What do you think?
Rate this book
Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ: Ο ονειρευτής των νυχτερινών τόπων
Howard Phillips Dreamer on the Nightside is a biography of author H. P. Lovecraft, creator of the Cthulhu Mythos. It was written by Frank Belknap Long, a longtime friend of Lovecraft, and originally released in 1975.
295 pages, Paperback
First published June 1, 1975
8 people are currently reading
128 people want to read
About the author
Frank Belknap Long
428 books100 followersAka Lyda Belknap Long.
Frank Belknap Long was a prolific American writer of horror fiction, fantasy, science fiction, poetry, gothic romance, comic books, and non-fiction. Though his writing career spanned seven decades, he is best known for his horror and science fiction short stories, including early contributions to the Cthulhu Mythos. During his life, Long received the World Fantasy Award for Life Achievement (at the 1978 World Fantasy Convention), the Bram Stoker Award for Lifetime Achievement (in 1987, from the Horror Writers Association), and the First Fandom Hall of Fame Award (1977).
Frank Belknap Long was a prolific American writer of horror fiction, fantasy, science fiction, poetry, gothic romance, comic books, and non-fiction. Though his writing career spanned seven decades, he is best known for his horror and science fiction short stories, including early contributions to the Cthulhu Mythos. During his life, Long received the World Fantasy Award for Life Achievement (at the 1978 World Fantasy Convention), the Bram Stoker Award for Lifetime Achievement (in 1987, from the Horror Writers Association), and the First Fandom Hall of Fame Award (1977).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
January 25, 2023
A fair biographical remembrance of HPL by his close friend and protege Frank “Belknapius” Long, member of the Lovecraft Circle otherwise known as the KHALEM Club during his residence (exile) in New York with his wife Sonia Greene.
Also a longtime resident of Providence Rhode Island Long spent many long hours ambulating throughout the environs of the city with HPL discussing books, authors, science, philosophy, travel, and numerous other topics.
It’s been 40 years since I read it so my recollections of the book are scant and mostly faded from memory, but I would recommend it to all collectors of Lovecraft and Arkham House books of course.
I give it 4 stars because the book offers some all too brief insights into Howard Lovecraft only Frank knew as his life-long friend.
If you want a more detailed biography of HPL I highly recommend S T Joshi’s 2 volume I Am Providence!
Also a longtime resident of Providence Rhode Island Long spent many long hours ambulating throughout the environs of the city with HPL discussing books, authors, science, philosophy, travel, and numerous other topics.
It’s been 40 years since I read it so my recollections of the book are scant and mostly faded from memory, but I would recommend it to all collectors of Lovecraft and Arkham House books of course.
I give it 4 stars because the book offers some all too brief insights into Howard Lovecraft only Frank knew as his life-long friend.
If you want a more detailed biography of HPL I highly recommend S T Joshi’s 2 volume I Am Providence!
November 7, 2021
FBL begegnet dem Leser hier ganz gewiss nicht als großer Stilist. Ob einige oder viele der Merkwürdigkeiten auf die deutsche Übersetzung zurückzuführen sind, kann ich nicht sagen. Ich habe keinen Vergleich angestellt und habe dazu auch keine Lust.
Schon die Einleitung macht den Eindruck, als versuchte ein Laienschriftsteller sich an einem literaturhistorischen Abriss. Es folgt ein kurzer biografischer Überblick, danach präsentiert FBL die eigentlichen Erinnerungen.
Das Buch mag seinen Wert gehabt haben, als die Literatur zu HPL noch sehr überschaubar war. Heute, wo der Interessierte z.B. auf die ausführliche Bio von Joshi zurückgreifen kann, gibt es wenig Grund, sich mit diesem schlecht geschriebenen Buch abzumühen.
Schon die Einleitung macht den Eindruck, als versuchte ein Laienschriftsteller sich an einem literaturhistorischen Abriss. Es folgt ein kurzer biografischer Überblick, danach präsentiert FBL die eigentlichen Erinnerungen.
Das Buch mag seinen Wert gehabt haben, als die Literatur zu HPL noch sehr überschaubar war. Heute, wo der Interessierte z.B. auf die ausführliche Bio von Joshi zurückgreifen kann, gibt es wenig Grund, sich mit diesem schlecht geschriebenen Buch abzumühen.
January 6, 2016
Read this for Wildside Press - as we've purchased Long's estate and will be including it in a CTHULHU MYTHOS MEGAPACK. An informal memoir by a contemporary of the famous weird author, it's main goal is to humanize a figure around whom much falsity & mythology has accrued (even now). Interesting insights into the amateur literary circles of the time that Lovecraft traveled in, as well as personal memories of the man and his demeanor. At one point, touches on the current controversy (yes, believe it or not millenials, the subject was not unknown in the 1970s) in a way that is human and understanding of actual historical reality, but would not pass muster with the the reductionist attack-meme thinking and absolutist, a-historical posturings of the "more progressive than thou"s (while thoroughly unnerving the reactionary racists and apologists of the oppositional camp) - because, of course, it's a record by a real person, who lived through a real time and understands real human beings and how none of those aspects allows for easy answers and reducible soapboxes to perch on. Not essential by any means, but an interesting artifact.
May 13, 2025
(a resource for my program)
Wow. I’m honestly astounded. After reading this book, my entire perception of who Lovecraft was—what he was like as a person—has been cracked wide open. This isn’t a traditional biography. It’s not a scholarly dissection of his life and works. It’s something more intimate: a collection of recollections, a memoir of memories written by Frank Belknap Long (or “Belknapius,” as Lovecraft affectionately called him), one of his closest friends and literary protégés.
Long spent a lot of time with Lovecraft, especially during his short New York years, and was part of the Kalem Club (named for the initials of its original members, K, L, or M). What comes through in these pages is not the cardboard cutout of “racist from New England” that popular discourse has boiled Lovecraft down to over the years. It’s something richer, stranger, and more human.
I’ve been a fan of HPL for over two decades now, and for just as long I’ve felt like I’ve had to be on the defensive about it. Every conversation about his work seems to require a preface, a disclaimer—yes, he was racist, yes, his views were problematic. (Even though the idea of his racism is downplayed by both S. T. Joshi, the foremost Lovecraft scholar, and Dr. Dirk Mosig, psychologist who studied Lovecraft). But this book just further reminded me how damaging it can be to judge historical figures solely by today’s standards, without understanding the context of their time. That doesn’t mean excusing bigotry—it means looking deeper before reducing someone to a single flaw. (I'm exhausted by modern audiences who claim some moral high ground simply because they don’t own slaves or have never uttered a disparaging word—at least not publicly. Let’s not pretend they’re saints. Dig deep enough into anyone’s past, and you’re bound to find a few skeletons).
Reading this, I felt like I was meeting Lovecraft for the first time. Not the myth. Not the bogeyman of think pieces. The man. And he was…weird. Brilliant. Kind. Goofy, even. Possibly on the spectrum, (as my wife suggested after hearing some of the anecdotes)—especially in the way he interacted with the world and with people. There’s a moment where Long talks about HPL testing fifty pens to find the one that flowed correctly. Another where he describes a manic book-buying spree. I related to that. Hard. If he wasn’t neurodivergent, he definitely had some classic OCD traits.
What really stuck with me, though, was how Long describes HPL’s social awareness—how he could be entirely, unapologetically himself, and yet somehow intuitively shift his demeanor to fit the person he was with, like an actor selecting the right role for the right scene. He wasn’t performing to deceive; he was adapting in order to connect. That’s a subtle and very human thing, and I found it moving.
Yes, Long was a close friend, and yes, he paints his subject with affection and nostalgia. Rose-colored glasses? Probably. But there’s something in the consistency of these recollections that makes me believe this version of Lovecraft is as true as any other. This was a man who edited, proofread, and in some cases practically rewrote entire stories for others—often without credit, never with expectation of payment. A man who wrote to write, never with the thought of commercial success, but never disparaging those of his colleagues who did. A man who may have changed the landscape of American fiction on par with Poe himself, as Long argues. One of my favorite bits was at the end when HPL, Long and James F. Morton are at the Poe Cottage and Howard murmurs, "The past, the past! How everything here makes the years seem to fall away. There will never be another Poe."
This prompts Morton to remark to Long, unheard by HPL, "Such extreme reverence is hardly justified, in a writer who will someday be recognized as Poe's peer."
Even if you’re not drawn to tales of the macabre or dream-haunted landscapes, Dreamer on the Nightside is still worth reading. It’s a warm, idiosyncratic, and often poignant window into a misunderstood genius. It doesn’t absolve Lovecraft of his failings—but it refuses to let those be the only thing we remember. And in a time when people are often reduced to soundbites, that feels like a radical act.
Wow. I’m honestly astounded. After reading this book, my entire perception of who Lovecraft was—what he was like as a person—has been cracked wide open. This isn’t a traditional biography. It’s not a scholarly dissection of his life and works. It’s something more intimate: a collection of recollections, a memoir of memories written by Frank Belknap Long (or “Belknapius,” as Lovecraft affectionately called him), one of his closest friends and literary protégés.
Long spent a lot of time with Lovecraft, especially during his short New York years, and was part of the Kalem Club (named for the initials of its original members, K, L, or M). What comes through in these pages is not the cardboard cutout of “racist from New England” that popular discourse has boiled Lovecraft down to over the years. It’s something richer, stranger, and more human.
I’ve been a fan of HPL for over two decades now, and for just as long I’ve felt like I’ve had to be on the defensive about it. Every conversation about his work seems to require a preface, a disclaimer—yes, he was racist, yes, his views were problematic. (Even though the idea of his racism is downplayed by both S. T. Joshi, the foremost Lovecraft scholar, and Dr. Dirk Mosig, psychologist who studied Lovecraft). But this book just further reminded me how damaging it can be to judge historical figures solely by today’s standards, without understanding the context of their time. That doesn’t mean excusing bigotry—it means looking deeper before reducing someone to a single flaw. (I'm exhausted by modern audiences who claim some moral high ground simply because they don’t own slaves or have never uttered a disparaging word—at least not publicly. Let’s not pretend they’re saints. Dig deep enough into anyone’s past, and you’re bound to find a few skeletons).
Reading this, I felt like I was meeting Lovecraft for the first time. Not the myth. Not the bogeyman of think pieces. The man. And he was…weird. Brilliant. Kind. Goofy, even. Possibly on the spectrum, (as my wife suggested after hearing some of the anecdotes)—especially in the way he interacted with the world and with people. There’s a moment where Long talks about HPL testing fifty pens to find the one that flowed correctly. Another where he describes a manic book-buying spree. I related to that. Hard. If he wasn’t neurodivergent, he definitely had some classic OCD traits.
What really stuck with me, though, was how Long describes HPL’s social awareness—how he could be entirely, unapologetically himself, and yet somehow intuitively shift his demeanor to fit the person he was with, like an actor selecting the right role for the right scene. He wasn’t performing to deceive; he was adapting in order to connect. That’s a subtle and very human thing, and I found it moving.
Yes, Long was a close friend, and yes, he paints his subject with affection and nostalgia. Rose-colored glasses? Probably. But there’s something in the consistency of these recollections that makes me believe this version of Lovecraft is as true as any other. This was a man who edited, proofread, and in some cases practically rewrote entire stories for others—often without credit, never with expectation of payment. A man who wrote to write, never with the thought of commercial success, but never disparaging those of his colleagues who did. A man who may have changed the landscape of American fiction on par with Poe himself, as Long argues. One of my favorite bits was at the end when HPL, Long and James F. Morton are at the Poe Cottage and Howard murmurs, "The past, the past! How everything here makes the years seem to fall away. There will never be another Poe."
This prompts Morton to remark to Long, unheard by HPL, "Such extreme reverence is hardly justified, in a writer who will someday be recognized as Poe's peer."
Even if you’re not drawn to tales of the macabre or dream-haunted landscapes, Dreamer on the Nightside is still worth reading. It’s a warm, idiosyncratic, and often poignant window into a misunderstood genius. It doesn’t absolve Lovecraft of his failings—but it refuses to let those be the only thing we remember. And in a time when people are often reduced to soundbites, that feels like a radical act.
May 9, 2009
Due to the nature of the book, and the sympathy I feel for the author of the book, despite its uneven construction I am tempted to give Dreamer on the Night Side 4 stars. I end up with 3, though, since the very element of the uneven is too present for my taste.
I must stress, however, that it was a joy to read, with many interesting anecdotes. I felt like in good, amiable company, which says a lot of the underlying reader-friendliness, which I can only appreciate. I can almost overlook the abrupt changes of whatever he is talking about one moment, to begin something else entirely. Frank Belknap Long is clearly an older man by the time he wrote this appreciation of his old friend & mentor, HPL. And that shows--for good as well as bad.
Long's heart is in the right place; that is indisputable. And I am very happy to finally own a copy of this book; one I will always treasure. The structure and the language may not be up to the literary rigeur or the eloquence of Cook's In Memoriam Howard Phillips Lovecraft (orig. 1941) or the cool jazzy style of Lovecraft at Last by Conover (orig. 1975), but less can certainly do the trick.
I must stress, however, that it was a joy to read, with many interesting anecdotes. I felt like in good, amiable company, which says a lot of the underlying reader-friendliness, which I can only appreciate. I can almost overlook the abrupt changes of whatever he is talking about one moment, to begin something else entirely. Frank Belknap Long is clearly an older man by the time he wrote this appreciation of his old friend & mentor, HPL. And that shows--for good as well as bad.
Long's heart is in the right place; that is indisputable. And I am very happy to finally own a copy of this book; one I will always treasure. The structure and the language may not be up to the literary rigeur or the eloquence of Cook's In Memoriam Howard Phillips Lovecraft (orig. 1941) or the cool jazzy style of Lovecraft at Last by Conover (orig. 1975), but less can certainly do the trick.
July 20, 2015
Refreshingly honest account of the 'old gent'. His work and mythology have drowned out the real man and it's easy to forget that he was witty, an avid reader and dedicated to his friends. Parts of his personality have been blown into an all consuming shadow, and this is addressed well in the last chapter by 'Belknapius', someone who knew HPL very well. Well written and thoroughly enjoyable.
November 9, 2018
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Η κοινωνικότητα ενός «ερημίτη»
Ο Howard Phillips Lovecraft παραμένει, τόσο στην χώρα μας όσο και γενικά, ένας από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς παράδοξων ιστοριών. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο λόγω της ιδιαίτερης, πολύμορφης ποιότητας της φρίκης που αυτές μεταφέρουν στον αναγνώστη, αλλά και εξαιτίας της επίδρασης που αυτές οι ίδιες οι ιστορίες είχαν στην λογοτεχνία τρόμου και από εκεί στο σύνολο της μαζικής κουλτούρας.
Αυτή η δημοφιλία είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα μεγάλο ενδιαφέρον για την ζωή του ίδιου του Lovecraft, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ίδιο κρυπτική με τα γραπτά του. Κυκλοφόρησαν πολλές βιογραφίες, έρευνες και μελέτες, οι οποίες καλλιέργησαν την εντύπωση του Lovecraft ως έναν μισάνθρωπο ερημίτη, με ροπή προς την έρευνα του υπερφυσικού. Άλλες έρευνες κάνουν λόγο για τις ρατσιστικές αναφορές στα βιβλία του, εντοπίζοντας ως έναρξη τους τόσο την επιρροή της αμερικάνικης συντηρητικής υπαίθρου (η ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα ήταν το πάντα αγγλόφιλο και μικροαστικό Providence) όσο και και το διάστημα που ο ίδιος προσπάθησε να τα καταφέρει στο πολύβουο και πολυπολιτισμικό Μεγάλο Μήλο.
Η αλήθεια είναι ότι το βιογραφικό ενδιαφέρον για τον Lovecraft δεν περιορίζεται μόνο στην περιέργεια. Οι αυτοβιογραφικές αναφορές, κεκαλυμμένες ή όχι, είναι έντονα παρούσες στο έργο του, ενώ ολόκληρες οπτικές εξέτασης του, όπως λόγου χάρη η ψυχαναλυτική, θα ήταν αδύνατο να τελεσφορήσουν χωρίς μια βαθιά γνώση της ζωής του δημιουργού. Αλλά και για τον απλό αναγνώστη, το μυστικιστικό Miskatonic University φαίνεται να ξεκλειδώνει ένα μέρος των μυστικών του όταν ανακαλύψει ότι από πίσω κρύβεται η βιβλιοθήκη του Providence.
Mια καλή ιδέα της διαδικασίας σκέψης του συγγραφέα φαίνεται μεν να προσδίδουν οι πυκνές επιστολές του. Όμως σε κάθε περίπτωση μια εξωτερική μαρτυρία είναι απαραίτητη. Αυτήν προσπαθεί να δώσει ένας έτερος συγγραφέας, βαθιά επηρεασμένος από το ύφος του Lovecraft αλλά και στενός του φίλος, ο Frank Belknap Long , στην δική του, συμπληρωματική, βιογραφική απόδοση ενός διαστήματος της ζωής του Lovecraft. To έργο αυτό, το Howard Phillips Lovecraft: Dreamer on the Nightside κυκλοφόρησε το 1975 και πλέον κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ars Nocturna, ως Xάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ: Ο Ὀνειρευτής τῶν Νυχτερινών Τόπων , σε μετάφραση του Κώστα Γερογιάννη. Οι δύο δημιουργοί γνωρίστηκαν όταν ο Long ήταν μόλις 19 ετών και παρέμειναν στενοί φίλοι, δια ζώσης άλλα και αλληλογραφίας για όλη την (δυστυχώς σύντομη) ζωή του Lovecraft.
Όπως διατρανώνει ο ίδιος ο Long στο έργο, δεν πρόκειται για μια αναλυτική βιογραφία, αλλά περισσότερο για μια αφήγηση άγνωστων μέχρι τότε περιστατικών της (κυρίως κοινωνικής) ζωής του Lovecraft, τα οποία όχι μόνο αναιρούν την εικόνα του μισάνθρωπου ερημίτη αλλά και δίνουν μια εντύπωση ενός πολύ ζεστού, καλόκαρδου ανθρώπου, με κοινωνικές ανησυχίες, ιδιαιτερότητες, τικ, ερωτικές ντροπές και άγχη, όχι διαφορετικά από ό,τι έχουν πολλοί αναγνώστες του. Έχει κάτι το παράδοξο να διαβάζεις για τις ζεστές φιλικές συμβουλές που δίνει ο άρχοντα του κοσμικού τρόμου στον κύκλο των φίλων του, επίσης συγγραφέων αλλά όχι μόνο. Aπό τις αφηγήσεις του Long ξεχειλίζει η αγάπη για αυτό που ήταν ο Lovecraft για τους φίλους του: ένας gentleman της Νέας Αγγλίας, ένας πιστός φίλος και ένας ασταμάτητος χιουμορίστας, με τις μιμήσεις και τα χωρατά του. Μακριά από την εντύπωση του ακοινώνητου ερημίτη, η εικόνα του Lovecraft πλάθεται με μαεστρία μπροστά μας. Ήταν, όχι περισσότερο ή λιγότερο, ένας άνθρωπος της εποχής του, που ήξερε για τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά ρεύματα, πήγαινε σινεμά και ξόδευε πολλά για βιβλία (το χαρακτηριστικό της ευρυμάθειας είναι πασιφανές και κοινό σε όλες τις βιογραφικές του αναφορές).
Η αφήγηση του Long επιπλέον αφιερώνει μεγάλο μέρος της στο να προσπαθεί να εισέλθει στις απόψεις και τις σκέψεις του ίδιου του Lovecraft: το πως ένας επαρχιώτης επί της ουσίας αντιμετώπιζε την ζωή στην πόλη, πως ένας gentleman βίωνε μια εποχή που τα πιστεύω του ήταν ήδη ξεπερασμένα. Αυτό το διττό ύφος, το ψυχολογικό και το αναφερόμενο σε απτά παραδείγματα δημιουργεί μια σειρά εικόνων και ψηγμάτων μιας συνολικότερης αντίληψης για τον συγγραφέα. Επιπλέον, ο Long δεν αρκείται μια σε ξερή περιγραφή, αλλά ντύνει το βιβλίο του με μια δική του υφολογική αισθητική, από το λεξιλόγιο μέχρι την προσεγμένη δομή των παραγράφων, η οποία στην μετάφραση πολλές φορές αγκιστρώνεται, σαν η ίδια η γλώσσα να μην μπορεί να καλουπωθεί σωστά.
Σε κάθε περίπτωση, το έργο του Long είναι, και αυτό, όπως η εικόνα που δίνει για τον Lovecraft, έργο της εποχής του, του μακρινού 1970.Η εργογραφία που παρουσιάζει ο εδώ και καιρός αποθανών Long είναι εξίσου ξεπερασμένη, καθώς πλέον το lovecraft-ικο corpus έχει ενισχυθεί με δεκάδες συγγραφείς, μελετητές και πανεπιστημιακούς, ενώ το ίδιο το ύφος του συγγραφέα έχει σπάσει τα στεγανά της λογοτεχνίας και έχει επηρεάσει μια σειρά από άλλες τέχνες, όπως τον κινηματογράφο , τα κόμικ αλλά και τα games (video και board). Η μαζική κουλτούρα ξεχειλίζει Lovecraft και μια γενικότερη επισκόπηση αυτού του ίδιου του Lovecraft, των βασικών στοιχείων της βιβλιογραφίας του έστω, είναι απαραίτητη για την κατανόηση αυτού του φαινομένου. Δυστυχώς η μαρτυρία του Long, όσο ευχάριστη και διαφωτιστική και αν είναι, δεν μπορεί να βοηθήσει σε αυτό και έτσι «περιορίζεται» (σχήμα λόγου, καθώς οι πιστοί φίλοι του συγγραφέα στην χωρά μας αριθμούν χιλιάδες) στους ήδη γνώστες του τι εστί I AM PROVIDENCE. Αυτή η έλλειψη προοπτικής , σε συνδυασμό με τις, ανά στιγμές, κουραστικές αυτοαναφορές, καθιστούν το έργο ένα αφήγημα που χρειάζεται υπομονή.
Τελικά, τι είναι ο «Ο Ονειρευτής των Νυχτερινών Τόπων»; Μια απόπειρα για μια βιογραφία τμηματική, μια μαρτυρία που φτάνει σε εμάς από μακριά, και που πλέον, με την τόση καθυστέρηση, χρειάζεται και αυτή μια ανάλογη μαρτυρία για να γίνει πιστευτή. Το έργο του Long είναι ένας ξεθωριασμένος οδικός χάρτης για την ψυχή ενός ανθρώπου που άλλαξε την λογοτεχνία, μικρή και μεγάλη (αν και τέτοιοι χαρακτηρισμοί συντρίφθηκαν από τα αλλοκοσμα πλοκάμια της μυθολογίας Κθούλου) και ως τέτοιο έχει μια αναλλοίωτη αξία ως ένα βήμα προς το ξεδιάλυμα της ομίχλης γύρω από τον ίδιο τον Άρχοντα από το Providence...
Η κοινωνικότητα ενός «ερημίτη»
Ο Howard Phillips Lovecraft παραμένει, τόσο στην χώρα μας όσο και γενικά, ένας από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς παράδοξων ιστοριών. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο λόγω της ιδιαίτερης, πολύμορφης ποιότητας της φρίκης που αυτές μεταφέρουν στον αναγνώστη, αλλά και εξαιτίας της επίδρασης που αυτές οι ίδιες οι ιστορίες είχαν στην λογοτεχνία τρόμου και από εκεί στο σύνολο της μαζικής κουλτούρας.
Αυτή η δημοφιλία είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα μεγάλο ενδιαφέρον για την ζωή του ίδιου του Lovecraft, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ίδιο κρυπτική με τα γραπτά του. Κυκλοφόρησαν πολλές βιογραφίες, έρευνες και μελέτες, οι οποίες καλλιέργησαν την εντύπωση του Lovecraft ως έναν μισάνθρωπο ερημίτη, με ροπή προς την έρευνα του υπερφυσικού. Άλλες έρευνες κάνουν λόγο για τις ρατσιστικές αναφορές στα βιβλία του, εντοπίζοντας ως έναρξη τους τόσο την επιρροή της αμερικάνικης συντηρητικής υπαίθρου (η ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα ήταν το πάντα αγγλόφιλο και μικροαστικό Providence) όσο και και το διάστημα που ο ίδιος προσπάθησε να τα καταφέρει στο πολύβουο και πολυπολιτισμικό Μεγάλο Μήλο.
Η αλήθεια είναι ότι το βιογραφικό ενδιαφέρον για τον Lovecraft δεν περιορίζεται μόνο στην περιέργεια. Οι αυτοβιογραφικές αναφορές, κεκαλυμμένες ή όχι, είναι έντονα παρούσες στο έργο του, ενώ ολόκληρες οπτικές εξέτασης του, όπως λόγου χάρη η ψυχαναλυτική, θα ήταν αδύνατο να τελεσφορήσουν χωρίς μια βαθιά γνώση της ζωής του δημιουργού. Αλλά και για τον απλό αναγνώστη, το μυστικιστικό Miskatonic University φαίνεται να ξεκλειδώνει ένα μέρος των μυστικών του όταν ανακαλύψει ότι από πίσω κρύβεται η βιβλιοθήκη του Providence.
Mια καλή ιδέα της διαδικασίας σκέψης του συγγραφέα φαίνεται μεν να προσδίδουν οι πυκνές επιστολές του. Όμως σε κάθε περίπτωση μια εξωτερική μαρτυρία είναι απαραίτητη. Αυτήν προσπαθεί να δώσει ένας έτερος συγγραφέας, βαθιά επηρεασμένος από το ύφος του Lovecraft αλλά και στενός του φίλος, ο Frank Belknap Long , στην δική του, συμπληρωματική, βιογραφική απόδοση ενός διαστήματος της ζωής του Lovecraft. To έργο αυτό, το Howard Phillips Lovecraft: Dreamer on the Nightside κυκλοφόρησε το 1975 και πλέον κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ars Nocturna, ως Xάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ: Ο Ὀνειρευτής τῶν Νυχτερινών Τόπων , σε μετάφραση του Κώστα Γερογιάννη. Οι δύο δημιουργοί γνωρίστηκαν όταν ο Long ήταν μόλις 19 ετών και παρέμειναν στενοί φίλοι, δια ζώσης άλλα και αλληλογραφίας για όλη την (δυστυχώς σύντομη) ζωή του Lovecraft.
Όπως διατρανώνει ο ίδιος ο Long στο έργο, δεν πρόκειται για μια αναλυτική βιογραφία, αλλά περισσότερο για μια αφήγηση άγνωστων μέχρι τότε περιστατικών της (κυρίως κοινωνικής) ζωής του Lovecraft, τα οποία όχι μόνο αναιρούν την εικόνα του μισάνθρωπου ερημίτη αλλά και δίνουν μια εντύπωση ενός πολύ ζεστού, καλόκαρδου ανθρώπου, με κοινωνικές ανησυχίες, ιδιαιτερότητες, τικ, ερωτικές ντροπές και άγχη, όχι διαφορετικά από ό,τι έχουν πολλοί αναγνώστες του. Έχει κάτι το παράδοξο να διαβάζεις για τις ζεστές φιλικές συμβουλές που δίνει ο άρχοντα του κοσμικού τρόμου στον κύκλο των φίλων του, επίσης συγγραφέων αλλά όχι μόνο. Aπό τις αφηγήσεις του Long ξεχειλίζει η αγάπη για αυτό που ήταν ο Lovecraft για τους φίλους του: ένας gentleman της Νέας Αγγλίας, ένας πιστός φίλος και ένας ασταμάτητος χιουμορίστας, με τις μιμήσεις και τα χωρατά του. Μακριά από την εντύπωση του ακοινώνητου ερημίτη, η εικόνα του Lovecraft πλάθεται με μαεστρία μπροστά μας. Ήταν, όχι περισσότερο ή λιγότερο, ένας άνθρωπος της εποχής του, που ήξερε για τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά ρεύματα, πήγαινε σινεμά και ξόδευε πολλά για βιβλία (το χαρακτηριστικό της ευρυμάθειας είναι πασιφανές και κοινό σε όλες τις βιογραφικές του αναφορές).
Η αφήγηση του Long επιπλέον αφιερώνει μεγάλο μέρος της στο να προσπαθεί να εισέλθει στις απόψεις και τις σκέψεις του ίδιου του Lovecraft: το πως ένας επαρχιώτης επί της ουσίας αντιμετώπιζε την ζωή στην πόλη, πως ένας gentleman βίωνε μια εποχή που τα πιστεύω του ήταν ήδη ξεπερασμένα. Αυτό το διττό ύφος, το ψυχολογικό και το αναφερόμενο σε απτά παραδείγματα δημιουργεί μια σειρά εικόνων και ψηγμάτων μιας συνολικότερης αντίληψης για τον συγγραφέα. Επιπλέον, ο Long δεν αρκείται μια σε ξερή περιγραφή, αλλά ντύνει το βιβλίο του με μια δική του υφολογική αισθητική, από το λεξιλόγιο μέχρι την προσεγμένη δομή των παραγράφων, η οποία στην μετάφραση πολλές φορές αγκιστρώνεται, σαν η ίδια η γλώσσα να μην μπορεί να καλουπωθεί σωστά.
Σε κάθε περίπτωση, το έργο του Long είναι, και αυτό, όπως η εικόνα που δίνει για τον Lovecraft, έργο της εποχής του, του μακρινού 1970.Η εργογραφία που παρουσιάζει ο εδώ και καιρός αποθανών Long είναι εξίσου ξεπερασμένη, καθώς πλέον το lovecraft-ικο corpus έχει ενισχυθεί με δεκάδες συγγραφείς, μελετητές και πανεπιστημιακούς, ενώ το ίδιο το ύφος του συγγραφέα έχει σπάσει τα στεγανά της λογοτεχνίας και έχει επηρεάσει μια σειρά από άλλες τέχνες, όπως τον κινηματογράφο , τα κόμικ αλλά και τα games (video και board). Η μαζική κουλτούρα ξεχειλίζει Lovecraft και μια γενικότερη επισκόπηση αυτού του ίδιου του Lovecraft, των βασικών στοιχείων της βιβλιογραφίας του έστω, είναι απαραίτητη για την κατανόηση αυτού του φαινομένου. Δυστυχώς η μαρτυρία του Long, όσο ευχάριστη και διαφωτιστική και αν είναι, δεν μπορεί να βοηθήσει σε αυτό και έτσι «περιορίζεται» (σχήμα λόγου, καθώς οι πιστοί φίλοι του συγγραφέα στην χωρά μας αριθμούν χιλιάδες) στους ήδη γνώστες του τι εστί I AM PROVIDENCE. Αυτή η έλλειψη προοπτικής , σε συνδυασμό με τις, ανά στιγμές, κουραστικές αυτοαναφορές, καθιστούν το έργο ένα αφήγημα που χρειάζεται υπομονή.
Τελικά, τι είναι ο «Ο Ονειρευτής των Νυχτερινών Τόπων»; Μια απόπειρα για μια βιογραφία τμηματική, μια μαρτυρία που φτάνει σε εμάς από μακριά, και που πλέον, με την τόση καθυστέρηση, χρειάζεται και αυτή μια ανάλογη μαρτυρία για να γίνει πιστευτή. Το έργο του Long είναι ένας ξεθωριασμένος οδικός χάρτης για την ψυχή ενός ανθρώπου που άλλαξε την λογοτεχνία, μικρή και μεγάλη (αν και τέτοιοι χαρακτηρισμοί συντρίφθηκαν από τα αλλοκοσμα πλοκάμια της μυθολογίας Κθούλου) και ως τέτοιο έχει μια αναλλοίωτη αξία ως ένα βήμα προς το ξεδιάλυμα της ομίχλης γύρω από τον ίδιο τον Άρχοντα από το Providence...
November 19, 2021
Jacket drawing Frank Utpatel
This memoir details in a somewhat rambling manner the long friendship between the author and his mentor and buddy HPL. Very interesting details of their friendship, correspondence, literary endeavors, and other fellow authors. A must read for Lovecraft fans (as also ditto for fans of Long, himself, a well-known and award winning author of the same genre). This 232 page book has no index, but has a four page preface by the author. There are 20 chapters, 13 black and white photos/illustrations, plus an Epilogue on Lovecraft and Poe.
This memoir details in a somewhat rambling manner the long friendship between the author and his mentor and buddy HPL. Very interesting details of their friendship, correspondence, literary endeavors, and other fellow authors. A must read for Lovecraft fans (as also ditto for fans of Long, himself, a well-known and award winning author of the same genre). This 232 page book has no index, but has a four page preface by the author. There are 20 chapters, 13 black and white photos/illustrations, plus an Epilogue on Lovecraft and Poe.
May 15, 2025
Personal TBR 37/142
Through Lovecraft’s letters, we’ve come to know Frank Belknap Long as “Sonny”. In Howard Phillips Lovecraft: Dreamer on the Nightside, we finally learn about FBL in his own words, as well as his own thoughts on his friendship with HPL. With the incoming publication of HPL’s letters to FBL, this memoir is worth reading.
Through Lovecraft’s letters, we’ve come to know Frank Belknap Long as “Sonny”. In Howard Phillips Lovecraft: Dreamer on the Nightside, we finally learn about FBL in his own words, as well as his own thoughts on his friendship with HPL. With the incoming publication of HPL’s letters to FBL, this memoir is worth reading.
October 12, 2009
This was an...interesting read. Imagine being 18 and utterly idolizing a talented author of modest success. You write a few stories and send them to your idol who responds positively.
You strike up a correspondence and become friends for a few decades, convinced that this author is a master of his craft--perhaps the best ever.
Then imagine that 40 years after his death, you write a biography of this author, who you feel has never gotten the renown that his talent deserved.
'Dreamer' is this book. It will be of interest only for Lovecraft completeists or fans of Frank Belknap Long--and the book's author falls under both headings.
There were some amusing anecdotes, but the most interesting part for me was trying to mentally compensate for the 9" thick, rose-colored lenses which Long was wearing when recalling them.
Reading Long's descriptions of Lovecraft's eccentricities while simultaneously attempting to pass them off as evidence of HPL's peerless genius was also amusing.
Readers of this book will gain more insight into Frank Belknap Long than into HPL.
You strike up a correspondence and become friends for a few decades, convinced that this author is a master of his craft--perhaps the best ever.
Then imagine that 40 years after his death, you write a biography of this author, who you feel has never gotten the renown that his talent deserved.
'Dreamer' is this book. It will be of interest only for Lovecraft completeists or fans of Frank Belknap Long--and the book's author falls under both headings.
There were some amusing anecdotes, but the most interesting part for me was trying to mentally compensate for the 9" thick, rose-colored lenses which Long was wearing when recalling them.
Reading Long's descriptions of Lovecraft's eccentricities while simultaneously attempting to pass them off as evidence of HPL's peerless genius was also amusing.
Readers of this book will gain more insight into Frank Belknap Long than into HPL.
September 23, 2018
The books is structurally uneven and at times Long comes off as a a sort of Boswellian / Pale Fire-ish pompous sycophant. And yet, never have I seen this side of Lovecraft in any book or commentary, the first hand accounts of joking around with "the old Gentleman", etc. Who knew that he discussed Eliot, Pound and even joked about Gertrude Stein with his crew? Perhaps more of this detail comes through in his many letters but I found it to be unlike any HPL work I had read before and thus very rewarding despite its biases and flaws.
February 11, 2021
Absolutely fascinating insight in to kind of man HPL really was. Some very good analysis of his stories and some good background to them too, not to mention the recollections of meetings, conversations, letters and trips Frank took with HPL throughout their 15 year friendship. This book gives so much more than a simple biography. This is who Howard was and I enjoyed every minute of it.
February 13, 2020
A somewhat meandering biography of H.P Lovecraft, but it paints an extremely human picture of the cosmic writer. Frank Belknap Long one of Lovecraft's closest friends speaks highly of him and trys to dispel the myths around him. A first hand account and a must read for any serious lovecraftian
Read
July 17, 2020Limited to 5000 (actually 4991) copies.
October 29, 2025
This memoir was written by Long, and published by Arkham House, shortly after L. Sprague de Camp’s less than flattering biography of H.P. Lovecraft. Long did not feel that de Camp’s portrayal was fair, and sought to set the record straight with his much more favorable portrait of his good friend HPL.
The book comes a full thirty-eight years after Lovecraft’s passing, and inevitably memories fade after all that time. Still, much of what Long writes is charming, and is an affectionate tribute to the man that he held in such high esteem. It is a long tribute rather than a biography, but not any less valuable or enjoyable for that.
The book comes a full thirty-eight years after Lovecraft’s passing, and inevitably memories fade after all that time. Still, much of what Long writes is charming, and is an affectionate tribute to the man that he held in such high esteem. It is a long tribute rather than a biography, but not any less valuable or enjoyable for that.
February 22, 2017
Only for fangirls. Read in german.
Ich habe mir das Buch gewünscht, weil ich schon mehrere Lovecraft Biographien gelesen habe und das Buch damit 'wirbt' keine zu sein. Und große Überraschung es ist auch keine. Long erzählt was er mit Lovecraft erlebt hat, als was für einen Menschen er ihn kennen gelernt hat. Zusammen Abendbrot essen, zwei Männer gehen ins Museum, zwei Männer gehen auf einen Friedhof und reden über Geister. Keine Weltbewegenden Themen. Und die allgemeine Erkenntnis: Lovecraft ist ein Mensch.
Das Buch ist der schlechtest mögliche Einstieg H.P. Lovecraft kennenzulernen. Wer aber alle Stories kennt und biographischen mit dem Wierd Tales Squad topfit ist der kann mit diesem Buch viel Spaß haben. Und ich hatte den.
Ich habe viel über das was Lovecraft gesagt hat nachdenken können und es ist vielschichtiger und irgendwie intimer als viel was ich vorher gelesen hatte. Es hat mich dazu gebracht darüber nachzudenken was Lovecraft über die Dinge die nach seinem Tod passiert sind, gedacht hätte. Wahrscheinlich weil auch Long sich das oft gefragt hat - Antworten bietet das Buch nicht.
Fazit: Wirklich nur für Fans. Ich mag den ziemlich muschigen, blumigen Schreibstil von Long nicht, aber darum geht es in dem Buch nicht.
Ich habe mir das Buch gewünscht, weil ich schon mehrere Lovecraft Biographien gelesen habe und das Buch damit 'wirbt' keine zu sein. Und große Überraschung es ist auch keine. Long erzählt was er mit Lovecraft erlebt hat, als was für einen Menschen er ihn kennen gelernt hat. Zusammen Abendbrot essen, zwei Männer gehen ins Museum, zwei Männer gehen auf einen Friedhof und reden über Geister. Keine Weltbewegenden Themen. Und die allgemeine Erkenntnis: Lovecraft ist ein Mensch.
Das Buch ist der schlechtest mögliche Einstieg H.P. Lovecraft kennenzulernen. Wer aber alle Stories kennt und biographischen mit dem Wierd Tales Squad topfit ist der kann mit diesem Buch viel Spaß haben. Und ich hatte den.
Ich habe viel über das was Lovecraft gesagt hat nachdenken können und es ist vielschichtiger und irgendwie intimer als viel was ich vorher gelesen hatte. Es hat mich dazu gebracht darüber nachzudenken was Lovecraft über die Dinge die nach seinem Tod passiert sind, gedacht hätte. Wahrscheinlich weil auch Long sich das oft gefragt hat - Antworten bietet das Buch nicht.
Fazit: Wirklich nur für Fans. Ich mag den ziemlich muschigen, blumigen Schreibstil von Long nicht, aber darum geht es in dem Buch nicht.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews