白马啸西风

by Jin Yong, Jin Yong

Chinese

Genres: Fiction, China, Historical Fiction, Fantasy, Novels

First published January 1, 1961

About the author

Louis Cha, GBM, OBE (born 6 February 1924), better known by his pen name Jin Yong (金庸, sometimes read and/or written as "Chin Yung"), is a modern Chinese-language novelist. Having co-founded the Hong Kong daily Ming Pao in 1959, he was the paper's first editor-in-chief.

Cha's fiction, which is of the wuxia ("martial arts and chivalry") genre, has a widespread following in Chinese-speaking areas, including mainland China, Hong Kong, Taiwan, Southeast Asia, and the United States. His 15 works written between 1955 and 1972 earned him a reputation as one of the finest wuxia writers ever. He is currently the best-selling Chinese author alive; over 100 million copies of his works have been sold worldwide (not including unknown number of bootleg copies).

Cha's works have been translated into English, French, Korean, Japanese, Vietnamese, Thai, Burmese, Malay and Indonesian. He has many fans abroad as well, owing to the numerous adaptations of his works into films, television series, comics and video games.


金庸，大紫荊勳賢，OBE（英語：Louis Cha Leung-yung，1924年3月10日－2018年10月30日），本名查良鏞，浙江海寧人，祖籍江西婺源，1948年移居香港。自1950年代起，以筆名「金庸」創作多部膾炙人口的武俠小說，包括《射鵰英雄傳》、《神鵰俠侶》、《鹿鼎記》等，歷年來金庸筆下的著作屢次改編為電視劇、電影等，對華人影視文化可謂貢獻重大，亦奠定其成為華人知名作家的基礎。金庸早年於香港創辦《明報》系列報刊，他亦被稱為「香港四大才子」之一。


Source: https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E9%87...

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

หนังสือเล่มนี้รวมเรื่องสั้นสามเรื่องของกิมย้งไว้ในหนึ่งเล่ม ทั้งสามเรื่องชอบเรื่องเทพธิดาม้าขาวเรื่องเดียว คิดซะว่าซื้อมาอ่านเรื่องเดียวก็คุ้ม

1. เรื่องแรก ‘กระบี่นางพญา’ เรื่องนี้ให้คะแนนสองดาว
เนื้อเรื่องเป็นเรื่องสาวน้อยลึกลับนามอาแช ฝึกกระบี่กับค่าง จับพลัดจับผลูได้ต่อสู้กับคนของทางการโดยไม่มีใครสู้นางได้ ต่อมานางสอนเพลงกระบี่ให้ราชสำนักจนพิชิตเมืองอื่นได้หมด มีชิงรักหักสวาทนิดหน่อยแล้วจากไป
เรื่องนี้เหมือนเขียนเอาสนุก เขียนแบบไร้ตรรกะเหตุผลใดๆรองรับ อาแชก็เก่งขึ้นมาได้เอง เก่งแบบไหนก็ไม่รู้ เก่งแบบกองทัพนับพันสู้ไม่ได้ อ่านจบยังงงๆ ต้องคิดอีกรอบ จบแบบนี้จริงๆใช่มั้ย เพลียใจเบอร์นั้น คงเขียนเอาสนุกจริงๆ

2. ดาบนกเป็ดน้ำ ให้สามดาวครึ่ง
เรื่องนี้ค่อยยังชั่วกู้คืนความสนุกมาได้หน่อย ดูมีความเสียดสีนิยายกำลังภายในผสมตลก หักมุม แบบรวบทุกเรื่องไว้ในเรื่องเดียว จิกกัดการตั้งฉายาในยุทธจักรสามบรรทัดตั้งไม่จบ คำคมที่ชาวยุทธชอบใช้กัน ตลกดี
เรื่องคร่าวๆเป็นการตามล่าดาบนกเป็ดน้ำ ดาบดีเป็นหนึ่งไม่มีสอง มีคนคอยแย่งชิงดาบมากมาย ผลัดกันปกป้องดาบ ตามล่าดาบกันไป

3. เทพธิดาม้าขาว เรื่องนี้ให้ห้าคะแนน
สรุปซื้อมาอ่านเรื่องนี้เรื่องเดียวคุ้มแล้ว ดราม่าครบรส คุณธรรมน้ำมิตร ความดี ความชั่ว บุญคุณต้องทดแทนความแค้นต้องชำระ แถมนังอกหักรักคุดไปอีก
เรื่องย่อคือสตรีกำพร้านามลี้บุ้นซิ่ว พ่อแม่ถูกคนร้ายตามล่าถูกฆ่าตายแต่เด็ก โชคดีได้ตาแก่คนนึงช่วยเหลือไว้ นางเป็นคนจิตใจดีแต่ผู้คนรอบกายล้วนรังแกนาง “ไฉนไม่ว่าผู้ใดล้วนรังแกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าหาได้ทำเรื่องชั่วใดไม่” จนวันหนึ่งนางบังเอิญได้พบอาจารย์ที่สอนวรยุทธ์ให้นางเป็นอีกคนที่ดีกับนาง แต่สุดท้ายกลับพบว่าอาจารย์และตาแก่ที่ดูแลนางเป็นศัตรูกันมาก่อนและฆ่ากันตายตกไปตามกัน ลี้บุ้นซิ้วเลยกลายเป็นสตรีโดดเดียวท่องเที่ยวในยุทธภพแต่เพียงผู้เดียว

[Jasmine]

　　窗外傳進來一陣奇妙的宛轉的鳥鳴，聲音很遠，但聽得很清楚，又是甜美，又是淒涼，便像一個少女在唱著清脆而柔和的歌。

　　李文秀側耳聽著，鳴歌之聲漸漸遠去，終於低微得聽不見了。她悲痛的心靈中得到了一些安慰，呆呆的出了一會神，低聲道：「爺爺，這鳥兒唱得真好聽。」

　　計老人道：「是的，唱得真好聽！那是天鈴鳥，鳥兒的歌聲像是天上的銀鈴。這鳥兒只在晚上唱歌，白天睡覺。有人說，這是天上的星星掉下來之後變的。又有些哈薩克人說，這是草原上一個最美麗、最會唱歌的少女死了之後變的。她的情郎不愛她了，她傷心死的。」

　　李文秀迷惘地道：「她最美麗，又最會唱歌，為什麼不愛她了？」

　　計老人出了一會神，長長的嘆了口氣，說道：「世界上有許多事，你小孩子是不懂的。」
　　這時候，遠處草原上的天鈴鳥又唱起歌來了。
　　唱得令人心中又是甜蜜，又是淒涼。

---金庸 《白馬嘯西風》

Seriously the most underrated work - and my favorite - by 金庸. The character's circumstances and interactions felt real, and raw, and left me feeling wistful/hollow.

[Mid-Sized SeDan · Rating 4 out of 5]

My girlfriend said I'd be hotter if I started using Goodreads.

This is my first Jin Yong work, after watching plenty of adaptations and films inspired by his work. I was a bit worried about the fact that this depicts a clash of cultures between the Han and the Kazakhs on the western fringes of the Chinese world. While I can't say I'm too knowledgeable about Kazakh society, I'm going to take a shot in the dark and say that the portrayal here is paternalistic at best.

That said, there is enough complexity to the Kazakh characters that it's hard to write off this depiction as just noble savage drivel. As short as this novella is — and from a fan translation at that — it really does a good job establishing who these people and how they feel about the world and each other. Just about everyone in the story is sympathetic in one way or another, there's a great amount of care taken in making it hard to vilify anybody, as fraught as the various interpersonal relationships get.

Sometimes I have found that wuxia cinema has trouble balancing action with plot with emotion. Normally, dynamic fight scenes and complicated plot machinations take precedence over the romantic and tragic elements of the story. In prose, it seems the opposite is true; while I found myself speeding through the action, the format made the actual narrative easy to understand, and the book perfectly captures that feeling of longing for something that has since past or that you never had. It even manages to fit in a surprisingly progressive message about the folly of cultural chauvinism. If Jin Yong's other work is as affecting as this was, I might have found a new favorite author.

[Viet Phuong · Rating 3 out of 5]

An decent wuxia novel with not a lot of wuxia (and a lot of adventure/exotic land exploring instead) but is still entertaining for its engaging description of the Western desert land of (modern) China and its people (albeit a little bit too simplistic and thus nationalistic - by making the Muslim tribal people appear to be "less sophisticated" in comparison with Han Chinese people, mentally and materialistically). The abrupt ending does not sit well with me either, as too many good characters with potential for bigger, better roles are relegated to secondary position (like the protagonist's childhood sweetheart). Still, I enjoy this one much more than some more "sophisticated" novels by Master Cha, probably since it is full of heart.

[Linie · Rating 4 out of 5]

I surprisingly find myself very much enjoying this fictional period drama, totally the opposite to my anticipation. Vietnamese translation is smooth for sure, nevertheless I expect the same for original writing. Storyline starts to get intriguing after some beginning chapters (where you have to be a little patient first), then appealing twist at the end. Somehow I'm not provoked by these old characteristics, on the other hand I discover some humane perspectives subtly embedded here and there within the effortless easy flow.

[FanZ · Rating 3 out of 5]

This might be the shortest fiction among Jin Yong's 14. Because of its length, the characters are not developed and the storyline is thin. But the message is a good one. Even in the world of swordsman, stereotype does no good.

[Jiening Zhu · Rating 5 out of 5]

小短篇，一会就看完了的。表达的意思很明确： 一方面来说，贴标签是很可能会发生错误的。人是个体的人，认为一个群体一定会有好坏或者什么共同的特性是没有道理的。汉人武林中坏人的概率的确比较高，各种不择手段，但也不能因此就完全把这个群体全都一棒子打死。 另一方面来说，人很复杂，就算是所谓坏人也有好的一面。因为大环境都人心险恶，往往也会出于防备展现出的只能是坏的一面，为了生存不得已而为之，这就是整个大环境让人做坏人，这是很可悲的。 试想对他人的预设都是坏人的社会使人越来越坏，恶性循环，而对他人的预设都是好人的社会或许舒服一点，但真正的坏人在其中如鱼得水。所以在混乱的秩序（武林）中，只有可能越来越坏。

[Tuan Pham · Rating 3 out of 5]

Bạch Mã Khiếu Tây Phong, mình chưa cảm nhận được quyển này

[Nguyễn Khánk · Rating 2 out of 5]

kiếm mấy truyện ngắnn ngắn đọc lại... mà có vẻ ko áp phê lắm =))

[Ben Teoh · Rating 3 out of 5]

把少女心写的很不错啊！把华辉的孤独和对其他人的不信任也写的很好。白首相知犹按剑 朱门早达笑弹冠 的白话文也解释的非常棒。就是太短了一点吧

[Znail · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องสั่น 3 เรื่อง ที่เหมือนเป็นต้นแบบของหลาย ๆ เรื่องในเวลาต่อมา ถึงจะสั่นก็โอเคไม่ใช่��้อย

[Tri Ta · Rating 3 out of 5]

Một truyện võ hiệp ngắn, vừa phải. Tình tiết tuy không quá kịch tính, nhưng tính logic và gợi mở vẫn rất Kim Dung. Nhìn chung đọc giải trí nhiều hơn là sâu sắc, như các cuốn khác.

[Lstran Kng · Rating 4 out of 5]

หนังสือรวมเรื่องสั้นสามเรื่องของกิมย้ง

เรื่องแรก กระบี่นางพญา เป็นเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์ในยุคชุนชิว ที่เกาเจี้ยน(โกวเจี้ยน) แห่งแคว้นโง้ว(เยว่) ต้องการฝึกปรือกองทหารเพื่อส่งไปสู้กับแคว้นอ้วก(อู๋)เพื่อแก้แค้น ภาระตกมาถึงกุนซืออย่างฮ่วมลี่ที่ต้องฝึกปรือทหารเสาะหาช่างมือดีมาสร้างอาวุธ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังอับจนหนทาง จนกระทั่งได้มาเจอสาวเลี้ยงแพะลึกลับชื่ออาแช ที่ฝึกปรือเพลงกระบี่ขั้นเทพกับค่างตัวนึง เรื่องราวสอดแทรกเรื่องรวมและตัวละครจริงในประวัติศาสตร์ได้อย่างลงตัว แถมมีนางไซซีโผล่มา cameo ด้วย เสียอย่างเดียวตรงที่สั้นไปหน่อย และการที่ต้องขมวดเรื่องตามประวัติศาสตร์ทำให้บทบาทของอาแช กลายเป็นเริ่มต้นอย่างไม่มีที่มาและจบอย่างไม่มีที่ไป ผู้อ่านที่คาดหวังจะเห็นประพฤติการณ์และลีลาเพลงกระบี่ของนางอย่างจุใจก็คงอารมณ์ค้าง

เรื่องที่สอง อวงเอียตอ (ดาบคู่นกเป็ดน้ำ) เล่าด้วยเนื้อหาทีเล่นทีจริงหยอกเย้า แต่ก็ยังมีสอดแทรกเรื่องประวัติศาสตร์ในยุคราชวงศ์ชิง หลังเปลี่ยนการเล่าเรื่องจากตัวละครหนึ่งไปอีกตัวละครหนึ่งเป็นทอดๆก่อนที่จะรวมตัวละครทั้งหมดเข้าด้วยกันในเหตุการณ์ตอนจบ ใส่ตัวละครที่สร้างความเฮฮาล้อเลียนขนบนิยายแนวกำลังภายใน เช่นตัวละครผัวเมียที่อุตส่าห์ได้รับการถ่ายทอดวิชาดาบคู่ประสานจิตใจ แต่กลับทะเลาะกันไม่ได้หยุดหย่อน หรือกลุ่มผู้กล้าคุณธรรมที่ตั้งฉายาดูน่าเกรงขามดั่งฟ้า แต่พลังฝีมือต่ำเตี้ยดุจเหว หรือพล็อตเรื่องแม่ลูกที่พลัดพรากจากกันตั้งแต่เด็ก แต่มาจดจำกันได้จากตำหนิสัญลักษณ์ เรื่องนี้อ่านเพลินๆได้ แต่เนื่องจากตัวละครมีมากมายและผลัดกันบรรยายเรื่อง ทำให้ไม่รู้สึกถึงอารมณ์ร่วมกับตัวละครใดเป็นพิเศษ

เรื่องที่สาม เทพธิดาม้าขาว เปลี่ยนฉากท้องเรื่องมาเป็นทะเลทรายในซินเกียง เล่าถึงเด็กสาวที่พ่อแม่ถูกกลุ่มโจรฆ่าตายเพื่อแย่งชิงลายแทงเขาวงกตขุมทรัพย์ เด็กหญิงหนีรอดมาพบชายชราชาวฮั่น ที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางชนเผ่าคาซัค เล่าตามขนบของนิยากำลังภายในสมัยก่อน มีเรื่องราวความแค้นในอดีต ความรักสามเศร้า การพบพานและฝึกปรือวิชากับอาจารย์ผู้ซ่อนกาย เรื่องราวสะท้อนความรู้สึกแปลกแยกของตัวเอกที่ต้องเกิดมาเป็นหญิงชาวฮั่นคนเดียวในกลุ่มชนเผ่าอื่น เป็นเหยื่อของอคติ ของความต่างทางวัฒนธรรมประเพณี และถูกดึงดูดให้เข้าสู่วังวนของความรักความแค้นของตัวละครต่างๆ ต้องอยู่กับสิ่งที่ไม่ได้เลือก ต้องอยู่กับความขัดแย้งในจิตใจว่าตัวเองคือใคร

สรุปแล้วทั้งสามเรื่องเราชอบเรื่องแรกกับเรื่องที่สาม แต่น่าเสียดายที่เป็นเรื่องสั้นทำให้การบรรยายบุคลิกความรู้สึกของตัวเองทำได้ไม่มาก แถมตัวละครอื่นที่ใส่เข้ามาเยอะทำให้ความเด่นของตัวละครหลักถูกเฉลี่ยลดทอนไป เหมือนเราพบพานบุคคลที่มีความน่าสนใจและชวนค้นหา แต่หลังจากพบกันไม่นานก็ต้องจากกัน โดยไม่มีโอกาสได้พบกันอีก

[Quế Thanh · Rating 4 out of 5]

Lại một câu chuyện tình căm lặng. Kim Dung không nói nhiều về tuyệt kỹ võ công, chủ yếu nêu diễn biến về cuộc tình của Lý Văn Tú. Cha mẹ bị cừu nhân sát hại bởi tìm kiếm tấm địa đồ Cao Xương mê cung, Văn Tú lưu lạc đến Hồi Cương, sống cùng với Kế gia gia (sau này là Mã Gia Tuấn - sư huynh của nàng vì cùng nhận Ngõa Nhĩ Lạp Tề hay còn gọi là Hoa Huy làm sư phụ). Nàng có tuổi thơ đẹp bên Tô Phổ, chàng trai Cáp Tát Khắc nhưng chỉ vì sự thù hận của cha chàng khi vợ con bị người Hán giết hại nên đã quay ra thù hận nàng vì nàng là người Hán. Văn Tú chọn cách rời xa Tô Phổ, đem tấm da sói mà chàng tặng nàng lén cho A Mạn, vô tình đã se duyên cho cặp đôi này.

Trong 1 lần trốn cừu nhân truy đuổi, Văn Tú chạy vào đại sa mạc Qua Bích và tình cờ gặp Hoa Huy. Nàng giúp Hoa Huy trị thương, lấy ra 3 độc châm trên lưng và cùng đối phó với ác tặc. Hoa Huy truyền thụ võ công cho nàng. Thế là vô tình nàng trở thành người có võ công cái thế.

Khi từ chỗ sư phụ về nhà, Văn Tú gặp lại Tô Phổ và A Mạn trong nhà Kế gia gia vì tránh bão tuyết. Bao nhiêu điều thầm kín muốn nói, nhưng lại thôi. Rồi thêm một cừu nhân nữa đến, vô tình thấy được tấm địa đồ vốn là chiếc khăn tay Văn Tú từng tặng cho Tô Phổ. Hắn toan giết người thì bị bọn Văn Tú vây đánh. Hắn bỏ trốn với tấm địa đồ.

Bọn Văn Tú cùng bộ tộc Thiết Diên đuổi theo, tìm được mê cung và bắt gặp Ngõa Nhĩ Lạp Tề trong đó. Thì ra hắn chính là kẻ đã giết mẹ của A Mạn ngày xưa khi bà không đồng ý tình cảm của hắn. Bọn họ đánh nhau, Kế gia gia mới hiện rõ con người thật của mình là Mã Gia Tuấn, đồ đệ của Hoa Huy. Hai sư đồ họ rốt lại hạ thủ đối phương, cùng nhau chết. Thì ra Mã Gia Tuấn đem lòng yêu thương Văn Tú, thứ tình cảm không đơn thuần là ông cháu mà xa hơn nhiều. Mã Gia Tuấn muốn cùng Văn Tú về Giang Nam sống yên bình ở đó, nhưng không được nữa rồi. Còn Hoa Huy hay Ngõa Nhĩ Lạp Tề, bị thương nặng nằm chờ chết. Trước khi chết, hắn muốn giết Văn Tú để nàng đời đời ở bên hắn. Nhưng ước nguyện đó không thành.

Văn Tú rời khỏi Hồi Cương để đến Trung Nguyên, quyết tâm dứt bỏ tình cảm thầm lặng dành cho Tô Phổ. Nhưng với trái tim cứng cỏi, liệu nơi Giang Nam trù phú xinh tươi có làm mềm lòng nàng không?

[Pueh Leng · Rating 4 out of 5]

I picked up this book because this indie novel is one of the few of 金庸‘a works that I have yet to bump into. With only 25 chapters, 白马啸西风 is a rather short, with a fairly plain plot line. Nevertheless, a good novel does not require drastic Hollywood developments to captivate the reader’s attention. Or perhaps the simplistic unfolding of events is intentional, so that the reader is not distracted from the savouring the multifacetedness of the internal dialogues of the various characters and how they react so different even when confronted by similar situations.

The narration is largely straightforward, enabling even readers with rudimentary mastery of the Chinese language to finish the novel. Contrary to what one might expect of a 武侠小说, this novel had barely any fight scenes but is instead sprinkled with delicate passages about the protagonist’s struggling in finding warmth and navigating in a world that is largely absurd and devoid of reason.

[Nautile · Rating 3 out of 5]

在这篇小短篇中，金庸展现了他不同的一面。从前看的他的小说，夹杂入不同民族的，那些番僧胡将总是反派。而这篇则干脆将北京放在了大漠中哈萨克人的聚居地里，贯穿始终的，除了那高昌迷宫地图外，便是汉族姑娘李文秀对哈萨克小伙苏普的少女情怀。
这条情线当真重要，乃至于那至宝地图都给做成了这少男少女的信物。不过这二人却似当真无缘罢了。
文秀担忧苏普遭父亲责罚，自己去将狼皮送到阿曼家门口，亲手将自己的爱人推向别处。此后，苏普碍于民族之别，也未再与文秀有过来往，只留存当年那一方黄色帕子。
待到时过境迁时，几人因暴风雨再聚于计老汉加重，却再无法相见。文秀对这苏普和阿曼这对情深意重的爱侣，直说当年那小姑娘已然去世。这初登场的“李英雄”有得一身好功夫，又兼有“师父”和“计爷爷”，后台强硬，偏是无法再向那俊朗的小伙子表明心迹。纵是阿曼姑娘看破了“李英雄”的心事和真实性别，苏普却也只当他的童年玩伴早已离开人世。
不过，纵是文秀未死，又该当如何呢？
“如果你深深爱著的人，却深深的爱上了别人，有甚么法子？”文秀终归不是那些开了挂的言情女主，大漠中没了她的归处，她只得回到那陌生的故乡。
神骏的白马已然苍老，滞留在大漠这许多年后，它还能挪步回到中原。但马的主人，有了意识的生理机能，却忘不掉那哈萨克青年。她回到中原已能是武林中的好手了，汉人中英俊勇武、倜傥潇洒的少年任她挑选，可她的牵挂留在了大漠上。“那都是很好很好的，可是我偏不喜欢。”
文秀姑娘韶华仍在，日月还长，她以后的命运又如何——谁又知道呢？

[Eva XU · Rating 4 out of 5]

还不错

[Qwetro · Rating 4 out of 5]

篇幅有点短，内容也比较简单。相比那些大部头，显得有点不够看。不过比一般的短篇小说，水平还是不错的，金庸的实力在那里吧。

[Brilliant · Rating 4 out of 5]

那都是很好很好的，可是我偏不喜欢。
这一本书有这一句就够了，比起来同时期的多情剑客无情剑，还是老金更懂爱情一��吧

[Chóe · Rating 4 out of 5]

Cuốn này gồm 3 truyện vừa: Bạch Mã Khiếu Tây Phong, Uyên Ương Đao và Việt Nữ Kiếm.
Ôi, Kim Dung tình nhiều khi còn hơn cả ngôn tình ☺️☺️☺️.

[Zoe · Rating 3 out of 5]

颇为纯真，颇为朴素，颇为真挚。

[Qianchun]

那些都是很好很好的，可我偏偏不喜欢，