What do you think?
Rate this book
De Nachtuilen #1
De Nachtuilen
"Tobias keek haar met grote ogen aan. 'Geloof je me nu?' fluisterde Rika in zijn oor. 'Geloof je me nu dat magie bestaat?'"
De 16-jarige Tobias Durana stapt in het vliegtuig om in Engeland een uitwisselingsprogramma te volgen. Maar in plaats van naar Londen vliegt hij naar een plek waar hij nog nooit van heeft gehoord: de Denari-eilanden. Hij ontmoet daar de excentrieke Rika, die hem vertelt dat zijn ouders vroeger van de eilanden zijn weggevlucht, al weet niemand waarom. intussen gelooft Louis Vega, de leider van de eilanden, dat Tobias een oeroude magische strijd kan oplossen en dwingt hem tot een loodzware training. Maar heeft Vega wel het beste met hem voor? En wat wil Tobias zelf?
De 16-jarige Tobias Durana stapt in het vliegtuig om in Engeland een uitwisselingsprogramma te volgen. Maar in plaats van naar Londen vliegt hij naar een plek waar hij nog nooit van heeft gehoord: de Denari-eilanden. Hij ontmoet daar de excentrieke Rika, die hem vertelt dat zijn ouders vroeger van de eilanden zijn weggevlucht, al weet niemand waarom. intussen gelooft Louis Vega, de leider van de eilanden, dat Tobias een oeroude magische strijd kan oplossen en dwingt hem tot een loodzware training. Maar heeft Vega wel het beste met hem voor? En wat wil Tobias zelf?
399 pages, Paperback
First published January 1, 2012
2 people are currently reading
59 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
January 29, 2026
De 16-jarige Tobias stapt in het vliegtuig om in Engeland een uitwisselingsprogramma te volgen. Maar in plaats daarvan vliegt hij naar een plek die hij niet kent: de Denari-eilanden. Hij ontmoet Rika, die hem vertelt dat zijn ouders vroeger van de eilanden zijn weggevlucht, al weet niemand waarom. De leider van de eilanden, Louis Vega, gelooft dat Tobias de oeroude magische strijd kan oplossen en dwingt hem tot training. Wat wil Tobias zelf?
Toen ik het boek kocht, dacht ik dat dit een thriller was. Maar het is toch absoluut een fantasy.
Het boek begon ontzettend sterk en ik zat er helemaal in.
Het kakt alleen wel een beetje in op een gegeven moment.
Aan het einde komt het wel wat terug, maar de magie was toch een beetje verdwenen.
Het boek las wel lekker weg in elk geval!
Ik ben zeker nog wel benieuwd naar deel 2. En hopelijk blijf ik er dat deze dan helemaal! Iinmiddels dan ook bij de bieb gereserveerd!
Toen ik het boek kocht, dacht ik dat dit een thriller was. Maar het is toch absoluut een fantasy.
Het boek begon ontzettend sterk en ik zat er helemaal in.
Het kakt alleen wel een beetje in op een gegeven moment.
Aan het einde komt het wel wat terug, maar de magie was toch een beetje verdwenen.
Het boek las wel lekker weg in elk geval!
Ik ben zeker nog wel benieuwd naar deel 2. En hopelijk blijf ik er dat deze dan helemaal! Iinmiddels dan ook bij de bieb gereserveerd!
May 22, 2017
"Niets is gevaarlijker dan een boze tovenaar die zich in het nauw gedreven voelt." ~ p121.
Magie, je houdt ervan of je haat het. Ik kan er echt enorm van genieten. Vooral van de normale werelden waarin magie blijkt te bestaan. Hopen we stiekem niet allemaal dat dat als we lang genoeg naar ons glas kijken deze een centimeter verschuift? Met De nachtuilen heeft Jeroen van Unen weer een wereld gecreëerd waarin alles mogelijk is...
"Zorg ervoor dat je er op kunt vertrouwen, maar dat je er niet afhankelijk van wordt." ~ p157.
Tobias, 16 jaar, stapt in het vliegtuig met zijn poes Loesje om naar een school in Engeland te gaan. Vanaf dat moment veranderd zijn complete wereld! Het vliegtuig blijkt een hele andere bestemming te hebben en Tobias is de enige aan boord die van niks weet. Wie kan hij vertrouwen? Waarom hebben zijn ouders hem nooit iets verteld? In sneltreinvaart maakt hij Tobias kennis met de voor hem nieuwe wereld en maakt hij nieuwe vrienden. Met Loesje aan zijn zijde, de enige stabiele factor in zijn leven, komt hij steeds meer te weten over de Denari-eilanden... Vanaf de eerste pagina wordt je in het verhaal getrokken en laat het je niet meer los. De schrijfstijl van Jeroen van Unen zorgt ervoor dat je door wilt blijven lezen, het verhaal verveelt echt geen moment.
"Toen Tobias de schok enigzins had verwerkt, kneep hij zijn ogen dicht en deed iets waarvan hij blij was dat er verder niemand getuige van was: hij gilde als een jong pubermeisje in een achtbaan zijn longen uit het lijf." ~ p235.
Wat een heerlijk vooruitzicht is het toch dat er na dit deel nog 3 boeken komen, waarvan het tweede deel inmiddels zelfs al te koop is. Van sommige werelden krijg ik gewoon niet genoeg!!! Ik ben echt instant fan van Jeroen van Unen na het lezen van dit boek en kan niet wachten op de rest ♡♡♡
Magie, je houdt ervan of je haat het. Ik kan er echt enorm van genieten. Vooral van de normale werelden waarin magie blijkt te bestaan. Hopen we stiekem niet allemaal dat dat als we lang genoeg naar ons glas kijken deze een centimeter verschuift? Met De nachtuilen heeft Jeroen van Unen weer een wereld gecreëerd waarin alles mogelijk is...
"Zorg ervoor dat je er op kunt vertrouwen, maar dat je er niet afhankelijk van wordt." ~ p157.
Tobias, 16 jaar, stapt in het vliegtuig met zijn poes Loesje om naar een school in Engeland te gaan. Vanaf dat moment veranderd zijn complete wereld! Het vliegtuig blijkt een hele andere bestemming te hebben en Tobias is de enige aan boord die van niks weet. Wie kan hij vertrouwen? Waarom hebben zijn ouders hem nooit iets verteld? In sneltreinvaart maakt hij Tobias kennis met de voor hem nieuwe wereld en maakt hij nieuwe vrienden. Met Loesje aan zijn zijde, de enige stabiele factor in zijn leven, komt hij steeds meer te weten over de Denari-eilanden... Vanaf de eerste pagina wordt je in het verhaal getrokken en laat het je niet meer los. De schrijfstijl van Jeroen van Unen zorgt ervoor dat je door wilt blijven lezen, het verhaal verveelt echt geen moment.
"Toen Tobias de schok enigzins had verwerkt, kneep hij zijn ogen dicht en deed iets waarvan hij blij was dat er verder niemand getuige van was: hij gilde als een jong pubermeisje in een achtbaan zijn longen uit het lijf." ~ p235.
Wat een heerlijk vooruitzicht is het toch dat er na dit deel nog 3 boeken komen, waarvan het tweede deel inmiddels zelfs al te koop is. Van sommige werelden krijg ik gewoon niet genoeg!!! Ik ben echt instant fan van Jeroen van Unen na het lezen van dit boek en kan niet wachten op de rest ♡♡♡
June 7, 2017
3,5 sterren! Een zeer vermakelijk verhaal! Ondanks dat er iets in de schrijfstijl is wat ik niet fijn vind, mijn vinger kan ik er niet precies op leggen, leest dit boek als een sneltrein. Leuke pittige personages met character development, originele wereld en een kat in de hoofdrol, dan heb je al sowieso een ster binnen ;). Ik vind het er prettig hoe er soms tijdsprongen worden gemaakt waardoor het verhaal geen vaart verliest, en op de een of andere manier toch voldoende informatie krijgt waardoor je het gat in de tijd niet mist. Af en toe waren er lijntjes die in het verhaal voorkwamen die ik gemist heb of waar te vluchtig aandacht aan is besteed waardoor ik soms lichtelijk verward was. Ik wil graag weten waar dit verhaal heen gaat en zal ook zeker op zoek gaan naar deel 2.
March 23, 2023
Hoewel ik niet per se een grote fan ben van magie, vond ik dit een leuk boek om te lezen. En na het slot ben ik toch ook nieuwsgierig naar deel 2! :-)
October 19, 2024
Waarom ik het boek überhaupt las
De Nachtuilen is niet een boek dat ik in eerste instantie op zou pakken als ik het zou zien liggen in de winkel. Waarom? De cover trekt mij totaal niet. Achteraf gezien past de cover erg goed bij het verhaal; zo zie ik het landschap waar Tobias oefent in het verhaal namelijk echt voor me. Typisch een gevalletje waarbij ik mij vóór het lezen niet moet laten leiden door de cover. Waarom ik dit boek dan toch gelezen heb? Ik kreeg van Luitingh-Sijthoff de vraag of ik dit boek wilde recenseren. De cover sprak mij niet aan, wat dan wel? Nou eigenlijk is dat iets waar misschien niet iedereen op selecteert, maar ik zag dat Jeroen van Unen in hetzelfde jaar geboren is als dat ik ben. Ik heb zelf ook de droom een boek uit te geven en vind het knap dat het anderen, hetzij met of zonder tegenslag, lukt. En oké, de flaptekst wekte ook genoeg nieuwsgierigheid dat ik het boek wel wilde proberen.
En toen kon ik hem niet meer neerleggen
Uiteindelijk heeft het boek nog vrij lang moeten wachten totdat ik het afgelopen december oppakte om te gaan lezen. Ik meldde op Twitter dat ik De Nachtuilen erbij had gepakt en kreeg direct de vraag wat ik er van vond. Op dat moment had ik pas twintig bladzijden gelezen, maar al direct viel mij de fijne schrijfstijl op. Hoewel zij dat ook vond, gaf ze wel aan dat zij het boek wat minder vond. Maar eenmaal goed en wel in het boek begonnen te zijn, kon ikzelf het boek maar moeilijk neerleggen!
Fantastisch uitgewerkte wereld
Jeroen schrijft op zo’n manier waardoor je over de pagina’s vliegt. Maar dat is niet alles. Dit boek heeft een originele verhaallijn en Van Unen heeft op een duidelijke en mooie manier een fantastische wereld opgebouwd. De wereld zit goed in elkaar en stukje bij beetje introduceert Jeroen van Unen je aan deze wereld en ontdek je samen met hoofdpersonage Tobias hoe de wereld in elkaar steekt. Dit gebeurt in een tempo dat prettig aanvoelt en nooit als een teveel of te weinig aan informatie en het blijft continu boeien. Ik schrijf deze recensie meer dan een maand na het uitlezen van het boek – vrij ongewoon voor mijn doen overigens, lees hier waarom – en ik ben nog steeds enorm enthousiast en ik zie de wereld nog steeds heel helder voor mij. Dit krijgt niet iedere schrijver voor elkaar.
Ik wil ook naar de Denari-eilanden
De geschiedenis van deze wereld en de personages vond ik erg interessant; Van Unen zorgde ervoor dat ik meer en meer wilde weten. De verschillende soorten magie die de personages kunnen uitoefenen zijn goed uitgedacht en zijn divers, maar passen ook goed bij elkaar. Daarnaast is het zo realistisch uitgewerkt dat ik hoop dat mijn ouders mij ook wat zijn vergeten te vertellen over mijn magische kwaliteiten. Een andere leuke toevoeging is Loesje, Tobias’ kat! Ik wil er niet teveel over vertellen/verklappen, maar ik vraag mij af of er iemand is die dit niet leuk zal vinden. Wat daarnaast overigens nog een leuke toevoeging is, is dat Van Unen dit boek erg hedendaags heeft gemaakt door zijn personages bijvoorbeeld WhatsApp te laten gebruiken. Hierdoor wordt het verhaal herkenbaar en voel je jezelf nog meer onderdeel van deze wereld uitmaken, alsof ikzelf binnenkort ook een tripje naar de Denari-eilanden zou kunnen maken.
Oké dan, toch een minpuntje
Heb ik dan geen minpunten? Oké, ja natuurlijk zijn er wel wat verbeterpunten. Zoals je in de flaptekst kunt lezen stapt Tobias in een vliegtuig en in plaats van naar Engeland vliegt hij naar de Denari-eilanden. Tobias accepteert dit alles ietwat te gemakkelijk. Ik had misschien nog een actie verwacht waarbij hij het vliegtuig zou proberen te verlaten omdat hij dacht dat hij niet in het goede vliegtuig zat, bijvoorbeeld. Hij had overal nog wel wat meer vraagtekens bij mogen zetten en wat meer tegengas mogen geven.
Conclusie
Hoewel de cover mij in eerste instantie niet trok en ik het boek daardoor minder snel oppakte, ben ik blij dat ik De Nachtuilen heb gelezen. Ik ben werkelijk verliefd geworden op de wereld die Jeroen van Unen heeft neergezet. De wereld en de personages zijn interessant en het verhaal is ontzettend spannend. Van Unen neemt je mee in een fantastisch avontuur in een magische wereld. Wat mij betreft wordt deze reeks zo snel mogelijk vertaald en verfilmd. De uitgeverij raadt het boek aan in de leeftijdscategorie 13-15, maar als 25-jarige heb ook ik echt enorm van dit boek genoten. Het einde is open waarin diverse verhaallijnen samenkomen, maar je ook met vragen achterblijft. Met smart wacht ik op het tweede deel en ik baal dat ik nog tot het najaar van 2016 moet wachten voordat ik verder kan lezen.
Deze recensie verscheen eerst op mijn blog Reviews & Roses. Per 1 november 2024 bestaat dit blog niet meer.
De Nachtuilen is niet een boek dat ik in eerste instantie op zou pakken als ik het zou zien liggen in de winkel. Waarom? De cover trekt mij totaal niet. Achteraf gezien past de cover erg goed bij het verhaal; zo zie ik het landschap waar Tobias oefent in het verhaal namelijk echt voor me. Typisch een gevalletje waarbij ik mij vóór het lezen niet moet laten leiden door de cover. Waarom ik dit boek dan toch gelezen heb? Ik kreeg van Luitingh-Sijthoff de vraag of ik dit boek wilde recenseren. De cover sprak mij niet aan, wat dan wel? Nou eigenlijk is dat iets waar misschien niet iedereen op selecteert, maar ik zag dat Jeroen van Unen in hetzelfde jaar geboren is als dat ik ben. Ik heb zelf ook de droom een boek uit te geven en vind het knap dat het anderen, hetzij met of zonder tegenslag, lukt. En oké, de flaptekst wekte ook genoeg nieuwsgierigheid dat ik het boek wel wilde proberen.
En toen kon ik hem niet meer neerleggen
Uiteindelijk heeft het boek nog vrij lang moeten wachten totdat ik het afgelopen december oppakte om te gaan lezen. Ik meldde op Twitter dat ik De Nachtuilen erbij had gepakt en kreeg direct de vraag wat ik er van vond. Op dat moment had ik pas twintig bladzijden gelezen, maar al direct viel mij de fijne schrijfstijl op. Hoewel zij dat ook vond, gaf ze wel aan dat zij het boek wat minder vond. Maar eenmaal goed en wel in het boek begonnen te zijn, kon ikzelf het boek maar moeilijk neerleggen!
Fantastisch uitgewerkte wereld
Jeroen schrijft op zo’n manier waardoor je over de pagina’s vliegt. Maar dat is niet alles. Dit boek heeft een originele verhaallijn en Van Unen heeft op een duidelijke en mooie manier een fantastische wereld opgebouwd. De wereld zit goed in elkaar en stukje bij beetje introduceert Jeroen van Unen je aan deze wereld en ontdek je samen met hoofdpersonage Tobias hoe de wereld in elkaar steekt. Dit gebeurt in een tempo dat prettig aanvoelt en nooit als een teveel of te weinig aan informatie en het blijft continu boeien. Ik schrijf deze recensie meer dan een maand na het uitlezen van het boek – vrij ongewoon voor mijn doen overigens, lees hier waarom – en ik ben nog steeds enorm enthousiast en ik zie de wereld nog steeds heel helder voor mij. Dit krijgt niet iedere schrijver voor elkaar.
Ik wil ook naar de Denari-eilanden
De geschiedenis van deze wereld en de personages vond ik erg interessant; Van Unen zorgde ervoor dat ik meer en meer wilde weten. De verschillende soorten magie die de personages kunnen uitoefenen zijn goed uitgedacht en zijn divers, maar passen ook goed bij elkaar. Daarnaast is het zo realistisch uitgewerkt dat ik hoop dat mijn ouders mij ook wat zijn vergeten te vertellen over mijn magische kwaliteiten. Een andere leuke toevoeging is Loesje, Tobias’ kat! Ik wil er niet teveel over vertellen/verklappen, maar ik vraag mij af of er iemand is die dit niet leuk zal vinden. Wat daarnaast overigens nog een leuke toevoeging is, is dat Van Unen dit boek erg hedendaags heeft gemaakt door zijn personages bijvoorbeeld WhatsApp te laten gebruiken. Hierdoor wordt het verhaal herkenbaar en voel je jezelf nog meer onderdeel van deze wereld uitmaken, alsof ikzelf binnenkort ook een tripje naar de Denari-eilanden zou kunnen maken.
Oké dan, toch een minpuntje
Heb ik dan geen minpunten? Oké, ja natuurlijk zijn er wel wat verbeterpunten. Zoals je in de flaptekst kunt lezen stapt Tobias in een vliegtuig en in plaats van naar Engeland vliegt hij naar de Denari-eilanden. Tobias accepteert dit alles ietwat te gemakkelijk. Ik had misschien nog een actie verwacht waarbij hij het vliegtuig zou proberen te verlaten omdat hij dacht dat hij niet in het goede vliegtuig zat, bijvoorbeeld. Hij had overal nog wel wat meer vraagtekens bij mogen zetten en wat meer tegengas mogen geven.
Conclusie
Hoewel de cover mij in eerste instantie niet trok en ik het boek daardoor minder snel oppakte, ben ik blij dat ik De Nachtuilen heb gelezen. Ik ben werkelijk verliefd geworden op de wereld die Jeroen van Unen heeft neergezet. De wereld en de personages zijn interessant en het verhaal is ontzettend spannend. Van Unen neemt je mee in een fantastisch avontuur in een magische wereld. Wat mij betreft wordt deze reeks zo snel mogelijk vertaald en verfilmd. De uitgeverij raadt het boek aan in de leeftijdscategorie 13-15, maar als 25-jarige heb ook ik echt enorm van dit boek genoten. Het einde is open waarin diverse verhaallijnen samenkomen, maar je ook met vragen achterblijft. Met smart wacht ik op het tweede deel en ik baal dat ik nog tot het najaar van 2016 moet wachten voordat ik verder kan lezen.
Deze recensie verscheen eerst op mijn blog Reviews & Roses. Per 1 november 2024 bestaat dit blog niet meer.
April 4, 2023
Fantastic! I'm going to read the following parts
December 3, 2016
3,5 sterren en zelfs een beetje meer - voor het grootste deel van het boek was ik van plan er drie sterren aan te geven, maar de laatste 75 pagina's of zo deden de balans omslaan. Vooral omdat die lieten zien dat een paar elementen die me daarvoor dwars zaten (de morele twijfelachtigheid van de Denari eilanden, het gevoel van oppervlakkigheid van de geschiedenis, de clichématige slechteriken) opeens bewuste keuzes bleken van de auteur, en een ander, dieper verhaal naar voren kwam. Een dat me zeker benieuwd maakt naar de volgende boeken in deze serie - terwijl als het was gebleven zoals in het begin, ik het hierbij had gelaten.
Jeroen van Unen blijkt wel degelijk een auteur om in de gaten te houden. Hij schrijft behoorlijk goed en vloeiend. Er waren geen elementen die me stoorden in zijn woordgebruik of zinsopbouw. Mijn enige puntje van kritiek was dat ik niet een sterk gevoel van ruimte kreeg, bijvoorbeeld in actiescènes. Een keer staat iemand met een zwaard tegen zijn kin, maar pakt dan zijn eigen wapen van de grond (ik vraag me dan af hoe dat kan), of iemand zit in een vliegtuig, maar rent vervolgens over het gangpad. Of iemand valt op de rug van een groot, knuffelig dier en laat zich wegdragen (maar een paar stappen, want dit gebeurt op zolder). Een beek is zo ondiep dat je er in kunt liggen met je neus boven water, maar onder een waterval is het opeens zo diep dat je kopje onder kunt gaan? Het dorp op de Drenari-eilanden is zo groot dat er meerdere openluchtzwembaden zijn, en tal van mensen die naar de hoofdpersoon zwaaien, maar dan is er opeens maar één kroeg? Ik kreeg niet echt een gevoel van ruimte.
Ook was niet duidelijk waar het verhaal zich afspeelde. Een stad, maar is het in Nederland? En waarom reageert niemand op een neergestort vliegtuig? Waarschijnlijk een bewuste keuze van de auteur, maar misschien was het beter geweest het verhaal in een fantasiewereld te laten afspelen. Ik had verder wat moeite met het centrale conflict. Het gemak waarmee de 'goeden' de 'slechten' doodden, maakte hen in mijn ogen moreel gelijkwaardig en het was niet zo duidelijk dat ze voor iets goeds streden dat dit moreel rechtvaardig maakten.
Dit is waarom ik denk dat de auteur vrij jong was toen hij dit boek schreef, want ik herken dit uit de verhalen die ikzelf schreef toen ik tiener was. Daarom ben ik heel benieuwd hoe Jeroens boeken over tien of vijftien jaar zullen zijn! Want dit belooft heel wat: er zit veel fantasie in dit verhaal, zoals Loesje, de natuur van de mysterieuze vogels, de zwaarden en de koe. Verder vond ik de tienerkarakters goed neergezet, met levendige dialogen. Ik denk dat dit boek vooral de tienerfans van de Harry Potterboeken zal aanspreken (hoewel dus niet met het gevoel van plaats en geschiedenis dat die boeken wel hebben, maar wel een wat meer moderne setting). Daar moest ik in elk geval sterk aan denken bij het lezen. Genoeg om herkenbaar te zijn, maar met zeker genoeg nieuwe elementen om te boeien.
Jeroen van Unen blijkt wel degelijk een auteur om in de gaten te houden. Hij schrijft behoorlijk goed en vloeiend. Er waren geen elementen die me stoorden in zijn woordgebruik of zinsopbouw. Mijn enige puntje van kritiek was dat ik niet een sterk gevoel van ruimte kreeg, bijvoorbeeld in actiescènes. Een keer staat iemand met een zwaard tegen zijn kin, maar pakt dan zijn eigen wapen van de grond (ik vraag me dan af hoe dat kan), of iemand zit in een vliegtuig, maar rent vervolgens over het gangpad. Of iemand valt op de rug van een groot, knuffelig dier en laat zich wegdragen (maar een paar stappen, want dit gebeurt op zolder). Een beek is zo ondiep dat je er in kunt liggen met je neus boven water, maar onder een waterval is het opeens zo diep dat je kopje onder kunt gaan? Het dorp op de Drenari-eilanden is zo groot dat er meerdere openluchtzwembaden zijn, en tal van mensen die naar de hoofdpersoon zwaaien, maar dan is er opeens maar één kroeg? Ik kreeg niet echt een gevoel van ruimte.
Ook was niet duidelijk waar het verhaal zich afspeelde. Een stad, maar is het in Nederland? En waarom reageert niemand op een neergestort vliegtuig? Waarschijnlijk een bewuste keuze van de auteur, maar misschien was het beter geweest het verhaal in een fantasiewereld te laten afspelen. Ik had verder wat moeite met het centrale conflict. Het gemak waarmee de 'goeden' de 'slechten' doodden, maakte hen in mijn ogen moreel gelijkwaardig en het was niet zo duidelijk dat ze voor iets goeds streden dat dit moreel rechtvaardig maakten.
Dit is waarom ik denk dat de auteur vrij jong was toen hij dit boek schreef, want ik herken dit uit de verhalen die ikzelf schreef toen ik tiener was. Daarom ben ik heel benieuwd hoe Jeroens boeken over tien of vijftien jaar zullen zijn! Want dit belooft heel wat: er zit veel fantasie in dit verhaal, zoals Loesje, de natuur van de mysterieuze vogels, de zwaarden en de koe. Verder vond ik de tienerkarakters goed neergezet, met levendige dialogen. Ik denk dat dit boek vooral de tienerfans van de Harry Potterboeken zal aanspreken (hoewel dus niet met het gevoel van plaats en geschiedenis dat die boeken wel hebben, maar wel een wat meer moderne setting). Daar moest ik in elk geval sterk aan denken bij het lezen. Genoeg om herkenbaar te zijn, maar met zeker genoeg nieuwe elementen om te boeien.
December 27, 2013
Tobias Durana is een heel gewone jongen. Hij gaat een jaar naar Engeland om te studeren, althans dat denkt hij… Hij komt namelijk niet in Engeland terecht, maar op de Denari- eilanden, een plaats waar hij nog nooit van gehoord heeft. Van Rika, zijn rare buurmeisje, krijgt hij te horen dat dit een eiland een toevluchtsoord voor mensen met magische krachten is. Zij verteld hem dat zijn ouders op dit eiland gewoond hebben, maar gevlucht zijn. Magie bestaat dus echt, wat Tobias eerst ook niet wil geloven. Zijn moeder is niet thuis omgekomen bij een ongeluk, maar is vermoord door een krachtige duistere magiër, Drogo genaamd. Er zijn verschillende vormen van magie: echte magie, rode magie, blauwe magie en groene magie. Rika neemt hem mee naar de tempel. Hier ontdekt Tobias dat er een profetie over hem uitgesproken is, waarin hij centraal staat in de strijd die woedt tussen de goede en slechte magiërs.
De nachtuilen is het eerste deel in een trilogie over Tobias Durana. Als lezer wordt je gelijk het verhaal ingezogen. Het verhaal wordt verteld vanuit Tobias, in een ik-perspectief. Zo kun je je goed inleven in Tobias en weet je wat hij voelt, zegt en denkt. Als personage maakt Tobias ook een duidelijke groei door. Aan het begin had ik een hekel aan Tobias en kon ik hem niet uitstaan. Hij werd neergezet als een watje, hij vroeg niet genoeg door om echt antwoorden op zijn vragen te krijgen en legde zich daarbij neer. Tobias maakt vrienden op het eiland en wordt getraind in het gebruik van magie door Elianne, een van de weinige mensen op het eiland met echte magie en gevechtstraining krijgt hij van Rika. Hierdoor komt hij veel steviger in zijn schoenen te staan en begint hij met het maken van zijn eigen keuzes, in plaats van te doen wat anderen van hem verwachten. In het boek komen een aantal perspectiefwisselingen voor, dit vond ik erg leuk. Zo krijg je een kijkje in de gedachtegang van andere personages en weet je waarom ze zo denken en handelen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben een duidelijke rol in het verhaal. Er wordt veel beschreven, zodat je een beeld kunt vormen van de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt. Een klein minpunt aan het verhaal was dat ik aan het einde met een aantal vragen bleef zitten. Hoe dan ook, dit is een goed geschreven boek en ik ben ontzettend benieuwd naar het volgende deel in deze serie.
De nachtuilen is het eerste deel in een trilogie over Tobias Durana. Als lezer wordt je gelijk het verhaal ingezogen. Het verhaal wordt verteld vanuit Tobias, in een ik-perspectief. Zo kun je je goed inleven in Tobias en weet je wat hij voelt, zegt en denkt. Als personage maakt Tobias ook een duidelijke groei door. Aan het begin had ik een hekel aan Tobias en kon ik hem niet uitstaan. Hij werd neergezet als een watje, hij vroeg niet genoeg door om echt antwoorden op zijn vragen te krijgen en legde zich daarbij neer. Tobias maakt vrienden op het eiland en wordt getraind in het gebruik van magie door Elianne, een van de weinige mensen op het eiland met echte magie en gevechtstraining krijgt hij van Rika. Hierdoor komt hij veel steviger in zijn schoenen te staan en begint hij met het maken van zijn eigen keuzes, in plaats van te doen wat anderen van hem verwachten. In het boek komen een aantal perspectiefwisselingen voor, dit vond ik erg leuk. Zo krijg je een kijkje in de gedachtegang van andere personages en weet je waarom ze zo denken en handelen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben een duidelijke rol in het verhaal. Er wordt veel beschreven, zodat je een beeld kunt vormen van de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt. Een klein minpunt aan het verhaal was dat ik aan het einde met een aantal vragen bleef zitten. Hoe dan ook, dit is een goed geschreven boek en ik ben ontzettend benieuwd naar het volgende deel in deze serie.
July 19, 2017
De laatste pagina's deden het voor mij, daar werd zo'n twist aan gegeven dat ik zeker benieuwd ben naar deel 2, en gelukkig heb ik die dan ook al in mijn boekenkast :) Aan het begin van het verhaal had ik echt het idee dat ik een soort van onorigineel Harry Potter boek aan het lezen was, maar gelukkig veranderde dat uiteindelijk. Toch vond ik er veel onlogische momenten in voorkomen en miste ik een groot deel, de magie werd mij niet erg duidelijk en mocht van mij wat meer of de geschiedenis van de magie, eilanden en andere personages, net als de profetie waar we nu nog niks van weten. Misschien komt dit juist in de andere delen naar voren, maar door de oppervlakkigheid voelde ik ook niet echt een vriendschap tussen Tobias en de andere personages. Hopelijk wordt dit in deel 2 dan ook anders, de laatste 50 - 75 pagina's voorspellen in ieder geval veel goeds.
September 13, 2020
Ik vind het een heel leuk en spannend boek, de karakters zijn interessant en je leest het in een ruk uit. In het begin leek het me niet leuk maar nu ik de 3 delen heb gelezen ben ik er helemaal fan van!
October 22, 2017
Leuk, mysterieus, spannend, maar een beetje langdradig.
October 27, 2015
MET DANK AAN UITGEVERIJ LS AMSTERDAM VOOR HET RECENSIE-EXEMPLAAR
Om eerlijk te zijn heb ik heel erg gemengde gevoelens over dit boek. Toen ik het uit had, kon ik aan mezelf vertellen dat dit boek met een klein beetje aanpassing geweldig zou zijn geweest. Ergens in eerste of tweede hoofdstuk stapt Tobias op een vliegtuig die eigenlijk naar Engeland zou moeten vliegen. Ingecheckt met een ticket voor Engeland, langs de douane en dus alles erop en eraan vliegt Tobias mee in een vliegtuig die stiekem naar de Denari-eilanden gaat. Maar kan, tenzij Tobias in een apenland leeft, dat vliegtuig zomaar naar de Denari-eilanden vliegen zonder dat iemand er iets van weet? Ik bedoel, het kan zijn dat er één of andere spreuk is uitgesproken of zo iets, maar dat was heel onduidelijk en ik stelde me natuurlijk al kritischer op.
Toch was het idee achter de Denari-eilanden heel intrigerend en had ik steeds het gevoel dat ik wou verder lezen. Vooral ook omdat er magie in het verhaal verweven is! Deels kwam het waarschijnlijk ook omdat van Unen zo vlot en erg spannend schrijft. Plus, hij heeft de werking van de magie een heel toffe verklaring gegeven en dat viel natuurlijk in de smaak… Ik hield van zijn woordgebruik en ik vind dat hij er zeker in geslaagd is om zijn personages tot leven te laten komen in De Nachtuilen. Maar als dit boek me echt heeft overtuigd is een andere vraag. Hoe het boek was geschreven vond ik fenomenaal en ik heb daar zeker niets aan op aan te merken.
De plot is waarschijnlijk het zwakke punt in dit boek. Je kon perfect weten waar de schrijver naartoe wou. Ik wil daar niet mee zeggen dat ik het voorspelbaar vond, maar ik bedoel eigenlijk dat je de spanningsboog duidelijk kon volgen. Toch is de schrijver er niet in geslaagd om mij helemaal mee te sleuren. De onverwachte gebeurtenissen in het boek waren op één of andere manier te ver gezocht. Misschien leek het voor de schrijver dé briljante oplossing, maar ik vond sommige keuzes in de plot niet zo geslaagd.
Maar was het boek dan geslaagd? Nou, ik zou zeggen van wel. Al dan niet met vlag en wimpel. Als lezer stelde ik me wat praktische vragen zeker in het begin en dat heeft toch wel zijn sporen achtergelaten toen ik het boek verder las, want als ik een boek lees wil ik gewoon lekker in mijn zetel zitten en genieten. Toch heeft Jeroen van Unen mij zeker als schrijver niet teleurgesteld, vooral omdat ik echt wel fan ben van zijn schrijfstijl. Zoals ik al zei heb ik gemengde gevoelens bij dit boek. Jammer, want dit verhaal had bae kunnen zijn.
Om eerlijk te zijn heb ik heel erg gemengde gevoelens over dit boek. Toen ik het uit had, kon ik aan mezelf vertellen dat dit boek met een klein beetje aanpassing geweldig zou zijn geweest. Ergens in eerste of tweede hoofdstuk stapt Tobias op een vliegtuig die eigenlijk naar Engeland zou moeten vliegen. Ingecheckt met een ticket voor Engeland, langs de douane en dus alles erop en eraan vliegt Tobias mee in een vliegtuig die stiekem naar de Denari-eilanden gaat. Maar kan, tenzij Tobias in een apenland leeft, dat vliegtuig zomaar naar de Denari-eilanden vliegen zonder dat iemand er iets van weet? Ik bedoel, het kan zijn dat er één of andere spreuk is uitgesproken of zo iets, maar dat was heel onduidelijk en ik stelde me natuurlijk al kritischer op.
Toch was het idee achter de Denari-eilanden heel intrigerend en had ik steeds het gevoel dat ik wou verder lezen. Vooral ook omdat er magie in het verhaal verweven is! Deels kwam het waarschijnlijk ook omdat van Unen zo vlot en erg spannend schrijft. Plus, hij heeft de werking van de magie een heel toffe verklaring gegeven en dat viel natuurlijk in de smaak… Ik hield van zijn woordgebruik en ik vind dat hij er zeker in geslaagd is om zijn personages tot leven te laten komen in De Nachtuilen. Maar als dit boek me echt heeft overtuigd is een andere vraag. Hoe het boek was geschreven vond ik fenomenaal en ik heb daar zeker niets aan op aan te merken.
De plot is waarschijnlijk het zwakke punt in dit boek. Je kon perfect weten waar de schrijver naartoe wou. Ik wil daar niet mee zeggen dat ik het voorspelbaar vond, maar ik bedoel eigenlijk dat je de spanningsboog duidelijk kon volgen. Toch is de schrijver er niet in geslaagd om mij helemaal mee te sleuren. De onverwachte gebeurtenissen in het boek waren op één of andere manier te ver gezocht. Misschien leek het voor de schrijver dé briljante oplossing, maar ik vond sommige keuzes in de plot niet zo geslaagd.
Maar was het boek dan geslaagd? Nou, ik zou zeggen van wel. Al dan niet met vlag en wimpel. Als lezer stelde ik me wat praktische vragen zeker in het begin en dat heeft toch wel zijn sporen achtergelaten toen ik het boek verder las, want als ik een boek lees wil ik gewoon lekker in mijn zetel zitten en genieten. Toch heeft Jeroen van Unen mij zeker als schrijver niet teleurgesteld, vooral omdat ik echt wel fan ben van zijn schrijfstijl. Zoals ik al zei heb ik gemengde gevoelens bij dit boek. Jammer, want dit verhaal had bae kunnen zijn.
November 16, 2015
Ten eerste wil ik uitgeverij Luitingh – Sijthof bedanken voor dit recensie exemplaar.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik dit boek echt heel snel uit had. Het verhaal is erg vlot geschreven en het onderwerp is ook heel interessant.
De uitwerking van het verhaal vond ik erg goed, de spanning wordt goed opgebouwd en ook tussendoor gebeuren er genoeg dingen die ervoor zorgde dat ik het boek bleef lezen. Ik vond het ook wel een origineel verhaal, ik heb niet veel ervaring met mystieke eilanden vol met mensen die magische krachten hebben. In ieder geval niet op deze manier. Ook dat zorgde er voor dat ik heb boek moeilijk weg kon leggen.
Het boek begint ook echt met een knal, wat veelbelovend is voor de rest van het verhaal. Ik moet ook eerlijk zeggen dat deze verwachting echt waargemaakt wordt. Ook het feit dat je aan het eind van het boek eigenlijk niet zeker weet wie nu echt de villain is vond ik ook erg verassend.
Je voelt nu vast ook een maar aankomen en dat zal ik in het volgende kopje bespreken
Ik had totaal geen klik met Tobias, ik vond hem vlak en eigenlijk begreep ik hem ook niet zo goed. Hij wordt praktisch ontvoerd naar een onbekende bestemming en hij legt zich er eigenlijk gewoon een beetje bij neer. Ik vond dat gewoon niet geloofwaardig. Ook de acceptatie van magie en dat zijn moeder dan waarschijnlijk vermoord is door de slechterik dat ging mij gewoon iets te gemakkelijk.
Ik vond de karakters rondom Tobias meer persoonlijkheid hebben en dat vond ik erg jammer.
De schrijfstijl buiten vond ik wel prettig, zoal al eerder gezegd las ik het boek binnen no time uit. Het pakte me wel. Het is ook spannend geschreven en dat zorgt er ook voor dat je geboeid blijft.
Een leuk boek en ik ben ook zeker benieuwd naar de andere delen want hij eindigt eigenlijk in een enorme cliffhanger.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik dit boek echt heel snel uit had. Het verhaal is erg vlot geschreven en het onderwerp is ook heel interessant.
De uitwerking van het verhaal vond ik erg goed, de spanning wordt goed opgebouwd en ook tussendoor gebeuren er genoeg dingen die ervoor zorgde dat ik het boek bleef lezen. Ik vond het ook wel een origineel verhaal, ik heb niet veel ervaring met mystieke eilanden vol met mensen die magische krachten hebben. In ieder geval niet op deze manier. Ook dat zorgde er voor dat ik heb boek moeilijk weg kon leggen.
Het boek begint ook echt met een knal, wat veelbelovend is voor de rest van het verhaal. Ik moet ook eerlijk zeggen dat deze verwachting echt waargemaakt wordt. Ook het feit dat je aan het eind van het boek eigenlijk niet zeker weet wie nu echt de villain is vond ik ook erg verassend.
Je voelt nu vast ook een maar aankomen en dat zal ik in het volgende kopje bespreken
Ik had totaal geen klik met Tobias, ik vond hem vlak en eigenlijk begreep ik hem ook niet zo goed. Hij wordt praktisch ontvoerd naar een onbekende bestemming en hij legt zich er eigenlijk gewoon een beetje bij neer. Ik vond dat gewoon niet geloofwaardig. Ook de acceptatie van magie en dat zijn moeder dan waarschijnlijk vermoord is door de slechterik dat ging mij gewoon iets te gemakkelijk.
Ik vond de karakters rondom Tobias meer persoonlijkheid hebben en dat vond ik erg jammer.
De schrijfstijl buiten vond ik wel prettig, zoal al eerder gezegd las ik het boek binnen no time uit. Het pakte me wel. Het is ook spannend geschreven en dat zorgt er ook voor dat je geboeid blijft.
Een leuk boek en ik ben ook zeker benieuwd naar de andere delen want hij eindigt eigenlijk in een enorme cliffhanger.
August 19, 2017
Dankzij de boekenblog Lookie Books kreeg ik de kans om de Young-Adult fantasy ‘De Nachtuilen’ te lezen. De achterflaptekst zorgde gelijk voor enthousiasme en ik kon niet wachten om aan het verhaal te beginnen. Het beloofd een magisch avontuur te worden vol spanning en aparte ontwikkelingen.
Hoe tof is het, of niet natuurlijk afhankelijk van hoe je in elkaar steekt, om het vliegtuig in te stappen in de veronderstelling dat je naar Engeland gaat voor school en uitstapt op een compleet andere plek? Tobias komt terecht op de Denari-eilanden. Het eiland waar zijn ouders gewoond hebben en weggevlucht zijn, weet de ietwat vreemde maar interessante Rika hem te vertellen. Waarom? Wat betekent dit voor hem? En wat wil die leider van de eilanden, Louis Vega, van hem? Is hij hier wel op de juiste plek?
Het is echt een verhaal wat superleuk is voor zowel de jongere als oudere lezers. De schrijfstijl leest heerlijk soepel en ik vloog door het verhaal heen. Als lezer zijnde werd ik betrokken bij de verwarrende wereld waarin Tobias terecht komt. Zijn nieuwsgierigheid en leergierigheid spatten van het papier. Zo hebben alle karakters voorkomend in het verhaal elk hun eigen kenmerken en eigenaardigheden. Ik vond het oprecht jammer dat ik het boek uit had. Gelukkig is deel 2, ‘De Slang van Havilah’, inmiddels ook uit.
Ik geef dit boek de volle 5 sterren.
Spanning: 7,5
Plot: 7
Leesplezier: 10
Schrijfstijl: 7,5
Originaliteit: 6,5
Psychologie: 6
Hoe tof is het, of niet natuurlijk afhankelijk van hoe je in elkaar steekt, om het vliegtuig in te stappen in de veronderstelling dat je naar Engeland gaat voor school en uitstapt op een compleet andere plek? Tobias komt terecht op de Denari-eilanden. Het eiland waar zijn ouders gewoond hebben en weggevlucht zijn, weet de ietwat vreemde maar interessante Rika hem te vertellen. Waarom? Wat betekent dit voor hem? En wat wil die leider van de eilanden, Louis Vega, van hem? Is hij hier wel op de juiste plek?
Het is echt een verhaal wat superleuk is voor zowel de jongere als oudere lezers. De schrijfstijl leest heerlijk soepel en ik vloog door het verhaal heen. Als lezer zijnde werd ik betrokken bij de verwarrende wereld waarin Tobias terecht komt. Zijn nieuwsgierigheid en leergierigheid spatten van het papier. Zo hebben alle karakters voorkomend in het verhaal elk hun eigen kenmerken en eigenaardigheden. Ik vond het oprecht jammer dat ik het boek uit had. Gelukkig is deel 2, ‘De Slang van Havilah’, inmiddels ook uit.
Ik geef dit boek de volle 5 sterren.
Spanning: 7,5
Plot: 7
Leesplezier: 10
Schrijfstijl: 7,5
Originaliteit: 6,5
Psychologie: 6
June 12, 2018
Ik betrapte mezelf erop dat ik vaak in slaap viel onder het luisteren van dit boek s’avonds. Wat me nog niet was overkomen.
Ik denk dat ik twee keer naar dit verhaal heb geluisterd door het vele terugspoelen. Ik weet nu niet of dit echt de schuld van het boek is, die van mij of beide. In ieder geval ben ik blij dat het klaar is.
Ik denk dat ik twee keer naar dit verhaal heb geluisterd door het vele terugspoelen. Ik weet nu niet of dit echt de schuld van het boek is, die van mij of beide. In ieder geval ben ik blij dat het klaar is.
November 1, 2015
Jeroen heeft zijn eigen twist gegeven aan het verhaal en dat heeft hij goed gedaan. De spanning loopt soms hoog op, wat ervoor zorgt dat je dit boek niet zomaar aan de kant legt.
Een volledige review vind je terug op http://www.boekenvlinder.be
Een volledige review vind je terug op http://www.boekenvlinder.be
May 27, 2016
Dit boek heeft mij niet super enthousiast gemaakt. Ik heb mezelf door dit boek heen moeten wurmen en veel dingen vond ik persoonlijk onlogisch. Het idee zelf was heel tof alleen de uitwerking vond ik iets minder.
October 29, 2018
ik vind het een leuk boek had hem niet helemaal uit hij is ook dik en best moeilijk te lezen.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews