"Wszystkie konie kolejno przeszły przez przejście, otwarte za pomocą odsunięcia jednej żerdki. W pląsach, bo w pląsach, niektóre bokiem, jak normalne dwulatki, ale jednak przeszły. Florencja nie. Spokojnie skręciła i bez rozbiegu, z miejsca, ze stępa, jednym lekkim odbiciem przeszła nad żerdzią w przęśle obok" (fragment powieści).
Joanna Chmielewska is the pen name of Irena Kühn (born 2 April 1932 in Warsaw), a Polish writer and screenplay author. Her work is often described as "ironic detective stories". Her novels, which have been translated into at least nine languages, have sold more than 6 million copies in Poland and over 10 million in Russia.
Joanna Chmielewska graduated as an architect in 1954 from Warsaw University of Technology, and worked as a designer before devoting herself to writing. Her first short story was published in the magazine Kultura i Życie (Culture and Life) in 1958 and her first novel, Klin (The Wedge), in 1964. She loves horse races and gambling: both hobbies have been mentioned extensively in her books. She is also a connoisseur of amber, a passion which form the basis for her 1998 novel Złota mucha (The Golden Fly).
To date, she has written more than fifty novels. Most frequently, the protagonist is a woman called Joanna that inherits many characteristics from Chmielewska herself. She also often writes about Joanna's friends like Alicja (We Are All Suspects, All in Red), co-workers (We Are All Suspects, Wild Protein) or family (The Forefathers' Wells, Bad Luck).
Очень милая история про ипподром и русскую мафию.%) Я вообще люблю истории про субкультуры, в которых особо не рассказывается "для идиотов", что происходит, ничего не разжёвывается с ложечки, а надо самому как-то угадывать, кто эти люди и что они сейчас говорят, о боже.)) Особенно позабавили все эти разговоры в стиле "а тот подкупил этого, а этому теперь угрожают расправой..." - "СТАРТ!" - "заткнулись все, скачки!!!" - "так вот..." Вообще подзабыла я как-то свою любовь к Хмелевской, надо обновить привязанность. :)
Nooo ta część dylogii była dużo lepsza ❤️ teraz mogę spojrzeć na "Wyścigi" trochę łagodniej - jako pewnego rodzaju wprowadzenie musiały być nieco zagmatwane, żeby wprowadzić czytelnika w klimat opowieści. Ale do rzeczy. Miłość do Florencji zdecydowanie podzielam. Urzekła mnie też Monika, jako postać słodka, sympatyczna i niewinna. Grzesiu, Malinowski, Janusz i cała "świta" (w postaci Marii i Miecia), w okół niezastąpionej Joanny. Wyścigi, zbrodnie i dużo pieniędzy. Mafia - łomżyńska i ruska. Ustawione gonitwy, wspaniałe konie i rozszalały z emocji tłum. To właśnie z tej mieszaniny powstała kolejna świetna książka pani Chmielewskiej. Zdecydowanie świetnie się bawiłam. Dodatkowe plusy za głos pani Ewy Abart 💞 na koniec, aż chce się wznieść toast "za Florencję, córkę Diabła" 🥂🍾
Moja ukochana książka Joanny Chmielewskiej. Kocham tę książkę miłością❤️ wielką i nieograniczoną! ❤️ To jest bardzo " moja" książka, trafiła bardzo mocno w moje gusta, prosto do mojego serca❤️.
Ja kocham konie🐎, a połączenie wątku koni🐎 ze stylem i humorem Autorki sprawia, że nic mi więcej do szczęścia nie potrzeba! 🐎😁
Jedna z najczęściej czytanych przeze mnie powieści Autorki.
Idealna na wakacje. Świetna książka na lato. Powieść, która zawsze poprawia mi humor i pochłania mnie bez reszty. Ogromnie wciągająca, angażująca, nie mogłam się od niej oderwać, nie chciałam przerywać czytania, bardzo szybko się czyta. Przeczytałam ją praktycznie jednym tchem.
O tajemnicy, o przyjaźni, o wielkiej pasji, o miłości do koni, o kulisach wyścigów konnych.
Pomysł na fabułę, podjęcie tematu wyścigów konnych jest bardzo oryginalny, nie spotkałam się jeszcze u innych autorów z takim pomysłem, jedynie Chmielewska podjęła ten temat w jeszcze jednej ze swoich książek, pt. "Wyścigi", czytałam ją kilka lat temu, podobała mi się, ale "Florencja, córka Diabła" to moja ulubiona książka Joanny Chmielewskiej.
Intryga kryminalna w powieści pt. "Florencja, córka Diabła" jest bardzo ciekawa. Rozwiązanie akcji jest satysfakcjonujące.
Super wykreowany świat, bardzo działający na wyobraźnię. Świetnie wykreowani bohaterowie, moimi ulubieńcami są Zygmuś, Monika, Maria i Miecio, no i oczywiście Florencja🐎. Jestem pewna, że polubicie Florencję i innych bohaterów, nawet jeśli na co dzień nie macie do czynienia z końmi.
Uwielbiam styl i humor Autorki. Czytałam tę książkę praktycznie cały czas z uśmiechem na twarzy, śmiałam się serdecznie co parę stron.
Nie przestraszcie się specjalistycznego języka charakterystycznego dla wyścigów konnych, nie zniechęcajcie się do czytania tej książki przez ten fachowy język, w tej powieści jest on bardzo dobrze wytłumaczony, a poza tym nie musicie zrozumieć wszystkiego z tego specjalistycznego języka, żeby się dobrze bawić.
Dajcie tej powieści szansę, bo jest Wspaniała, świetnie się bawiłam i śmiałam się do rozpuku, czytając ją.
Polecam Wam tę książkę z całego serca❤️, jeśli szukacie oryginalnego, nieoczywistego i niezbyt krwawego kryminału(choć trup ściele się gęsto), ze świetnie wykreowanymi bohaterami. Jeśli potrzebujecie czegoś na poprawę humoru, to "Florencja, córka Diabła" będzie idealna. Natomiast jeśli jesteście miłośnikami koni🐎, a jeszcze nie czytaliście tej książki, to nadrabiajcie jak najprędzej.
Czytaliście tę książkę? Jakie macie odczucia? A może zamierzacie czytać? Znacie powieści Joanny Chmielewskiej?
I can't say I loved this book, it seemed messy and rather boring. I'm not really interested in gambling or horse racing, if I were, I would probably enjoy the book more. I loved the horse Florencja, she was extremely spirited and cute. Three and a half stars.
First dame of Polish criminal stories. Agatha Christie but with high-end dose of humour. If you like twists, turns and elegant style of story-telling you will never go wrong with any Chmielewska book! I have never read a boring one by this dame
Mam odczucie, że wszędzie tam gdzie na karty książki autorka przelewała swoje pasje (kasyna, hazard, wyścigi konne),tam działo się to z uszczerbkiem dla czytelnika. Dalej jest to zabawna Chmielewska, ale fabularnie i treściowo słabiej.