De grote wereld

by Arthur Japin

In zijn jeugd koestert Lemmy, een dwerg, lange tijd de illusie dat zíjn maat ook de maat der dingen is. Tot onvermijdelijk de grotemensenwereld zijn kleine universum binnendringt – met rampzalige gevolgen. Nadat zijn ouders tijdens een circusact op tragische wijze om het leven komen, neemt Lemmy's stoïcijnse grootmoeder hem onder haar hoede. Wanneer zich later de kans aandient om met het rondtrekkende gezelschap Märchenstadt Lilliput door Europa te reizen, heeft Lemmy weer een eigen plek gevonden. Hij ontmoet er zelfs zijn grote liefde Rosa. Maar de Tweede Wereldoorlog staat op uitbreken. Lemmy en Rosa zien zich door de buitengewone omstandigheden geconfronteerd met een vraag die ieder mens zich vroeg of laat kan stellen: hoe ver zijn wij bereid te gaan om bij anderen in de smaak te vallen?

Genres: Dutch Literature, Literature, Fiction, Roman, Historical Fiction, Novels, Audiobook

90 pages, Hardcover

First published March 1, 2006

Reviews

[Marco · Rating 3 out of 5]

Het boek heeft meerdere verhaallijnen die net iets te naadloos in elkaar overlopen. Op het brandpunt van de geschiedenis moeten twee kleine mensen een beslissing nemen over de hoeveelheid geweld die ze zichzelf willen (laten) aandoen om bij anderen in de smaak te vallen. Een andere kijk op de wereld, dat is belangrijk.

[Jan · Rating 2 out of 5]

Arthur Japin heeft gevoel voor de positie van de buitenstaander. Dat was het geval met de zwarte mensen te midden van blanken, dat was zo met Lucia tussen gezonden, dat is nu aan de orde met kleine mensen in de wereld van groten. Het ligt aan mij dat ik geen groot gevoel krijg voor de beschreven lilliputter-personages in deze novelle. Het merkwaardige is dat enerzijds Japin wel het tragische aspect aanvat – de dwergen vormen een minderheid, en dan komen zij ook nog terecht in nazi-Duitsland – , anderzijds vinden de personages zichzelf niet zielig, schikken zij zich in hun positie en zij doen daarover zelf meestal niet meewarig. Ik vind het, tussen de vele fijnzinnige formuleringen door, als geheel wat klef en moralistisch overkomen. Daarom kom ik niet verder dan een (grote) twee. JM

[Susy · Rating 2 out of 5]

2.5 stars
The story about how midgets used to live in especially designed “villages” where they were exhibited to the public and what this way of life meant to them told through the (love)story of Lemmy and Rosa. It wasn’t a bad story but it just didn’t grip me. Maybe because it’s a short story, not allowing the reader to develop a bond with the main characters. On the other hand I’m glad it wasn’t longer!

[Anouk Mulder · Rating 4 out of 5]

“Er komt een dag waarop je te veel van jezelf hebt uitgedeeld. Je zoekt wat er voor jou nog over is en het is niet genoeg.”

Arthur Japin stelt me nooit teleur.

(Er had wel meer in dit verhaal gezeten. Maar aangezien dat altijd het geval is met boekenweekgeschenken til ik daar niet te zwaar aan)

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Arthur Japin schreef in 2006 het boekenweekgeschenk. Het boek gaat over in fysieke zin kleine mensen en hun verhouding tot de 'grote wereld'. In het begin van de twintigste eeuw werden kleine mensen, ook wel lilliputters genoemd, nogal eens misbruikt om op kermissen en in circussen mensen te vermaken. We volgen in het boek Lemmy en Rosa die een stel vormden en ook moesten acteren dat zij een stel waren en mensen moesten vermaken met grappen en grollen. Ze moesten zich hierbij allerlei vernederingen laten welgevallen. Je had dergelijke voorstellingen in Amerika en ook in Europa. Japin wil laten zien wat dit met mensen doet. Als je iets 'aparts' hebt wordt je als een apart geval behandeld, letterlijk apart gezet, terwijl kleine mensen in wezen geen andere behoeften hebben dan andere mensen. Denk aan erkenning of affectie. Het niet serieus genomen worden in dergelijke gevoelens is en krenking van je persoonkijkheid, die je niet kunt blijven camoufleren. Japin heeft dit met inlevingsvermogen en ook met historische kennis beschreven.

[RoDeJo · Rating 4 out of 5]

Het einde wat mij betreft wat abrupt maar verder een mooi verhaal over hoe je te verhouden tot anderen. In dit geval kleine mensen tot grote mensen maar dit is ook wel breder te zien. Mooie observaties.

[Bianca · Rating 5 out of 5]

I think I read this in one day, couldn't put it down. The way Japin reflects on these people reflecting on themselves has something spiritual to it.

[Sabrina Lumer · Rating 4 out of 5]

3.5

[Marie · Rating 3 out of 5]

3.5, dit verhaal had ik zeker niet verwacht. Verder een aantal zeer mooi geformuleerde zinnen.

[Reyer · Rating 2 out of 5]

Twee jaar na het winnen van de Libris Literatuurprijs met Een schitterend gebrek mocht Arthur Japin (1956) in 2006 het boekenweekgeschenk schrijven. Het onderwerp vond hij in een ansichtkaart, verstuurd vanuit een ‘dwergendorp’ – een tot ver in de twintigste eeuw populaire attractie waarin het publiek zich kwam vergapen aan mensen met een groeistoornis. Een interessant en schrijnend onderwerp, dat helaas matig is uitgewerkt. Hoe treurig hun lot ook is, het verhaal van Lemmy – vernoemd naar Lemuel, de hoofdpersoon in Gulliver's Travels – en Rosa beklijft niet. Het boekje is leerzaam, maar onttrekt zich niet aan het matige imago van het boekenweekgeschenk.

[…] voortaan werden Rosa en Lemmy aan het bezoekende publiek van Lilliput voorgesteld als bruidspaar. De ceremonie werd driemaal daags gehouden, waarbij ze in een koets naar het stadhuis reden en een huwelijksakte tekenden, waarna Lemmy Rosa over de drempel van hun huis droeg en dan, elke keer opnieuw, met dezelfde ondeugende grijns voor het raam verscheen om tot grote hilariteit van de bezoekers met een ruk de gordijnen te sluiten.

[Hannie · Rating 3 out of 5]

Een interessant boek over het leven van lilliputters. Het boek speelt zich af in de jaren voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. In die periode werden lilliputters nog veel als bezienswaardigheid gezien. In het boek komt aan bod hoe Lemmy en zijn vrouw Rosa daarmee omgaan. Het boek is gebaseerd op een aantal historische feiten. Dat maakt het verhaal interessanter. Mijn enige minpunt is dat het verhaal zo kort is. Ik had wel meer willen lezen over Lemmy en Rosa. Dat is ook de reden dat ik het boek drie sterren heb gegeven in plaats van vier. Het voelt een beetje onaf.

[Mel (Daily Prophecy) · Rating 1 out of 5]

Pfff, verwarrend en niet zo boeiend..

[Nikki · Rating 2 out of 5]

2,5

[Marjanneke · Rating 3 out of 5]

Boeiende (en ook wel schrijnende) geschiedenis, maar eigenlijk te kort/beknopt om goed tot zijn recht te komen.

[Maurice · Rating 2 out of 5]

Een onaf rommeltje, gemaakt van mooie zinnen

[Floris · Rating 2 out of 5]

+1 ster voor weinig bladzijde

[Merel · Rating 2 out of 5]

Het heeft me 14 jaar gekost om me ertoe te zetten het uit te lezen en ik snap wel waarom. Geinig mini inkijkje in die wereld (no pun intended), maar het kwam niet echt van de grond (weer no pun intended).

[Hidde van Eijsden · Rating 4 out of 5]

Triest en meeslepend

[Levi Knigge · Rating 2 out of 5]

ik vond dit maar niks

[Hannah · Rating 4 out of 5]

BIOGRAFIE
Arthur Japin schrijft romans en verhalen, filmscenario's en toneelstukken.
In 2010 zond Brandpunt een Profiel over hem uit.
Arthur (1956) bezocht het Gymnasium in Haarlem, studeerde enkele jaren Nederlandse taal- en letterkunde in Amsterdam en doorliep daar de Theaterschool, waar hij in 1982 afstudeerde. Hij speelde diverse rollen voor radio en televisie en op toneel bij onder andere Toneelgroep Centrum en de Theaterunie. Ook zong hij een kleine rol bij de Nederlandse Opera.
In 1987 ontdekte hij het historische, maar tot dan toe onbekende verhaal van twee Afrikaanse prinsjes die in het 19-eeuwse Nederland als Hollanders werden opgevoed. Om dit te kunnen schrijven stopte hij met acteren. In de 10 jaar dat hij aan zijn eerste roman werkte en daarvoor onderzoek deed op drie continenten, schreef hij verhalen, hoorspelen, toneelstukken en televisiefilms.
In 1996 debuteerde hij met de verhalenbundel Magonische verhalen. Hiervoor ontving hij de prestigieuze Lucy B. & C.W. van der Hoogt-prijs.
Zijn debuut werd veelgeprezen in de literaire kritiek, maar bij een groot publiek brak hij pas door met zijn tweede boek, het verhaal van de twee prinsjes: de roman De zwarte met het witte hart, die wereldwijd vertaald werd en hem internationale roem bezorgde. Bekroond met de ECI-prijs. en is in zijn 75e druk.
Een tweede verhalenbundel, De vierde wand, verscheen in 1998, gevolgd door een reprie van De Magonische Verhalen, vermeerderd met het scenario voor de verfilming daarvan door regiseusse Ineke Smits, Magonia.
Voorjaar 2002 verscheen de roman De droom van de leeuw, een exuberante literaire verbeelding van de jaren die Japin zelf doorbracht in cinematografische kringen in Rome.
Anderhalf jaar later verscheen Japins derde historische roman, Een schitterend gebrek, over de eerste geliefde van Casanova, die het succes van De zwarte met het witte hart in de Lage Landen en ook wereldwijd nog overtrof. Het boek werd bekroond met de Libris Literatuurprijs en is in zijn 59e druk.
In 2006 schreef Arthur Japin het Boekenweekgeschenk, De grote wereld, over de liefde tussen Lemmy en Rosa, twee kleine mensen. Het verscheen in een recordoplage van 813.000 exemplaren en werd bewerkt voor theater.
De roman De overgave (2007) vertelt het op historische feiten gebaseerde, aangrijpende verhaal van een pioniersvrouw die in het gevecht om haar kinderen en kleinkinderen uiteindelijk het machtigste wapen moet leren hanteren: vergeving. Opnieuw een ever-seller, bekroond met de NS-Publieksprijs
In de reeks Privedomein verscheen Zoals dat gaat met wonderen, een keuze uit Japins dagboeken geschreven tussen 2000 en 2007.
Vaslav, een roman over de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski, verscheen in 2010 en werd genomineerd voor de NS Publieksprijs.
In september 2012 verscheen de roman Maar buiten is het feest. Dit boek, over een jong meisje dat in zichzelf de kracht vindt om haar verleden te overwinnen, is gebaseerd op de dramatische jeugd van zangeres Karin Bloemen.
In oktober 2013 is De man van je leven verschenen, een sprankelende comedy of errors over liefde, trouw, overspel en wraak.
Japin schrijft niet alleen romans maar ook toneelstukken. In oktober 2013 is Absinthe in première gegaan onder regie van Gerardjan Reijnders, een stuk over De Tachtigers. In maart 2014 was in het DeLaMar in Amsterdam de toneelvoorstelling Vaslav te zien.
In de zomer van 2012 stond Arthur Japin voor het eerst sinds 26 jaar weer op de planken, in Veel gedoe om niks van William Shakespeare.
De Gevleugelde, opnieuw een historische roman, verschijnt in 2015
-https://www.arthurjapin.nl/biografie
WAAROM IK HET DE MOEITE WAARD VIND DIT BOEK TE BEWAREN.
Ik vond dit een heel mooi verhaal met een mooie boodschap en kon mij ook verplaatsen in het hoofdpersonage omdat deze ineens in de "normale wereld" belandt als buitenbeentje. Ook geeft het een heel mooi beeld op hoe het toen was om als lilliputter door het leven te gaan, dit verhaal vertelt zelf in het algemeen hoe het er in de tijd van toen aan toe ging. Hieruit kunnen we veel leren, door te kijken hoe ver we al zijn gekomen en hier dan ook op voort te gaan want ik wil zeker niet terug naar die tijd waar je als " speciaal gevaletje" meteen buiten de maatschappij viel. Ook vond ik de beschrijf wijze van de relatie heel mooi.

[Titia Lenzhölzer-Maas · Rating 5 out of 5]

Een mooi klein boekje, over het leven en wat er allemaal bij komt kijken, als je maar half zo groot bent als de meeste mensen. Makkelijk is het nooit, maar de een moet nog meer moed dan de ander.

Ik heb er een ezelsoortje in gezet op pagina 67/68. De zinnen daarop lieten me niet zo snel los... na de laaste pagina's te hebben gelezen, dacht ik dat Arthur Japin deze zinnen ook niet los lieten. Ze staan er misschien middenin, maar zorgen er dan toch voor dat ik het einde wellicht anders beoordeel. Al staat het niet geschreven, weet ik, diep van binnen, heel zeker, dat hij op tijd komt. Op het allerlaaste nippertje ... langzaam komt er een deuntje in mijn hoofd: Iedereen is van de wereld en de wereld van iedereen

"Hij hoorde mensen weleens zeggen dat ze woede vóelden. Dit leek hem een vergissing. Het venijn zat in zijn hoofd. Het bestond uit gedachten. Die overvielen hem van alle kanten tegelijk. Liet hij ze toe dan klonterden ze samen. Ze verstopten ieder begrip. Ze verlamden zijn zinnen en belemmerden de doorstroming naar zijn hart. Daarom juist klampte hij zich aan zijn woede vast, omdat die hem versufte. Zolang hij boos bleef, hoefde Lemmy zijn wanhoop niet toe te geven.
...
Lemmy riep zichzelf tot de orde. Nog even en zijn innerlijk zou erger misvormd zijn dan zijn uiterlijk. Hij moest zijn leven weer in handen nemen en de verantwoordelijkheid niet langer afwentelen. Met al zijn beperkingen moest hij het omarmen, of er helemaal van afzien. Met deze laaste mogelijkheid heeft hij rondgelopen, maar uiteindelijk was hij niet bereid de wereld die overwinning te gunnen."

Laten we eerlijk zijn, de wereld wil helemaal niet winnen. De wereld is apetrots op winnaars.
Gezicht in de wind, de voeten schrap en stoot je hoofd maar tegen de zon. Lemmy, je kunt het, zet hem op!

Zo, daar zit ik dan en moet om mezelf lachen. Past wel bij het boekje...
😛

[Rebecca Adriaanse · Rating 5 out of 5]

Dit grootse verhaal wordt verteld vanuit een heel klein boekje. Het gaat over kleine mensen in de grote wereld, maar de levenslessen die Lemmy onderweg opdoet zijn universeel. Om eerlijk te zijn heb ik er nooit bij stil gestaan hoe het leven moet zijn als lilliputter, of meer dan dat; hoe het moet zijn geweest tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar Arthur Japin weet je wederom mee te nemen in iemand anders perspectief. Japin weet de tragedies die zich afspelen recht te doen, maar toch ogenschijnlijk luchtig te brengen.

Een stukje uit het boek:
"'Zet hoog in, dan hou je altijd iets om naar te reiken.' Ze sloot haar naaidoos, zette haar bril af en gebaarde Lemmy bij haar te komen zitten. 'Hoe groot zijn verlangen is, daaraan kan een man worden afgemeten. Of wou jij zeggen dat lengte het enige is wat telt? Ha! Meet liever de kilometers die iemand heeft afgelegd om te komen waar hij is. Ach, Lemmy, Lemmy, er zijn zo veel manieren om een leven te meten, in bedragen die gespaard zijn en weer verloren, in de liters zweet die zijn vergoten. Meet hoeveel graden warmte een mens verspreidt, de zonsondergangen die hij heeft gezien, de ruzies die hij heeft gemakt, hoe hard hij lacht, het aantal vrienden dat hij heeft, hoeveel uren hij heeft liefgehad Vergelijk daarmee, wat kunnen centimeters mij dan nog vertellen?"

[Matthijs Leest · Rating 4 out of 5]

Bijna sprookjesachtig. De kleine Lemmy als De kleine Johannes, maar dan berust dit nog op waarheid ook.

Als Lemmy een baby/peuter/kleuter is, hoort hij van iedereen dat hij zo groot is. Als tiener ontdekt hij dat dit perspectief maar een klein deel van de waarheid is. Hij blijkt als lilliputter te zijn opgegroeid in een rariteitenkabinet van het pretpark Coney Island.

Het kleine leven van Lemmy wordt in een kort, niet-chronologisch verhaal verteld. Het gaat over zijn frustrerende puberteit (grotere vrouwen wilden het nooit met hem doen en zijn ouders 'verdwenen' (later zou blijken: werden verkocht)) en Lemmy moet ermee om leren gaan dat grote mensen zich ongemakkelijk voelen bij hem. De remedie, zo leert hij: wees onhandig, laat ze lachen.

Het brengt hem tot Nazi-Duitsland, met zijn partner op en van het toneel Rosa. Ook los van de politieke beslommeringen heeft Lemmy genoeg van omhoog kijken. Vooruitkijken wil hij; verhoudingen zijn toch overal anders.

Japin geeft met dit boekenweekgeschenk op vlotte en scherpe wijze een mooie inkijk in een wereld die anders, raar, is/was dan 'de onze', alleen maar vanwege een relatief groot verschil in centimeters.

[Samantha · Rating 2 out of 5]

Dit boek van Arthur Japin gaat over een man genaamd, Lemmy, een lilliputter. Het boek vertelt hoe Lemmy is opgegroeid en hoe zijn leven hierna verlopen is. Het boek is in het begin moeilijk te volgen, omdat het niet gelijk duidelijk is waar het gaat om flashbacks en waar het gaat om het heden. Wat ik ook erg storend vind is de houding van Lemmy en zijn mede 'dwergen'. Ze vinden zichzelf minder als 'grote' mensen en hebben geen zelfvertrouwen. Laten zichzelf verkopen, omdat ze denken dat mensen vermaken het enige is wat ze kunnen. Lemmy wordt neergezet als een naïef, onzeker persoon. Bovendien haat ik het einde.

[Alicia · Rating 3 out of 5]

Kort maar krachtig. Een erg mooi boek over het leven vn lilliputters rond de tijd van de Tweede Wereld oorlog. Het zet je ook erg aan het denken over hoe mensen constant aan wensen van anderen proberen te voldoen in plaats van gewoon zichzelf te zijn. Dit vanuit het perspectief van een lilliputter maar reflecterend op het leven van elk mens. Het enige minpunt aan dit boek vond ik dat het af en toe een beetje in herhaling viel. Verder een prima boekenweek geschenk (uit 2006).

[Anton Segers · Rating 4 out of 5]

Boeiende roman die het leven door de ogen van dwergen oproept.
Stijlvol qua taal, zoals steeds bij Japin.
Treffend qua gedachtenbeschrijving, met de verfijnde precisie die hem eigen is. Wijze inzichten, die soms wel eens meer die van de auteur zijn dan die van de personages. Ook zorgen de opeenvolgende tijdsprongen wat voor verwarring, evenals het wat wringende einde.
Maar Japin is heel sterk in het beschrijven van het fenomeen uitsluiting en de ontwrichting die dat bij de mens veroorzaakt.

[Rianna · Rating 4 out of 5]

Klein maar fijn, zo zou ik dit boekje omschrijven. Soms was het moeilijk om te ontdekken waar de scènes zich afspeelden, want de flashbacks waren niet altijd meteen te herkennen en dat maakte het lastig. Toch zou ik dit boek aanraden. Het is makkelijk te lezen en heeft mij weer een ander perspectief op de wereld gegeven.

[Joke Lamin · Rating 2 out of 5]

Kort verhaal, niet zo boeiend. Best ook verwarrend verteld want er worden onduidelijke sprongen in de tijd genomen in het midden van een hoofdstuk.

En wat een stom einde. Een boek staat of valt soms met het einde, hier was het voor mij overduidelijk het tweede. Gelukkig dus maar dat het een kort verhaal was.

[Dymphie · Rating 4 out of 5]

Fantastisch! Mooie zinnen maakt die man zeg, goed verhaal, en hij kan prachtig voorlezen. Ik ben het alleen niet met het einde eens: ‘eigenwaarde’ prevaleert niet boven ‘liefde’. Hoe kun je nog waardering voor jezelf hebben als je je geliefde, zonder overleg, zo voor het (onzekere) blok hebt gezet…

[Eifos · Rating 4 out of 5]

Klein maar fijn boekje. In het begin soms wat verwarrend omdat de flash backs voor mij niet helemaal herkend werden als flash back en daardoor het tijd- en plaatsframe verwarrend werden. Na enkele hoofdstukken echter helemaal duidelijk geworden.
Genoten van dit boekje, een aanrader.