백일홍 나무 아래

Detective Kosuke Kindaichi #31

by Seishi Yokomizo, 요코미조 세이시, 정명원 (Translator)

대표작 <이누가미 일족>을 비롯하여 <옥문도> <팔묘촌> 등 연이어 히트작을 선보이며 국내에서도 많은 팬들을 확보하고 있는 일본 본격 미스터리의 거장 요코미조 세이시가 자신의 작품 중 최고라고 손꼽은 10편 중 하나인 <백일홍 나무 아래>.

<혼진 살인사건>에 이어 국내에서는 두 번째로 선보인 중.단편집으로, 77편에 이르는 '긴다이치 코스케' 시리즈를 견인한 총 4편의 초기작이 수록되어 있다. 건조할 정도로 담담하면서도 치밀한 필치로 끔찍한 범죄와 피폐한 사회상을 그려낸 이 작품들은 숨 막힐 듯 압도적인 거장의 힘을 느낄 수 있는 역작이다.

표제작 《백일홍 나무 아래》는 시리즈 첫 작품인 《혼진 살인사건》에 이은 두 번째 이야기로, 전쟁터에서 막 귀환한 긴다이치가 처음으로 해결한 사건을 다루고 있다. 상류층의 광기와 타락한 욕망이 드러내는 당시의 처참한 시대상이 인상적이며, 이는 시리즈를 관통하는 거대한 주제이기도 하다. 독살 미스터리의 걸작으로 평가받는 이 작품은 특히 시리즈 중 가장 유명한 라스트신으로 지금까지 회자되고 있으며, 독자라면 반드시 읽어야 할 단편 중 하나로 꼽힌다.

오백 명에 한 명꼴로 살인자가 있다는 괴기한 말로 시작되는 《살인귀》는 1인칭 화자로 추리작가가 등장, 섬뜩한 분위기와 놀라운 반전을 선보인다. 살인귀의 정체를 알아내지만 어떠한 조치도 취하지 않는 긴다이치의 모습에서 그가 단순히 범인을 쫓는 탐정 이상의 인물임을 새삼 깨닫게 될 것이다.

사회파 미스터리 성향이 강한 《흑난초 아가씨》는 도심의 백화점을 배경으로 펼쳐지는 긴다이치의 활약상과 그의 남다른 개성이 시선을 사로잡는다. 허름한 빌딩에 자리한 옹색하기 짝이 없는 탐정사무소, 미덥지 않은 외모와는 달리 젊은 여성의 심리를 정확히 꿰뚫어 보는 긴다이치의 모습이 새로운 재미를 준다.

또한 대기업의 수장으로 군림하는 여성 가장과 타락한 자식 세대, 복잡한 가계가 등장하는 《향수 동반자살》은 장편소설 《병원 고개의 목매달아 죽은 이의 집》에 모티브를 제공한 작품으로 알려져 있다. 이처럼 본 단편집은 빼어난 본격 추리소설인 동시에 날카로운 사회파 추리소설로, 독자에게는 시리즈 대표작의 근원을 살짝 엿보는 즐거움까지 선사하고 있다.

표제작 《백일홍 나무 아래》는 시리즈 첫 작품인 《혼진 살인사건》에 이은 두 번째 이야기로, 전쟁터에서 막 귀환한 긴다이치가 처음으로 해결한 사건을 다루고 있다. 상류층의 광기와 타락한 욕망이 드러내는 당시의 처참한 시대상이 인상적이며, 이는 시리즈를 관통하는 거대한 주제이기도 하다. 독살 미스터리의 걸작으로 평가받는 이 작품은 특히 시리즈 중 가장 유명한 라스트신으로 지금까지 회자되고 있으며, 독자라면 반드시 읽어야 할 단편 중 하나로 꼽힌다.

Genres: Mystery, Japanese Literature, Fiction, Novels

316 pages, Paperback

First published November 10, 1976

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[Mollie Pan · Rating 3 out of 5]

เสียดายที่เป็นเรื่องสั้น ชอบอ่านตอนยาวมากกว่าได้อารมณ์ความเป็นคินดะอิจิกว่าเยอะ แต่ก็อ่านได้นะ มีปมให้ขบคิดในแต่ละเรื่องเหมือนเดิม สนุกประมาณนึง

[Mancho283 · Rating 3 out of 5]

หลังๆ เป็นเรื่องสั้นๆ ไม่ค่อยสนุกเหมือนช่วงเล่มแรกๆเลย

[Pete WK. · Rating 5 out of 5]

สำหรับเล่มนี้เป็นตอนสั้นๆ 4 คดี คือ

- ปีศาจฆาตกร
- เจ้าหญิงชุดดำ
- การฆ่าตัวตายอันหอมหวาน
- ใต้ต้นยี่เข่ง


ที่จริงคดีในเล่มนี้เราอ่านจบไปตั้งแต่เดือนเมษายน
แต่มันเหลิออีก 1 คดี นั่นคือคดี 'การฆ่าตัวตายอันหอมหวาน' ซึ่งถ้าเรียงตามปีไทม์ไลน์ในเรื่อง
คดีนี้มันอยู่ลำดับที่ 63 นู่น(ปี1958) ตอนแรกคิดว่ารจะยังไม่เอามารีวิว แต่มาดูอีกทีเหบลือแค่ตอนเดียวเอง
เอามารีวิวเลยดีกว่า เพราะถ้าจะให้รออ่านถึงคดีที่ 63 ก็คงรออีกไปเป็นปี 5555 เนื่องจากเราไม่รีบอ่าน
กลัวมันจะจบเร็ว เลยทยอยอ่านนิดๆหน่อยๆ (555)


ลืมบอกไปว่าเราจะอ่านคินดะอิจิเรียงลำดับตอนตามไทม์ไลน์
เพราะงั้นเลยรีวิวแบบเต็มเล่มไม่ได้ ในกรณีที่เล่มนั้นๆเป็นเล่มรวมคดีสั้นๆ
เพราะในเกือบทุกเล่ม แต่ละคดีไม่ได้เรียงลำดับปีเลย กระจัดกระจายมาก

สำหรับเล่มนี้ถือว่าลำดับตอนใกล้เคียงกัน ดังนี้
(ส่วนนึงจากลำดับตอนเรียงตามปีที่เราทำไว่้)


ปี 1946
Early September
คดีที่ 3 ใต้ต้นยี่เข่ง (Talent 1 คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 31)

Late September - early October
คดีที่ 4 คดีฆาตกรรมบนเกาะโกะกุมน (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 5)

Mid November
คดีที่ 5 เจ้าหญิงชุดดำ (Talent 1 คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 31)
คดีที่ 6 นายค้างคาวกับคุณนายทาก (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 16)

ปี 1947
March 26, 28 - 30
คดีที่ 7 แมวในความมืด (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 15)
คดีที่ 8 คดีร้านแมวด า (Bliss คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 9)

Mid April - 26th
ดคีที่ 9 ปีศาจฆาตกร (Talent 1 คินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มที่ 31)



จะเห็นว่าในเล่มนี้มี 3 ตอนที่ดำเนินเรื่องในช่วงเวลาที่ไล่เรียงกัน ดังนี้

ปี 1946
คดีที่ 3 ใต้ต้นยี่เข่ง
คดีที่ 5 เจ้าหญิงชุดดำ

ปี 1947
ดคีที่ 9 ปีศาจฆาตกร


เหลือแค่คดี 'ฆ่าตัวตายอันหอมหวาน' ที่กระโดดไปอยู่ในช่วงปี 1958 ดังนั้นจะยังไม่พูดถึงคดีนี้
เอาล่ะ เข้าเรื่อง

แฟนๆคินดะอิจิหลายๆคนก็มักจะมีความชอบเหมือนๆกันนั่นคือ ชอบตอนที่เป็นเรื่องยาวมากกว่าเรื่องสั้น
แต่สำหรับเรา เราคิดว่าทั้งเรื่องยาวและเรื่องสั้น มันมีความสนุกในแบบของมัน
เรื่องสั้นหลายๆตอนก็มีความนสุกความลึกลับไม่แพ้เรื่องยาวเลย

อย่างเล่มนี้
คดีแรกของเล่มอย่าง ใต้ต้นยี่เข่ง ถึงจะไม่มีอะไรหวือหวา ไมไ่ด้เป็นการฆาตกรรมที่โหดร้าย
แต่การดำเนินเรื่องในรูปแบบของการมาพูดคุยถึงอดีตแล้วสามารถไขคดีได้ เป็นอะไรที่เกินคาดมาก
แถมคดีนี้ก็เป็นคดีก่อนที่คินดะอิจิจะเดินทางไปยังเกาะ โกะกุมนอีกด้วย (บอกแล้วว่าอ่านตามไทม์ไลน์ มันได้อรรถมากกว่าจริงๆ)

ตอนที่สองของเล่ม ตอน เจ้าหญิงชุดดำ
ตอนนี้เกิดในห้างสรรพสินค้า ที่ลุกค้า VIP ของห้าง ก่อคดีฆ่าพนักงานในห้าง
คดีนี้ไม่ได้หวือหวาอะไรมาก แต่ก็คาดเดาอะไรไม่ได้เหมือนเช่นเคย อ่านได้สนุกไม่มีติดขัดเลย

ตอนที่สี่ของเล่ม อย่าง ปีศาจฆาตกร
ที่เป็นชื่อของเล่มนี้ ก็ถือว่าสมกับที่เอามาตั้งชื่อ เพราะ ส่วนตัวเรา อย่างที่บอกไปว่า
ถึงมันจะเป็นตอนสั้นๆ แต่มันก็สนุก ในคดีนี้เราก็เดาอะไรไม่ได้อีกเช่นเคย หักไปหักมา
แถมการดำเนินเรื่องก้จับจุดอะไรไม่ได้เลย
คนเขียนเก่งมากที่ทำให้เรื่องสั้นๆมันสนุกได้ขนาดนี้


สรุป
ด้วยความชื่นชอบนักเขียนเป็นการส่วนตัวก็คงไม่แปลกอะไรทืี่เราจให้เล่มนี้ 5 ดาว

[Suwitcha Chandhorn · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น ๆ กระชับ ๆ 4 เรื่อง สนุกมากน้อยคละกันไป หยิบมาอ่านเล่น ๆ ยามว่างหรือยามเดินทางดีนัก ไม่ต้องใช้เวลาและพลังงานมากไปในการอ่าน

[Earffy · Rating 5 out of 5]

ถึงจะเป็นตอนสั้นๆหลายๆเรื่องแต่ก็อ่านสนุก ได้อรรถรสไปอีกแบบค่ะ

[B&p · Rating 3 out of 5]

อยากอ่านเรื่องยาวๆบ้าง ชอบเรื่องสุดท้าย ใต้ต้นยี่เข่ง มันดูเศร้าๆดีอ่านแล้วนึกถึงงานของโอตสึ