Αρχικά, θέλω να τονίσω πως το συγκεκριμένο βιβλίο διαβάζεται πάρα πολύ εύκολα. Όμως, λόγω του ότι αποφάσισα να το ξεκινήσω σε μια περίοδο αρκετά πιεστική για μένα, μου πήρε πολύ παραπάνω από όσο πραγματικά χρειάζεται. Επιπλέον, είναι ένα βιβλίο που έχω διαβάσει πολλές φορές. Παρ' όλα αυτά, κάθε φορά μοιάζει σαν να είναι η πρώτη φορά.
Υπάρχουν σκηνές που μου έχουν διατυπωθεί πολύ έντονα μέσα στο μυαλό, κεφάλαια τα οποία θυμάμαι συγκινημένη και τα οποία θέλω σίγουρα να ξαναδιαβάσω. Η περιγραφή είναι απίστευτη... Προσωπικά, ένιωσα κάθε συναίσθημα των χαρακτήρων του βιβλίου λες και ήμουν κι εγώ εκεί και ζούσα κάθε λεπτό της ζωής τους. Είναι αξιέπαινη η προσπάθεια της συγγραφέως να αναφέρει όλα τα ιστορικά γεγονότα ή τουλάχιστον τα πιο σημαντικά (αυτά που είχαν το μεγαλύτερο αντίκτυπο) που συνέβησαν από την Μικρασιατική Καταστροφή και ύστερα. Τα παρουσιάζει με πολύ απλό τρόπο και είναι εντυπωσιακή η "μίξη" τους με την ιστορία μιας οικογένειας που πέρασε πολλές δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ όμορφες καταστάσεις επίσης.
"Η σπηλιά της γοργόνας" είναι για μένα η ελπίδα, όλα αυτά τα θετικά και όμορφα συναισθήματα τα οποία μπορούν να πηγάσουν ακόμα και σε συνθήκες πολέμου. Η υπενθύμιση των γεγονότων εκείνης της εποχής, της ιστορίας της Ελλάδας, είναι ένα από τα πιο σημαντικά που κράτησα μέσα από όλη αυτή την ιστορία. Νιώθω πως δεν μπορώ να βρω εύκολα τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσω όσα ένιωσα και έμαθα από αυτό το βιβλίο. Θα πω μόνο ή μάλλον θα γράψω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.