What do you think?
Rate this book
Osobowość na talerzu
Bohaterami Osobowości na talerzu są zwierzęta, które w świadomości większości ludzi funkcjonują najczęściej jedynie jako serwowane na obiad czy kolację dania. Tymczasem Barbara J. King, przytaczając wyniki najnowszych badań naukowych, a także opisując własne doświadczenia ze zwierzętami, udowadnia, że to żywe istoty posiadające osobowość, emocje i inteligencję.
320 pages, Paperback
First published March 7, 2017
36 people are currently reading
671 people want to read
About the author
Barbara J. King
14 books66 followersBarbara J. King
The College of William and Mary
Ph.D., University of Oklahoma
Barbara J. King is a biological anthropologist and Professor of Anthropology at The College of William and Mary. Professor King received her B.A. in anthropology from Douglass College, Rutgers University, and earned her M.A. and Ph.D. from the University of Oklahoma.
Professor King’s research interests concern the social communication of the great apes, the closest living relatives to humans. She has studied ape and monkey behavior in Gabon, Kenya, and at the Language Research Center at Georgia State University. The recipient of a Guggenheim Foundation Fellowship, she has published three books on anthropology, including The Information Continuum: Social Information Transfer in Monkeys, Apes, and Hominids.
At William and Mary, Professor King has won four teaching awards: The William and Mary Alumni Association Teaching Award, the College’s Thomas Jefferson Teaching Award, the Virginia State Council of Higher Education’s Outstanding Faculty Award, and the designation of University Professor for Teaching Excellence, 1999–2002.
The College of William and Mary
Ph.D., University of Oklahoma
Barbara J. King is a biological anthropologist and Professor of Anthropology at The College of William and Mary. Professor King received her B.A. in anthropology from Douglass College, Rutgers University, and earned her M.A. and Ph.D. from the University of Oklahoma.
Professor King’s research interests concern the social communication of the great apes, the closest living relatives to humans. She has studied ape and monkey behavior in Gabon, Kenya, and at the Language Research Center at Georgia State University. The recipient of a Guggenheim Foundation Fellowship, she has published three books on anthropology, including The Information Continuum: Social Information Transfer in Monkeys, Apes, and Hominids.
At William and Mary, Professor King has won four teaching awards: The William and Mary Alumni Association Teaching Award, the College’s Thomas Jefferson Teaching Award, the Virginia State Council of Higher Education’s Outstanding Faculty Award, and the designation of University Professor for Teaching Excellence, 1999–2002.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
September 18, 2018
Personalities on the Plate is a book that more people should read. While it isn't as in-depth a dive into cognitive ethology as other books that I've read, it does dig into more recent studies on the animals most commonly found in people's diets. Everything from insects to chimpanzees is looked at, along with a small section on dogs in the Afterword. Of particular note, in my opinion at least, was the chapter on fish. I have not read a great deal about fish, but after getting chapters devoted to them in this and Cheats and Deceits my respect for them is constantly growing. Fish are more interesting than commonly believed, as are insects, really. The world is a wonderful place.
I was afraid that this book would be too preachy for my tastes, but I believe it ultimately had a very fair and anthropologically sound view. It delved into the biases towards entomophagy that people in the West experience, when insects are consumed nearly everywhere else as a matter of course, and the cultural importance of consuming cephalopods and chimpanzees elsewhere. Food is a dicey subject due to things like ritualistic importance of certain dishes, the cultural imperatives to eat others at certain times, etc. I was surprised the importance of chickens and goats to religious ceremonies wasn't touched on, but perhaps I'm only attuned to that due to the Santeria populations near where I live. Nevertheless, very interesting stuff.
This is a good book to make you think about your food choices and the way they effect the animals in question as well as the environment and yourself. It is good to think about the way your choices affect everything, and at the very least this book will allow you to be more informed - to consider, and perhaps pause before doing what you formally never really put much thought into. While we all have our own reasons for what we do, I sincerely hope this book will be read by many and result in others reducing their animal product intake.
I was afraid that this book would be too preachy for my tastes, but I believe it ultimately had a very fair and anthropologically sound view. It delved into the biases towards entomophagy that people in the West experience, when insects are consumed nearly everywhere else as a matter of course, and the cultural importance of consuming cephalopods and chimpanzees elsewhere. Food is a dicey subject due to things like ritualistic importance of certain dishes, the cultural imperatives to eat others at certain times, etc. I was surprised the importance of chickens and goats to religious ceremonies wasn't touched on, but perhaps I'm only attuned to that due to the Santeria populations near where I live. Nevertheless, very interesting stuff.
This is a good book to make you think about your food choices and the way they effect the animals in question as well as the environment and yourself. It is good to think about the way your choices affect everything, and at the very least this book will allow you to be more informed - to consider, and perhaps pause before doing what you formally never really put much thought into. While we all have our own reasons for what we do, I sincerely hope this book will be read by many and result in others reducing their animal product intake.
August 3, 2017
I first want to say this is NOT a book that scolds non-vegans for their diets. The author blends together history, science and story to talk about the harsh reality of animal cruelty. Even if you are a devoted meat eater and can't imagine giving up bacon, this book is still for you! It gives you the opportunity to learn more about the incredible minds and lives of the animals we share the world with, and invites you to make your own decision at the end for how much meat or other animal products you can remove from your diet. I thought, as a vegetarian, I would mostly gain new knowledge from this book but I have taken it as a call to put extra thought into the eggs and cheese I eat and learn more about the farms and animals producing them. Wonderful, practical, and insightful.
August 1, 2018
Książki jak ta są według mnie potrzebne. Niekoniecznie po to, żeby za wszelką cenę potępić ludzi jedzących mięso i wykazać moralną wyższość jaroszy (lubię to słowo). Głównie po to, żeby poznać lepiej otaczający nas świat - ten, w którym żyjemy obok/z innymi. Żeby poznać kolejnego i kolejnego innego na naszej życiowej drodze. A na końcu może nawet zrozumieć.
March 18, 2024
Dissatisfied and disappointed; ważny temat, ale autorka (a może przekład?) całkiem nie podołała. Trzeba się zdecydować czy pisze się o faktach i konkretach czy o swoich opiniach i nic nie wnoszących komentarzach...
August 1, 2021
tak jak napisała Marta Dymek, gdyby każdy przeczytał tę książkę, świat byłby dużo lepszym miejscem.
świetna książka.
autorka nie namawia do weganizmu, tylko do zastanowienia się nad własnymi wyborami, doceniając zwierzęta hodowlane ♡ które przez większość ludzi są postrzegane tylko jako źródło pożywienia - a przecież to zwierzęta czujące tak jak my, ludzie
świetna książka.
autorka nie namawia do weganizmu, tylko do zastanowienia się nad własnymi wyborami, doceniając zwierzęta hodowlane ♡ które przez większość ludzi są postrzegane tylko jako źródło pożywienia - a przecież to zwierzęta czujące tak jak my, ludzie
August 20, 2018
Autorka książki - Barbara King - jest emerytowaną profesorką antropologii. Zajmuje się inteligencją i emocjami zwierząt (jest także autorką książki How animals grieve)
Książka dzieli się na 8 rozdziałów, z których każdy opowiada o innej grupie zwierząt. A więc po kolei jest rozdział o Owadach i pajęczakach, ośmiornicach, rybach, kurach, kozach, krowach, świniach i szympansach.
Na samym początku poznajemy tezę autorki, swego rodzaju podejście badawcze. Pani Barbara King chciała pokazać, że różne zwierzęta to nie tylko bezwolna i bezrozumna kupka pożywienia, ale stworzenia ze zdolnością odczuwania (przyjemności i bólu), umiejętnością postrzegania i zdobywania wiedzy oraz rozumienia, a także rozważania czegoś co zostało spostrzeżone. Poza tym zwierzęta mają osobowość (są na przykład uparte , towarzyskie, introwertyczne).
I dla wszystkich powyższych cech autorka przytacza przykłady w toku całej swojej książki.
O ile w pierwszych trzech rozdziałach sporo było przytoczonych badań i twardych danych, o tyle dalej mnie tej części trochę zabrakło.
Na samym końcu znajdziemy linki do wspomnianych źródeł i filmów ilustrujących opisywane zachowania.
Książka dzieli się na 8 rozdziałów, z których każdy opowiada o innej grupie zwierząt. A więc po kolei jest rozdział o Owadach i pajęczakach, ośmiornicach, rybach, kurach, kozach, krowach, świniach i szympansach.
Na samym początku poznajemy tezę autorki, swego rodzaju podejście badawcze. Pani Barbara King chciała pokazać, że różne zwierzęta to nie tylko bezwolna i bezrozumna kupka pożywienia, ale stworzenia ze zdolnością odczuwania (przyjemności i bólu), umiejętnością postrzegania i zdobywania wiedzy oraz rozumienia, a także rozważania czegoś co zostało spostrzeżone. Poza tym zwierzęta mają osobowość (są na przykład uparte , towarzyskie, introwertyczne).
I dla wszystkich powyższych cech autorka przytacza przykłady w toku całej swojej książki.
O ile w pierwszych trzech rozdziałach sporo było przytoczonych badań i twardych danych, o tyle dalej mnie tej części trochę zabrakło.
Na samym końcu znajdziemy linki do wspomnianych źródeł i filmów ilustrujących opisywane zachowania.
April 14, 2021
Bardzo ciekawa książka, którą moim zdaniem powinien każdy przeczytać. Bardzo uświadmia
June 9, 2021
Some cultures eat dog and some may speak against such a thing while stuffing their face full of chicken, pig or cow. Just because we have labeled some animals as food, and that label allows us to tell ourselves that those animals don't deserve basic levels of compassion, doesn't make it true. Educate yourself on factory farming and if you must buy your meat from local independent farms.
November 15, 2020
Miejscami książka przypominała mi do bólu moją pracę dyplomową sprzed lat, w którą wciskałam nieprzyzwoitą liczbę "wypełniaczy", by nadać jej szybko objętości i wywiązać się z terminu, a więc krążąc wokół tematu właściwego, ale nie przekazując zbyt wielu istotnych czy ciekawych informacji. Nie mogę pozbyć się wrażenia, że autorka wykonała taki sam manewr, kiedy pozbawiona pomysłów, być może pisząc pod presją czasu, często przywoływała słowa innych badaczy, z rzadka wtrącając przy tym swoje warte uwagi trzy grosze, albo zwyczajnie promowała swoje inne publikacje bądź osiągnięcia. Konkretów, to jest nowych informacji o osobowościach zwierząt, które lądują na naszych talerzach, jest zaskakująco mało. Sądzę, że pozycja niezawodnie znudzi tych, którzy, sugerując się tytułem, zapragną dowiedzieć się z niej czegoś o etologii, zamiast uczestniczyć w nużącym samoschlebianiu autora.
Szukając pozytywów: książce zawdzięczam to, że zachęciła mnie do poszukania informacji o inteligencji głowonogów i pozwoliła odkryć zachwycający film dokumentalny "Czego nauczyła mnie ośmiornica" ("My Octopus Teacher"). Jest to niestety jedyny powód, dla którego choć trochę nie żałuję lektury.
Szukając pozytywów: książce zawdzięczam to, że zachęciła mnie do poszukania informacji o inteligencji głowonogów i pozwoliła odkryć zachwycający film dokumentalny "Czego nauczyła mnie ośmiornica" ("My Octopus Teacher"). Jest to niestety jedyny powód, dla którego choć trochę nie żałuję lektury.
November 26, 2021
Niestety nie kończę tej książki. Moja wysokowrażliwość mi na to nie pozwala, jednakże zostały opisane bardzo ciekawe historie jak i badania.
May 5, 2019
Pierwszy raz zdarzyło mi się sięgnąć po książkę o takiej tematyce. Mówiącej o tym jak i gdzie ludzie jedzą zwierzęta, wskazując przy tym że są one odrębnymi, inteligentnymi bytami co jest notorycznie zamiatane pod dywan i przegrywa z kubkami smakowymi a przede wszystkim przyzwyczajeniami ludzi. Chyba żadna pozycja ani artykuł do tej pory nie upewnił mnie w przekonaniu, że jedzenie zwierząt patrząc przez pryzmat moralności jest po prostu złe na wielu płaszczyznach.
W każdym z rozdziałów przechodzimy przez zagadnienia związane z jednym z gatunków zwierząt spośród wybranych przez autorkę. Od owadów będących ciekawostką kulinarną w coraz większej ilości krajów zachodniego świata, poprzez najbardziej obecnie eksploatowane “zwierzęta gospodarskie”, aż do naczelnych których osobowość i inteligencja są drastycznie ignorowane mimo, że dzielimy z nimi sporą część genów (chociaż raczej z tego co doczytałam nie aż tak wielką jak przedstawia autorka). Wniosek który skutecznie stara się nam przedstawić jest jeden, dość wymowny - zwierzęta to myślące, odrębne istoty które tak samo jak ludzie mają swoje charaktery, społeczności, ulubione pokarmy czy miejsca. Po prostu ich zachowania odczytywane są głównie z perspektywy ludzkiej co jest bardzo mylne i krzywdzące, bo oczekujemy od zwierząt podobnych zachowań do naszych a to po prostu jest nielogiczne.
Autorka wskazuje czynniki głównie kulturowe, które sprawiają że jemy zwierzęta jak popadnie mimo, że w większości przypadków wcale nie musimy tego robić. Wplata też zręcznie wątek ekologiczny, nawiązując do problemów które generuje masowa hodowla zwierząt przeznaczonych na śmierć - przytaczane przez nią liczby w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz strat wody są przytłaczające ale mi osobiście znane gdyż nie ona pierwsza bije na alarm w tym temacie. Wątek moralny jest tu jednak główny, widać że autorka pała ogromną empatią i współczuciem, sama boryka się ze zgrzytem - je zwierzęta, ale coraz bardziej ogranicza je w swojej diecie do praktycznie minimum, właśnie w wyniku pracy z nimi i obserwacji ich życia na wolności lub w kontrolowanej niewoli. Według mnie jednak jej opinie są nienachalne, nie krytykuje ludzi jedzących zwierzęta i pisze na ten temat w bardzo racjonalny i spokojny sposób, wyważonym tonem który nie będzie drażnił nawet najbardziej zapalonych kłusowników czy fanów krwistych burgerów.
Warto się zapoznać z tą książką, wydaje mi się że to lektura tego typu która przyda się ludziom nie do końca wiedzącym co jedzą na swoim talerzu. Bo kupowanie poćwiartowanych i zapakowanych w kolorowy plastik kawałków, reklamowanych w dodatku uśmiechniętymi zwierzątkami temu nie sprzyja. Przemysł mięsny i mleczarski ewidentnie wykorzystują tą niewiedzę i manipulują ludźmi - warto zatem czytać takie książki choćby po to żeby się edukować i samemu decydować co się je, a nie bezrefleksyjnie kupując to co pokażą producenci żywności. Książkę się też po prostu świetnie czyta, każdy rozdział jest równie interesujący (ja pokochałam ten o ośmiornicach) i napisany w sposób płynny, bardzo ładnym i przyjemnym w odbiorze językiem. Bardzo, bardzo polecam :)
W każdym z rozdziałów przechodzimy przez zagadnienia związane z jednym z gatunków zwierząt spośród wybranych przez autorkę. Od owadów będących ciekawostką kulinarną w coraz większej ilości krajów zachodniego świata, poprzez najbardziej obecnie eksploatowane “zwierzęta gospodarskie”, aż do naczelnych których osobowość i inteligencja są drastycznie ignorowane mimo, że dzielimy z nimi sporą część genów (chociaż raczej z tego co doczytałam nie aż tak wielką jak przedstawia autorka). Wniosek który skutecznie stara się nam przedstawić jest jeden, dość wymowny - zwierzęta to myślące, odrębne istoty które tak samo jak ludzie mają swoje charaktery, społeczności, ulubione pokarmy czy miejsca. Po prostu ich zachowania odczytywane są głównie z perspektywy ludzkiej co jest bardzo mylne i krzywdzące, bo oczekujemy od zwierząt podobnych zachowań do naszych a to po prostu jest nielogiczne.
Autorka wskazuje czynniki głównie kulturowe, które sprawiają że jemy zwierzęta jak popadnie mimo, że w większości przypadków wcale nie musimy tego robić. Wplata też zręcznie wątek ekologiczny, nawiązując do problemów które generuje masowa hodowla zwierząt przeznaczonych na śmierć - przytaczane przez nią liczby w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz strat wody są przytłaczające ale mi osobiście znane gdyż nie ona pierwsza bije na alarm w tym temacie. Wątek moralny jest tu jednak główny, widać że autorka pała ogromną empatią i współczuciem, sama boryka się ze zgrzytem - je zwierzęta, ale coraz bardziej ogranicza je w swojej diecie do praktycznie minimum, właśnie w wyniku pracy z nimi i obserwacji ich życia na wolności lub w kontrolowanej niewoli. Według mnie jednak jej opinie są nienachalne, nie krytykuje ludzi jedzących zwierzęta i pisze na ten temat w bardzo racjonalny i spokojny sposób, wyważonym tonem który nie będzie drażnił nawet najbardziej zapalonych kłusowników czy fanów krwistych burgerów.
Warto się zapoznać z tą książką, wydaje mi się że to lektura tego typu która przyda się ludziom nie do końca wiedzącym co jedzą na swoim talerzu. Bo kupowanie poćwiartowanych i zapakowanych w kolorowy plastik kawałków, reklamowanych w dodatku uśmiechniętymi zwierzątkami temu nie sprzyja. Przemysł mięsny i mleczarski ewidentnie wykorzystują tą niewiedzę i manipulują ludźmi - warto zatem czytać takie książki choćby po to żeby się edukować i samemu decydować co się je, a nie bezrefleksyjnie kupując to co pokażą producenci żywności. Książkę się też po prostu świetnie czyta, każdy rozdział jest równie interesujący (ja pokochałam ten o ośmiornicach) i napisany w sposób płynny, bardzo ładnym i przyjemnym w odbiorze językiem. Bardzo, bardzo polecam :)
February 10, 2021
Personalities on Our Plates consists of eight chapters, each on a different group of nonhuman animals, starting with insects and arachnids, followed by octopuses, fishes, chickens, goats, cows, pigs, and chimpanzees. Please note that the order of the chapters corresponds with the order in which most people would rank the animals as to how smart and feeling they are, with the implication that if animals are smarter and feel more deeply, maybe we humans should think twice before eating them.
King explains that at least some humans eat all these animals, and she also explains why all of the animals, even the insects, can make a case that they should not be eaten. King is a retired Anthropology professor who writes and speaks in a way the general public can understand. Her TED Talk, Grief and Love in the Animal Kingdom, has more than 3 million views: https://www.ted.com/talks/barbara_j_k...
Perhaps surprisingly, King follows a mostly, but not completely, plant-based diet. She attributes her need to eat a little meat to an unnamed health issue. Nonetheless, her book and TED Talk deserve attention. Furthermore, King’s diet dilemma fits with a point she raises several times in the book: not everyone has much flexibility in their diet choices, particularly people living in extreme poverty.
Earlier in her life, King was an example of what she calls humans’ “peculiar duality.” “Parents read their children bedtime stories starring sweet chicks or plucky pigs only hours after having served chicken or pork for dinner.”
Here are highlights from the chapters, starting with Chapter 1 about insects. If you think that it’s gross to eat insects, please know that many foods, even foods produced for consumption in the U.S., inadvertently contain insects. The U.S. government says peanut butter can contain thirty insect fragments per hundred grams, and chocolate can contain even more. In the Democratic Republic of the Congo, 64% of people’s protein consumption comes from insects.
Yet, just as evidence is pushing scientists to revise their views and see other nonhumans animals as capable of feeling and learning, King has found the same re-evaluation going on for insects, such as bees and crickets. She quotes the famous neurologist and naturalist Oliver Sacks as stating, “We often think of insects as tiny automata—robots with everything built-in and programmed. But it is increasingly evident that insects can remember, learn, think, and communicate in quite rich and unexpected ways. Much of this, doubtless, is built-in—but much, too, seems to depend on individual experience.”
Octopuses, the focus of Chapter 2, are incredible and incredibly underappreciated. King reminds us about the famous 2013 Youtube video in which a young child refuses to eat octopus because he wants to take care of animals, not kill them: https://freefromharm.org/animal-produ.... 2020 saw another video about a human devoted to octopuses: My Octopus Teacher, on Netflix.
Another group of aquatic animals, the focus of Chapter 3, are the fishes. Many people will be surprised to learn that fishes vocalize to each other, as when minnow males growl in wooing a female or utter a knocking noise in fighting rivals. Haddock and cod make percussive noises when certain muscles drum against their swim bladders. One scientist, Culum Brown, estimates that as many as 50 percent of fish species “make some kind of meaningful noise for communication.”
A highlight of Chapter 4 is a story about how chickens worked with their human companion to save the life of a hen.
One day I was in my kitchen when I heard a tremendous hullabuloo amongst my feathered friends. They were screaming and crying so loudly that the birds in the trees started chiming in. The chickens rushed onto the deck, knocking furiously on the sliding door with their beaks. I ran outside immediately and they rushed off with me behind, trying to keep up. Straight to the pool we dashed. There I saw Cloudy, everyone’s favorite hen, flailing her wings in the swimming pool. I reached in and lifted her out. She was only very wet: saved by the fast thinking of her loving flock.
Another story from Chapter 4 must be told. That involves the exploits of Mr Henry Joy, a therapy chicken who loves his job at a nursing home, spreading joy among the residents.
Chapter 5 discusses the personalities of goats and tells a hopeful story of the role of farmed animal sanctuaries in providing a home for animals rescued from abusive situations. Before coming to the sanctuary, a group of goats had been the victims of horrendous abuse, but thanks to the kindness shown them at a sanctuary, were able to exhibit optimism.
Another hopeful story from a sanctuary enlivens Chapter 6, about cows. This story features two blind cows. Sweety had lived on a dairy farm, which meant repeated cycles of artificial insemination, nine months of pregnancy, and then her calves taken away immediately after birth. After eight years of this, when her value to the farm reached an end, good fortune intervened, and Sweety went to a sanctuary when Tricia, another blind cow, was living. Here’s what happened when they met.
It was amazing watching them meet, really just bringing Sweety into the barn and Tricia smelling the air, realizing there was a cow next to her. Sweety had the same reaction. They talked a great deal back and forth. … They quickly started eating from the same hay rack and checking each other out—awkwardly at first but by the end of the night they were licking each other. They became inseparable.
Pigs, the focus of Chapter 7, are probably the most chronicled of the animals whom we eat, with so many fantastic stories of their vibrant and lovable personalities. Maybe the most famous pig in this regard is Esther the Wonder Pig. Just check out the photo of the homepage of her website: https://www.estherthewonderpig.com/. Esther has influenced many people to testify that thinking of her made them give up pork.
The final chapter of Personalities on the Plate teaches us about chimpanzees. Most people already know about chimps’ intellectual and social lives, and researchers continue to astound us with further evidence, such as the fact that chimps of the Taï Forest in West Africa make use of 26 different types of tools, most of which they have improved to better fit their purposes. King shares the story of a mother chimp Ricci very patiently teaching her daughter Nina how to crack open coula nuts. After slowly demonstrating multiple times, Ricci, like a good teacher, retreats to observe Nina imperfectly persevering in applying what she had been taught.
To conclude, perhaps King’s main message is that, in their own varied ways, our fellow animals sense, learn, feel, and develop unique personalities. “Their lives matter to them, and they should matter to us too.”
King explains that at least some humans eat all these animals, and she also explains why all of the animals, even the insects, can make a case that they should not be eaten. King is a retired Anthropology professor who writes and speaks in a way the general public can understand. Her TED Talk, Grief and Love in the Animal Kingdom, has more than 3 million views: https://www.ted.com/talks/barbara_j_k...
Perhaps surprisingly, King follows a mostly, but not completely, plant-based diet. She attributes her need to eat a little meat to an unnamed health issue. Nonetheless, her book and TED Talk deserve attention. Furthermore, King’s diet dilemma fits with a point she raises several times in the book: not everyone has much flexibility in their diet choices, particularly people living in extreme poverty.
Earlier in her life, King was an example of what she calls humans’ “peculiar duality.” “Parents read their children bedtime stories starring sweet chicks or plucky pigs only hours after having served chicken or pork for dinner.”
Here are highlights from the chapters, starting with Chapter 1 about insects. If you think that it’s gross to eat insects, please know that many foods, even foods produced for consumption in the U.S., inadvertently contain insects. The U.S. government says peanut butter can contain thirty insect fragments per hundred grams, and chocolate can contain even more. In the Democratic Republic of the Congo, 64% of people’s protein consumption comes from insects.
Yet, just as evidence is pushing scientists to revise their views and see other nonhumans animals as capable of feeling and learning, King has found the same re-evaluation going on for insects, such as bees and crickets. She quotes the famous neurologist and naturalist Oliver Sacks as stating, “We often think of insects as tiny automata—robots with everything built-in and programmed. But it is increasingly evident that insects can remember, learn, think, and communicate in quite rich and unexpected ways. Much of this, doubtless, is built-in—but much, too, seems to depend on individual experience.”
Octopuses, the focus of Chapter 2, are incredible and incredibly underappreciated. King reminds us about the famous 2013 Youtube video in which a young child refuses to eat octopus because he wants to take care of animals, not kill them: https://freefromharm.org/animal-produ.... 2020 saw another video about a human devoted to octopuses: My Octopus Teacher, on Netflix.
Another group of aquatic animals, the focus of Chapter 3, are the fishes. Many people will be surprised to learn that fishes vocalize to each other, as when minnow males growl in wooing a female or utter a knocking noise in fighting rivals. Haddock and cod make percussive noises when certain muscles drum against their swim bladders. One scientist, Culum Brown, estimates that as many as 50 percent of fish species “make some kind of meaningful noise for communication.”
A highlight of Chapter 4 is a story about how chickens worked with their human companion to save the life of a hen.
One day I was in my kitchen when I heard a tremendous hullabuloo amongst my feathered friends. They were screaming and crying so loudly that the birds in the trees started chiming in. The chickens rushed onto the deck, knocking furiously on the sliding door with their beaks. I ran outside immediately and they rushed off with me behind, trying to keep up. Straight to the pool we dashed. There I saw Cloudy, everyone’s favorite hen, flailing her wings in the swimming pool. I reached in and lifted her out. She was only very wet: saved by the fast thinking of her loving flock.
Another story from Chapter 4 must be told. That involves the exploits of Mr Henry Joy, a therapy chicken who loves his job at a nursing home, spreading joy among the residents.
Chapter 5 discusses the personalities of goats and tells a hopeful story of the role of farmed animal sanctuaries in providing a home for animals rescued from abusive situations. Before coming to the sanctuary, a group of goats had been the victims of horrendous abuse, but thanks to the kindness shown them at a sanctuary, were able to exhibit optimism.
Another hopeful story from a sanctuary enlivens Chapter 6, about cows. This story features two blind cows. Sweety had lived on a dairy farm, which meant repeated cycles of artificial insemination, nine months of pregnancy, and then her calves taken away immediately after birth. After eight years of this, when her value to the farm reached an end, good fortune intervened, and Sweety went to a sanctuary when Tricia, another blind cow, was living. Here’s what happened when they met.
It was amazing watching them meet, really just bringing Sweety into the barn and Tricia smelling the air, realizing there was a cow next to her. Sweety had the same reaction. They talked a great deal back and forth. … They quickly started eating from the same hay rack and checking each other out—awkwardly at first but by the end of the night they were licking each other. They became inseparable.
Pigs, the focus of Chapter 7, are probably the most chronicled of the animals whom we eat, with so many fantastic stories of their vibrant and lovable personalities. Maybe the most famous pig in this regard is Esther the Wonder Pig. Just check out the photo of the homepage of her website: https://www.estherthewonderpig.com/. Esther has influenced many people to testify that thinking of her made them give up pork.
The final chapter of Personalities on the Plate teaches us about chimpanzees. Most people already know about chimps’ intellectual and social lives, and researchers continue to astound us with further evidence, such as the fact that chimps of the Taï Forest in West Africa make use of 26 different types of tools, most of which they have improved to better fit their purposes. King shares the story of a mother chimp Ricci very patiently teaching her daughter Nina how to crack open coula nuts. After slowly demonstrating multiple times, Ricci, like a good teacher, retreats to observe Nina imperfectly persevering in applying what she had been taught.
To conclude, perhaps King’s main message is that, in their own varied ways, our fellow animals sense, learn, feel, and develop unique personalities. “Their lives matter to them, and they should matter to us too.”
June 10, 2019
Barbara King kupiła sobie loda, tylko przez pomyłkę zjadła opakowanie zamiast zawartości. Lód się rozpuścił i zmarnował, tyle z tej historii.
November 14, 2017
We used to see things in discrete categories. So, humans are the only ones who can _____ (fill in the blank.) At this point, this blank cannot be completed, as other animals have been shown to possess those characteristics once thought unique to humans. More and more I think that life exists along a continuum (maybe a 3D continuum, but I'm not sure what that would look like). This book looks at the animals we eat (from insects to chimpanzees) and explores the characteristics they have that we once thought were only possessed by humans (such as sentience and tool use and meaningful individual differences.) The author asks, so, why do we eat some of these animals and not others? Why do we eat cows and not dogs? Good question and a thoughtful book.
May 15, 2018
Reading this book turned out to be a little disappointing in that, as a vegetarian, it did not seem to be addressing those of us who have already made that decision. However, anything that might educate a meat eater into considering the cruelty and environmental costs of continuing that lifestyle is a good thing. We all need to be cognizant of where and how our food is produced. Personalities on the Plant is an excellent beginning for getting people to realize that plastic wrapped meat at one time was a sentient being who had a personality just like ours. The workings of the mind is the only thing that separates us from them.
April 21, 2021
Początek był ciekawy, ekscytujący, ale jakoś od połowy zaczęło się robić nudno. Były opisy badań przeprowadzanych na zwierzętach, jak dane zwierzęta są postrzegane w kulturze i z jednej strony to było w porządku, tego się spodziewałam, ale brakowało mi czegoś ekscytującego, co by mnie może zaskoczyło... ostatni rozdział był chyba najciekawszy, choć drugi też mi się podobał. Właściwie jest to przyjemna lektura, aby sobie przypomnieć, że zwierzęta są inteligentne.
Widać też tendencję ku temu, aby czytający tę książkę porzucili jedzenie mięsa. Myślę, że taki osąd powinien być dla każdego do domysłu, książka lepiej by wybrzmiewała.
Widać też tendencję ku temu, aby czytający tę książkę porzucili jedzenie mięsa. Myślę, że taki osąd powinien być dla każdego do domysłu, książka lepiej by wybrzmiewała.
July 15, 2021
„Gdyby każdy przeczytał tę książkę, świat byłby dużo lepszym miejscem. A tak cóż, jest jak jest.”
Zgadzam się z tymi słowami w 100%. Czytało mi się tę książkę ciężko, ale nie ze względu na język. Ten był bardzo przystępny i autorka spisała się naprawdę świetnie. Jestem po prostu załamana (i jednocześnie zaciekawiona) tym, ze ludzie cały czas jedzą najróżniejsze zwierzęta, mimo ze ich ból, uczucia i odczuwanie są niezaprzeczalne. Irytowałam się podczas lektury tym jak wiele zwierząt cierpi przez nasz gatunek i jak wiele zła, jako ludzie, jesteśmy w stanie wyrządzić dla swojej bezsensownej, chwilowej przyjemności.
GO VEGAN! Kochajmy zwierzęta i planetę.
Zgadzam się z tymi słowami w 100%. Czytało mi się tę książkę ciężko, ale nie ze względu na język. Ten był bardzo przystępny i autorka spisała się naprawdę świetnie. Jestem po prostu załamana (i jednocześnie zaciekawiona) tym, ze ludzie cały czas jedzą najróżniejsze zwierzęta, mimo ze ich ból, uczucia i odczuwanie są niezaprzeczalne. Irytowałam się podczas lektury tym jak wiele zwierząt cierpi przez nasz gatunek i jak wiele zła, jako ludzie, jesteśmy w stanie wyrządzić dla swojej bezsensownej, chwilowej przyjemności.
GO VEGAN! Kochajmy zwierzęta i planetę.
May 7, 2020
Generalnie jako osoba niespożywająca mięsa i kochająca zwierzaki bardzo biłam się ze sobą czytając niektóre opisy zawarte w książce (wręcz z niedowierzaniem). Nastawiałam się na wiele więcej względem tej pozycji, spodziewając się nie co groteskowej, ambitnej rozmowie o psychologii zwierząt. Trochę wszystkie zawarte na niecałych 300 stronach jednak polecam dla wszystkich, szczególnie tych kochających zwierzaki i jedzących mięso :)
August 7, 2023
4/5
Mimo tematów, jakie książka porusza, czytało się ją bardzo przyjemnie i szybko. Często spotykane w tego typu literaturze nawiązania do badań czy też prac innych naukowców nie wybijają z rytmu czytania, opisane są w ciekawy, nie tylko analityczny sposób( czego można się spodziewać po autorce związanej z środowiskami naukowymi).
Mimo tematów, jakie książka porusza, czytało się ją bardzo przyjemnie i szybko. Często spotykane w tego typu literaturze nawiązania do badań czy też prac innych naukowców nie wybijają z rytmu czytania, opisane są w ciekawy, nie tylko analityczny sposób( czego można się spodziewać po autorce związanej z środowiskami naukowymi).
April 6, 2025
Dowiedziałam się kilku ciekawych rzeczy ale niczego szczególnie zaskakującego, czego nie wiedziałam / nie domyślałam się wcześniej. Książka napewno wpłynęła na moje myślenie o jedzeniu mięsa i sprawiła, że kilka razy to kwestionowałam (kwestionowałam również przed przeczytaniem książki) ale czy je wyeliminuje w 100%? Wątpię.
September 5, 2018
I learned more about the personalities and intelligence of chickens--for example they pass a test of delaying gratification. The author doesn't eat chicken anymore, but I persist (as long as it is not factory farmed).
September 15, 2018
"We owe it to all these animals to become aware of their sentience and use your intelligence to acknowledge and act on behalf of theirs." -- Barbara J. King.
This book is so important and informative. I wish everyone would read it. The lives of all animals would be better.
This book is so important and informative. I wish everyone would read it. The lives of all animals would be better.
January 12, 2019
It was a bit boring in the middle of chapters and as an on-again/off-again vegetarian/vegan, I felt like I was reading things I already recognized. I don’t know if it’d be a powerful enough book to swing someone who is a die-“ hard meat eater.
March 24, 2019
A smart, grounded, and thoughtful description of the sentience of animals on our plates. Sensitive to culture and preferences, King nonetheless makes a convincing case for keeping animals off the menu. An engaging read accessible to the layreader.
September 4, 2018
A quick, evocative read for anyone searching for ways to make more mindful, sustainable, and ethical eating decisions.
February 22, 2023
Very interesting reading and knowing that you are what you eat.
May 30, 2023
I really enjoyed reading this book! It went into the details of many of these different animals' minds and their experiences.
December 9, 2021
Do niczego nie zachęca, ani nie zniechęca. Daje pretekst to zastanowienia, a jednoczesnie jest jak prawie 300 stron ciekawostek i anegdotek.
September 18, 2021
Ciekawa lektura, która otworzyła mi oczy na wyjątkowość ośmiornic, ale też na życie wewnętrzne krów czy świń. Osobiście postaram się ograniczyć spożywanie mięsa, bo przecież już jeden posiłek tygodniowo robi różnicę.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews