فصل چهارم: در اينكه باديه نشينان به خير نزديك ترند
باديه نشينى گهواره ى شهرنشينى است، زيرا نخستين خواسته هاى انسان ضروريات است و انسان خواهان تجمل نمى شود، مگر هنگامى كه وسايل ضرورى به دست آيد.
چون شهرنشينان پيوسته در انواع لذت ها و تجمل ها غوطه ورند، نهاد آن ها به بسيارى از خوى هاى نكوهيده آلوده شده، به حدى كه شرم از ميان آن ها رخت بر بسته است.
اما باديه نشينان بسيار به فطرت نخستين نزديك ترند و از ملكات بدى كه در نتيجه ى عادات ناپسند در نفوس نقش مى بندد، دور مى باشند.