What do you think?
Rate this book
Wij en ik
In de familieroman Wij en ik belandt de lezer midden in een upper class milieu waar het wemelt van de familiegeheimen en onderhuidse drama’s, en waar liefde een complex gegeven is.Wij en ik is een briljante, scherpzinnige familieroman, vol onvergetelijke scènes en stilistische bravoure.
In een Vlaamse verkaveling, boven op een berg, woont de familie Vandersanden. De neurotische, aristocratische Mieke kamt haar tapijten en houdt intussen haar gezin en haar buren nauwlettend in de gaten. Haar echtgenoot, de selfmade man Stefaan, maakt carrière in een door schandalen geplaagd farmaceutisch bedrijf. Dochter Sarah, overbeschermd en benieuwd naar het echte leven, zoekt haar eigen weg met de middelen van haar generatie. Maar zal ook zij ten prooi vallen aan het grote familiegeheim, of kan zij in haar eentje een oud patroon doorbreken?
Saskia Coster verweeft met sublieme, spitsvondige pen het tragische en het komische in een roman die zowel een literaire 'Desperate Housewives' is als een Europees antwoord op 'Vrijheid' van Jonathan Franzen. Een magistrale kroniek van een manke familie.
In een Vlaamse verkaveling, boven op een berg, woont de familie Vandersanden. De neurotische, aristocratische Mieke kamt haar tapijten en houdt intussen haar gezin en haar buren nauwlettend in de gaten. Haar echtgenoot, de selfmade man Stefaan, maakt carrière in een door schandalen geplaagd farmaceutisch bedrijf. Dochter Sarah, overbeschermd en benieuwd naar het echte leven, zoekt haar eigen weg met de middelen van haar generatie. Maar zal ook zij ten prooi vallen aan het grote familiegeheim, of kan zij in haar eentje een oud patroon doorbreken?
Saskia Coster verweeft met sublieme, spitsvondige pen het tragische en het komische in een roman die zowel een literaire 'Desperate Housewives' is als een Europees antwoord op 'Vrijheid' van Jonathan Franzen. Een magistrale kroniek van een manke familie.
420 pages, Paperback
First published March 1, 2013
52 people are currently reading
1940 people want to read
About the author
Saskia de Coster
29 books148 followersSaskia de Coster is een Vlaamse schrijfster.
Saskia de Coster (1976) publiceert in literaire tijdschriften, schrijft filmscenario’s en is de auteur van de romans Vrije val (2002), Jeuk (2004), Eeuwige roem (2006) en Held (2007). Ze werd door humo en De Groene Amsterdammer verkozen tot een van de twintig beste schrijvers jonger dan 35 jaar. Held werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en won de Cutting Edge Award Beste Nederlandstalige Roman 2007. Andere genomineerden waren Arnon Grunberg met Tirza en Annelies Verbeke met Groener Gras.
Saskia De Coster in de Nederlandstalige Wikipedia
Saskia De Coster bij "Schrijversgewijs"
Saskia de Coster is a Flemish writer.
Saskia de Coster in the English Wikipedia
Saskia de Coster (1976) publiceert in literaire tijdschriften, schrijft filmscenario’s en is de auteur van de romans Vrije val (2002), Jeuk (2004), Eeuwige roem (2006) en Held (2007). Ze werd door humo en De Groene Amsterdammer verkozen tot een van de twintig beste schrijvers jonger dan 35 jaar. Held werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en won de Cutting Edge Award Beste Nederlandstalige Roman 2007. Andere genomineerden waren Arnon Grunberg met Tirza en Annelies Verbeke met Groener Gras.
Saskia De Coster in de Nederlandstalige Wikipedia
Saskia De Coster bij "Schrijversgewijs"
Saskia de Coster is a Flemish writer.
Saskia de Coster in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 165 reviews
November 27, 2018
I was so excited to read this book. It was endorsed by several authors whose books I enjoy. ( read blurb) Saskia de Coster has won writing awards in her country- Belgium - its a family drama story - how could this book not be great?
It could.... ‘not-be-great’!
This novel starts in 1980.... and spans to 2013.
The beginning was slow, but I read pages of it twice, needing extra time to understand who the unannounced visitors were....’the we’ visitors.... were visiting a wealthy estate in Belgium.
We, (the readers), begin getting the ‘we’ ( the narrators), rap list: ( before we know who ‘we’/they are)..
....’We’ drives in a car...
....’We’ shares about the housing villas and the residents that live on the mountain estate in Belgium.
....’We’ drives on a narrow road up the mountain towards ‘their’ family house: [the villa on the other side of the road, number 7 Nightingale Lane. It’s so gigantic with an enormous chimney, a large bright green lawn with oak trees and daffodils,...there’s no avoiding it].
....’We’ tells us about the properties: there’s room for each of the villas to have a swimming pool, tennis court, behind their garden, and horse stables.
....’We’ tells us they see a golden retriever lying impeccable on a front garden and the smell of pine needles and horse manure hangs in the air.
....’We’ tells us that all the residents of the housing estate are at about the same stage in their lives.
“They’re bringing a new generation into the world, in this paradise that they themselves discovered and developed. They live a respectable distance from each other because they respect each other‘s privacy”.
We ( the readers) meet the Vandersanden family:
....Stefaan, graduated summa cum lauded as a doctor in medicine and has an MBA in business.
He works for a pharmaceutical company. Stefaan had an investment plan that went sour. Lawyers demanded that he put an end to was lab business immediately. They threaten to wipe out his entire future from which he would never recover from financially.
Stafaan becomes depressed and is even suicidal.
....Melanie Vandersanden-Plottier: Stefaan’s elderly mother. She is no taller than the rose bushes in the front garden - is bordering on blindness, has orthopedically encased feet...but still drives around in her Fiat. She can give her son a good
“tongue-lashing” when the occasion calls for it, and she is known far and wide as a first class “grumbling
curmudgeon”.
There have been tragedies that have she has endured over the years - but she never talks about them.
....Mieke is Stefaan’s wife. She is a very obsessive compulsive neurotic housecleaning house wife.
....Sarah is Stefaan’s and Mieke’s daughter.
She’s my favorite character. Oh, she’s very boring at the beginning of the story as baby but when she becomes a rebellious teenager she’s quite funny as a rebel hating both parents. She has her own problems: eating disorder & superficial friends.
This book moves from Belgium to America.
Everyone grows older.
But this book is missing a deep soul - for me.
I don’t need the characters to be likable…( none are)...but I’d like to see ‘some’ growth by somebody in the family over this many years.
I’m not sure anyone grew up.
And maybe that’s the books bleak message...
“We & Me”: we’re the same! No changes .. just the same — generation after generation!
Sarah finally understood her mother as she got older:
“ money says a lot more than expression of love”. ( yikes)
So...in the end...we look at what we inherit from our parents.… And what defines our very own identity.
I can’t say this book was irresistible...yet, I kept reading- and re-reading sentences. I wanted to like it more. It’s possible this novel will sink in for me deeper as weeks move on.
The dark undertow is unflinching, but in my opinion it needed more humor such as in “The Corrections”, by Jonathan Franzen.
3.3 stars....enjoyable .. to a point!
It could.... ‘not-be-great’!
This novel starts in 1980.... and spans to 2013.
The beginning was slow, but I read pages of it twice, needing extra time to understand who the unannounced visitors were....’the we’ visitors.... were visiting a wealthy estate in Belgium.
We, (the readers), begin getting the ‘we’ ( the narrators), rap list: ( before we know who ‘we’/they are)..
....’We’ drives in a car...
....’We’ shares about the housing villas and the residents that live on the mountain estate in Belgium.
....’We’ drives on a narrow road up the mountain towards ‘their’ family house: [the villa on the other side of the road, number 7 Nightingale Lane. It’s so gigantic with an enormous chimney, a large bright green lawn with oak trees and daffodils,...there’s no avoiding it].
....’We’ tells us about the properties: there’s room for each of the villas to have a swimming pool, tennis court, behind their garden, and horse stables.
....’We’ tells us they see a golden retriever lying impeccable on a front garden and the smell of pine needles and horse manure hangs in the air.
....’We’ tells us that all the residents of the housing estate are at about the same stage in their lives.
“They’re bringing a new generation into the world, in this paradise that they themselves discovered and developed. They live a respectable distance from each other because they respect each other‘s privacy”.
We ( the readers) meet the Vandersanden family:
....Stefaan, graduated summa cum lauded as a doctor in medicine and has an MBA in business.
He works for a pharmaceutical company. Stefaan had an investment plan that went sour. Lawyers demanded that he put an end to was lab business immediately. They threaten to wipe out his entire future from which he would never recover from financially.
Stafaan becomes depressed and is even suicidal.
....Melanie Vandersanden-Plottier: Stefaan’s elderly mother. She is no taller than the rose bushes in the front garden - is bordering on blindness, has orthopedically encased feet...but still drives around in her Fiat. She can give her son a good
“tongue-lashing” when the occasion calls for it, and she is known far and wide as a first class “grumbling
curmudgeon”.
There have been tragedies that have she has endured over the years - but she never talks about them.
....Mieke is Stefaan’s wife. She is a very obsessive compulsive neurotic housecleaning house wife.
....Sarah is Stefaan’s and Mieke’s daughter.
She’s my favorite character. Oh, she’s very boring at the beginning of the story as baby but when she becomes a rebellious teenager she’s quite funny as a rebel hating both parents. She has her own problems: eating disorder & superficial friends.
This book moves from Belgium to America.
Everyone grows older.
But this book is missing a deep soul - for me.
I don’t need the characters to be likable…( none are)...but I’d like to see ‘some’ growth by somebody in the family over this many years.
I’m not sure anyone grew up.
And maybe that’s the books bleak message...
“We & Me”: we’re the same! No changes .. just the same — generation after generation!
Sarah finally understood her mother as she got older:
“ money says a lot more than expression of love”. ( yikes)
So...in the end...we look at what we inherit from our parents.… And what defines our very own identity.
I can’t say this book was irresistible...yet, I kept reading- and re-reading sentences. I wanted to like it more. It’s possible this novel will sink in for me deeper as weeks move on.
The dark undertow is unflinching, but in my opinion it needed more humor such as in “The Corrections”, by Jonathan Franzen.
3.3 stars....enjoyable .. to a point!
August 28, 2019
I have given this book a fair chance, I think, because the Flemish writer Saskia De Coster has already won several literary prizes. But for me it was a let-down. Okay, in the vein of Jonathan Franzen or – another Flemish writer - Tom Lanoye, she brings a disconcerting image of middle class family life. Like Franzen and Lanoye, she punctures civil conventions and bourgeois hypocrisy. But it is done with so much stress, and the characters are so caricatural that after 50 pages it no longer fascinates. Now take the sour grandmother with a compulsive chasting neurosis, or the seemingly successful manager who is a complete failure at home as a father and a husband, and of course the all-pervading hypocrisy, the outward appearance that is upheld at all prices, etc. Nothing new or surprising there. But it is especially the laconic-sarcastic tone of De Coster that bothered me: she constantly maintains a smug, "we all know better"- attitude in her storytelling, a style that you normally associate with an adolescent. No, in comparaison, Frantzen and Lanoye - although not my favorite writers - offer much more complex characters, less obvious intrigues and more literary frills.
July 9, 2013
Op zich is er niks mis met dit boek; de humoristische schrijfstijl leest erg vlot en eens de kaap van 50 pagina's gepasseerd wordt het ook allemaal wat interessanter dan in het begin. Helaas kon het verhaal zelf mij niet echt boeien.
Wat bij mij overheerste was antipathie voor werkelijk alle personages, wat het altijd moeilijk maakt om een boek echt goed te vinden. Het was waarschijnlijk de bedoeling om mee te leven, om wat weemoedig het leven van de familie Vandersanden mee te volgen en langzaamaan tot het besef te komen dat alle schone schijn op die berg iedereen alleen maar ongelukkig maakt. Maar ik kon gewoon niks van sympathie opbrengen. Op het moment dat we Sarah terugzien als ze volwassen is, kon het me hoegenaamd niet meer schelen of ze daar nu een goed leven had in New York of niet. Ik was haar en haar zelfbeklag en -twijfel al lang beu.
Saskia De Coster wordt door zowat iedereen de hemel ingeprezen, en aangezien dit het eerste boek van haar hand is dat ik gelezen heb, is mij vooralsnog onduidelijk waarom. Neemt niet weg dat de schrijfstijl zelf me wel bekoord heeft en ik misschien haar andere boeken ook eens probeer.
Wat bij mij overheerste was antipathie voor werkelijk alle personages, wat het altijd moeilijk maakt om een boek echt goed te vinden. Het was waarschijnlijk de bedoeling om mee te leven, om wat weemoedig het leven van de familie Vandersanden mee te volgen en langzaamaan tot het besef te komen dat alle schone schijn op die berg iedereen alleen maar ongelukkig maakt. Maar ik kon gewoon niks van sympathie opbrengen. Op het moment dat we Sarah terugzien als ze volwassen is, kon het me hoegenaamd niet meer schelen of ze daar nu een goed leven had in New York of niet. Ik was haar en haar zelfbeklag en -twijfel al lang beu.
Saskia De Coster wordt door zowat iedereen de hemel ingeprezen, en aangezien dit het eerste boek van haar hand is dat ik gelezen heb, is mij vooralsnog onduidelijk waarom. Neemt niet weg dat de schrijfstijl zelf me wel bekoord heeft en ik misschien haar andere boeken ook eens probeer.
July 2, 2013
Heerlijk boek, het is tragisch, maar tegelijk ook grappig, meeslepend geschreven, een echte Vlaamse familiekroniek waarin families niet kunnen communiceren, schone schijn hoogtij viert, succes en geld de maatstaf zijn voor velen en geluk iets ondefinieerbaar is.
July 13, 2013
Saskia de Coster kan schrijven, dat bewijst de met stip mooiste zin uit het boek: ‘Hij moet door haar heen om ergens anders te belanden. Ergens waar ze samen verdwalen.’
Saskia de Coster zou ook gebaat zijn met redacteurs die nog ‘briljanter’ en ‘irritanter’ zijn dan diegenen die zij in haar dankwoord vermeldt, en die vooral heel wat strenger zijn. Schrappen, schrappen, schrappen, en 400 pagina’s herleiden tot 200, maar dan van een intensiteit die de lezer het gevoel geeft dat hij er 1000 heeft gelezen. Het is weinig auteurs gegeven om Goethes adagium ‘In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister’ in praktijk te brengen.
Er vallen in ‘Wij en ik’ nogal wat mussen van daken zonder gevolg en nergens is het echt te voelen dat zulks de bedoeling van de auteur is (aan te tonen dat het in haar wereld geen gevolgen heeft als er mussen van daken vallen dus). De clichés zijn te lang en te uitgesponnen (het clichématige bestaan van de beschreven sociale klasse mag dan al een thema zijn, iets wordt pas een cliché als het genoegzaam bekend is, dat is precies een kenmerk van een cliché, en het dus niet nodig is om er veel woorden aan te besteden), vaak wordt er tegen de tragiek aangeschuurd zonder hem uit te werken en pas rond pagina 240 gaan we echt de diepte in. Niet voor lang, maar in het tweede deel van het boek zitten aangrijpende passages en ontroerende momenten en zo verdient dit boek wat mij betreft toch 3*.
Is het ‘De Grote Vlaamse Roman’ zoals Herman Koch beweert (quote haast even groot als de naam van de schrijfster zelve, vooraan op het omslag godbetert)? Dat zegt misschien meer over Herman Koch, de graag gelezen, goed verkopende, verdienstelijke en getalenteerde schrijver van wat Marja Pruis ‘upmarket entertainment’ noemt. Voor een ‘briljante, scherpzinnige familieroman’ die ‘de hedendaagse Europese mens de maat’ neemt en niet minder dan een ‘magistrale kroniek’ genoemd wordt is ‘Wij en ik’ mij toch een maatje te klein.
Overigens is er niets mis met een sobere cover op-z’n-Frans, met een naam en een titel en een uitgever, zodat de lezer zelf kan uitmaken wat hij van het boek vindt. Dat zou ook voor de schrijver een cadeau zijn.
Saskia de Coster zou ook gebaat zijn met redacteurs die nog ‘briljanter’ en ‘irritanter’ zijn dan diegenen die zij in haar dankwoord vermeldt, en die vooral heel wat strenger zijn. Schrappen, schrappen, schrappen, en 400 pagina’s herleiden tot 200, maar dan van een intensiteit die de lezer het gevoel geeft dat hij er 1000 heeft gelezen. Het is weinig auteurs gegeven om Goethes adagium ‘In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister’ in praktijk te brengen.
Er vallen in ‘Wij en ik’ nogal wat mussen van daken zonder gevolg en nergens is het echt te voelen dat zulks de bedoeling van de auteur is (aan te tonen dat het in haar wereld geen gevolgen heeft als er mussen van daken vallen dus). De clichés zijn te lang en te uitgesponnen (het clichématige bestaan van de beschreven sociale klasse mag dan al een thema zijn, iets wordt pas een cliché als het genoegzaam bekend is, dat is precies een kenmerk van een cliché, en het dus niet nodig is om er veel woorden aan te besteden), vaak wordt er tegen de tragiek aangeschuurd zonder hem uit te werken en pas rond pagina 240 gaan we echt de diepte in. Niet voor lang, maar in het tweede deel van het boek zitten aangrijpende passages en ontroerende momenten en zo verdient dit boek wat mij betreft toch 3*.
Is het ‘De Grote Vlaamse Roman’ zoals Herman Koch beweert (quote haast even groot als de naam van de schrijfster zelve, vooraan op het omslag godbetert)? Dat zegt misschien meer over Herman Koch, de graag gelezen, goed verkopende, verdienstelijke en getalenteerde schrijver van wat Marja Pruis ‘upmarket entertainment’ noemt. Voor een ‘briljante, scherpzinnige familieroman’ die ‘de hedendaagse Europese mens de maat’ neemt en niet minder dan een ‘magistrale kroniek’ genoemd wordt is ‘Wij en ik’ mij toch een maatje te klein.
Overigens is er niets mis met een sobere cover op-z’n-Frans, met een naam en een titel en een uitgever, zodat de lezer zelf kan uitmaken wat hij van het boek vindt. Dat zou ook voor de schrijver een cadeau zijn.
January 21, 2016
Saskia De Coster kan schrijven. De woordkeuze, de zinsopbouw, gevatte observaties, enzovoort, het is allemaal aanwezig. Technisch gezien is dit een goed boek. Jammer genoeg vond ik het verhaal enorm tegenvallen en clichématig. Het rijke gezin dat er langs de buitenkant enorm succesvol uitziet, maar in gesloten kring kampt met depressie, neuroses en een weerbarstige tiener is een concept dat wel al voldoende is uitgemolken. Voeg hier nog saaie hoofdpersonages toe, passages die door een redacteur hadden moeten geschrapt worden en het totale gebrek aan een spanningsboog in het verhaal. Er gebeurt letterlijk niets in dit boek. Als dit schrijfsel het doel heeft om de verveling te weerspiegelen in kleinburgerlijke milieus, dan is dit met verve geslaagd: ik verveelde me te pletter.
Ik heb dit boek doorworsteld in kader van een leesgroep waarvan ik lid ben. Zonder deze opdracht (en het lezen van dit boek voelde als een opdracht), had dit boek beland in mijn lijst met als titel “life is too short to read bollocks”. 1 Ster dus.
Ik heb dit boek doorworsteld in kader van een leesgroep waarvan ik lid ben. Zonder deze opdracht (en het lezen van dit boek voelde als een opdracht), had dit boek beland in mijn lijst met als titel “life is too short to read bollocks”. 1 Ster dus.
December 8, 2016
Predugačka i presumorna kronika jedne belgijske obitelji koja je poželjela biti savršena.Od silnog htijenja za savršenstvom postali su robovi vlastitih propisa i uništili svoju malu obitelj.I ne samo to...prilično su dosadni!
March 9, 2014
Disappointing. Cardboard characters. No story to speak of. It may be me, I don't like Claus either.
November 27, 2024
1.5⭐
Ova nizozemsko-flamanska književnost definitivno nije za moj ukus. Nakon Večere i Kamenog srca mislim da bih s njom mogla stati.
Ovaj roman mi je bio strašno dosadan, grozni likovi koji žele biti savršeni, a zapravo to nisu i nikad neće biti. No, bio je zadatak za čitateljski klub pa se moralo čitati.
Ova nizozemsko-flamanska književnost definitivno nije za moj ukus. Nakon Večere i Kamenog srca mislim da bih s njom mogla stati.
Ovaj roman mi je bio strašno dosadan, grozni likovi koji žele biti savršeni, a zapravo to nisu i nikad neće biti. No, bio je zadatak za čitateljski klub pa se moralo čitati.
August 21, 2017
"Amos trekt zijn shirt uit, legt zijn rol van vlotte barista af en verandert in een urban explorer met en afgesleten jeans."
Dames en heren: de lelijkste zin die ik in tijden ben tegengekomen in een gepubliceerde roman.
Voor de rest: thematisch vrij cliché, paar semi-interessante stukjes over vrouwenlevens door de eeuwen heen, weinig narratief, personages nogal plat en futloos, een paar sprankelend racistische passages zonder enig vermoeden van zelfbewustzijn daarover (boek is uit 2013), en van die tragische namedrops van popbands in de laatste hoofdstukken om te bewijzen dat de auteur With It is. Tweede helft is beter dan de eerste helft. Alles bij elkaar voelt het vooral als een slap aftreksel van De Monstertrilogie.
Dames en heren: de lelijkste zin die ik in tijden ben tegengekomen in een gepubliceerde roman.
Voor de rest: thematisch vrij cliché, paar semi-interessante stukjes over vrouwenlevens door de eeuwen heen, weinig narratief, personages nogal plat en futloos, een paar sprankelend racistische passages zonder enig vermoeden van zelfbewustzijn daarover (boek is uit 2013), en van die tragische namedrops van popbands in de laatste hoofdstukken om te bewijzen dat de auteur With It is. Tweede helft is beter dan de eerste helft. Alles bij elkaar voelt het vooral als een slap aftreksel van De Monstertrilogie.
April 27, 2013
over leven, twijfels, overleven, slechte genen en nogmaals: twijfel.
July 1, 2020
Een, voor een buitenstaander, klassiek gezin die letterlijk hoog en verheven wonen boven de gewone burger. Stefaan en Mieke, hij komt uit een gewoon gezin en heeft zich aan een snel tempo opgewerkt tot directeur in een farmaceutisch bedrijf, zij heeft een diploma als juriste en is tevens een rijke dame die het lang laat hangen. Mieke hangt letterlijk haar beroep als juriste aan de kapstok om voor hun dochter Sarah te zorgen. Een kind van de rekening dat gevangen zit achter de façade die haar moeder ophoudt. Een moeder die neurotisch het huis onderhoudt en als hobby de tapijten almaar blijft kammen.
Stefaan en Sarah moeten zich wringen om de façade van moeder de vrouw hoog te houden en dit schaadt hun eigen zijn. Sarah wil uitbreken en moet daarvoor zwaar uitpakken met ellebogenwerk en houdt haar staande door de muziek die ze componeert hopend om ooit iets te kunnen betekenen in de muziekwereld. Haar gedrag wordt met de dag schrijnender dankzij de starre houding van haar moeder. Stefaan lijkt te leven naast zijn leven niet wetende waar hij uiteindelijk zal aanbelanden. Hij laat zich leiden door zowel zijn vrouw Mieke als door zijn overste die hem nog maar eens promoveert waardoor hij heel veel in het buitenland vertoeft.
Op een dag krijgt Mieke de politie aan haar deur en de mededeling die ze krijgt verandert haar ganse leven en toch lukt het haar om verder de schijn hoog te houden. Uiteindelijk gaat de relatie met haar dochter van kwaad naar erger en Sarah vertrekt dan uiteindelijk naar de States om daar te gaan studeren en verblijft ze bij de zus van Mieke.
Een prachtig sterk verhaal dat perfect weergeeft hoe het bij velen van die oppervlakkige rijken aan toe gaat. Doordacht, prachtige zinnen en met sterke bewoording weeft ze de zinnen aan elkaar. Saskia De Coster vertelt ons het leven van een gezin waarin weinigen willen leven. Doordachte bewoordingen en een schrijfstijl die geen ander hanteert. Na het lezen van dit boek, blijf ik toch eventjes stilstaan hoe sommigen onder ons leven. De doordachtheid van Saskia De Coster voel je doorheen het boek.
Dit is mijn eerste boek dat ik lees van deze auteur en is zeker niet het laatste. Haar schrijfstijl spreekt enorm aan en voor mij is Saskia één van de grootste auteurs die ons land rijk zijn en zal ik zeker promoten. Met volle overtuiging geef ik dit boek 4 sterren.
Stefaan en Sarah moeten zich wringen om de façade van moeder de vrouw hoog te houden en dit schaadt hun eigen zijn. Sarah wil uitbreken en moet daarvoor zwaar uitpakken met ellebogenwerk en houdt haar staande door de muziek die ze componeert hopend om ooit iets te kunnen betekenen in de muziekwereld. Haar gedrag wordt met de dag schrijnender dankzij de starre houding van haar moeder. Stefaan lijkt te leven naast zijn leven niet wetende waar hij uiteindelijk zal aanbelanden. Hij laat zich leiden door zowel zijn vrouw Mieke als door zijn overste die hem nog maar eens promoveert waardoor hij heel veel in het buitenland vertoeft.
Op een dag krijgt Mieke de politie aan haar deur en de mededeling die ze krijgt verandert haar ganse leven en toch lukt het haar om verder de schijn hoog te houden. Uiteindelijk gaat de relatie met haar dochter van kwaad naar erger en Sarah vertrekt dan uiteindelijk naar de States om daar te gaan studeren en verblijft ze bij de zus van Mieke.
Een prachtig sterk verhaal dat perfect weergeeft hoe het bij velen van die oppervlakkige rijken aan toe gaat. Doordacht, prachtige zinnen en met sterke bewoording weeft ze de zinnen aan elkaar. Saskia De Coster vertelt ons het leven van een gezin waarin weinigen willen leven. Doordachte bewoordingen en een schrijfstijl die geen ander hanteert. Na het lezen van dit boek, blijf ik toch eventjes stilstaan hoe sommigen onder ons leven. De doordachtheid van Saskia De Coster voel je doorheen het boek.
Dit is mijn eerste boek dat ik lees van deze auteur en is zeker niet het laatste. Haar schrijfstijl spreekt enorm aan en voor mij is Saskia één van de grootste auteurs die ons land rijk zijn en zal ik zeker promoten. Met volle overtuiging geef ik dit boek 4 sterren.
January 4, 2022
Een lijvige familiekroniek die blijft nazinderen wanneer je de laatste pagina gelezen hebt.
Saskia de Coster duikt diep in het leven van het gezin Vandersanden-De Kinder. Ze beschrijft de drie hoofdpersonages met een bijna genadeloze precisie. Hierdoor blijft voor de lezer niets verhuld: the good, the bad and the ugly, het komt allemaal aan bod. Zo schept de auteur een geslaagd beeld van een disfunctionele familie waarin drie individuen eerder naast dan met elkaar leven. Soms hopeloos op zoek naar de connectie met de ander, maar net zo vaak wegvluchtend van wat die connectie kan betekenen. Een roman die de vraag oproept of wij gedoemd zijn om het verleden te herhalen en in de voetsporen van onze ouders te treden.
De Coster geeft naar mijn gevoel een herkenbare impressie van de typische vooroordelen, waanbeelden, wensen en verlangens waaraan vele Vlaamse upper-class gezinnen lijden. Daarnaast dient het verhaal van Stefaan, Mieke en Sarah als een venster waardoor we onze losgeslagen maatschappij kunnen bekijken. Als lezer krijg je echter op sommige punten in het boek het gevoel alsof de stem en wereldvisie van de auteur zelf te veel doorklinkt en niet die van haar personages. Een ander minpuntje zijn de soms te uitgesponnen scènes. Saskia de Coster schrijft prachtige zinnen en rake observaties, maar hier en daar zou de plot en de algehele boodschap van de roman gebaat zijn met wat meer bondigheid.
Gelukkig is "Wij en ik" niet volledig vervuld van een pessimistisch determinisme. Sarahs verhaal kent een open einde. Hoewel het als lezer frustrerend kan zijn om het verhaal en de personages op deze manier naast je neer te leggen, bevatten de laatste pagina's een belofte van hoop. De hoop dat de toekomst toch geen herhaling van het verleden hoeft te zijn, zolang we ons leven zelf in de hand willen nemen.
Saskia de Coster duikt diep in het leven van het gezin Vandersanden-De Kinder. Ze beschrijft de drie hoofdpersonages met een bijna genadeloze precisie. Hierdoor blijft voor de lezer niets verhuld: the good, the bad and the ugly, het komt allemaal aan bod. Zo schept de auteur een geslaagd beeld van een disfunctionele familie waarin drie individuen eerder naast dan met elkaar leven. Soms hopeloos op zoek naar de connectie met de ander, maar net zo vaak wegvluchtend van wat die connectie kan betekenen. Een roman die de vraag oproept of wij gedoemd zijn om het verleden te herhalen en in de voetsporen van onze ouders te treden.
De Coster geeft naar mijn gevoel een herkenbare impressie van de typische vooroordelen, waanbeelden, wensen en verlangens waaraan vele Vlaamse upper-class gezinnen lijden. Daarnaast dient het verhaal van Stefaan, Mieke en Sarah als een venster waardoor we onze losgeslagen maatschappij kunnen bekijken. Als lezer krijg je echter op sommige punten in het boek het gevoel alsof de stem en wereldvisie van de auteur zelf te veel doorklinkt en niet die van haar personages. Een ander minpuntje zijn de soms te uitgesponnen scènes. Saskia de Coster schrijft prachtige zinnen en rake observaties, maar hier en daar zou de plot en de algehele boodschap van de roman gebaat zijn met wat meer bondigheid.
Gelukkig is "Wij en ik" niet volledig vervuld van een pessimistisch determinisme. Sarahs verhaal kent een open einde. Hoewel het als lezer frustrerend kan zijn om het verhaal en de personages op deze manier naast je neer te leggen, bevatten de laatste pagina's een belofte van hoop. De hoop dat de toekomst toch geen herhaling van het verleden hoeft te zijn, zolang we ons leven zelf in de hand willen nemen.
July 27, 2020
Deze familieroman deed me in bepaalde opzichten erg denken aan 'Het goddelijk monster' van Lanoye. Het is een onderhoudend boek, met rake beschrijvingen, zeker als het over het huwelijk gaat van Mieke en Stefaan. Vooral het laatste deel van het boek, waarin gefocust wordt op Sarah, en je een antwoord krijgt op de vraag of dat vreselijke determinisme ook haar in de tang neemt, beklijft wel.
October 4, 2013
Wat een mooi boek. Traag, meestal in de indirecte rede, wordt het verhaal van de familie Vandersanden verteld. Bovenop de berg worden tapijten gekamd, honderden kamers in een reuzenvilla schoongehouden, een geheim dagboek volgeschreven, dit alles door Mieke. In een hobbyruimte in de tuin vertrouwt Stefaan ook duizenden woorden aan het papier, die als ze uitgesproken zouden zijn geweest het leven van iedereen een stuk minder gecompliceerd had gemaakt. Beneden, aan de voet van de berg, in een enorm kasteel verwoest dochter Sarah, met haar vriendinnen alles, terwijl ze liedjes schrijft die de pijn moeten wegnemen. Pas in New York, een half leven later, wordt er gepraat, lezen we dialogen. Pas dan kan 'wij' weer verder.
December 30, 2013
Saskia De Coster is een getalenteerde schrijfster, no doubt. Volgens de flap is dit boek zelfs een Europees antwoord op Jonathan Franzen. Helaas is dat een marketingkreet, maar geen realiteit. De personages vond ik eerder saai en het boek kom mij bijna nergens meeslepen. Er had wat mij betreft gerust nog de helft geschrapt mogen worden. Een verdienstelijke stijloefening, maar geen goed boek. Ga toch maar voor Franzen als u niet kiezen kan.
July 29, 2013
After a slow start, I got into this book and really started appreciating the atmosphere and characters. Beautifully written, filled with the same doubts and observations about Belgium, Europe and the world that haunt a lot of people of my generation, especially those who have left behind the homeland. I may have to reread parts of this to savor them thoroughly.
September 20, 2013
What a disappointment, especially after all the good I had read about it. None of the characters did appeal to me. It's a story with no definite ending. And the "We versus I"-concept she attempts to maintain throughout the book amounts to little more than nothing. No, if this is Flemish literature at its best, I'm done with it.
April 9, 2013
Het is een verademing om een familiekroniek te lezen, die geschreven is in een eenvoudige heldere taal en tegelijkertijd herkenbaar is en heel veel interessante ideeën bevat. Aanrader.
April 2, 2019
In “We & Me” is a quietly observant story of a family made up of a mother, father, and daughter. This book covers almost thirty years in the life of this family. Their life seems not unfamiliar to many other families - they struggle with the same thoughts and the same struggles throughout the book. Some of the characters grow more than others. I was excited to read this book as part of Boekenweek and as an introduction to Saskia de Coster, who has won a few literary accolades.
This book started out slowly for me. We see how the family interacts with each other. Sarah, the daughter of the family, is very young when the book opens. In a lot of ways, she is the character that grows and changes the most throughout the book. I did like following her journey throughout the book. Some of the other characters just don’t seem to learn throughout the book, which was a bit frustrating.
De Coster does a great job of writing complicated characters. These characters are not necessarily likeable but you get a good feel for what drives them and what makes them tick. I did appreciate all of the observations and this is very much a character-driven novel rather than action.
Overall, there are some pretty keen observations of human behavior throughout the book. This would be a good pick for anyone interested in character studies.
This book started out slowly for me. We see how the family interacts with each other. Sarah, the daughter of the family, is very young when the book opens. In a lot of ways, she is the character that grows and changes the most throughout the book. I did like following her journey throughout the book. Some of the other characters just don’t seem to learn throughout the book, which was a bit frustrating.
De Coster does a great job of writing complicated characters. These characters are not necessarily likeable but you get a good feel for what drives them and what makes them tick. I did appreciate all of the observations and this is very much a character-driven novel rather than action.
Overall, there are some pretty keen observations of human behavior throughout the book. This would be a good pick for anyone interested in character studies.
August 26, 2016
Saskia de Coster is already well-established as an author in her native Belgium, but is newly translated for the English market. She shows her skill here as she picks apart the every day life of the Vandersanden family and highlights the ridiculous, starting with the public face of a family that has very private idiosyncracies.
At the heart of the family is Sarah, who is just a baby at the beginning of the novel, but who blossoms throughout (past the tricky teenage stage) to become an independent woman at the end, but how has she been affected by how she and her family had lived in her early life?
There were definite moments of dark humour in the novel, but also some genuinely tragic moments, particularly those regarding Stefaan’s brother, and the characters are carefully written and contrast well – particularly Mieke’s larger-than-life brother in comparison to Stefaan’s cantankerous mother.
As a character study, the book works well and it’s definitely for those who are looking for depth, rather than non-stop action.
At the heart of the family is Sarah, who is just a baby at the beginning of the novel, but who blossoms throughout (past the tricky teenage stage) to become an independent woman at the end, but how has she been affected by how she and her family had lived in her early life?
There were definite moments of dark humour in the novel, but also some genuinely tragic moments, particularly those regarding Stefaan’s brother, and the characters are carefully written and contrast well – particularly Mieke’s larger-than-life brother in comparison to Stefaan’s cantankerous mother.
As a character study, the book works well and it’s definitely for those who are looking for depth, rather than non-stop action.
October 12, 2013
Ik had al veel over dit boek gehoord (lees: gelezen), zowel negatief als positief. Tijdens de vorige leesclub werden we ook gewaarschuwd dat het boek saai kon zijn maar dat vond ik helemaal niet! Ik heb genoten van het boek, het was een goed boek. Ik kon me inleven in de personages, ik kon me ze voorstellen: Stefaan fietsend naar het werk, Mieke de tapijten aan het kammen en Sarah tussen haar vriendinnen.
Het klopt wel dat er niet veel gebeurd in het boek. Zoals ik het zie gaat het vooral over wie die personen zijn, hoe zij zichzelf zien en hoe anderen hen zin. Daardoor vallen de puzzelstukjes samen en krijgt de lezer een duidelijk beeld. Alleen de personages weten niet goed wie hun medepersonages zijn. Ze kennen zichzelf goed maar hun naasten kennen ze niet of nauwelijks.
Het einde vond ik raar... Ik was zo nieuwsgierig hoe het met Sarah zou aflopen en of ze haar leven in handen zou nemen maar het einde lijkt een droom te zijn. Was het hele boek/verhaal dan een droom?
Het klopt wel dat er niet veel gebeurd in het boek. Zoals ik het zie gaat het vooral over wie die personen zijn, hoe zij zichzelf zien en hoe anderen hen zin. Daardoor vallen de puzzelstukjes samen en krijgt de lezer een duidelijk beeld. Alleen de personages weten niet goed wie hun medepersonages zijn. Ze kennen zichzelf goed maar hun naasten kennen ze niet of nauwelijks.
Het einde vond ik raar... Ik was zo nieuwsgierig hoe het met Sarah zou aflopen en of ze haar leven in handen zou nemen maar het einde lijkt een droom te zijn. Was het hele boek/verhaal dan een droom?
November 1, 2013
Tot een week of twee geleden las ik zo goed als geen Nederlandstalige literatuur. Ik denk dat het ligt aan in het middelbaar gedwongen worden boeken te lezen die ik helemaal niet wou lezen. Ik vind Nederlands nog altijd geen mooie taal, maar ik begin te zien dat een boek van een Belg/Nederlander niet per definitie bagger is. Er is denk ik wel een limiet aan hoeveel Vlaamse-families-waar-achter-de-schone-schijn-vanalles-foutloopt-romans ik kan lezen, maar als het goed gedaan is, zoals hier (zie ook Vele hemels boven de zevende), kan het mij best bekoren. Ik ben benieuwd te zien hoe lang dit blijft duren voor ik weer gillend terugren naar mijn vertrouwde Britse en Amerikaanse schrijvers.
August 27, 2017
At times an interesting read, but overall, I feel kind of tricked by its futility. It is a slow paced portrait of a rich Flemish family living a privileged, empty life. Each character (father, mother, daughter) has its own story, they intertwine and the core of the drama, as I understood it, lies in a cursed gene of the father and the daughter feels she might be infected with this suicidal gene too.
So it's pretty much unremarkable story written in an unremarkable way, presenting the characters which is impossible to love. I would recommend it if you have tons of time in your hands or if you want to get to know current European literature voices.
So it's pretty much unremarkable story written in an unremarkable way, presenting the characters which is impossible to love. I would recommend it if you have tons of time in your hands or if you want to get to know current European literature voices.
August 16, 2016
Puh, das war eine schwere Geburt. Ein typischer Fall von: Hmm, eigentlich langweilig, aber guter Ansatz, also … vielleicht kommt ja noch was Spannendes …?!
Die Charaktere sind schön gezeichnet, skuril und durchaus in manchen Szenen amüsant.
Aber die Story lässt einiges missen, zum Beispiel Konflikt, Klimax oder Auflösung. Also im Grunde: alles. Und eine reine Charakterbeschreibung sowie deren Zusammenleben (oder besser Aneinandervorbei-Leben) mag manche Leser faszinieren, mich leider nicht. Das Ganze noch auf 400 Seiten … tut mir leid, das finde ich unnötig.
Die Charaktere sind schön gezeichnet, skuril und durchaus in manchen Szenen amüsant.
Aber die Story lässt einiges missen, zum Beispiel Konflikt, Klimax oder Auflösung. Also im Grunde: alles. Und eine reine Charakterbeschreibung sowie deren Zusammenleben (oder besser Aneinandervorbei-Leben) mag manche Leser faszinieren, mich leider nicht. Das Ganze noch auf 400 Seiten … tut mir leid, das finde ich unnötig.
June 26, 2014
Dit boek heeft in theorie alles om waanzinnig goed te zijn: knappe opbouw, interessante structuur, mooie zinnen en vreemde-maar-toch-herkenbare personages. En toch kon het mij maar matig boeien. De beschrijvingen waren te langdradig, het tempo lag te traag en ik voelde me totaal niet betrokken bij het verhaal. Ik begrijp wat vele mensen aantrekt in dit boek, maar voor mij was het 200 pagina’s te lang.
July 26, 2014
ik heb het supergraag gelezen, echt belachelijk graag, net door de lange beschrijvingen, de traagheid van evolutie, de ergerlijke herkenbaarheid van het Vlaamse. De afstandelijkheid stoorde me maar weinig. Tot het einde.. waardoor de hele leeservaring in zijn blootje wordt gesteld. Misschien begrijp ik het gewoon niet... maar voor mij was het onbevredigend en zelfs ongelofelijk.
May 8, 2013
Dit is met voorsprong het mooiste boek dat ik al in jaren heb gelezen. Dit is HET boek. Je leest het traag enkel en alleen omdat je geen goesting hebt dat het ooit stopt. 1000 x dank om dit op de wereld los te laten, mevrouw De Coster !
March 18, 2013
Ik lees niet vaak Nederlandstalige boeken en ik lees ze al zeker niet in één ruk uit. Wij en ik wel. Al blijf ik een beetje verward achter. Een boek dat nog even in mijn gedachten zal rondspoken.
April 1, 2013
Geweldig boek; heel herkenbare familieroman en ook nog eens heel grappig geschreven. Ik heb het in een ruk uitgelezen. Voor wie houdt van romans a la Jonathan Franzen.
Displaying 1 - 30 of 165 reviews