Pieter Aspe was het pseudoniem van Pierre Aspeslag. Hij studeerde Latijn-Wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge. Na zijn humanoria volgde hij gedurende korte tijd de universitaire opleiding sociologie. Hierna werkte hij als magazijnier, verkoper, bediende, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf, studiemeester, handelaar in brocante, handelaar in wijn en conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Sinds 1996 was hij voltijds schrijver van misdaadromans.
Pieter Aspe was the pseudonym of Pierre Aspeslag. He studied Latin-Sciences at the Sint-Leo College in Bruges.
Pieter Aspe was a full time writer since 1996. Aspe wrote crime fiction novels with inspector Pieter Van In and D.A. Hannelore Martens as principal characters, who become lovers in the first book Het vierkant van de wraak. Most of the stories are situated in Bruges, Belgium. Next to this series, Aspe also wrote two YA novels, Bloedband and the sequel Luchtpost and two novellas, Grof Wild and De Japanse Tuin.
In 2001 Aspe received the Hercule Poirot Price for his novel Zoenoffer.
The first ten novels of Aspe were made into a TV series called Aspe by VTM (Flemish TV channel). This was followed up by a second and third season, but they weren’t television adaptations of the books. However the storyline of the TV series was further developed under the supervision of Pieter Aspe himself. After the first season of the series Aspe, the number of book sales increased significantly. He has currently sold over 1.5 million books in Belgium and The Netherlands.
His 24th novel Misleid was released in April 2009.
Spannend verhaal. Een bruidegom wordt vermoord op zijn huwelijksdag. Niet lang daarna pleegt een andere jongeman zelfmoord. Van In, Versavel en Hannelore moeten uitzoeken wie de man vermoord heeft en waarom de andere zelfmoord pleegde. Ze komen terecht in een ingewikkeld web van intriges, waarbij de misdadigers zelfs zover gaan dat ze Van In beschuldigen van verkrachting, en op slinkse wijze daarvoor zelfs 'bewijzen' hebben verkregen. Tussendoor zijn er ook nog spanningen tussen Pieter en Hanne, net nu hij haar ten huwelijk gevraagd heeft. Goede triller van Pieter Aspe.
Pieter Van In is in een romantische bui, of hij het nu wil of niet. Hij staat immers met drank in de hand samen met zijn Hannelore op een prestigieus huwelijksfeest van een reclamebaas. Doorheen het getingel van de Bruiloftsmars heeft hij immers zonet zijn vriendin ten huwelijk gevraagd. Samen verkeren ze even in een eigen universum en zijn doof voor het tumult om hen heen. Tot het begint door te dringen dat er iets serieus mis is. Inderdaad, de bruidegom blijkt dood in een kamer van het kasteel te liggen. Het duurt niet lang of Pieter en Hannelore gaan aan de slag.
Daar waar de vorige romans van Pieter Aspe soms nog flirten met de lijn tussen thriller en detective, wordt het in De Vijfde Macht resoluut duidelijk dat hij voor het platgetreden pad van de detective kiest. Geen spectaculaire decors meer en zeker geen James Bond-achtige complotten. Spijtig, want op het vlak van domme clichés kan dit werk echt zijn mannetje staan. De opbouw is tergend klassiek en bijgevolg extreem voorspelbaar. De belangrijkste clue wordt zo in de verf gezet dat het zielig wordt. Bovendien wordt er nadien nog ettelijke keren naar gerefereerd, alsof de lezer te dom is om het te horen donderen.
Maar waar de grootste zonde van detectiveromans het sterkst naar boven komt is de ontknoping. [SPOILER] Jawel, de uiteindelijke dader blijkt iemand te zijn die op de meest opzichtige manier aan de lezer is onttrokken: hij wordt amper vermeld en komt op het einde plots op het toneel. Ta da.[EINDE SPOILER]
Hopelijk krijgen de romans van Pieter Aspe na dit tiende epistel een nieuwe adem, want anders vrees ik dat hij zelfs als vakantielectuur afgedaan heeft.