Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο

by Λένα Διβάνη

Όταν τελειώσεις σχολείο και πανεπιστήμιο, φίλε αναγνώστη, ένας τρόπος υπάρχει να συνεχίσεις την εκπαίδευσή σου: να ξεβολευτείς. Να αφήσεις τον καναπέ και να αρπάξεις σακίδιο, μποτάκια και διαβατήριο. Να αγαπήσεις τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις άγνωστες λέξεις, τον ύπνο σε σκηνή, τις παράξενες φάτσες, τις αναπάντεχες συναντήσεις. Να φτάσεις στην εκρηκτική Βενεζουέλα του ετοιμοθάνατου Τσάβες, στη σέξι Κούβα όπου όλα αλλάζουν εκτός από τη λατρεία του Τσε, στην προβιομηχανική Αιθιοπία των κομμένων κλειτορίδων, στο Βιετνάμ όπου ο σκύλος είναι σπουδαίος μεζές, στη Γη του Πυρός όπου ο Δαρβίνος εμπνεύστηκε τη θεωρία του, στη Νέα Ζηλανδία των Μαορί όπου το νερό τρέχει ανάποδα, για να δεις τον κόσμο ανάποδα: όχι μόνο πόλεις, που είναι σκέτη βιτρίνα – για να δεις όλη την αλήθεια, πρέπει να πας και στα χωριά και στα βουνά. Μην τρομάζεις, δεν χρειάζεται να είσαι αθληταράς. Όποιος θέλει να ανεβεί ανεβαίνει.

Εγώ το πρωτόκανα πριν από δεκαέξι χρόνια – θα δεις πώς και γιατί. Αποφάσισα λοιπόν να κλείσω σ’ ένα βιβλίο τις πιο αστείες, μαύρες, απροσδόκητες ιστορίες που με συνάντησαν όσο περπατούσα στα βουνά και στις πόλεις του κόσμου. Είπα να σου διηγηθώ τι έπαθα και τι έμαθα, μήπως την επόμενη φορά έρθεις κι εσύ.

Genres: Travel, Nonfiction, Biography, Memoir

352 pages, Hardcover

First published November 27, 2017

About the author

See Lena Divani.
Η Λένα Διβάνη γεννήθηκε το 1955 στον Βόλο και είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Εξωτερικής Πολιτικής στη Νομική Σχολή Αθηνών.
Εκτός από τις ιστορικές μελέτες της, έχει δημοσιεύσει μία συλλογή διηγημάτων ("Γιατί δεν μιλάς για μένα") και τέσσερα μυθιστορήματα ("Οι γυναίκες της ζωής της" που έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση από την ΕΤ1, "Εργαζόμενο αγόρι", "Ενικός αριθμός", "Ψέματα. Η αλήθεια είναι...").
Το πρώτο της μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί στα ισπανικά και στα ιταλικά. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και τα πολωνικά. Επίσης, έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία για παιδιά και έναν τόμο με τα θεατρικά της έργα που παίχτηκαν στο "Τρένο στο Ρουφ" και στην "Πειραματική Σκηνή Τέχνης", στη Θεσσαλονίκη.
Υπήρξε τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας "Τα Νέα" και του περιοδικού "Elle". Υπήρξε επίσης Αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε την άνοιξη του 2009.

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Το ταξίδι σε ξεβρακώνει.

“ Πρέπει να πάμε ένα ταξίδι. Μόνο έτσι θα καταλάβω γρήγορα.
Γιατί?
«Γιατί μόνο το ταξίδι σε ξεβρακώνει».
Τότε τον κοίταγα σαν εξωγήινο. Τώρα ξέρω ότι είχε απόλυτο δίκιο. Στο ταξίδι-ειδικά στα δικά μας ταξίδια, όπου πρέπει να εγκαταλείψεις τη ζώνη ασφαλείας σου, τις καθημερινές μικροσυνήθειες, που στην πραγματικότητα είναι τελετουργίες καθησυχαστικές ότι δεν κινδυνεύεις, ότι είσαι ασφαλής εκεί βγαίνουν όλα στη φόρα. Δε μπορείς να είσαι πια τρόλεϊ όπως είσαι συνήθως. Αδυνατείς να ακολουθήσεις προκαθορισμένη οδό. Έχει χαράδρες ο άγνωστος δρόμος, έχει απότομες στροφές, έχει παγίδες, μερικές είναι και φονικές τραυματίζουν την αυτοπεποίθηση σου, ξεφτιλίζουν την πόζα που έχεις χτίσει προσεκτικά τόσα χρόνια, ξεσκίζουν το ζεστό πανωφόρι που σε προστατεύει από το κρύο του έξω κόσμου. Καταπίπτουν και τα ψέματα που λες στον εαυτό σου και αυτά που λες στους άλλους. Είσαι γυμνός πια ενώπιων όλων. Ο πυρήνας σου είναι έξω, ορατός απ’ όλους. Αν κάποιος σε αγαπήσει στο ταξίδι, ξέρεις ότι θα σε αγαπάει πάντα με κάποιο τρόπο. Θα σε θυμάται και θα χαμογελάει. Αν σε σιχαθεί, για πάντα θα σε αποστρέφεται. Γιατί έχει δει κάτι που δε μπορεί πια να λησμονήσει: Αυτό που αγωνίζεσαι να κρύψεις.

Σοφή κουβέντα. Μεγάλη αλήθεια. Επειδή το επάγγελμα μου έχει να κάνει με τον τουρισμό και τα ταξίδια και πολλές φορές χρειάζεται να συνοδεύω αυτά πραγματικά τα μαθήματα ζωής που έχω πάρει από την αναγκαστική στη δική μου περίπτωση συνύπαρξη με άλλους ανθρώπους δε μου τα δίδαξε κανένα πανεπιστήμιο και κανένα βιβλίο. Πραγματικά το να ταξιδεύεις με κάποιον άλλο είναι ίσως από τα πιο άγρια πράγματα. Αν όλα κυλήσουν ομαλά πάει καλά αν όχι οπλίσου και ετοιμάσου για πόλεμο γιατί δυστυχώς ότι προσπαθείς να κρύψεις πολύ καλά από τους άλλους αργά ή γρήγορα θα βγει στην επιφάνεια. Τα ταξίδια αυτά , όπως και τα ταξίδια που μας διηγείται η συγγραφέας στο βιβλίο της στην πραγματικότητα από ένα σημείο παύουν να είναι ταξίδια αυτά κάθε αυτά αλλά μετατρέπονται σε ένα μακρύ ταξίδι ανακάλυψης του εαυτού μας αλλά και των άλλων. Αν κάτι έμαθα λοιπόν εγώ από τα ταξίδια είναι να ξεχωρίζω τους ανθρώπους και πλέον έχει γίνει τόσο εύκολο που στο πρώτο δευτερόλεπτο ξέρεις ποιοι έχουν έρθει για να σου κάνουν τη ζωή δύσκολη. Μου άρεσε το βιβλίο. Πολύ άμεση γραφή, χιουμοριστικό και πολύ όμορφο το μήνυμα που ήθελε να περάσει. Δεν ξέρω η συγγραφέας με έκανε να νιώσω μια οικειότητα μαζί της, ότι ταξιδεύω παρέα της και μου πέρασε το βαθύτερο νόημα που θεωρώ ότι κρύβεται πίσω από το βιβλίο ότι δηλαδή είμαστε εμείς που πρέπει να αποφασίσουμε αν θα δοκιμάσουμε τα όρια μας, αν θα επιλέξουμε ακόμα και μέσα από ένα ταξίδι να γυρίσουμε ίδιοι ή βλέποντας τον κόσμο γενικά και το δικό μας ειδικά υπό μια άλλη οπτική γωνία και πρίσμα.Τα ταξίδια είναι ευκαιρίες και είμαστε εμείς που επιλέγουμε αν θα γυρίσουμε ίδιοι ή φορτωμένοι εμπειρίες από αυτά αλλιώς τουλάχιστον στη δική μου συνείδηση μένουν απλά φωτογραφίες χωμένες σε ένα άλμπουμ γιατί όπως λέει και η ίδια η συγγραφέας στον πρόλογο της δανειζόμενη τα λόγια του Προυστ «Σκοπός του ταξιδιού δεν είναι να δεις καινούρια μέρη αλλά να δεις με καινούρια μάτια».

Μερικά ακόμα αγαπημένα αποσπάσματα

Το ερώτημα που καλούμασταν να απαντήσουμε μεγαλώνοντας ήταν στην πραγματικότητα το εξής: Ο φόβος σου σώζει τη ζωή ή στην παίρνει;

Ο μόνος τρόπος να μπορέσεις είναι να πεις στον εαυτό σου ότι μπορείς

Αν δε σου αρέσει η πραγματικότητα, φτιάξε μια του γούστου σου

Όταν δε σε σηκώνει ο τόπος, πρέπει να φεύγεις

Το νόημα της ζωής σου μπορεί να βρίσκεται πολύ μακριά από τη ζωή σου

Άνοιξαν οι πύλες της όρασής μου, οι πραγματικές και κατάλαβα γιατί ταξιδεύουμε μακριά. Για να επιστρέψουμε στο εαυτό μας από άλλη μεριά, ανάποδα. Είδα γιατί είμαι εδώ. Γιατί είναι το μοναδικό σημείο της γης όπου εγώ δεν ήμουν πια η συνήθης εγώ, με τη δουλειά μου, με τη ζωή μου, με το σπίτι μου και τα γούστα μου. Εδώ ήμουν μια κουκκίδα ζωής που μπερδευόταν με τις άλλες. Ξαλαφρωμένη από το βάρος του εαυτού μου, με καλωσόρισα πια οριστικά σ΄ αυτόν τον άγριο τόπο που καμιά φωτογραφία δεν θα μπορούσε να αποδώσει πιστά.

[black_cat_reading · Rating 5 out of 5]

Λίγο πριν το lockdown επισκέφτηκα το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου,λες και δεν είχα αδιάβαστα που κοντεύουν να με πλακώσουν αλλά ξέρεις τώρα πως πάνε αυτά...
Εκεί λοιπόν μου πρότειναν μέσα σε άλλα το βιβλίο της Λένας Διβάνη που είναι και από την πόλη μου (Βόλος).Μου λέει λοιπόν η βιβλιοπώλισσα "δες κι αυτό εδώ. Είναι πολύ ωραίο, ταξιδιωτική λογοτεχνία."Το παίρνω στα χέρια μου να ρίξω μια ματιά και συνεχίζει."Η Λένα Διβάνη είναι νονά μου, καλά δεν στο δίνω γι'αυτό, είναι πραγματικά πολύ ωραίο". Μην τα πολυλογώ το πήρα με κάποιους ενδοιασμούς. Κλείνοντας το βιβλίο να σας πω ότι οι ενδοιασμοί μου πήγαν περίπατο κι ευτυχώς που ήταν τέτοιες οι συγκυρίες και το πήρα στα χέρια μου.
Η ταξιδιωτική λογοτεχνία είναι ένα είδος που διάβασα πρώτη φορά.Η αλήθεια είναι ότι με μάγεψε. Κρυφοκοίταξα λίγα από τα μέρη που επισκέφτηκε η συγγραφέας και δεν θα σας κρύψω ότι αυτά τα @...που είχε εγώ μάλλον δεν θα τα βρω ποτέ για να κάνω αυτά τα ταξίδια κι ούτε ξέρω αν θέλω να ξεβολευτώ τόσο.
Ενθουσιάστηκα που έμαθα τόσα πράγματα ειδικά για τα ταξίδια στην Βενεζουέλα,στις Ινδίες και στην Παταγονια.Η γραφή της έχει το πλεονέκτημα να σε καθηλώνει. Αν μπορώ να κάνω παραλληλισμό με ομιλητή θα έλεγα ότι ο ακροατής θα τέντωνε τα αυτιά για να μην χάσει λέξη.
Δεν ξέρω πως είναι η ίδια μετά από όλα αυτά τα ταξίδια, πάντως εγώ είδα τον κόσμο με άλλα μάτια και άνοιξα τους ορίζοντές μου.
Υ.Γ1 Στην αρχή ήμουν διχασμένη αν ήθελα ή όχι να παίρνει θέση μέσα από τα γραφόμενά της. Τελικά όλο αυτό είναι μέρος της μαγείας του βιβλίου και αφήνει το προσωπικό της στίγμα.
Υ.Γ2 Καλά τα μεγάλα βιβλιοπωλεία με την ποικιλία τους και τις καλύτερες τιμές, αλλά αυτή την προσωπική επαφή και τις προτάσεις θα τις βρεις μόνο στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς ♥️ Ας τα στηρίξουμε λίγο παραπάνω αυτές τις δύσκολες μέρες,το έχουν ανάγκη! ♥️

[Emi · Rating 5 out of 5]

Θυμάστε κάποτε που εκτυπώναμε φωτογραφίες (γιατί αλλιώς δεν μπορούσαμε να τις δούμε); Θυμάστε που έπειτα τις κολλούσαμε σε ένα άλμπουμ και οι πιο μερακλήδες γράφαμε στο πλάι σχόλια; Ε, λοιπόν, αυτό ακριβώς είναι το βιβλίο της Διβάνη. Ο φωτογραφικός της φακός (πιο σύγχρονος από την εποχή των φιλμ) μας ταξιδεύει με τη μορφή σχολιασμένου φωτισμού στην Ελβετία, τη Νέα Ζηλανδία (δεν ήξερα τίποτα για αυτήν και τώρα θέλω διακαώς να πάω), την Αιθιοπία, το Βιετνάμ, την Κούβα, τη Βενεζουέλα, την Ινδία και την Παταγονία. Με γλώσσα απλή γεμάτη χιούμορ και ιστορία με περπάτησε γύρω από τις χρωματιστές δηλητηριώδεις λίμνες της Νέας Ζηλανδίας, μου θύμισε το φοιτητικό μου επαναστατικό πνεύμα στην Κούβα, με έπεισε ότι ένα βουνό θηλυκού γένους , η Ροράιμα, έχει χαρακτήρα και το μυστήριό της εισχωρεί στις ψυχές των ορειβατών, με έβαλε τελικά στο μυαλό ενός ταξιδιώτη του κόσμου. Μου εξήγησε τον βασικό λόγο που θέλει κανείς να ταξιδεύει: είναι γιατί ξαλαφρώνει από το βάρος του εαυτού του. Και είναι τόσο αλήθεια!

«Όταν ταξιδεύεις σε άλλη χώρα, πρέπει να εγκαταλείπεις όσα περιμένεις να δεις»: μια συμβουλή που θα τη θυμάμαι την επόμενη φορά (αμήν και πότε) που θα ταξιδέψω.

Το συστήνω σε όλες τις καραντινιασμένες ψυχές που θέλουν να ξεμυτίσουν με την πρώτη ευκαιρία, που πήραν τα βουνά και τα λαγκάδια της επιτρεπόμενης περιοχής τους (γιατί παραπέρα υπάρχει πρόστιμο) και που ο νους τους είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει!

[Dimitris Ligoxigakis · Rating 4 out of 5]

- Δεν ταξιδεύουμε για να δραπετεύσουμε από τη ζωή μας, αλλά για να μη δραπετεύσει η ζωή από εμάς.
- Το ταξίδι είναι σαν το γάμο, κάνεις μεγάλο λάθος αν νομίζεις ότι το έχεις υπό έλεγχο.
- Σκοπός του ταξιδιού δεν είναι να δεις καινούργια μέρη, αλλά να δεις με καινούργια μάτια.
-Είχα καταλάβει, μάλλον ενστικτωδώς πως το πιο επικίνδυνο μέρος στο κόσμο είναι το σπίτι μας.
-Ο φόβος σου σώζει τη ζωή ή σ΄ την παίρνει ;
- O μόνος τρόπος για να γνωρίσεις μία χώρα είναι να πας εντελώς απληροφόρητος ή εντελώς πληροφορημένος.
- Γιατί έκοψες το λουλούδι; Γιατί είναι όμορφο. Δηλαδή, το τιμωρείς επειδή είναι ωραίο;
- Αν είναι να γεννηθείς γυναίκα, να παρακαλάς να γεννηθείς στη Δύση.
- Αν δεν σ΄ αρέσει η πραγματικότητα, φτιάξε μία του γούστου ��ου.
- Η πραγματικότητα προσλαμβάνεται συγκριτικά.
- Μερικές χώρες… είναι πολλές χώρες μαζί.
- Ο φόβος που φοβάσαι θα σε ακολουθήσει .
- ‘’Γνώρισα μία κοπέλα και νομίζω ότι είναι αυτή, η Μία.’’ ’’ Και πώς σκοπεύεις να καταλήξεις;’’ ‘’Θα την πάρω ταξίδι.’’ ‘’Γιατί;’’ ‘’Γιατί το ταξίδι σε ξεβρακώνει!’’
- Το νόημα της ζωής σου μπορεί να βρίσκεται πολύ μακριά από τη ζωή σου.
- Άνοιξαν οι πύλες της όρασής μου, οι πραγματικές και κατάλαβα γιατί ταξιδεύουμε μακριά. Για να επιστρέψουμε στο εαυτό μας από άλλη μεριά, ανάποδα. Είδα γιατί είμαι εδώ. Γιατί είναι το μοναδικό σημείο της γης όπου εγώ δεν ήμουν πια η συνήθης εγώ, με τη δουλειά μου, με τη ζωή μου, με το σπίτι μου και τα γούστα μου. Εδώ ήμουν μια κουκκίδα ζωής που μπερδευόταν με τις άλλες. Ξαλαφρωμένη από το βάρος του εαυτού μου, με καλωσόρισα πιά οριστικά σ΄ αυτόν τον άγριο τόπο που καμιά φωτογραφία δεν θα μπορούσε να αποδώσει πιστά.
- ‘’Κατάλαβες τώρα γιατί είμαι εδώ; Γιατί εδώ ξαναβρήκα τ΄ αφτιά και τα μάτια που είχα όταν γεννήθηκα’’. ‘‘Ναι Τζέμ, κατάλαβα. Κατάλαβα, επίσης, και γιατί εγώ ταξιδεύω. Γιατί ακόμα τα ψάχνω…’’

Ποιο είναι το κριτήριο για να χαρακτηρίσεις ένα βιβλίο πολύ κάλο; Σε αυτό το ερώτημα έχω καταλήξει από καιρό. Όταν ένα βιβλίο με κάνει να περιμένω με αγωνία να γυρίσω σπίτι μου το βράδυ να διαβάσω, για μένα είναι πολύ κάλο και το βιβλίο της Κας Διβάνη είναι ένα τέτοιο. Η Κα Διβάνη δεν είναι ούτε Φέρμορ, ούτε Tabucci, ούτε Θέροου και πολύ περισσότερο δεν είναι Μποττόν ή Καζαντζάκης. Είναι, όμως, μία συγγραφέας που ξέρει να γράφει και να εξιστορεί, αγαπάει τα ταξίδια και έχει αστείρευτο χιούμορ. Στο βιβλίο αυτό εξιστορεί τα σημαντικότερα ταξίδια που έχει κάνει, όσα είδε, όσα έζησε, όσα βουνά περπάτησε, πώς ένιωσε με τους συνταξιδιώτες της, ακόμη και αυτούς που της την έσπασαν. Αγαπάω την ταξιδιωτική λογοτεχνία και κατά καιρούς διάβασα βιβλία από Έλληνες πρέσβεις και «πρεσβευτές» και πραγματικά απορούσα. Γιατί χρειάζεται να κάνεις ανούσια διαφήμιση των λογοτεχνικών σου ικανοτήτων; H Κα Διβάνη δεν το έχει ανάγκη αυτό και προφανώς αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι αυτός ο στόχος ενός ταξιδιωτικού βιβλίου. Ο στόχος είναι να σε κάνει να νιώσεις ότι είσαι δίπλα της, την ώρα που περπατάει μία χώρα και να σου διηγηθεί ιστορίες που ίσως δε γνώριζες. Δεν προσπαθεί να αναλύσει την εκάστοτε χώρα, άλλωστε αυτό είναι πολύ δύσκολό και εξαρτάται από τα μάτια του ταξιδιώτη, τις εμπειρίες της περιγράφει και αυτό το κάνει πολύ καλά. Στο βιβλίο υπάρχουν πληροφορίες για κάθε χώρα, απολαυστικοί διάλογοι, αυτοκριτική, άφθονο χιούμορ, συναισθήματα διανθισμένα με πολλά αποφθέγματα και κυρίως τα βασανιστικά συμπεράσματα μετά το τέλος κάθε ταξιδιού. Όλα τα συστατικά δηλαδή που συμπυκνώνουν την έννοια «ταξίδι». Για μένα είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία ταξιδιωτικής λογοτεχνίας από Έλληνα συγγραφέα.

[George Spirakis · Rating 4 out of 5]

Να ταξιδεύεις, να υπάρχεις ανάμεσα στον κόσμο και να έχεις έναν λόγο για να ανανεώσεις το διαβατήριο.

«Το βιβλίο μένει στον βαθμό που συναιρείται με τη ζωή. Έμεινε ό,τι μπόρεσε, γράφει ο Βαλερί για τα διαβάσματά του. Κι αυτό που μένει είναι αναγκαστικά λίγο, όσο είναι και το πνευματικό ανάστημα του αναγνώστη».

[Takisx · Rating 4 out of 5]

Ενα βιβλίο που ταξίδεψε απο τα βάθη της θεσσαλονίκης για να καταλήξει στα χέρια μου. Δεν ήταν άσχημο. Αυτό που κατέπληξε είναι πως μπόρεσε μια γυναικα που το γλωσσικό η μάλλον το προφορικό της ιδίωμα
παραπέμπει σε νταλικιέρη να με εντυπωσιάσει. Ισως επειδή ακριβώς δεν γράφει έτσι. Πολυ καλό.(τελικά)

[Nick S. · Rating 5 out of 5]

Ταξιδιωτική λογοτεχνία στα καλύτερα της & παράλληλα ένα ουσιώδες μάθημα ιστορίας.

Σύγχρονη γραφή, με χιουμορ,κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, δίνοντας απλόχερα τροφή για σκέψη.

Ιδανική επιλογή για παραλία...και όχι μόνο!

[Angeliki · Rating 4 out of 5]

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μ'άρεσε αυτό το βιβλίο, ο βασικός όμως είναι ότι μου θύμησε τις σκέψεις που κάνω κι εγώ όταν ταξιδεύω.

[Maria Ch · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο το συνάντησα τυχαία, δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτε για αυτό και δεν γνώριζα τίποτα για την κ. Διβάνη. Διάβασα την περιγραφή, μου φάνηκε ενδιαφέρουσα και έτσι αγόρασα το βιβλίο. Ομολογώ πως ήταν μια πολύ καλή απόφαση γιατί είναι από τα βιβλία που σου κρατάνε ευχάριστα συντροφιά, από τα βιβλία που μιλάς στην παρέα και λες τι διαβάζεις γιατί κάποιες ιστορίες μένουν λίγο μαζί σου και δεν κρύβω ότι σαν λάτρης του ταξιδιού, τελείωνα κάθε κεφάλαιο θέλωντας να κλείσω εισητήριο για την εκάστοτε χώρα παρότι στόχος του κειμένου δεν είναι να σου ‘πουλήσει’ τις χώρες που περιγράφει, αλλά να σου μεταφέρει τον παλμό τους έτσι όπως το βίωσε η συγγραφέας . Δεν ξέρω αν αυτό το βιβλίο συγκαταλέγετε στην ταξιδιωτική λογοτεχνία, είναι όμως ένα καλογραμμένο και έξυπνο βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.

[Toby Tsoutseos · Rating 5 out of 5]

Το διάβασα απνευστί. Η συγγραφέας είδε τα μέρη και τους ανθρώπους με το βλέμμα του πραγματικού ταξιδιώτη που είναι έτοιμος να αλλάξει μέσα από τους άλλους ανθρώπους και το ταξίδι. Τα περιστατικά σε όση έκταση χρειάζεται για να κρατούν το ενδιαφέρον και το χιούμορ διάχυτο και έξυπνο να σε ωθεί αβίαστα από τη μια σελίδα στην άλλη. Υπέροχο.

[Alfredo · Rating 1 out of 5]

ταξιδιωτική λογοτεχνία από τα lidl

[Kwnstantina Pap · Rating 3 out of 5]

Πολύ ευχάριστο βιβλίο, με ενδιαφέρουσες ταξιδιωτικές αναμνήσεις.

Μπορεί να είχα βάλει και τέταρτο αστεράκι αν δεν διάβαζα τόσες φορές τη φράση "φίλε αναγνώστη" και τη λέξη "χοντρός".

[Andy Fou · Rating 4 out of 5]

Ευκολοδιαβαστο, ταξιδιάρικο και περιπετειωδες. Το βιβλίο είναι λες κι έχει βγει απευθείας από τις σκέψεις της συμπαθέστατης συγγραφέως, ένιωσα σχεδόν σα να διάβαζα ημερολόγιο της. Αυτό συνεπάγεται ότι δεν έχουν πάντα ροή, κλιμάκωση και αντίστοιχο ενδιαφέρον όλες οι ιστορίες, από την άλλη όμως είναι σχεδόν άμεση η σύνδεση του αναγνώστη με τις περιπέτειες της. Εκτίμησα ιδιαίτερα το ότι περιλαμβάνει σε πολλά σημεία μια εισαγωγή και, κυρίως, αναφορές σε σημαντικά ιστορικά γεγονότα για κάθε προορισμό. Άλλωστε ποιος καλύτερος τρόπος να μάθεις ιστορία, αν όχι μέσα από ταξίδια; :)

[Katerina Tzima · Rating 4 out of 5]

Κυλαει ομορφα, ειναι εξυπνο, ειναι τιμιο, ειναι κοσμοπολιτικο, ειναι φιλ γκουντ (οχι στην Ινδια και στην Αιθιοπια ομως), ειναι και σκαμπρωζικο. Δεν ειναι βιβλιο, ειναι μπαζουκας κατα της μιζεριας και της ομφαλοσκοπησης. Αυτο το ξεβλαχεμα θελουμε!

[Antonis Gkoutis · Rating 2 out of 5]

Ο τίτλος του βιβλίου μου τράβηξε το ενδιαφέρον αλλά το περιεχόμενο με απογοήτευσε γρήγορα. Δεν αφορά ταξίδια «που ξεβολεύεσαι» όπως λέει το βιβλίο αλλά ταξίδια με την ασφάλεια του γκρουπ, αποστειρωμένα και με προδ��άθεση «δυτικής» κριτικής στους λαούς που συναντά. Δεν μπορώ να το κατατάξω καν στην ταξιδιωτική λογοτεχνία καθώς πρόκειται περισσότερο για σκέψεις προσωπικού ημερολογίου ή για αφήγηση δυτικού νοικοκυραίου με πολιτικές αναλύσεις και απόψεις βγαλμένες από τα τηλεοπτικά πάνελ. Ακόμα και αν εστιάσεις μόνο στο κομμάτι της πεζοπορίας, δυστυχώς ούτε οι περιγραφές των διαδρομών που έκανε η συγγραφέας με τους ορειβατικούς συλλόγους σε δελεάζουν, καθώς είναι απλοϊκές και δεν σου μεταφέρουν επιτυχώς το μεγαλείο της φύσης που σίγουρα θα συναντούσε.

[Maria’s bookshelf · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο που αγάπησα πολύ αλλά, δεν έκανε καλό στις τάσεις φυγής μου.

Διάβασα για μέρη μακρινά που η φαντασία μου δεν μπορεί να δώσει σχήμα, χρώμα και υφή. Ισως να μην τα δω ποτέ. Ίσως και να τα καταφέρω. Το σίγουρο είναι πως με αυτό το βιβλίο κάτι το τόσο μακρινό περιγράφηκε σαν κάτι οικείο. Ο χάρτης συρρικνώνεται και ανοίγω το παράθυρο σε άλλο τόπο κάθε φορά.

Γνώση συμπυκνωμένη για ιστορία, γεωγραφία, πεζοπορία όλα διαμορφωμένα μέσα από την εμπειρία.

«Έζησα κι άλλα πράγματα […] Ωραίες διαδρομές, ωραίες πόλεις, ωραία όλα, αλλά τίποτα δεν θυμάμαι. Ένας ευχάριστος πολτός στις αποθήκες του μυαλού μου».

Μεταφράζοντας σύμφωνα με την δική μου οπτική το συγκεκριμένο απόσπασμα: Όσα σουβενίρ, φωτογραφίες και σημειώσεις, κάθε απόκομμα που κρατάμε στην απέλπιδα προσπάθεια να κρατήσουμε το ταξίδι μας ζωντανό και αιώνιο, όλα δεν αρκούν. Το ταξίδι είναι το συναίσθημα που σου δημιουργεί και η εμπειρία που βιώνεις. Γι αυτό και στα ταξίδια μας, μεγάλα ή μικρά πρέπει να ζούμε, να παρατηρούμε και να απολαμβάνουμε ώστε μετά να μπορούμε να ανακαλούμε και να ανατρέχουμε σε αυτά. Να είμαστε παρόντες στην στιγμή. Προσωπικά πιστεύω ότι μόνο η νοσταλγία του ταξιδιού έχει γλυκιά υφή και σε ντοπάρει τόσο ώστε να ψαχνεις να βρεις τρόπο να το ξαναζησεις.

Απολαυστικό βιβλίο και τόσο συμπαθητική συγγραφέας.

[Betty Chatzisavvidou · Rating 4 out of 5]

Αυτό είναι το έκτο βιβλίο της Λένας Διβάνη που διαβάζω, γεγονός που με οδηγεί σε δύο συμπεράσματα. Πρώτον, ότι μπορώ πλέον και επίσημα να ανακηρύξω το 2025 «έτος Λένας Διβάνη», καθώς οτιδήποτε δικό της έχω διαβάσει συνέβη μέσα σε αυτούς τους έντεκα μήνες. Δεύτερον, ότι συνειδητοποιώ πόσο απολαυστική είναι η ανάγνωση όταν κρατάς στα χέρια σου ένα βιβλίο της.

Το βιβλίο Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο ξεκινάει ξεκαρδιστικά, με το πρώτο ταξίδι της συγγραφέα ως ορειβάτισσας στην Ελβετία. Η σύνδεση ανάμεσα στη ζωή και στα ταξίδια της, και η ιστορία των τόπων και των λαών που επισκέφθηκε, σε βυθίζουν ευχάριστα σταους κάμπους, τα βουνά και στις πόλεις του κόσμου που περπάτησε. Άλλοτε αστείες και άλλοτε πιο σκοτεινές, οι ιστορίες της αποκαλύπτουν άλλους πολιτισμούς, διαφορετικές συνθήκες, ιστορικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τον κόσμο στα μήκη και τα πλάτη του.
Ελβετία, Νέα Ζηλανδία, Αιθιοπία, Κούβα, Βιετνάμ, Βενεζουέλα, Ινδία και Παταγονία∙ αυτά είναι τα μέρη όπου μας ταξιδεύει η Διβάνη, σπρώχνοντάς μας προς το επόμενο μεγάλο προσωπικό μας ταξίδι —σε αυτή τη ζωή, όχι στην επόμενη— και παροτρύνοντάς μας να ξεβολευτούμε, να περπατήσουμε και να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά μας βήματα.

«Έτσι γεννήθηκε αυτός ο κόσμος, που όσο τον διηγούμαστε ξαναγεννιέται αέναα».

[Effie · Rating 3 out of 5]

3+

[Clio S. · Rating 5 out of 5]

Ένιωσα ότι το βιβλίο αυτό είναι ένα έμμεσο how to στο να μην είσαι τουρίστας, αλλά πραγματικός ταξιδιώτης.
Σου δείχνει πως αν πας κάπου με σκοπό να ανακαλύψεις τον τόπο, μαθαίνεις και βλέπεις πράγματα που δεν περίμενες ποτέ.

Επίσης ένιωσα ότι η συγγραφέας θέλει να σε σπρώξει σε τέτοιων ειδών ταξίδια και σου δείχνει τα δικά της μυστικά. Οι συνομιλίες με τους οδηγούς τους, με ντόπιους της περιοχής, η παρατηρητικότητα της, οι εφημερίδες που διάβαζε, η ιστορία που ξέρει.. όλα σε σπρώχνουν να έχεις μεγαλύτερη περιέργεια για το τι υπάρχει γύρω σου, πως δημιουργήθηκε και ούτω καθεξής.

Πολύ enlightening βιβλίο και πολυυ ταξιδιαρικο.

Είναι βασικά ταξίδια μεταμορφωμένα σε βιβλίο! Υπέροχο-

[Ελένη Παπάζογλου · Rating 5 out of 5]

Ξεκαρδιστικό, αστείο ενδιαφέρον ταξιδιάρικο

[aimilia · Rating 5 out of 5]

Αυτή η γυναίκα καταφέρνει κάτι που δεν έχω συναντήσει συχνά, παντρεύει τη λογοτεχνία με την σοβαρή ιστορία και την χαλαρή κουβεντούλα με την παρέα σε ενα βιβλίο. Μαθήματα ζωής, πτυχές απο κρυμμένους κόσμους που δεν επιλέγουν ιδιαίτερα οι Δυτικοι. Όταν αγόραζα το βιβλίο απλα είδα τη συγγραφέα και ειπα "Αξίζει όπως ολα τα υπόλοιπα που εχω διαβάσει απο εκείνη", οπότε δεν διάβασα καν την περιγραφή. Και όταν διάβασα για ταξίδια περίμενα τα basic ταξιδάκια στην Ευρώπη και αντε για αποκορύφωμα κανένα hot προορισμό όπως πχ Μαρόκο. Όχι φίλοι μου, η βαλίτσα φεύγει πιο μακριά και σίγουρα δεν είναι η βολική εκδοχή ενός ταξιδιού. Είναι εμπειρίες ζωής που αξίζει να ακουστουν!

[Eleanna Manesi · Rating 4 out of 5]

Ένα «ταξιδιωτικό ημερολόγιο» γεμάτο εμπειρίες και σκέψεις από τα ταξίδια της συγγραφέως σε διάφορα μέρη της γης.

Αυτό που με κέρδισε ιδιαίτερα ήταν η ποικιλία των ταξιδιών και η διαφορετικότητα κάθε προορισμού.

Μου άρεσε πολύ το γεγονός ότι το βιβλίο καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα ανάλαφρο και βαθυστόχαστο, προσφέροντας πλούσιο υλικό για σκέψη.

Δύο από τα ταξίδια που με άγγιξαν περισσότερο ήταν αυτά στην Αιθιοπία και την Ινδία.

Ο τρόπος που συνδέει τα ταξίδια της με τα “μαθήματα” που μπορούμε να πάρουμε από αυτά, είτε θετικά είτε αρνητικά, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων.

Η αφήγηση είναι γεμάτη από ζωντανές περιγραφές τοπίων, προσώπων και στιγμών που σε κάνουν να νιώθεις ότι βρίσκεσαι κι εσύ εκεί, να παρακολουθείς τις σκηνές μέσα από τα δικά σου μάτια.

Είναι ένα βιβλίο που συνδυάζει την περιπέτεια με τη στοχαστική διάθεση και την αναζήτηση νοήματος.

Διαβάστε ολόκληρη την άποψη μου στην ιστοσελίδα μου

https://www.eleannasdiary.gr/ti-emath...

[Maria · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που αναπνέει, είναι ζωντανό και σε ταξιδεύει εκει που πήγε και η συγγραφέας του. Είναι οδοιπορικο/πεζοπορικο/βιογραφικο, δεν ξέρω... πάντως εμένα με ρούφηξαν οι εικόνες , ο τρόπος γραφής, η αμεσοτητα. Πίστευα οτι θα με κάνει να νιώσω θλίψη και θυμό που δεν εχω κι εγω τη δυνατότητα να κάνω αυτά τα ταξίδια... Αλλά οχι, ο καθένας κάνει τα ταξίδια και αποκτά τις εμπειρίες που μπορεί, που αντέχει, που χρειάζεται... ψυχικά, σωματικά, οικονομικά, πνευματικά. Και αυτό το αναγνωστικό ταξιδι στον κόσμο, μου έδωσε μια ανάσα, και μια ελπίδα οτι θα βρω κι εγω τα ταξιδια μου!

[Maria · Rating 4 out of 5]

Ξεκίνησα να το ξεφυλλίζω στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου. Σκέφτηκα, Να, ακόμα μια αυτοβιογραφία που η συγγραφέας, αποκαμωμένη από τη βαρετή πραγματικότητα, τα παρατάει όλα για εξωτικές περιπέτειες στην άλλη άκρη του κόσμου και surprise surprise βρίσκει τον εαυτό της. Περίμενα δηλαδή μια ελληνική απομίμηση του "Wild: a journey from lost to found" αλλά τελικά πόσο λάθος είχα! Τελικά πήρα άλλο βιβλίο εκείνη τη μέρα αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι αυτές τις πρώτες σελίδες, για το φόβο -που τελικά σε γλιτώνει ή σε σκοτώνει;- και το αγόρασα δύο μέρες μετά.
Η Διβάνη γράφει με χιούμορ, απλότητα και ζωντάνια, και ξέρει να σε κρατάει σε ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος. Το κάθε κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε μια χώρα: από την Ελβετία στην Αιθιοπία και από τη Βενεζουέλα στην Ινδία, που αφηγείται την ιστορία της χώρας, τις προκλήσεις της ορειβασίας, την κουλτούρα του κόσμου και τη δυναμική της ομάδας σε κάθε ορειβατικό ταξίδι. Πραγματικά απόλαυσα το ταξίδι, τις ιστορίες, τις εικόνες και τις μυρωδιές που ξεπηδούν από κάθε σελίδα και με έκανε να σπάσω πολλά στερεότυπα που είχα για την ταξιδιωτική λογοτεχνία.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλες τις ταξιδίαρες ή μη ψυχές, που ξέρουν ότι στο τέλος, το πιο επικίνδυνο μέρος είναι το σπίτι μας.

[Viky Pap · Rating 5 out of 5]

Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ μου. Και εκπαιδευτικό, σε ταξιδεύει σε τόσες χώρες μαθαίνεις για διαφορετικούς πολιτισμούς, και έχει πολύ ωραίο χιούμορ. Το προτείνω ανεπιφύλακτα!!

[stav · Rating 4 out of 5]

τέλειο για διακοπές, χαλαρή και αστεία αφήγηση, με έκανε προσωρινά να θέλω να σκαρφαλώσω βουνά κάτι το οποίο είναι αξιοθαύμαστο

[Arte · Rating 4 out of 5]

Σε παρασύρει...
Διαβάζεται απνευστί και ξεκινας οικονομιες για σχολή ορειβασίας και μακρινά ταξίδια..

[Elisavet · Rating 4 out of 5]

Με ταξίδεψε. 4 αστεράκια γιατί περίμενα και μια γεύση από αστικά ταξίδια.

[Iphigenia · Rating 2 out of 5]

Το πρώτο κεφάλαιο υπέροχο,μετά δυστυχώς για μένα το χάνει. Από τη στιγμή που σταματάει κάποιος να περιγράφει την δική του εμπειρία και το γυρίζει σε κριτική (δυτικοκεντρική κριτική μάλιστα, αν και δεν την κατηγορώ γι'αυτό διότι όλοι σκεφτόμαστε λίγο ή πολύ με αυτόν τον τρόπο) με χάνει σαν αναγνώστη όταν μιλάμε για ταξιδιωτική λογοτεχνία.
Το πρώτο κεφάλαιο το χάρηκα με την ψυχή μου όπως και μέρη από τα άλλα.

[Maria Stavroula Sal · Rating 5 out of 5]

Καθώς ζω στην Ελβετία και η εξοικείωση με τα βουνά, τις πεζοπορίες, τον εξοπλισμό για τα βουνά έγινε σιγά σιγά στα χρόνια που ζω εδώ, ένιωσα συμπόνοια για την συγγραφέα Lena Divani που από την μια μέρα στην άλλη αποφάσισε να συνοδεύσει την φίλη της στο ταξίδι στο Mont Blanc και το Zermatt, χωρίς να έχει ανέβει ούτε το λοφάκι του Λυκαβηττού.

Τί μου άρεσε:

Με ταξίδεψε κι εμένα το βιβλίο σε μέρη που ίσως δεν θα πάω, χωρίς να μεταφέρει κουραστικές ταξιδιωτικές λεπτομέρειες.

Η εξιστόρηση με χιούμορ, με οξυδέρκεια, κριτική για εμάς τους Έλληνες, για τους άλλους λαούς, για τις θρησκείες, για τους πολιτικούς. Οι αναφορές στην ιστορία, σε προσωπικές ιστορίες της καθημερινότητας που κάπως δένουν με το ταξίδι, σε ήθη της κάθε κοινωνίας. Με έκαναν όλα αυτά να νιώσω σαν να είχα καλέσει μια καλή μου φίλη στο σπίτι για καφέ και να μου εξιστορεί τα ταξιδιωτικά μαθήματα, παθήματα, και να γελάμε με τα αστεία και να προβληματιζόμαστε για τα άδικα σε αυτόν τον κόσμο.

Η καρτ ποστάλ με την Παταγονία που βρήκα μέσα στο βιβλίο .Δεν ξέρω εάν σε κάθε έκδοση υπάρχει άλλος προορισμός. Με έκανε να νιώσω σαν να πήρα κι ένα έξτρα δωράκι.

Τί δεν μου άρεσε:

Εψαχνα ένα ένα τα μέρη τα μέρη που αναφέρονται στον χάρτη για να ακολουθήσω κι εγώ το ταξίδι. Η αναφορά των πόλεων στα ελληνικά χωρίς την διεθνή ονομασία σε παρένθεση με δυσκόλεψαν αρκετά. Πχ Η Ουσουάγια στην Παταγονία, πιστεύω ότι είναι η Ushuaia. Τις βουνοκορφές στην Ινδία, δεν τις βρήκα όλες.

Θα ήταν ωραία εάν υπήρχε σε κάθε ταξίδι ένας χάρτης ίσως με μια γραμμή που να δείχνει την πεζοπορία, το ταξίδι, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει πολύ απλά με ένα QR code ή link που θα οδηγεί σε αυτές τις πληροφορίες online, μαζί ίσως με κάποιες φωτογραφίες από το ταξίδι.