet haar leven aan een razendsnel tempo in elkaar stuiken.
De plot zit goed in elkaar, gaat bij momenten ook razendsnel, en het is een page turner, toch wel. Ik had al eventjes door wie uiteindelijk de bad guy bleek te zijn, maar dat vond ik niet eens erg. Iets storender, maar wel essentieel voor het verhaal, was dat eraan gerefereerd wordt door de andere slechteriken als "Nummer Drie". Waarom spreken ze elkaar dan verder aan met de voornaam en deze persoon niet? Ze kennen die toch ook voldoende? Uiteraard zou het de plot weggeven zodra je de naam kent, maar toch... En de "James Bond"-achtige babbelziekte van de hoofdslechterik om toch maar alle beweegredenen en motieven uit de doeken te doen vooraleer de tegenstanders af te maken, goh... Dat had misschien ook wel op een andere manier gekund.
Maar toch is dit een meer dan deftige thriller die ik eigenlijk zo meteen als filmplot zag. Niet de blockbuster in de zalen, wel de betere film op tv of Netflix. En ook verfrissend: het is geen politiethriller.
Lees ik deel twee? Welzeker. Het is eens een aangename afwisseling met mijn standaard fantasy- of klassiekerslectuur.
March 17, 2022
Mwah, ik werk in cybersecurity dus dacht dat dit boek me wel aan zou spreken. Maar het viel me tegen. Eendimensionale personages en de schrijfstijl was wat simplistisch. In het begin was het wel aardig maar het werd steeds onwaarschijnlijker. Dat kan natuurlijk in SF maar het overtuigde me niet. Wel uitgelezen maar dat duurde me eigenlijk te lang.
December 19, 2020
In 2041 zullen er (en dat is geen verassing) zelf rijdende auto's zijn... en gaan mensen 's morgens ook nog een toerke lopen. Ronny's zijn er ook nog... Spannende thriller waar ik werd heen en weer geslingerd tussen het verhaal, en de mogelijke voorstelling van het leven in 2041. Looking forward to the future... en een volgend boek van Steven!
December 11, 2020
Is dit hoogstaande literatuur? Wellicht niet. Is het een vlot en spannend geschreven boek? Zeker wel. Leest dan ook als een trein en de nerdiness van futurologie, AI, zelfrijdende auto’s en gadgets gaat er bij mij ook wel in.
Doet me al bij al nog het meest denken aan een potentiële aflevering van Black Mirror.
Doet me al bij al nog het meest denken aan een potentiële aflevering van Black Mirror.
December 10, 2020
De Vlaming Steven van Belleghem schrijft al tien jaar managementboeken en is parttime marketingprofessor aan de Vlerick Business School en gastdocent aan de London Business School. Daarnaast bekleedt hij nog een aantal functies en is internationaal keynotespreker. Zijn droom was altijd al om een fictief boek te gaan schrijven, waar hij na zijn pensioen aan wilde beginnen. Door bepaalde omstandigheden kwam hij eerder in de gelegenheid eraan te beginnen. Dit betekende dat zijn debuut, de scifi- annex technothriller Eternal, in het najaar van 2020 is verschenen.
Het is 25 november 2041 en Chris Bowman, de CEO van hightechbedrijf X-COM, houdt een presentatie over een nieuw en revolutionair product. Tegelijkertijd belandt de zelfrijdende auto van Jef Smart, een van zijn topwerknemers, in het water, waarbij Jef omkomt. Vlak daarvoor heeft hij zijn manager Romy Bell nog een dringend spraakbericht kunnen sturen. Wanneer Romy het bericht wil beluisteren blijkt het grotendeels te zijn geblokkeerd. Ze krijgt echter genoeg mee om te beseffen dat er gevaar dreigt. Ze besluit te vluchten, maar in een wereld die vooral bestaat uit digitale technieken blijft dat niet onopgemerkt. Ze beseft dat niet alleen zij, maar ook anderen in gevaar zijn.
Omdat het verhaal zich in de toekomst afspeelt en kunstmatige intelligentie (AI) een belangrijke rol heeft, kun je Eternal in zekere zin beschouwen als sciencefiction. Met het grootste gemak kan echter ook gezegd worden dat het een technothriller is. Voor beide zijn goede argumenten te bedenken. Feit is in ieder geval dat de technologie in het boek niet eens zo heel erg ondenkbeeldig en onrealistisch is. Zelfrijdende auto’s zijn er immers al en voor specialisten is het niet zo heel erg lastig om digitale controle uit te oefenen. Het revolutionaire product dat X-Com heeft ontwikkeld is dan wel nieuw, maar toch heeft de wetenschap zijn gedachten hierover allang laten gaan. In het verhaal is het echter allemaal al tot stand gebracht en dat is best een aardig uitgangspunt.
Eternal speelt zich in maar drie dagen af en wordt voor het grootste deel verteld vanuit het perspectief van Romy. De lezer leert haar daarom vrij goed kennen. Overigens zorgt Van Belleghem er wel voor dat je je over de overige personages eveneens een prima beeld kunt vormen. De hoofdstukken zijn alle voorzien van een datum en tijdstip. Hierdoor krijgt de lezer het gevoel dat de dagen voorbijvliegen, het tempo is in veel gevallen dus aanzienlijk en vooral in de tweede helft van het boek komt dit tot uiting. Toch zijn er ook momenten dat het wat langdradig is. Dat is vooral in het begin, wanneer Chris zijn presentatie houdt, het geval. Ook de vele technische details, hoe noodzakelijk ze ook zijn, kunnen voor wat oponthoud zorgen. Niet iedereen is immers thuis in het jargon.
De vertragende elementen zijn er trouwens wel de oorzaak van dat het verhaal een gemiddelde spanningsboog heeft. De meest spannende scènes zijn die waarin jacht op Romy en haar medestanders wordt gemaakt, soms lijken die zelfs op een soort kat-en-muis-spelletje. Zoals zo vaak delven de kwaden het onderspit, waarbij het tijdens de plot wel heel erg duidelijk werd wie de onbekende ‘Nummer Drie’ was. Toen de naam in de ontknoping onthuld werd, was dat geen verrassing meer. Het verhaal wordt afgesloten met een wat bijzondere epiloog, want ondanks dat het verhaal afgesloten is, ontstaan daarin toch een enkele nieuwe vragen. Alsof de auteur wil aangeven dat er nog iets in het verschiet ligt.
Al met al is Eternal een aangenaam en vlot futuristisch verhaal waarin Van Belleghem zijn professionele expertise op een mooie en vakkundige manier heeft verwerkt. Verder zal de tijd het moeten uitwijzen of een aantal profetieën van de auteur uit gaan komen.
Het is 25 november 2041 en Chris Bowman, de CEO van hightechbedrijf X-COM, houdt een presentatie over een nieuw en revolutionair product. Tegelijkertijd belandt de zelfrijdende auto van Jef Smart, een van zijn topwerknemers, in het water, waarbij Jef omkomt. Vlak daarvoor heeft hij zijn manager Romy Bell nog een dringend spraakbericht kunnen sturen. Wanneer Romy het bericht wil beluisteren blijkt het grotendeels te zijn geblokkeerd. Ze krijgt echter genoeg mee om te beseffen dat er gevaar dreigt. Ze besluit te vluchten, maar in een wereld die vooral bestaat uit digitale technieken blijft dat niet onopgemerkt. Ze beseft dat niet alleen zij, maar ook anderen in gevaar zijn.
Omdat het verhaal zich in de toekomst afspeelt en kunstmatige intelligentie (AI) een belangrijke rol heeft, kun je Eternal in zekere zin beschouwen als sciencefiction. Met het grootste gemak kan echter ook gezegd worden dat het een technothriller is. Voor beide zijn goede argumenten te bedenken. Feit is in ieder geval dat de technologie in het boek niet eens zo heel erg ondenkbeeldig en onrealistisch is. Zelfrijdende auto’s zijn er immers al en voor specialisten is het niet zo heel erg lastig om digitale controle uit te oefenen. Het revolutionaire product dat X-Com heeft ontwikkeld is dan wel nieuw, maar toch heeft de wetenschap zijn gedachten hierover allang laten gaan. In het verhaal is het echter allemaal al tot stand gebracht en dat is best een aardig uitgangspunt.
Eternal speelt zich in maar drie dagen af en wordt voor het grootste deel verteld vanuit het perspectief van Romy. De lezer leert haar daarom vrij goed kennen. Overigens zorgt Van Belleghem er wel voor dat je je over de overige personages eveneens een prima beeld kunt vormen. De hoofdstukken zijn alle voorzien van een datum en tijdstip. Hierdoor krijgt de lezer het gevoel dat de dagen voorbijvliegen, het tempo is in veel gevallen dus aanzienlijk en vooral in de tweede helft van het boek komt dit tot uiting. Toch zijn er ook momenten dat het wat langdradig is. Dat is vooral in het begin, wanneer Chris zijn presentatie houdt, het geval. Ook de vele technische details, hoe noodzakelijk ze ook zijn, kunnen voor wat oponthoud zorgen. Niet iedereen is immers thuis in het jargon.
De vertragende elementen zijn er trouwens wel de oorzaak van dat het verhaal een gemiddelde spanningsboog heeft. De meest spannende scènes zijn die waarin jacht op Romy en haar medestanders wordt gemaakt, soms lijken die zelfs op een soort kat-en-muis-spelletje. Zoals zo vaak delven de kwaden het onderspit, waarbij het tijdens de plot wel heel erg duidelijk werd wie de onbekende ‘Nummer Drie’ was. Toen de naam in de ontknoping onthuld werd, was dat geen verrassing meer. Het verhaal wordt afgesloten met een wat bijzondere epiloog, want ondanks dat het verhaal afgesloten is, ontstaan daarin toch een enkele nieuwe vragen. Alsof de auteur wil aangeven dat er nog iets in het verschiet ligt.
Al met al is Eternal een aangenaam en vlot futuristisch verhaal waarin Van Belleghem zijn professionele expertise op een mooie en vakkundige manier heeft verwerkt. Verder zal de tijd het moeten uitwijzen of een aantal profetieën van de auteur uit gaan komen.
March 29, 2022
We bevinden ons zo'n 20 jaar in de toekomst, de technologie heeft zich zoals verwacht tijdens die 20 jaar aan een razendsnel tempo ontwikkeld en men staat op het punt een enorme sprong vooruit te maken
Tegen deze futuristische achtergrond speelt zich af wat eigenlijk een klassieke achtervolgingsthriller is: hoofdpersonage komt een groot en gevaarlijk geheim te weten, de slechteriken besluiten daarop het hoofdpersonage uit te schakelen, maar deze laatste weet telkens weer te ontsnappen en probeert tegelijkertijd ook meteen de mensheid te redden.
Een dergelijk recept staat normaal gezien garant voor spanning en inderdaad: ook in dit verhaal word je als lezer meegesleept in het avontuur en supporter je telkens opnieuw nagelbijtend voor 'the good guys'.
Maar wat het boek net zo interessant en speciaal maakt is wat mij betreft ook meteen een valkuil: we bevinden ons 'slechts' 20 jaar in de toekomst. De wereld is wel geëvolueerd t.o.v. onze huidige tijd, maar op een eerder voorspelbare manier (neem bv. de alomtegenwoordige zelfrijdende wagen - niemand zal hier versteld van staan). Hierdoor is de geschetste wereld anders, maar toch nog steeds herkenbaar voor de lezer. Het voelt realistisch aan. En net daardoor is het boeiend: ik vond het als lezer heel interessant om een kijkje te kunnen nemen in wat de echte nabije toekomst ons zou kunnen brengen.
Maar niet alle toekomstbeelden die de auteur opwerpt kon ik even makkelijk geloven. Vooral de grote (en geheime) sprong vooruit waar het boek eigenlijk om draait kon ik eenvoudigweg niet geloven. Moest het boek zich nu afgespeeld hebben in een volledige fantasiewereld of 100den jaren in de toekomst, dan lukte dit waarschijnlijk wel. Maar in deze voor de rest realistisch aanvoelende context ging het er bij mij gewoon niet in. Mijn geest verzette zich tegen één van de hoofdelementen uit het plot. En dat maakte voor mij persoonlijk de leeservaring minder aangenaam.
Blijft dus over, een spannend achtervolgingsverhaal... Maar helaas kon dit verhaal mij hoe dichter bij de ontknoping hoe minder smaken. Naarmate je verder komt in het verhaal blijken de 3 slechteriken enerzijds belachelijk naïef , anderzijds belachelijk kinderachtig , en blijkt de motivatie voor hun grote plan eigenlijk niet zo heel erg duidelijk. .
Het plot voelde wat te geforceerd en naïef aan zonder goed onderbouwde motivering.
Voeg daarbij nog eerder vlakke en dimensieloze personages en je blijft achter met een eerder middelmatig verhaal.
Het tweede deel lonkt mij in ieder geval niet...
Tegen deze futuristische achtergrond speelt zich af wat eigenlijk een klassieke achtervolgingsthriller is: hoofdpersonage komt een groot en gevaarlijk geheim te weten, de slechteriken besluiten daarop het hoofdpersonage uit te schakelen, maar deze laatste weet telkens weer te ontsnappen en probeert tegelijkertijd ook meteen de mensheid te redden.
Een dergelijk recept staat normaal gezien garant voor spanning en inderdaad: ook in dit verhaal word je als lezer meegesleept in het avontuur en supporter je telkens opnieuw nagelbijtend voor 'the good guys'.
Maar wat het boek net zo interessant en speciaal maakt is wat mij betreft ook meteen een valkuil: we bevinden ons 'slechts' 20 jaar in de toekomst. De wereld is wel geëvolueerd t.o.v. onze huidige tijd, maar op een eerder voorspelbare manier (neem bv. de alomtegenwoordige zelfrijdende wagen - niemand zal hier versteld van staan). Hierdoor is de geschetste wereld anders, maar toch nog steeds herkenbaar voor de lezer. Het voelt realistisch aan. En net daardoor is het boeiend: ik vond het als lezer heel interessant om een kijkje te kunnen nemen in wat de echte nabije toekomst ons zou kunnen brengen.
Maar niet alle toekomstbeelden die de auteur opwerpt kon ik even makkelijk geloven. Vooral de grote (en geheime) sprong vooruit waar het boek eigenlijk om draait kon ik eenvoudigweg niet geloven. Moest het boek zich nu afgespeeld hebben in een volledige fantasiewereld of 100den jaren in de toekomst, dan lukte dit waarschijnlijk wel. Maar in deze voor de rest realistisch aanvoelende context ging het er bij mij gewoon niet in. Mijn geest verzette zich tegen één van de hoofdelementen uit het plot. En dat maakte voor mij persoonlijk de leeservaring minder aangenaam.
Blijft dus over, een spannend achtervolgingsverhaal... Maar helaas kon dit verhaal mij hoe dichter bij de ontknoping hoe minder smaken. Naarmate je verder komt in het verhaal blijken de 3 slechteriken enerzijds belachelijk naïef , anderzijds belachelijk kinderachtig , en blijkt de motivatie voor hun grote plan eigenlijk niet zo heel erg duidelijk. .
Het plot voelde wat te geforceerd en naïef aan zonder goed onderbouwde motivering.
Voeg daarbij nog eerder vlakke en dimensieloze personages en je blijft achter met een eerder middelmatig verhaal.
Het tweede deel lonkt mij in ieder geval niet...
November 28, 2022
Hoewel het verhaal goed in elkaar zit, miste ik toch iets. Misschien komt het doordat de schrijver meestal een ander type boeken schrijft. Dit is zijn eerste thriller. Hiervoor heeft hij verschillende managementboeken geschreven. Je merkt dat de schrijver gewend is goede research te doen. Ook zitten er allerlei verwijzingen naar de huidige tijd in. Zo komt corona ook in het verhaal voor. Dat soort verwijzingen maken het verhaal geloofwaardig. Dat vind ik positief, want normaal ben ik niet zo van de sciencefiction. Toch had ik de meeste tijd tijdens het lezen niet dat ik aandrang voelde om door te blijven lezen. Daardoor kon ik het boek meestal vrij makkelijk wegleggen en soms werd ik ook tijdens het lezen afgeleid door andere dingen, waardoor ik ook minder las. Alleen vanavond had ik wat meer tijd vrijgemaakt om het boek uit te kunnen lezen. Ook nam de spanning op een gegeven moment wat toe, maar zakte die ook weer in. Vandaar dat ik op drie sterren uitkom. Ik zie dat er inmiddels nog twee delen in de serie zijn. Misschien ga ik die toch nog wel een keer lezen.
January 9, 2021
Ik ben fan van Steven Van Belleghem zijn non-fictie boeken, dus was erg benieuwd naar zijn eerste fictie.
Eternal is een soort sci-fi detectieve met focus op actie en technologie in 2041.
Daar waar Steven uitblinkt in zijn non-fictie werk rond trends, werkt het hier eerder storend. Regelmatig gedetailleerde vergelijkingen maken tussen 2041 en 2020 haalt je telkens uit het verhaal terug naar het nu. In 2041 nog spreken over de VS als macht, gendergelijkheid, Nokia's, deurbellen, pistolen, technische vergelijkingen, ... Van iemand die professioneel bezig is met trends, had ik in een fictie verhaal meer fantasie verwacht. De verwijzingen hebben een belerend effect, alsof hij wilt etaleren met zijn kennis. Onnodig voor hem.
Boeken als 'Dor', 1984', 'Oryx & Crake' en 'Fahrenheit 451' zijn beter in het scheppen van die nieuwe toekomst, en geven je zo wel onderdompeling in de toekomst, mét tijdloos karakter.
Niettemin, het is een spannende detective en mooie prestatie voor eerste fictie.
PS: ik zie geen enkele meerwaarde van de anonimiteit van Nummer 3, behalve voor de auteur.
Eternal is een soort sci-fi detectieve met focus op actie en technologie in 2041.
Daar waar Steven uitblinkt in zijn non-fictie werk rond trends, werkt het hier eerder storend. Regelmatig gedetailleerde vergelijkingen maken tussen 2041 en 2020 haalt je telkens uit het verhaal terug naar het nu. In 2041 nog spreken over de VS als macht, gendergelijkheid, Nokia's, deurbellen, pistolen, technische vergelijkingen, ... Van iemand die professioneel bezig is met trends, had ik in een fictie verhaal meer fantasie verwacht. De verwijzingen hebben een belerend effect, alsof hij wilt etaleren met zijn kennis. Onnodig voor hem.
Boeken als 'Dor', 1984', 'Oryx & Crake' en 'Fahrenheit 451' zijn beter in het scheppen van die nieuwe toekomst, en geven je zo wel onderdompeling in de toekomst, mét tijdloos karakter.
Niettemin, het is een spannende detective en mooie prestatie voor eerste fictie.
PS: ik zie geen enkele meerwaarde van de anonimiteit van Nummer 3, behalve voor de auteur.
December 17, 2020
Het boek bevat zowat dezelfde snelheid en bevlogenheid die Steven Van Belleghem tijdens zijn presentaties aanhoudt. Het gebruik van visuele effecten tijdens die presentaties zie je helemaal terug in dit boek.
De technologische evoluties en vooral het gebruik van AI staat nog niet zo ver als in dit boek gebruikt wordt, maar we zijn zeker wel die weg op aan het gaan. Dat er voor en tegenstanders voor zullen zijn is zeker ook heel duidelijk en dat er duidelijke ethische richtlijnen en controles nodig zijn spreekt ook voor zich.
Ook wel interessant dat er verwijzingen naar dit jaar 2020 met Covid pandemie in zitten. En hopelijk heeft het boek geen voorspellende gaven want anders staan er ons nog enkele van deze pandemieën te wachten.
Spannend ja, al had ik vrij snel door wie de echte dader was.
Wel leuk dat er een linkje naar een volgend boek gelegd is.
De technologische evoluties en vooral het gebruik van AI staat nog niet zo ver als in dit boek gebruikt wordt, maar we zijn zeker wel die weg op aan het gaan. Dat er voor en tegenstanders voor zullen zijn is zeker ook heel duidelijk en dat er duidelijke ethische richtlijnen en controles nodig zijn spreekt ook voor zich.
Ook wel interessant dat er verwijzingen naar dit jaar 2020 met Covid pandemie in zitten. En hopelijk heeft het boek geen voorspellende gaven want anders staan er ons nog enkele van deze pandemieën te wachten.
Spannend ja, al had ik vrij snel door wie de echte dader was.
Wel leuk dat er een linkje naar een volgend boek gelegd is.
July 20, 2021
Een wat onverwacht fictie-werk van iemand die voor de rest vooral gekend is van zijn non-fictie marketing gerelateerd werk.
Hoewel het verhaal wel wat spanning creëert en daardoor vlotjes uitleest stoort de bijwijlen amateuristische schrijfstijl (ik zou nochtans verwachten en hopen dat er een ghostwriter of toch ondersteuning aan te pas is gekomen van een échte fictieschrijver?).
Maar wat nog erger is: de toekomstprojecties van rijdende autos en andere tech gadgets slaan op bepaalde details de bal compleet mis, iets wat je van een zelfverklaarde marketing-guru die er zijn imago van maakt toekomstgericht te zijn, toch niet echt zou verwachten. Het weerhoudt me zelfs om aan zijn non-fictie-werk te beginnen.
Origineel idee om een SF verhaal te schrijven over je professionele "specialiteit" maar een foute zet hier in mijn opinie.
Hoewel het verhaal wel wat spanning creëert en daardoor vlotjes uitleest stoort de bijwijlen amateuristische schrijfstijl (ik zou nochtans verwachten en hopen dat er een ghostwriter of toch ondersteuning aan te pas is gekomen van een échte fictieschrijver?).
Maar wat nog erger is: de toekomstprojecties van rijdende autos en andere tech gadgets slaan op bepaalde details de bal compleet mis, iets wat je van een zelfverklaarde marketing-guru die er zijn imago van maakt toekomstgericht te zijn, toch niet echt zou verwachten. Het weerhoudt me zelfs om aan zijn non-fictie-werk te beginnen.
Origineel idee om een SF verhaal te schrijven over je professionele "specialiteit" maar een foute zet hier in mijn opinie.
June 12, 2022
5 sterren voor het page-turner gehalte. Dit kan je niet anders dan 'in één ruk' uitlezen. Maar zware minpunten voor vorm en schrijfstijl. Wat in zijn vakliteratuur perfect werkt, pakt geen verf in een roman. Dat alles (op het begin na) gewoon lineair loopt, met uurindicaties à la 24, tot daar aan toe. Maar het literaire taalgebruik is storend ver beneden nul.
Een voorbeeld?
"... waar je aan de stadsrand al de bossen ziet gloren en waar diverse meren vlakbij zijn om zowel aan de conditie te werken als te ontspannen met het hele gezin."
"Na nog een kwartier onnavolgbaar snel verder werken stopt ze eindelijk met tikken."
"Als een olympisch sprinter schiet ze uit de startblokken en rent voor haar leven..."
Het is weinigen gegeven te schrijven als Brouwers. Maar Van Belleghem legt zich wat mij betreft liever toe op vakliteratuur.
Een voorbeeld?
"... waar je aan de stadsrand al de bossen ziet gloren en waar diverse meren vlakbij zijn om zowel aan de conditie te werken als te ontspannen met het hele gezin."
"Na nog een kwartier onnavolgbaar snel verder werken stopt ze eindelijk met tikken."
"Als een olympisch sprinter schiet ze uit de startblokken en rent voor haar leven..."
Het is weinigen gegeven te schrijven als Brouwers. Maar Van Belleghem legt zich wat mij betreft liever toe op vakliteratuur.
December 4, 2021
Eerste indruk - het boek doet me denken aan de film The Circle.
Het leest vlot en activeert mijn rechter hersenhelft: ik zie de beelden in mijn hoofd die horen bij de tekst.
Pag 129 interessante reflectie naar onderwijs. ik citeer "sinds de invoering van het digitale onderwijs zijn nog maar een paar lokalen in gebruik voor de wekelijkse overlegsessie en paperverdedigingen. Het idee dat kinderen volgestouwd werden in één lokaal, ongeacht hun capaciteiten en interesses, en er één leerkracht was die voor iedereen zijn best moest zien te doen, is gelukkig lang voorbij. Door de lessen digitaal te brengen kunnen leerkrachten zich nu concentreren op datgene waarvoor onderwijs bedoeld is: kinderen uitdagen, nieuwsgierigheid opwekken, luisteren naar hun manier van interpreteren, en - heel af en toe -evalueren .
Sinds 2017 werk ik in netwerkeconomie mee naar dergelijk onderwijsmodel. Maar o zo moeilijk om het waar het maken in het huidige onderwijskader. Moet ik echt nog tot 2041 wachten om de vruchten te plukken? 🤔
Het leest vlot en activeert mijn rechter hersenhelft: ik zie de beelden in mijn hoofd die horen bij de tekst.
Pag 129 interessante reflectie naar onderwijs. ik citeer "sinds de invoering van het digitale onderwijs zijn nog maar een paar lokalen in gebruik voor de wekelijkse overlegsessie en paperverdedigingen. Het idee dat kinderen volgestouwd werden in één lokaal, ongeacht hun capaciteiten en interesses, en er één leerkracht was die voor iedereen zijn best moest zien te doen, is gelukkig lang voorbij. Door de lessen digitaal te brengen kunnen leerkrachten zich nu concentreren op datgene waarvoor onderwijs bedoeld is: kinderen uitdagen, nieuwsgierigheid opwekken, luisteren naar hun manier van interpreteren, en - heel af en toe -evalueren .
Sinds 2017 werk ik in netwerkeconomie mee naar dergelijk onderwijsmodel. Maar o zo moeilijk om het waar het maken in het huidige onderwijskader. Moet ik echt nog tot 2041 wachten om de vruchten te plukken? 🤔
October 15, 2023
In het begin leek het even te duren vooraleer ik echt meegezogen werd in het verhaal. Nadien werd het erg spannend en kon ik het boek nog amper wegleggen. Een leuk en spannend boek voor als je van Sci-fi houdt, maar ook voor als je ergens op een laagdrempelige manier van een expert wil vernemen waar we in de toekomst naar toe gaan. Het boek is pure fictie, maar omvat ook wel veel vraagtekens over het ethisch kader en de maatschappelijke uitdagingen als we verder evolueren in AI. Een mooie combinatie van een spannend verhaal met toch ook een blik vooruit op een mogelijke toekomst.
December 3, 2020
Dan Brown meets George Orwell. Een bingeread boek met een blik op 2041. Een cliffhanger, dus benieuwd naar het vervolg en of Europa een toekomst heeft, technologisch en/of maatschappelijk, waardig om een rol te spelen in het boek. Of zijn alle valleys in Berlijn, Parijs, Stockholm, Tel Aviv toch gedoemd. Met nog meer uitdieping van de personages een zessterrenboek. Een geslaagd thrillerdebuut van deze fijne management goeroe.
February 14, 2024
Een boek dat met een promo-actie op e-reader terecht is gekomen, vooral omdat auteur Steven Van Belleghem ook te gast was bij de drie boeken podcast van Wim Oosterlinck.
AI werd het voorbije jaar zoveel algemener/populairder (chatgpt...) dat het me nu wel het juiste moment leek. En dan merk je hoe snel die technologische evolutie gaat.
Een spannend ontspannend verhaal, met voldoende ethische bekommernissen om enkele zaken qua privacy en dergelijke toch opnieuw wat meer in vraag te stellen.
AI werd het voorbije jaar zoveel algemener/populairder (chatgpt...) dat het me nu wel het juiste moment leek. En dan merk je hoe snel die technologische evolutie gaat.
Een spannend ontspannend verhaal, met voldoende ethische bekommernissen om enkele zaken qua privacy en dergelijke toch opnieuw wat meer in vraag te stellen.
September 29, 2021
Wauw! Ik was al jaren grote fan van Steven door zijn kijk op marketing en zijn managementboeken. Maar dit overtreft alles! Ik zal geen spoilers meegeven, gewoon het boek lezen want het is een aanrader.
Met het open einde, hoop ik dat er snel een tweede boek volgt. Tell us when Steven???
Met het open einde, hoop ik dat er snel een tweede boek volgt. Tell us when Steven???
December 5, 2021
Een vlot lezend boek dat zich afspeelt in de nabije toekomst (2041). Als eerste fictie boek zeker niet slecht, al had je na een tijdje wel reeds door wie nummer 3 moest zijn. En ja, goed gezien van de auteur, op het eind de mogelijkheid open laten voor een eventueel vervolg ;-).
October 13, 2023
Geen literair hoogstandje, maar het leest wel als een trein. Spannend boek over hoe de wereld er over 20 jaar zou kunnen zien. Als we Steven Van Belleghem zijn toekomstvoorspellingen mogen geloven, dan beginnen we nu best een tandje hoger te schakelen met privacybescherming en herbebossing.
December 24, 2020
Waarom niet. Voor wie graag pulp fiction leest, zoals Lee Child, Harlan Coben, Maxime Chattam, etc. Geloofwaardig geschreven, zonder pretentie, en leest in geen tijd uit. Aangenaam tijdverdrijf.
December 29, 2020
Echte pageturner. Je wordt meegetrokken in het verhaal dat ze binnen een korte tijdsspanne afspeelt. Steven Van Belleghem brengt heel wat toekomstbeelden in zijn rollercoaster die zich in 2041 situeert. Verhaallijn doet denken aan de boeken van Dan Brown.
June 25, 2021
Heel graag gelezen. Pageturner.
August 21, 2021
De cover van het boek liegt niet. Na enkele pagina's word je meegezogen in een echte 'page turner'. Het verhaal leest als een trein. Ik kijk alvast uit naar het vervolg.
February 14, 2022
Wat een pageturner, superspannend, een vernuftig plot, goede spanningsboog, kortom, een aanrader !
June 6, 2022
Nice read, interestingly written
July 10, 2022
Graag gelezen
January 31, 2023
Turnpager
Great view on the future
Exciting
Great view on the future
Exciting
December 19, 2023
Leest lekker weg, dat is het ook wel
Displaying 1 - 28 of 28 reviews