The Origins of Happiness: The Science of Well-Being over the Life Course

by Andrew E. Clark

What makes people happy? Why should governments care about people’s well-being? How would policy change if well-being were the main objective? The Origins of Happiness seeks to revolutionize how we think about human priorities and to promote public policy changes that are based on what really matters to people. Drawing on a uniquely comprehensive range of evidence from longitudinal data on over one hundred thousand individuals in Britain, the United States, Australia, and Germany, the authors consider the key factors that affect human well-being. The authors explore factors such as income, education, employment, family conflict, health, childcare, and crime—and their findings are not what we might expect. Contrary to received wisdom, income inequality accounts for only two percent or less of the variance in happiness across the population; the critical factors affecting a person’s happiness are their relationships and their mental and physical health. More people are in misery due to mental illness than to poverty, unemployment, or physical illness. Examining how childhood influences happiness in adulthood, the authors show that academic performance is a less important predictor than emotional health and behavior, which is shaped tremendously by schools, individual teachers, and parents. For policymakers, the authors propose new forms of cost-effectiveness analysis that places well-being at center stage. Groundbreaking in its scope and results, The Origins of Happiness offers all of us a new vision for how we might become more healthy, happy, and whole.

Genres: Economics, Nonfiction, Psychology, Science, Sociology, Self Help, Social Science

339 pages, Kindle Edition

First published February 6, 2018

Reviews

[Amin · Rating 4 out of 5]

واووو.
کتاب به منشأ خوشبختی می‌پردازه؛ نه از نظر فلسفی و و حتی روانشناسی بلکه از طریق آمار و پژوهش‌های خیلی گسترده اومده نتایج رو بررسی کرده که چه عواملی بر احساس شادکامی ما موثر بوده. این پژوهش‌ها در کشورهای غربی صورت‌ گرفته و متعاقباً در تعمیم دادن به کشور خودمون باید احتیاط کنیم.

بصورت خیلی خیلی خلاصه، اینکه در ۳۴ تا ۴۲ سالگی چقدر احساس خوشبختی داشته باشی، مقدار خیلی زیادیش برمیگرده به؛ اولا داشتن سلامت روانی و دوما داشتن پارتنر. این دو عامل بیشترین تاثیر رو در احساس شادکامی دارن.
در رتبه‌های بعدی، داشتن شغل و درآمد و مدرک تحصیلی قرار دارن.
اکثر افرادی که احساس نارضایتی شدید داشتن از زندگی خودشون، مشکلات روانپزشکی مثل افسردگی و اضطراب دارند، مشکلاتی مثل فقر و معلولیت و بیکاری هم وجود داره، اما این عوامل نقش پررنگی ندارن.
از نظر تاثیر منفی در شادکامی، اضطراب اجتماعی رتبه اول و افسردگی در رتبه دوم و اگروفوبیا و پنیک و.. در رتبه‌های بعد قرار دارن.


نکته بعدی و خیلی مهم دیگه، اینه که سلامت روانی در کودکی و نوجوانی، تاثیر چندانی در مدرک داشتن و درآمد بالا در بزرگسالی نداره. یعنی ممکنه در نوجوانی سلامت روانی خوبی نداشته باشن، مثلا همش افسرده‌ مضطربن و... این خیلی مانع این نمیشه که دکتری بگیرن یا درآمد بالا داشته باشن. طرف می‌تونه یه آدم خیلی پولدار با مدارک تحصیلی بالا باشه، اما احساس خوشبختی نداشته باشه.

سلامت روان مادران نقش بسیار بسیار تعیین کننده‌ای در سلامت روان فرزندان و متعاقباً احساس خوشبختی اونا دارن. اگه بگیم خوشبختی ملت در گرو سلامت روان مادران است گزاف نگفتیم.
نقش دبیرستان و دبستان به همون مقدار فضای خانوادگیه و اگه مثلا خانواده فضای بدی داشت، می‌تونه دوتای دیگه نقش منفی خانواده رو جبران کنه. (معلم و دوستان همکلاسی‌های خوب)
جالبه که مدرسه ابتدایی نقش کمی در زمینه هوش و تحصیل داره (برخلاف دبیرستان که تاثیر زیادی داره) ولی در سلامت عاطفی و رفتاری نقش موثری داره. و می‌تونه جبران کنه فضای سمی خانواده رو. پس مدرسه ابتدایی جایی است برای سرمایه‌گذاری سلامت روانی بچه‌هامون.


نقش درآمد خیلی پیچیده است و به عوامل زیادی مثل درآمد همسالان و همکاران و رؤسا بستگی داره.
ولی در نهایت متوجه شدن که اگه درآمد خودت بره بالا اما درآمد اطرافیان پایین باشه، احساس رضایتت به شدت افزایش پیدا می‌کنه و برعکس. (همون قضیه‌‌ای که آدم دیدن بدبختی دیگران، احساس رضایت می‌کنه) پس اگه قراره با پول خوشبخت بشی، لازمه‌اش اینه که خود شما پولدار بشی، نه همه با هم.

تحصیل هم راه خوبی برای افزایش خوشبختی نیست اماااااا نقش منفی تحصیلات دیگران بر ما ۳و۴ برابر است. پس گرفتاری اینجاست که افزایش تحصیلات ما خیلی به افزایش احساس خوشبختی ما از زندگی منجر نمیشه، ولی افزایش تحصیلات دیگران ۳و۴ برابر به کاهش رضایتمندی ما از زندگی منجر خواهد شد.


از دست دادن شغل با یک کاهش قابل توجه احساس خوشبختی همراه است. به از دست دادن شغل هم به این راحتیا عادت نخواهیم کرد.
هر یک سال سابقه بیکاری حتی بعد از اشتغال مجدد، از احساس رضایت ما کم می‌کنه چون به نوعی همیشه یک احساس ضرر و زیان داریم که بخشی از عمرمون دور ریخته شده، به همین دلیل رضایتمندی افراد بعد از بیکار‌ی‌های طولانی مدت به راحتی به اون سطح قبلی برنمی‌گرده.


احساس خوشبختی در افراد بالای ۶۵ سال: در این افراد موضوعی که بیش از همه احساس رضایتمندی از زندگی رو کاهش میده، تنهاییه. حدودا منفی ۹ از مقیاس ۱۰.
و عامل بسیار مثبت در این افراد، برخورداری حمایت از اطراف و محیط است.
و عوامل دیگه در برابر این دو مورد تاثیر ناچیزی دارن.
مثل داشتن انواع بیماری، جدایی، اختلال در خواب، عدم کنترل ادرار و حتی افسردگی و... .
پس آنچه که در بین افراد سالمند حس رضایتمندی اونارو مشخص می‌کنه اینه که آیا این افراد تنها هستند یا یک شبکه‌ی حمایتی از فرزندان یا دوستان دارند و در واقع در جمع هستند.


یک چیز خیلی مهم هم در جوامع خوشبخت وجود داره، که نوع دوستی عام است سوای اینکه غریبه یا آشناست. کمک به کسی که منافعی برای ما ندارن و این نوع دوستی عام هم با کاهش نوع دوستی خاص (دوست و فامیل) همراه است.


اینم بگم که من اصل کتاب رو نخوندم ولی در حدود ۵ ساعت فایل تصویری که از جانب دکتر مکری به معرفی و نقد کتاب، همراه با اسلاید پرداختند، به مطالعه این اثر نشستم.

[Nopadol Rompho · Rating 4 out of 5]

This is a good book especially if you are a policy maker. The book included all interesting researches conducted by the authors about the happiness. However it is more on the country-level not in the individual level (what a policy maker should do, instead of what we should do).

It might contain some statistical analyses but I, as a researcher, am very happy to read it.

[Wan Shoo · Rating 3 out of 5]

The Origins of Happiness delves into decades of meticulous research, showcasing the collective wisdom of its authors who have rigorously examined the factors influencing happiness. By mitigating bias, the authors offer a nuanced understanding of these parameters, supported by compelling numerical evidence. While the abundance of statistics may overwhelm some readers, the book effectively debunks common myths in case studies, providing fresh insights for policymakers and parents alike. I commend the book for its relevance to shaping the well-being of future generations, particularly highlighting the importance of education policy. In a world saturated with self-help guides, this book stands out by shedding light on factors with lasting implications for happiness. It serves not only as a valuable resource for policymakers but also as a guide for parents. A recommended read for anyone interested in understanding the intricate dynamics of happiness and its societal implications.

[Cherie Heng · Rating 4 out of 5]

A very psych reading with lots of research and analytics to the factors of happiness. It doesn't differ much from our understanding that the root of it is having healthy relationships with your loved ones, mattering more than education, health, income. Kudos to the research teams and wished it also extended to Asia. Interesting finds on how factors differ in diff countries

[Brandy Cross · Rating 3 out of 5]

I'm a bit disappointed by how little this looked into the impact of community and support networks, how there's no split for income based on persons under the poverty line and therefore a look at how basic subsistence adds to happiness, and the lack of looking at income inequality from anything but a positive light. However the research is nice the book is well written and this is worth a read.

[Noosh Baggins · Rating 3 out of 5]

The best evidence and data I've yet seen on happiness, but god so many tables and coefficients, to the point that the big picture kind of gets swamped and it's hard to retain the major learnings