What do you think?
Rate this book
Wij zijn wegwerpkinderen
Yvonne, Marcus en Benito worden van het ene tehuis naar het andere gesleept. De 'vaders' en 'moeders' daar doen wat ze kunnen en de groepsleiders ook. Soms is het best een gezellige boel in zo'n tehuis... maar toch! En gelukkig is daar ook nog oma. Maar op een dag besluiten ze hun vader en moeder te gaan opsporen. Eerst vinden ze hun moeder. Nu hun vader nog...
152 pages, Hardcover
First published January 1, 1980
About the author
Thea Beckman
44 books324 followersThea Beckman (1923-2004) was born in Rotterdam. She began writing in 1947, but it was not until her children were grown that she devoted herself to writing full time. Crusade in Jeans was first published in 1973. It became an overnight success, making her one of the most popular authors of juvenile books in the Netherlands. Ms. Beckman is fascinated by history and wrote books about many historical periods.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
June 6, 2022
Enjoyable to the last page. Couldn't stop reading this story. Although it is an older book, it aged well. Good to have a child's view on out-of-home placement.
June 17, 2022
Gewoon oké. Een beetje een te naiëf verhaal voor mijn leeftijd denk ik? De schrijfstijl van het denken veranderde ook niet met het opgroeien van het kind, zijnde dat ze 12 was in het begin en eindigt met ongeveer 16. Ik mis het volwassen worden. Ook soms te snel en te traag verteld… blij om deze klassieker van mn lijst te hebben wel!
June 6, 2022
4,25 sterren - Nederlandse hardcover
Recensie volgt later.
Boek uitgeleend aan buurjongen
Recensie volgt later.
Boek uitgeleend aan buurjongen
August 10, 2015
Voor Nederlands moest ik een boek lezen dat met wezen te maken had, dus koos ik dit boek. Had ik beter niet kunnen doen. Ik vond alle gebeurtenissen nogal belachelijk, zeer onwaarschijnlijk en ontzettend saai en ik had ook geen sympathie voor de personages.
March 10, 2019
1. Yvonne, zou je graag een zus hebben?
: Ik heb er altijd wel stiekem van gedroomd om een grotere zus te hebben, maar ik ben gelukkig met Benito en Marcus, mijn 2 broertjes.
2. Neem je het je oma kwalijk dat ze loog over de zogezegde dood van je ouders?
: Ja, ik snap wel dat ze loog met beste bedoelingen maar ik vind dat over zulke dingen niet gelogen zou mogen worden. Ik heb gedurende 11 jaar geloofd dat mijn beide ouders dood waren, terwijl ze nog springlevend waren. Ook de manier waarop ze over haar zoon sprak vond ik vreemd. Het was haar zoon en onze vader en toch wilde ze hem nooit meer zien, horen of ruiken.
3. Wat vond je van je moeder toen je haar voor het eerst in al die jaren weer ontmoette?
: Ze was vele malen minder knap dan ik me haar had voorgesteld, en ook haar persoonlijkheid viel me tegen. Ze was altijd kortaf, toonde geen interesse in haar bloedeigen kinderen en ze gaf ons niet eens een kus, maar een hand… Wat ik ook vervelend vond was dat ze slecht sprak over de rest van mijn familie en over mijn vader die ik nog nooit gezien had. Ook haar zoontje Ronald, dat verwend nest, ze vertroetelt hem zo om het zichzelf te kunnen vergeven hoe ze ons heeft ‘weggegooid’.
4. Hoe ben je in contact gekomen met je vader?
: Ik heb altijd gedacht dat ook mijn vader dood was, tot dat bewuste moment bij oma, toen zij ons vertelde dat mijn vader in gevangenis zat. Mijn stiekeme droom van een held als vader te hebben, viel in het water. Ze wou niet zeggen wat hij gedaan had, dus begon ik de gekste dingen te verzinnen. Totdat tante Alie mij het adres van mijn vader gaf.
5. Wat is de belangrijkste les die je geleerd heb na dit verhaal?
: Na de ontmoeting met mijn vader, is mijn beeld van hem en mijn familie volledig veranderd. Mijn keurige familie heeft me altijd doen geloven dat mijn vader een slecht mens is en dat hij het niet verdient om terug in contact te komen met ons, dat beeld is veranderd. Toen ik op die ene nacht mijn vader eindelijk ging bezoeken, zag ik een mens, geen keurig, stijf, en emotieloos wezen als mijn moeder, maar een warm mens. Hij toonde interesse in mij, stelde mij vragen, en legde uit waarom iedereen zo boos was op hem. Toen ik amper 3 jaar was, en er nog 2 kinderen bij kwamen, leefden mijn moeder en vader in slechte omstandigheden. We kregen geen eten, liepen rond in vuile luiers en het huis was ontzettend vies. Mijn vader besloot toen om voor een zesde van de buit chauffeur te zijn voor een bende bankovervallers, maar op zijn vlucht reed hij een agent dood en werd uiteindelijk gevat. Hij was er kapot van, mijn moeder liet zich meteen scheiden, hij moest naar de gevangenis én mijn familie had hem verbannen. Niet alles is wat het lijkt.
T. BECKMAN, Wij zijn wegwerpkinderen, C. Haasbeek, 2008
Thea Beckman (Theodora Beckmann-Petie), geboren in 1923 te Rotterdam, was een Nederlandse schrijfster die opgroeide tijdens crisisjaren voor de 2de wereldoorlog. Op haar 25ste begon Beckman met het schrijven van kortverhalen, haar eerste echte boek geeft ze pas 10 jaar later uit (De ongelooflijke avonturen van Tim en Holderdebolder). Beckman wordt pas heel bekend als ze haar eerste historische jeugdroman (Kruistocht in spijkerbroek) uitgeeft, daarna volgen de successen elkaar snel op.
De protagonisten in haar verhalen zijn zeer vaak tieners die in opstand komen en zich verzetten tegen hun lot. Ze stellen zichzelf, anderen, en alledaagse maatschappelijke gebeurtenissen in vraag.
Beckman won talloze prijzen met haar boeken. Nadat Beckman in 2004 overlijdt, wordt de Bontekoeprijs (voor het beste historische jeugdboek) omgedoopt tot de Thea Beckmanprijs.
Bronnen: - https://nl.wikipedia.org/wiki/Thea_Be... (9 maart 2019)
- http://jeugdliteratuur.org/auteurs/th... (9 maart 2019)
: Ik heb er altijd wel stiekem van gedroomd om een grotere zus te hebben, maar ik ben gelukkig met Benito en Marcus, mijn 2 broertjes.
2. Neem je het je oma kwalijk dat ze loog over de zogezegde dood van je ouders?
: Ja, ik snap wel dat ze loog met beste bedoelingen maar ik vind dat over zulke dingen niet gelogen zou mogen worden. Ik heb gedurende 11 jaar geloofd dat mijn beide ouders dood waren, terwijl ze nog springlevend waren. Ook de manier waarop ze over haar zoon sprak vond ik vreemd. Het was haar zoon en onze vader en toch wilde ze hem nooit meer zien, horen of ruiken.
3. Wat vond je van je moeder toen je haar voor het eerst in al die jaren weer ontmoette?
: Ze was vele malen minder knap dan ik me haar had voorgesteld, en ook haar persoonlijkheid viel me tegen. Ze was altijd kortaf, toonde geen interesse in haar bloedeigen kinderen en ze gaf ons niet eens een kus, maar een hand… Wat ik ook vervelend vond was dat ze slecht sprak over de rest van mijn familie en over mijn vader die ik nog nooit gezien had. Ook haar zoontje Ronald, dat verwend nest, ze vertroetelt hem zo om het zichzelf te kunnen vergeven hoe ze ons heeft ‘weggegooid’.
4. Hoe ben je in contact gekomen met je vader?
: Ik heb altijd gedacht dat ook mijn vader dood was, tot dat bewuste moment bij oma, toen zij ons vertelde dat mijn vader in gevangenis zat. Mijn stiekeme droom van een held als vader te hebben, viel in het water. Ze wou niet zeggen wat hij gedaan had, dus begon ik de gekste dingen te verzinnen. Totdat tante Alie mij het adres van mijn vader gaf.
5. Wat is de belangrijkste les die je geleerd heb na dit verhaal?
: Na de ontmoeting met mijn vader, is mijn beeld van hem en mijn familie volledig veranderd. Mijn keurige familie heeft me altijd doen geloven dat mijn vader een slecht mens is en dat hij het niet verdient om terug in contact te komen met ons, dat beeld is veranderd. Toen ik op die ene nacht mijn vader eindelijk ging bezoeken, zag ik een mens, geen keurig, stijf, en emotieloos wezen als mijn moeder, maar een warm mens. Hij toonde interesse in mij, stelde mij vragen, en legde uit waarom iedereen zo boos was op hem. Toen ik amper 3 jaar was, en er nog 2 kinderen bij kwamen, leefden mijn moeder en vader in slechte omstandigheden. We kregen geen eten, liepen rond in vuile luiers en het huis was ontzettend vies. Mijn vader besloot toen om voor een zesde van de buit chauffeur te zijn voor een bende bankovervallers, maar op zijn vlucht reed hij een agent dood en werd uiteindelijk gevat. Hij was er kapot van, mijn moeder liet zich meteen scheiden, hij moest naar de gevangenis én mijn familie had hem verbannen. Niet alles is wat het lijkt.
T. BECKMAN, Wij zijn wegwerpkinderen, C. Haasbeek, 2008
Thea Beckman (Theodora Beckmann-Petie), geboren in 1923 te Rotterdam, was een Nederlandse schrijfster die opgroeide tijdens crisisjaren voor de 2de wereldoorlog. Op haar 25ste begon Beckman met het schrijven van kortverhalen, haar eerste echte boek geeft ze pas 10 jaar later uit (De ongelooflijke avonturen van Tim en Holderdebolder). Beckman wordt pas heel bekend als ze haar eerste historische jeugdroman (Kruistocht in spijkerbroek) uitgeeft, daarna volgen de successen elkaar snel op.
De protagonisten in haar verhalen zijn zeer vaak tieners die in opstand komen en zich verzetten tegen hun lot. Ze stellen zichzelf, anderen, en alledaagse maatschappelijke gebeurtenissen in vraag.
Beckman won talloze prijzen met haar boeken. Nadat Beckman in 2004 overlijdt, wordt de Bontekoeprijs (voor het beste historische jeugdboek) omgedoopt tot de Thea Beckmanprijs.
Bronnen: - https://nl.wikipedia.org/wiki/Thea_Be... (9 maart 2019)
- http://jeugdliteratuur.org/auteurs/th... (9 maart 2019)
April 15, 2018
Pure nostalgie!
Read
October 21, 2019Heb net me eigen kopie besteld :), wel al als e book stuk gelezen, typish beckman :) ik wordt altijd meegezogen in haar verhalen.
Maar leuk om te lezen dat mensen hier de verhalen onwaarschijnlijk of onecht lijken te vinden.
Fun fact!! Het is allemaal waar en echt gebeurt.
Ken toevallig het echte kind achter het karakter van yvonne en het weeshuis staat er ook nog echt in "buren" waar je sindskort door 1 of 2 van de oorspronkelijke wezen rondleidingen kan krijgen. Zeker moeite waard. En geeft misschien meer realiteit aan het verhaal van het boek :) kan niet wachten tot ik mijn versie binnen heb en de papier in me vingers kan voelen !
Maar leuk om te lezen dat mensen hier de verhalen onwaarschijnlijk of onecht lijken te vinden.
Fun fact!! Het is allemaal waar en echt gebeurt.
Ken toevallig het echte kind achter het karakter van yvonne en het weeshuis staat er ook nog echt in "buren" waar je sindskort door 1 of 2 van de oorspronkelijke wezen rondleidingen kan krijgen. Zeker moeite waard. En geeft misschien meer realiteit aan het verhaal van het boek :) kan niet wachten tot ik mijn versie binnen heb en de papier in me vingers kan voelen !
March 17, 2023
4 ⭐️
Een boek dat duidelijk uit de jaren ‘70-‘80 stamt, waar bijvoorbeeld het roken in het bijzijn van pleegkinderen de normaalste zaak van de wereld was.
Het verhaal volgt de ik-persoon Yvonne, de oudste van drie door hun moeder verstootte kinderen. Toegankelijk geschreven, maar ook duidelijk over de emotionele worstelingen van jonge mensen die steeds opnieuw in relaties moeten investeren, zonder dat dit duurzaam is, met als gevolg dat ze zich gaan afsluiten en anderen op afstand houden om zichzelf te beschermen. Herkenbaar.
Een boek dat duidelijk uit de jaren ‘70-‘80 stamt, waar bijvoorbeeld het roken in het bijzijn van pleegkinderen de normaalste zaak van de wereld was.
Het verhaal volgt de ik-persoon Yvonne, de oudste van drie door hun moeder verstootte kinderen. Toegankelijk geschreven, maar ook duidelijk over de emotionele worstelingen van jonge mensen die steeds opnieuw in relaties moeten investeren, zonder dat dit duurzaam is, met als gevolg dat ze zich gaan afsluiten en anderen op afstand houden om zichzelf te beschermen. Herkenbaar.
October 23, 2024
Voorgelezen. Zelf met tranen in de ogen op het eind. Mooi hoe het menselijke, ondanks alles, het meest wezenlijke is.
Recensie voorgelezene: wat ik van dit boek geleerd heb is dat niet alles wat je denkt te zien altijd daadwerkelijk zo is.
Recensie voorgelezene: wat ik van dit boek geleerd heb is dat niet alles wat je denkt te zien altijd daadwerkelijk zo is.
January 26, 2019
Is wat oubollig
November 24, 2023
Eens de andere kant van het verhaal... Pakkend, maar de realiteit. Wel een oude schrijfstijl.
May 23, 2014
Gedateerd jeugdboek over drie weeskinderen, waarvan de oudste dochter voorop in de strijd gaat om hun (stereotiepe) vader en moeder - die nog wel in leven blijken - te ontmoeten. Dat loopt op tranen uit... "Ik had in een boek pas een raar ouderwets woord ontdekt: kwinkslagen. En dat was wat Bert dag in, dag uit ten beste gaf: kwinkslagen. Dwaze, nuchter opmerkingen, die maakten dat je je om de haverklap verslikte." Waarna de Bert in kwestie het journaal becommentarieert: "Stil, ik zit zet naar de westerse beschaving te kijken..." Een sterke kant van het boek is de kracht van hoofdpersonage Yvonne, een tiener die er alles aan doet niet moedeloos te worden het gedraai van de volwassenen om haar heen. Het suffige taalgebruik, compleet met uitroepen als 'verroest' en 'luister', is oubollig, de verhaallijnen boeien niet en het gros van de karakter is eendimensionaal opgetekend. Wat een verschil met het (bijna dertig jaar jongere) levendigere boek Kiek van Mariken Jongman, over dezelfde problematiek.
Want to Read
October 1, 2011From the RABCK-box that CC sent to me 'just because'.
Both Junior and I are very happy with this book. Books by Beckamn are very much appreciated here :-)
Both Junior and I are very happy with this book. Books by Beckamn are very much appreciated here :-)
September 24, 2012
Die echte moeder die dan met die lolly komt..., ik weet niet hoe lang geleden ik dit boek heb gelezen, maar duidelijk diepe indruk gemaakt.
February 16, 2013
Lang geleden dat ik dit voor het eerst had gelezen. Vandaag zag ik hem weer eens in m'n kast staan, dus toch maar ff opgepakt. Nog steeds een geweldig verhaal :)
Displaying 1 - 17 of 17 reviews