What do you think?
Rate this book
Pigen og soldaten
Wereldoorlog I. Een blind meisje woont met haar mama en tante in een herberg. Haar papa is aan het front. Het meisje houdt ervan om buiten op een bankje te zitten. Op een dag snuift het meisje een onbekende geur naast zich op. Er blijkt een Afrikaanse soldaat op het bankje te zitten. Hij is erg ongelukkig in dit koude land en mist zijn vrouw en zoontje. Elke dag dat hij niet aan het front is, komt hij naar het bankje. Hij vertelt het meisje over zijn land, zij vertelt over haar papa. Op een dag is de soldaat er niet. Het meisje is in paniek. Ze gaat naar hem op zoek...
85 pages, Unknown Binding
First published January 1, 2013
4 people are currently reading
132 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 38 reviews
February 9, 2020
Soms heb je het geluk een verhaal tegen te komen dat groots is in alle eenvoud. Dit is er één.
Groots in vertellen, in illustraties, in vormgeving.
Eenvoud door de op het oog gewone personages die leven in een bewogen tijd. De Grote Oorlog.
Ontmoetingen op een bankje dichtbij een herberg tussen een blind meisje en een soldaat uit Afrika. Ze vertellen om en om op witte dan wel zwarte pagina's een deel van hun verhaal. Dichtbij het front, de soldaat komt naar deze plek als hij mag rusten in het achterland. Het meisje wacht en telt stappen, neemt geuren waar en luistert. Hij vertelt over thuis-ver-weg, zij vertelt over papa ook aan het front. Zij bakt brood. Hij blijft weg. Zij gaat op zoek. Het front. Zij telt.
'Ze wilde dat ze niet aan papa had gedacht. Het maakt haar hoofd zwaar. Maar soms kan ze niet anders. dan springen zijn stem, de geur van zijn baard en de kracht van zijn armen zomaar in haar gedachten op, als doosjes die openbarsten.'
Als je leest ruik je de modder, het brood, de gewonden, het maskertje. Je ziet de omgeving door de ogen van de vertellers haarscherp voor je. De angst, de pijn voel je van de soldaat. Het veldhospitaal ervaar je; wel/niet nuttig voor de zaak, geen mens. Je voelt het geduld, de angst van het meisje.
In alle duisternis en smerigheid zijn er vaak ook lichtpuntjes van warmte, van hoop. De lichtpuntjes waaraan mensen zich in tijden van oorlog en conflicten zich vastklampen en waardoor ze hoop durven houden.
In deze passage zit zoveel besloten: 'Ben jij bang van hen?, vraagt ze. Opnieuw denkt hij na. 'Eigenlijk wel,' zegt de soldaat aarzelend. 'Als je ziet wat voor vreselijke dingen ze uitvinden om elkaar te doden.'
Hij is anders dan de massa, zij is anders dan de massa. Hij is anders getekend door het leven dan zij. Beperking of huidskleur maakt hoe men naar je kijkt. Hij is ouder dan zij. Toch is er vriendschap door warmte en aandacht voor elkaar. Door vriendschap zijn er straaltjes zon. De zon die verwarmt. Een bankje vol vriendschap.
Mooie taal in korte zinnen. Een kunst met kleur en vormgeving. De zo passende illustraties.Vanaf ong. 11/12 jaar en iedereen. Een kunstwerk.
Groots in vertellen, in illustraties, in vormgeving.
Eenvoud door de op het oog gewone personages die leven in een bewogen tijd. De Grote Oorlog.
Ontmoetingen op een bankje dichtbij een herberg tussen een blind meisje en een soldaat uit Afrika. Ze vertellen om en om op witte dan wel zwarte pagina's een deel van hun verhaal. Dichtbij het front, de soldaat komt naar deze plek als hij mag rusten in het achterland. Het meisje wacht en telt stappen, neemt geuren waar en luistert. Hij vertelt over thuis-ver-weg, zij vertelt over papa ook aan het front. Zij bakt brood. Hij blijft weg. Zij gaat op zoek. Het front. Zij telt.
'Ze wilde dat ze niet aan papa had gedacht. Het maakt haar hoofd zwaar. Maar soms kan ze niet anders. dan springen zijn stem, de geur van zijn baard en de kracht van zijn armen zomaar in haar gedachten op, als doosjes die openbarsten.'
Als je leest ruik je de modder, het brood, de gewonden, het maskertje. Je ziet de omgeving door de ogen van de vertellers haarscherp voor je. De angst, de pijn voel je van de soldaat. Het veldhospitaal ervaar je; wel/niet nuttig voor de zaak, geen mens. Je voelt het geduld, de angst van het meisje.
In alle duisternis en smerigheid zijn er vaak ook lichtpuntjes van warmte, van hoop. De lichtpuntjes waaraan mensen zich in tijden van oorlog en conflicten zich vastklampen en waardoor ze hoop durven houden.
In deze passage zit zoveel besloten: 'Ben jij bang van hen?, vraagt ze. Opnieuw denkt hij na. 'Eigenlijk wel,' zegt de soldaat aarzelend. 'Als je ziet wat voor vreselijke dingen ze uitvinden om elkaar te doden.'
Hij is anders dan de massa, zij is anders dan de massa. Hij is anders getekend door het leven dan zij. Beperking of huidskleur maakt hoe men naar je kijkt. Hij is ouder dan zij. Toch is er vriendschap door warmte en aandacht voor elkaar. Door vriendschap zijn er straaltjes zon. De zon die verwarmt. Een bankje vol vriendschap.
Mooie taal in korte zinnen. Een kunst met kleur en vormgeving. De zo passende illustraties.Vanaf ong. 11/12 jaar en iedereen. Een kunstwerk.
January 30, 2022
Dun boekje, maar oh zo prachtig. Het boek gaat over een meisje die iedere dag naar het bankje gaat om lekker te zitten. Op een dag komt er een soldaat bij haar zitten. Ze bouwen beetje bij beetje een band op. Dan op een dag wanneer ze weer naar het bankje gaat met zelfgebakken brood komt de soldaat niet meer. Het meisje gaat opzoek naar de soldaat. Boek is afgewisseld met zwart-wit prenten en de hoofdstukken tussen het meisje en de soldaat zijn ook in kleur weergegeven. Een aanrader en zeker een pareltje.
November 24, 2022
Heel tof boek! Kort en klein maar toch een heel verhaal. Echt knap hoe dat beide kan. Het einde vond ik wel iets te voorspelbaar en heel abrupt maar verderest een top boek!😊📖
April 12, 2021
Een heel klein boekje met een hartverwarmend verhaal. Het spel met de afwisselend zwarte en witte pagina's afhankelijk van het personage is leuk gevonden en het simultane, wisselende perspectief is een leuke verrassing. In het begin vertraagt dit perspectief het verhaal, maar later versnelt het en creëert het spanning. Groot complimentje ook voor de mooie tekeningen, die zijn echt een meerwaarde. Het geheel krijgt daardoor een beetje een graphic novel gevoel, maar dat is het niet! Het verhaal gaat enorm snel en lees erg vlot, maar is daardoor ook weinig complex. Ik betwijfel dat de soldaten tijd hadden om een blind meisje met een missie te vervoeren, maar goed, in dit fictieve verhaal kan het. Het gaat ook vooral om de vriendschap en de interessante (fictieve) getuigenissen van een Afrikaanse soldaat in de wereldoorlog en een blind meisje dat zich geen voorstelling kan maken van wat het woord 'oorlog' precies betekent.
May 31, 2021
A small piece of art - both in words and pictures.
I loved the quiet, subtle tone of the book, painting the picture of a growing friendship between the blind girl and the African soldier during WWI. A story of hope and love, even in times of war and worry.
I loved the quiet, subtle tone of the book, painting the picture of a growing friendship between the blind girl and the African soldier during WWI. A story of hope and love, even in times of war and worry.
December 9, 2024
Deed mij volledig voelen wat deze twee voelden in hun tijd! Met gegronde, simpele, krachtige bijvoeglijke naamwoorden kon Aline zo goed vertellen wat er speelde! Tranen rolden over mijn wangen! Prachtig, kort, betekenisvol boek! WOW!
December 4, 2021
Leuk om tussendoor te lezen, maar echt heel erg simpel en niet diep ofzo
boek 2 van december
boek 2 van december
January 8, 2015
Een ingetogen, sober en krachtig pareltje!
De korte en ogenschijnlijk eenvoudige zinnen roepen een hele wereld op en raken precies de juiste toon. Mooie vormgeving en illustraties. De afwisselend witte en zwarte pagina's maken niet alleen duidelijk wie aan het woord is, maar versterken ook de sfeer.
Ik wil het boekje meteen al herlezen.
De korte en ogenschijnlijk eenvoudige zinnen roepen een hele wereld op en raken precies de juiste toon. Mooie vormgeving en illustraties. De afwisselend witte en zwarte pagina's maken niet alleen duidelijk wie aan het woord is, maar versterken ook de sfeer.
Ik wil het boekje meteen al herlezen.
August 5, 2016
Het weinige wat er gezegd wordt, de korte zinnen, het mooie taalgebruik maken van het boekje een klein juweeltje. Door het boek heen staan sobere zwart-wit prenten, die op een subtiele, ingetogen manier een impressie geven van de oorlog die gaande is.
Het boekje is voor kinderen vanaf 10 jaar maar ook volwassenen zullen zeker geraakt worden door dit kleine meesterwerkje.
Het boekje is voor kinderen vanaf 10 jaar maar ook volwassenen zullen zeker geraakt worden door dit kleine meesterwerkje.
March 13, 2021
Klein boekje, kort verhaal, tegelijkertijd zo somber en toch ook zo mooi ...
February 22, 2021
Het meisje en de soldaat is een boekje in 2013 geschreven door Aline Sax. Het is een boek dat je niet snel zult vergeten.
In de Westhoek woont een blind meisje samen met haar mama in een herberg. Ze houd ervan om buiten op een bankje te zitten. Op een dag merkt ze dat er nog iemand op het bankje zit. Er zit een Afrikaanse soldaat naast haar op het bankje. Hij vertelt over zijn land, zijn vrouw en kind. Het meisje vertelt over haar vader aan het front. Op een dag komt de soldaat niet meer naar het bankje. Het meisje gaat in paniek naar hem op zoek.
Het verhaal is mooi opgebouwd, ingehouden, sterk en ontroerend. Een ongelooflijk krachtig, en beeldend verhaal. Op een zorgvuldige en sobere wijze wordt verteld over de eenzaamheid, de pijn en de onmenselijkheid van een oorlog. Een verhaal over hoe wreed en mooi de oorlog kan zijn.
Je kan het verhaal opdelen in delen. In het eerste deel is de dreiging voortdurend aanwezig maar is de warmte tussen de twee hoofdpersonages steeds aanwezig. In het tweede deel wordt de dreiging echt en gaat het vooral om de ellende en miserie van de oorlog. Uiteindelijk eindigt het verhaal in schoonheid.
Op ongelooflijk indringende wijze kaart de auteur racisme aan en het is schokkend om te lezen hoe mensen in dit boek over de zwarte soldaat spreken. Het is extra confronterend als je bedenkt dat dit nog maar honderd jaar geleden gebeurde en dat de soldaat ook nog eens meevocht aan de kant van de Belgen.
Beurtelings worden de gedachten, gevoelens en gebeurtenissen verteld vanuit het standpunt van het meisje en dat van de soldaat. Als er over de zwarte soldaat verteld wordt, zijn de bladzijden zwart met witte letters, het verhaal van het meisje staat op witte pagina’s. Hierdoor hoor je het verhaal van twee kanten. Het is ontzettend mooi gedaan. De gesprekken krijgen hierdoor een veel dieper betekenis.
De hoofdpersonages hebben geen naam. Hierdoor krijgt het verhaal een universele betekenis. Ook op kerkhoven zijn er veel graven van onbekende soldaten, die ver van huis moesten sterven.
Wanneer ik een boek lees, beeld ik automatisch beelden op in mijn hoofd. In dit boekje moet je geuren oproepen net zoals het blinde meisje. Dat zorgt voor een bijzondere leeservaring.
De illustraties zijn prachtig somber van kleur maar sluiten goed aan bij de tekst. Sfeervolle maar tegelijk duistere schilderijen.
De auteur vertelt in een eenvoudige taal en korte zinnen. Ook al bestaat het verhaal slechts uit 85 pagina’s, waarvan er ook nog eens een flink aantal paginagrote schilderijen laten zien…. Het is een boek waar je stil van wordt.
Het is een heel mooi boekje. Het is een verhaal over hoop en angst en hoe wreed en mooi de oorlog kan zijn. Ik raad het dan ook iedereen aan.
In de Westhoek woont een blind meisje samen met haar mama in een herberg. Ze houd ervan om buiten op een bankje te zitten. Op een dag merkt ze dat er nog iemand op het bankje zit. Er zit een Afrikaanse soldaat naast haar op het bankje. Hij vertelt over zijn land, zijn vrouw en kind. Het meisje vertelt over haar vader aan het front. Op een dag komt de soldaat niet meer naar het bankje. Het meisje gaat in paniek naar hem op zoek.
Het verhaal is mooi opgebouwd, ingehouden, sterk en ontroerend. Een ongelooflijk krachtig, en beeldend verhaal. Op een zorgvuldige en sobere wijze wordt verteld over de eenzaamheid, de pijn en de onmenselijkheid van een oorlog. Een verhaal over hoe wreed en mooi de oorlog kan zijn.
Je kan het verhaal opdelen in delen. In het eerste deel is de dreiging voortdurend aanwezig maar is de warmte tussen de twee hoofdpersonages steeds aanwezig. In het tweede deel wordt de dreiging echt en gaat het vooral om de ellende en miserie van de oorlog. Uiteindelijk eindigt het verhaal in schoonheid.
Op ongelooflijk indringende wijze kaart de auteur racisme aan en het is schokkend om te lezen hoe mensen in dit boek over de zwarte soldaat spreken. Het is extra confronterend als je bedenkt dat dit nog maar honderd jaar geleden gebeurde en dat de soldaat ook nog eens meevocht aan de kant van de Belgen.
Beurtelings worden de gedachten, gevoelens en gebeurtenissen verteld vanuit het standpunt van het meisje en dat van de soldaat. Als er over de zwarte soldaat verteld wordt, zijn de bladzijden zwart met witte letters, het verhaal van het meisje staat op witte pagina’s. Hierdoor hoor je het verhaal van twee kanten. Het is ontzettend mooi gedaan. De gesprekken krijgen hierdoor een veel dieper betekenis.
De hoofdpersonages hebben geen naam. Hierdoor krijgt het verhaal een universele betekenis. Ook op kerkhoven zijn er veel graven van onbekende soldaten, die ver van huis moesten sterven.
Wanneer ik een boek lees, beeld ik automatisch beelden op in mijn hoofd. In dit boekje moet je geuren oproepen net zoals het blinde meisje. Dat zorgt voor een bijzondere leeservaring.
De illustraties zijn prachtig somber van kleur maar sluiten goed aan bij de tekst. Sfeervolle maar tegelijk duistere schilderijen.
De auteur vertelt in een eenvoudige taal en korte zinnen. Ook al bestaat het verhaal slechts uit 85 pagina’s, waarvan er ook nog eens een flink aantal paginagrote schilderijen laten zien…. Het is een boek waar je stil van wordt.
Het is een heel mooi boekje. Het is een verhaal over hoop en angst en hoe wreed en mooi de oorlog kan zijn. Ik raad het dan ook iedereen aan.
February 22, 2021
Het verhaal speelt zich af in de tijd van Wereldoorlog I. Het gaat over een blind meisje die samen met haar moeder en tante in een herberg woont. Ze heeft ook een vader, maar hij is aan het front. Overdag heeft ze niet veel te doen en gaat ze vaak op een bankje voor de herberg zitten. Op een warme dag merkt ze op dat ze niet alleen is. Er blijkt een Afrikaanse soldaat op het bankje te zitten. Hij heeft een aparte geur en het meisje gaat met hem een gesprek aan. Hij vertelt dat hij erg ongelukkig is in dit koude land en dat hij zijn vrouw en zoontje mist. Als de soldaat niet aan het front is, komt hij altijd aan het bankje zitten. De band tussen het meisje en de soldaat wordt steeds sterker, hij vertelt haar meer over Afrika en zij over haar vader. Ze worden vaak raar aangekeken door mensen als ze zien dat ze met hem omgaat. Toen sprak men ook over racisme, de mensen hadden schrik van de soldaat, omdat hij anders was dan de andere soldaten. Op een dag komt de soldaat niet terug van het front. Hij is gewond geraakt en beleeft moeilijke momenten. Het meisje, dat nog nooit verder dan een paar stappen van de herberg vandaan is geweest, gaat naar hem op zoek. Als ze elkaar vinden zijn ze allebei wijzer. Het verhaal gaat natuurlijk niet alleen over de oorlog maar meer over de warme band en vriendschap die ontstaat tussen twee personen, die op dat moment niet in de samenleving passen. Het meisje is blind en in die tijd waren ze niet zover in de geneeskunde om haar te kunnen helpen zodat ze goed kon functioneren en de mensen uit Afrika werden alleen maar raar en apart gezien. Het boek is ook anders opgesteld dan een 'normale' boek. Elk hoofdstuk van het verhaal kan je uit het standpunt van het meisje en de soldaat lezen. Ik vind het een mooie verhaal, omdat we racisme tot de dag van vandaag nog steeds zien terugkomen en in het verhaal lees je hoe die mensen zich erbij voelen en dat het niet normaal is. Enkel het meisje ging met hem om en ze maakte haar ook gewoon zorgen om hem. Naarmate het verhaal vordert gaan de soldaat en het meisje hun eigen weg, en krijg je twee verschillende verhalen, die met elkaar verweven zijn. Bijzonder zijn de namen, die blijven tot in de laatste pagina onbekend. Ik zou het boek zeker aanraden omdat er ook wel spanning in voor komt. Jammer genoeg heeft het boek maar 94 bladzijdes, het zou een stuk langer gekund hebben. De auteur heeft ook alles duidelijk beschreven zodat de lezers alles voor zich konden stellen en niet met vragen gingen zitten.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
April 15, 2023Het meisje en de soldaat van Aline Sax is een boek dat me meteen wist te raken. Het is een ontroerend en indringend verhaal over de Tweede Wereldoorlog en de impact daarvan op gewone mensen.
Het verhaal begint in 1944 in een klein dorpje in België. De veertienjarige Esther is een doodgewoon meisje dat samen met haar ouders en zusje probeert te overleven in een oorlog die steeds dichterbij komt. Op een dag ontmoet ze een gewonde Afrikaanse soldaat, die zich schuilhoudt in de bossen. Esther besluit hem te helpen en verzorgt zijn wonden. Maar als de soldaat weer op krachten komt, wordt het gevaarlijk voor Esther om hem te verbergen. Ze moet een moeilijke keuze maken: haar eigen veiligheid opofferen om de soldaat te helpen, of hem aan zijn lot overlaten en haar eigen leven redden.
Wat ik zo bijzonder aan dit boek vind, is de manier waarop Aline Sax het verhaal vertelt. Het is geen standaard oorlogsverhaal met heldhaftige soldaten en spannende gevechten. In plaats daarvan zoomt Sax in op de emoties en gedachten van gewone mensen die proberen te overleven in een onzekere tijd. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Esther, zo vertelt ze ook hoe de soldaat leeft, dit word weergeven als zwarte pagina’s in het boek, en als het over haar gaat worden er witte pagina’s weergeven. Dit heeft te maken met dat zwart de kleur is van een donker tijdperk met weinig vreugde, de oorlog in dit geval en wit de kleur van vreugde en liefde. Hierdoor krijg je als lezer een intiem inkijkje in haar gedachten en gevoelens. Je voelt de angst, de twijfel en de hoop die Esther ervaart, en dat maakt het verhaal des te aangrijpender.
Daarnaast is Het meisje en de soldaat ook een boek over vriendschap en vertrouwen. Esther en de soldaat bouwen langzaam maar zeker een band op, ondanks de taalbarrière en de grote verschillen tussen hen. Hun vriendschap is hartverwarmend en ontroerend, en zorgt voor een mooie weergave van dat er in de donkerste tijden ook nog liefde is.
Tot slot wil ik nog even benadrukken hoe mooi de schrijfstijl van Aline Sax is. Ze weet met eenvoudige woorden en zinnen een prachtig verhaal neer te zetten dat je nog lang bij zal blijven. Haar beschrijvingen van de natuur en de omgeving zijn beeldend en sfeervol, waardoor je als lezer helemaal opgaat in het verhaal.
Al met al kan ik Het meisje en de soldaat van zeker aanbevelen aan iedereen die geïnteresseerd is in de Tweede Wereldoorlog en de impact daarvan op gewone mensen. Het is een ontroerend en indrukwekkend verhaal dat je niet snel zal vergeten.
Het verhaal begint in 1944 in een klein dorpje in België. De veertienjarige Esther is een doodgewoon meisje dat samen met haar ouders en zusje probeert te overleven in een oorlog die steeds dichterbij komt. Op een dag ontmoet ze een gewonde Afrikaanse soldaat, die zich schuilhoudt in de bossen. Esther besluit hem te helpen en verzorgt zijn wonden. Maar als de soldaat weer op krachten komt, wordt het gevaarlijk voor Esther om hem te verbergen. Ze moet een moeilijke keuze maken: haar eigen veiligheid opofferen om de soldaat te helpen, of hem aan zijn lot overlaten en haar eigen leven redden.
Wat ik zo bijzonder aan dit boek vind, is de manier waarop Aline Sax het verhaal vertelt. Het is geen standaard oorlogsverhaal met heldhaftige soldaten en spannende gevechten. In plaats daarvan zoomt Sax in op de emoties en gedachten van gewone mensen die proberen te overleven in een onzekere tijd. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Esther, zo vertelt ze ook hoe de soldaat leeft, dit word weergeven als zwarte pagina’s in het boek, en als het over haar gaat worden er witte pagina’s weergeven. Dit heeft te maken met dat zwart de kleur is van een donker tijdperk met weinig vreugde, de oorlog in dit geval en wit de kleur van vreugde en liefde. Hierdoor krijg je als lezer een intiem inkijkje in haar gedachten en gevoelens. Je voelt de angst, de twijfel en de hoop die Esther ervaart, en dat maakt het verhaal des te aangrijpender.
Daarnaast is Het meisje en de soldaat ook een boek over vriendschap en vertrouwen. Esther en de soldaat bouwen langzaam maar zeker een band op, ondanks de taalbarrière en de grote verschillen tussen hen. Hun vriendschap is hartverwarmend en ontroerend, en zorgt voor een mooie weergave van dat er in de donkerste tijden ook nog liefde is.
Tot slot wil ik nog even benadrukken hoe mooi de schrijfstijl van Aline Sax is. Ze weet met eenvoudige woorden en zinnen een prachtig verhaal neer te zetten dat je nog lang bij zal blijven. Haar beschrijvingen van de natuur en de omgeving zijn beeldend en sfeervol, waardoor je als lezer helemaal opgaat in het verhaal.
Al met al kan ik Het meisje en de soldaat van zeker aanbevelen aan iedereen die geïnteresseerd is in de Tweede Wereldoorlog en de impact daarvan op gewone mensen. Het is een ontroerend en indrukwekkend verhaal dat je niet snel zal vergeten.
March 27, 2021
Ik begon met weinig verwachtingen aan dit korte verhaaltje, maar ik werd erg aangenaam verrast. Aline Sax schrijft in amper 85 pagina's (inclusief illustraties) een prachtig, gedetailleerd beschreven verhaal.
Sax wisselt elke paar pagina's het vertelperspectief af. Hierdoor krijg je keer op keer een andere insteek op dit verhaal. Als kind zou je dit als verwarrend kunnen ervaren, maar toch werd er geprobeerd om duidelijkheid te scheppen. Dit deed de schrijfster door de pagina's die vertrokken vanuit het perspectief van het meisje in het wit te laten en de pagina's die vanuit de soldaat vertrokken, zwart te maken. Deze twee kleuren hebben volgens mij niet alleen maar de functie om duidelijkheid te scheppen in het verhaal, maar dragen ook een metaforische functie met zich mee.
Zo kiest Sax, naar mijn gevoel, voor witte pagina's bij het onschuldige, brave, blinde meisje. Deze maagdelijke witte kleur staat in sterk contrast met de donkere, pikzwarte pagina's die gekozen werden voor de soldaat. Deze soldaat zit op een dieptepunt in zijn leven. Hij mist zijn eigen vrouw en kinderen, en wordt buitengesloten door zijn medesoldaten vanwege zijn huidskleur. Ook dit kan een reden zijn om voor zwarte pagina's te kiezen.
Daarnaast werd er ook geprobeerd om duidelijkheid te scheppen door een alwetende verteller te kiezen. Zo moet de lezer zich niet telkens in een ik-personage inleven.
Zich inleven in een oorlogsroman ten tijde van de Eerste Wereldoorlog is trouwens niet zo makkelijk. Vaak vindt men weinig voeling met de personage's omdat het net zo'n ver-van-mijn-bedshow lijkt. Toch slaagt de schrijfster hier in. Ze beschrijft verschillende situaties gedetailleerd, zonder te overdrijven. Wanneer de soldaat bedolven wordt onder de grond vanwege een bombardement, kan je zelf haast niet ademen.
Een bijkomend erg interessant element is dat de auteur gekozen heeft voor personage's zonder naam. Waarom ze deze beslissing maakte, blijft voor mij een raadsel. Misschien was dat net wel de bedoeling, de lezer wat benieuwd maken.
En of Aline Sax me benieuwd gemaakt heeft. Ik kijk er naar uit om haar volgend boek vast te pakken.
Sax wisselt elke paar pagina's het vertelperspectief af. Hierdoor krijg je keer op keer een andere insteek op dit verhaal. Als kind zou je dit als verwarrend kunnen ervaren, maar toch werd er geprobeerd om duidelijkheid te scheppen. Dit deed de schrijfster door de pagina's die vertrokken vanuit het perspectief van het meisje in het wit te laten en de pagina's die vanuit de soldaat vertrokken, zwart te maken. Deze twee kleuren hebben volgens mij niet alleen maar de functie om duidelijkheid te scheppen in het verhaal, maar dragen ook een metaforische functie met zich mee.
Zo kiest Sax, naar mijn gevoel, voor witte pagina's bij het onschuldige, brave, blinde meisje. Deze maagdelijke witte kleur staat in sterk contrast met de donkere, pikzwarte pagina's die gekozen werden voor de soldaat. Deze soldaat zit op een dieptepunt in zijn leven. Hij mist zijn eigen vrouw en kinderen, en wordt buitengesloten door zijn medesoldaten vanwege zijn huidskleur. Ook dit kan een reden zijn om voor zwarte pagina's te kiezen.
Daarnaast werd er ook geprobeerd om duidelijkheid te scheppen door een alwetende verteller te kiezen. Zo moet de lezer zich niet telkens in een ik-personage inleven.
Zich inleven in een oorlogsroman ten tijde van de Eerste Wereldoorlog is trouwens niet zo makkelijk. Vaak vindt men weinig voeling met de personage's omdat het net zo'n ver-van-mijn-bedshow lijkt. Toch slaagt de schrijfster hier in. Ze beschrijft verschillende situaties gedetailleerd, zonder te overdrijven. Wanneer de soldaat bedolven wordt onder de grond vanwege een bombardement, kan je zelf haast niet ademen.
De soldaat hapt naar adem. ... De soldaat ademt zwaar. De lucht is heet. Hij moet hier weg! Hij zal hier stikken. Een rode paniek vlamt door zijn lichaam. Hij probeert zich opnieuw te bewegen, maar de pijn snijdt hem de adem af. ... Zijn keel is kurkdroog. Er zit zand in zijn neus, in zijn ogen. Hij moet hier weg!
Een bijkomend erg interessant element is dat de auteur gekozen heeft voor personage's zonder naam. Waarom ze deze beslissing maakte, blijft voor mij een raadsel. Misschien was dat net wel de bedoeling, de lezer wat benieuwd maken.
En of Aline Sax me benieuwd gemaakt heeft. Ik kijk er naar uit om haar volgend boek vast te pakken.
Read
March 21, 2023Het meisje en de soldaat is één van de boeken van de auteur Aline Sax, zij vindt verhalen over de tweede wereldoorlog interessant. Zij studeerde geschiedenis aan de Universiteit Antwerpen en doctoreerde in dit vakgebied dit zal de reden zijn waarom zij verschillende wereldoorlogen boeken heeft geschreven. ik persoonlijk vind het niet echt een realistische wereldoorlog verhaal.
Het boek gaat over een kleine blinde meisje die elke dag naar een bankje loopt om lekker in de zon te zitten. Op een dag rook zij iets anders dan normaal, het was een zwarte soldaat die naar noten rook. ze begonnen elke dag met elkaar te praten, verhalen vertellen maar op een dag kwam de soldaat niet opdagen waardoor het meisje op zoek ging voor hem. ik vond het niet een speciaal verhaal omdat er eigenlijk geen meeslepend verhaal heeft, elke dag gebeurt er dezelfde dingen het meisje en de soldaat praten en de moeder roept het meisje boos terug naar huis. Zo eindigt de dagen en alleen op het einde gebeurt er iets spannend voor de rest was het moeilijk te lezen. het verhaal is ook niet echt origineel, er zijn heel veel films en boeken over zwarte soldaten die racisme meemaken. Het boek toont ook de realiteit niet echt omdat er wel rare dingen op het einde gebeuren dat je denkt van dat is onmogelijk.
Ik zou dit niet aanraden aan iemand die niet van saaie en rustige verhalen houd. Je moet echt inspanning leveren om het boek te lezen. Ik vond alleen het einde een beetje leuk omdat er eindelijk wat spanning was en actie, maar alweer ook werden er dingen gebeurt dat je dacht van dit is niet realistisch.
Het boek gaat over een kleine blinde meisje die elke dag naar een bankje loopt om lekker in de zon te zitten. Op een dag rook zij iets anders dan normaal, het was een zwarte soldaat die naar noten rook. ze begonnen elke dag met elkaar te praten, verhalen vertellen maar op een dag kwam de soldaat niet opdagen waardoor het meisje op zoek ging voor hem. ik vond het niet een speciaal verhaal omdat er eigenlijk geen meeslepend verhaal heeft, elke dag gebeurt er dezelfde dingen het meisje en de soldaat praten en de moeder roept het meisje boos terug naar huis. Zo eindigt de dagen en alleen op het einde gebeurt er iets spannend voor de rest was het moeilijk te lezen. het verhaal is ook niet echt origineel, er zijn heel veel films en boeken over zwarte soldaten die racisme meemaken. Het boek toont ook de realiteit niet echt omdat er wel rare dingen op het einde gebeuren dat je denkt van dat is onmogelijk.
Ik zou dit niet aanraden aan iemand die niet van saaie en rustige verhalen houd. Je moet echt inspanning leveren om het boek te lezen. Ik vond alleen het einde een beetje leuk omdat er eindelijk wat spanning was en actie, maar alweer ook werden er dingen gebeurt dat je dacht van dit is niet realistisch.
March 23, 2022
Het meisje en het soldaat is geschreven door Aline Sax. Er zijn 2 personages: het meisje, de soldaat. Het verhaal speelt zich in een oorlog af. Het meisje is blind, maar haar andere zintuigen werken wel heel goed. En de soldaat met een Afrikaanse afkomst die in de oorlog vecht. Hij heeft na 4 dagen werken 3 dagen rust. In deze 3 dagen gaat hij op de bank zitten, waar ook het meisje vaak zit.
Het meisje is onderweg naar het bankje, maar omdat zij blind is weet zij niet dat daar een soldaat zit, maar ze merkt het wel op. Omdat zij ook niet kan zien hoe de soldaat eruit ziet veroordeelt zij hem ook niet wat de andere dorp genoten wel doen, want hij wordt vies aangekeken en hij mag de herberg ook niet in dat komt door zijn zwarte huidskleur. De confrontatie is via beide personages te volgen, hier door heb je een duidelijker beeld en er komen meer emoties. De personages waren niet duidelijk beschreven, waardoor je je eigen fantasie kunt gebruiken om de personages in te beelden. Het was een heel eenvoudig boek wat heel vlot te lezen was, want het was een verhaal tussen het meisje en een soldaat.
Het meisje is onderweg naar het bankje, maar omdat zij blind is weet zij niet dat daar een soldaat zit, maar ze merkt het wel op. Omdat zij ook niet kan zien hoe de soldaat eruit ziet veroordeelt zij hem ook niet wat de andere dorp genoten wel doen, want hij wordt vies aangekeken en hij mag de herberg ook niet in dat komt door zijn zwarte huidskleur. De confrontatie is via beide personages te volgen, hier door heb je een duidelijker beeld en er komen meer emoties. De personages waren niet duidelijk beschreven, waardoor je je eigen fantasie kunt gebruiken om de personages in te beelden. Het was een heel eenvoudig boek wat heel vlot te lezen was, want het was een verhaal tussen het meisje en een soldaat.
January 12, 2025
Kortom prachtig boekje!
In de eerste hoofdstukken worden teveel verkleinwoordjes gebruikt, wat gelukkig verdwijnt eens we richting front vertrekken.
Ik ga evenwel niet akkoord met uitgeverij De eenhoorn, die het boek vanaf 10 jaar aanbeveelt. Het kan voor enkelingen en het kan indien voorgelezen en met gesprekken tijdens de klassikale lezing van het boek.
Als bib medewerker worden jongeren te vroeg naar boeken gestuurd. Velen hebben sowieso een leesachterstand, begrijpend lezen heeft plaatsgemaakt voor niveaulezen, etc...
Dit boek is eerder perfect vanaf de lagere graad middelbaar, en bij voorkeur ook met klassikale lezing gelet het beschrijvende front deel in het boek. Maar dat zal dan weer niet mogen omdat het label 10 jaar erop vermeld staat of het boek geen 100p groot is.
Als ik de leeslijsten zie die jongeren meekrijgen, zijn deze vaak gedateerd en vind ik er weinig nieuwere boeken op staan. Maar dit is een hele andere discussie.
In de eerste hoofdstukken worden teveel verkleinwoordjes gebruikt, wat gelukkig verdwijnt eens we richting front vertrekken.
Ik ga evenwel niet akkoord met uitgeverij De eenhoorn, die het boek vanaf 10 jaar aanbeveelt. Het kan voor enkelingen en het kan indien voorgelezen en met gesprekken tijdens de klassikale lezing van het boek.
Als bib medewerker worden jongeren te vroeg naar boeken gestuurd. Velen hebben sowieso een leesachterstand, begrijpend lezen heeft plaatsgemaakt voor niveaulezen, etc...
Dit boek is eerder perfect vanaf de lagere graad middelbaar, en bij voorkeur ook met klassikale lezing gelet het beschrijvende front deel in het boek. Maar dat zal dan weer niet mogen omdat het label 10 jaar erop vermeld staat of het boek geen 100p groot is.
Als ik de leeslijsten zie die jongeren meekrijgen, zijn deze vaak gedateerd en vind ik er weinig nieuwere boeken op staan. Maar dit is een hele andere discussie.
July 10, 2024
Dit is de tweede keer dat ik dit boekje lees. Ik denk dat de eerste keer dat ik dit boekje las, was in 2019 en ik had het in Ieper gekocht waar WOI heel belangrijk is.
Nu ik dit boekje voor de tweede keer lees, vind ik het iets minder dan de eerste keer dat ik dit boekje las. Het was mooi, begrijp mij niet verkeerd, maar het was minder goed dan ik mij kan herinneren.
Het was een heel mooi verhaal tussen de 2 karakters en ik voelde heel hard mee voor de soldaat. Wat ik ook heel mooi vond is dat elk karakter een eigen kleur had en wanneer ze samen waren de kleuren gemengde werden tot 1 kleur. (De bladeren van een boek zijn altijd wit van kleur, maar in dit boek was het steeds wit, donker groen of als ze samen waren licht groen)
Ik raad het zeker aan om eens te lezen.
Nu ik dit boekje voor de tweede keer lees, vind ik het iets minder dan de eerste keer dat ik dit boekje las. Het was mooi, begrijp mij niet verkeerd, maar het was minder goed dan ik mij kan herinneren.
Het was een heel mooi verhaal tussen de 2 karakters en ik voelde heel hard mee voor de soldaat. Wat ik ook heel mooi vond is dat elk karakter een eigen kleur had en wanneer ze samen waren de kleuren gemengde werden tot 1 kleur. (De bladeren van een boek zijn altijd wit van kleur, maar in dit boek was het steeds wit, donker groen of als ze samen waren licht groen)
Ik raad het zeker aan om eens te lezen.
March 11, 2024
Een heel mooi boekje.
Er zit menig in, liefde, verdriet, pijn en nog zoveel meer. Er sprongen spontaan tranen in mijn ogen. De relatie tussen het Meisje en de soldaat is ontzettend mooi.
De 2 minpuntjes dat ik eraan zie,
1) de tekeningen kloppen niet altijd/staan niet op de juiste "chronologische" plaats
2) het is zeker geen 9+ boek. Ik denk eerder aan een 12+ boek
Dit is een must read voor iedereen.
Er zit menig in, liefde, verdriet, pijn en nog zoveel meer. Er sprongen spontaan tranen in mijn ogen. De relatie tussen het Meisje en de soldaat is ontzettend mooi.
De 2 minpuntjes dat ik eraan zie,
1) de tekeningen kloppen niet altijd/staan niet op de juiste "chronologische" plaats
2) het is zeker geen 9+ boek. Ik denk eerder aan een 12+ boek
Dit is een must read voor iedereen.
November 7, 2024
Het is een klein en dun boekje maar het is een heel verhaal het gaat over wereldoorlog, discriminatie en vriendschap het boek zelf is zeer tof. Wanneer het aan de soldaat is zijn de pagina's zwart en als het aan het meisje is zijn de pagina's wit. Er zijn soms ook foto's en het is heel makkelijk en vlot om te lezen! Het is zeker een aanrader als je van niet te dikke en vlotte boeken houd om te lezen.
March 15, 2022
Ik heb het boek 5 sterren gegeven want het leest snel en vlot. Het is een realistische verhaallijn en personages. Het is een boek dat echt goed geschreven is. Het is niet waargebeurd mar het lijk wel zo.
Ik raad het boek aan.
Ik raad het boek aan.
October 14, 2022
Deze boek vond ik echt prachtig
het meisje is eigelijk blind en de soldaat is een zwarte man die uit het werelddeel Afrika komt
ze hadden echt een goede band met elkaar hij leerde zijn taal aan haar ik vond het echt prachtig.
het meisje is eigelijk blind en de soldaat is een zwarte man die uit het werelddeel Afrika komt
ze hadden echt een goede band met elkaar hij leerde zijn taal aan haar ik vond het echt prachtig.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 21, 2019
Mooi taalgebruik en prachtige illustraties.
Soms heeft een klein verhaaltje als dit niet meer nodig.
Soms heeft een klein verhaaltje als dit niet meer nodig.
March 22, 2021
Een aanrader voor dyslectische 12- tot 14-jarigen. Mooi verhaal, niet te lang, niet te kort. Leuke illustraties die het verhaal kracht bijzetten.
May 25, 2021
It's a good book, but just not one of my favorites.
May 27, 2021
This is a special book. The story is sweet but on the other side also sad because of the war.
January 24, 2024
Schoolopdracht ma cava
February 29, 2024
Een lief klein verhaal dat ik in één adem uitlas. Ik vind het knap hoe de schrijfster een groter verhaal vertelt dan de woorden die ze gebruikt. Ben benieuwd naar ander werk van haar!
March 25, 2024
Leuk kort boekje maar het einde was iets te voorspelbaar, leest ook wel gemakkelijk
Displaying 1 - 30 of 38 reviews