In ‘De Arabische veroveringen’ vertelt Justin Marozzi hoe de Arabieren na de dood van Mohammed in 632 tot de ineenstorting van het kalifaat in 750 een rijk veroverden dat bijna zo uitgestrekt was als eerder dat van Rome. Op het hoogtepunt omvatte het Arabië, Syrië, Perzië, het huidige Pakistan, Egypte, de Maghreb en Iberië. De culturele bloei van het jonge islamitische rijk maakte het een van de meest verfijnde beschavingen ooit. Kunsten en wetenschappen floreerden. Tegelijkertijd werd daarvoor een hoge prijs betaald.
Justin is a travel writer, historian, journalist and political risk and security consultant. He has travelled extensively in the Middle East and Muslim world and in recent years has worked in conflict and post-conflict environments such as Iraq, Afghanistan and Darfur. He graduated from Cambridge with a Starred Double First in History in 1993, before studying Broadcast Journalism at Cardiff University and winning a scholarship to the University of Pennsylvania to read a Masters in International Relations. After working in the BBC World Service on ‘News Hour’ and BBC Westminster on ‘Today in Parliament’, he joined the Financial Times as a foreign correspondent in Manila, where he also wrote for The Economist. During his time in the Far East, he shared a Winnebago with Imelda Marcos, a helicopter with the Philippine president and his mistress, and a curry with Aung San Suu Kyi whilst under house arrest in Rangoon.
His first book, South from Barbary, was an account of a 1,200-mile expedition by camel along the slave routes of the Libyan Sahara, described by the desert explorer and SAS veteran Michael Asher as “the first significant journey across the Libyan interior for a generation”. His second, Tamerlane: Sword of Islam, Conqueror of the World, launched in Baghdad in 2004, was the best-selling biography of the world’s greatest Islamic conqueror and a Sunday Telegraph Book of the Year: “Outstanding… Justin Marozzi is the most brilliant of the new generation of travelwriter-historians.”
In 2006, he wrote Faces of Exploration, a collection of profiles of the world’s leading explorers. He has contributed to Meetings with Remarkable Muslims (an interview with the Afghan mujahid hero Ahmed Shah Massoud), The Seventy Greatest Journeys, and most recently The Art of War (essays on Genghis Khan, Kublai Khan and Tamerlane).
His latest book, published in October 2008, is The Man Who Invented History: Travels with Herodotus, based on extensive research in Turkey, Iraq, Egypt and Greece. Apart from a year working for a British security company in Iraq, an encounter with the Grand Mufti of Egypt and an investigation into outwardly religious girls performing oral sex in car-parks in Cairo, one of the many highlights of the Herodotean trail was a retsina-fuelled lunch with the nonagenarian war hero and writer Sir Patrick Leigh Fermor.
Justin is a regular contributor to a wide range of national and international publications, including the Financial Times, Spectator, Times, Sunday Telegraph, Guardian, Evening Standard, Standpoint and Prospect, where he writes on international affairs, the Muslim world and defence and security issues, and has broadcast for the BBC World Service and Radio Four.
Justin is a former member of the International Institute of Strategic Studies, a Fellow of the Royal Geographical Society, where he has also lectured, and an Honorary Travel Member of the Travellers Club.
Best wel interessant, dit boek, maar ongeveer in de helft had ik genoeg van de ongelooflijke gewelddadigheid en wreedheid die er in besproken wordt. Veel herhaling en heel veel namen. De titel liegt er niet om: het gaat over de veroveringen. Over de Islam zelf verneem je niets. Daar zal je een ander boek voor moeten lezen. Er wordt wel duidelijk gemaakt dat Mohammed zelf al erg gewelddadig was. Dat is dus een groot verschil met het christendom: Jezus was absoluut niet gewelddadig en riep nooit op tot gewapende strijd tegen ongelovigen. (In latere jaren moesten de zgn. christenen niet onderdoen voor de moslims, maar dat kan Jezus niet helpen. 😉 ...) Het boek bevat veel mooie foto's.
The book is useless to a student of history. Frankly the target audience is people who don't like Arabs or Muslims.
The contempt of the author isn't even disguised. The language used is well peppered with choice adjectives and stereotypes while the historical accounts are chosen selectively to suit a garbaled narrative.
If you're a racist or islamophobic who wants to justify your bigotry retrospectively, this is the book for you.
If you'd rather a historically accurate account of the history of Arab conquests, I recommend Destiny Disrupted by Aziz Ansary.
Fine for an overview of the historical timeline of events, but poorly written and highly subjective- some of the language used to describe the early Muslims is incredibly grating
In mijn lectuur over de islam van de voorbije jaren was me opgevallen dat auteurs vaak zeer veralgemenend of ontwijkend doen als ze het hebben over de verspreiding van de islam in de eerste eeuwen na Mohammeds dood. Het gewelddadige karakter van die verspreiding door veroveringen wordt in dit boek niet onder de mat geveegd of met de mantel der liefde (en eufemismen) bedekt. Dit boek van de historicus Justin Marozzi handelt expliciet over die veroveringen in de zevende en achtste eeuw, meer bepaald de periode die samenvalt met de eerste kaliefen en de Omajjadische dynastie.
De auteur, Justin Marozzi, is historicus en reisjournalist. Hij studeerde onder meer in Cambridge en in de Verenigde Staten. Hij woont en werkt al heel lang in de Arabische wereld. Met de vertaling van zijn Engelstalige boek uit 2021 verschijnt nu voor het eerst een boek van hem in het Nederlandstalige gebied. Het loont zeer de moeite hiermee kennis te maken. Van groot belang en blijk gevend van eerlijkheid is het feit dat de auteur zijn verhaal begint bij het leven van Mohammed zelf (ca. 570-632). Mohammed was immers niet alleen een profeet maar hij was ook een politiek en militair leider. “Hoewel het merendeel van de verspreiding van de islam plaatsvond door Arabische krijgers na de dood van Mohammed, werd hierbij het onmiskenbare krijgshaftige voorbeeld gevolgd dat hij bij leven had gesteld”.(p. 29). Mohammed vocht met zijn volgelingen vanuit Jahtrib (Medina, waarnaar hij gevlucht was) tegen de Qoeraisj uit Mekka, waaruit hij zelf stamde. In 627 (van onze tijdrekening) behaalde hij een belangrijke overwinning op een troepenmacht uit Mekka (de slag bij de gracht). Mohammed zou enkele jaren later zegevieren over Mekka en nog tijdens zijn leven een deel van het Arabische schiereiland onder zijn leiding verenigen.
“Preken om nieuwe zieltjes te winnen, zoals geïllustreerd door Jezus, was allemaal leuk en aardig, maar militaire veroveringen waren een veel aantrekkelijker – en potentieel uiterst lucratieve – optie. Verovering was vanaf het prille begin de levensader van de islam, of dit nu op vreedzame wijze gebeurde door middel van geestelijke onderwerping of met geweld werd afgedwongen door het scherp van een zwaard van de Profeet en zijn volgelingen” (p. 41-42). Mohammed stelde dus het voorbeeld: veroveren, met militaire middelen onder zijn gezag brengen, slaven maken, de buit verdelen. We zien in de eerste decennia na Mohammeds overlijden dit patroon terugkeren in de verovering van Byzantijnse grondgebieden (zoals Damascus, Jeruzalem, Egypte, het huidige Tunesië) enerzijds en anderzijds in oostelijke richting gebieden van de Sassanieden (Perzen). Dat die verovering van heel grote gebieden in een relatief korte tijdspanne mogelijk was, is deels te verklaren door de uitputtende strijd die Byzantijnen en Perzen de vorige decennia met elkaar hadden geleverd. Daardoor waren die rijken verzwakt en konden ze niet meer op tegen de jihad van zeer overtuigde Arabische troepen.
Van belang is ook dat sommige steden veroverd werden zonder dat ze vernietigd werden door militair ingrijpen. Steden als Damascus of Jeruzalem zijn hier een voorbeeld van. De inwoners werden gespaard. Dat gebeurde middels een overeenkomst met de belegeraars: er was dus steeds de dreiging van geweld en bloedvergieten. In een van de bijlagen van dit boek wordt de tekst van “Het verdrag van Omar” opgenomen. “Dergelijke regelingen, vastgelegd in verdragen geschreven in het Arabisch, lijken eind 637 te zijn ontstaan onder de nieuwe kalief Omar tijdens de verovering van Syrië en Palestina, hoewel geleerden van mening verschillen over de datering en de authenticiteit van een dergelijk verdrag” (p. 226). De onderworpenen werden hierdoor dhimmi’s : ze mochten hun geloof behouden maar werden tegelijk onderworpen aan een hele beperkingen en bepalingen. Een van de belangrijkste elementen hierin is de plicht tot het betalen van de djizja-belasting. In feite – zoals ik eerder al begrepen heb uit het verhaal van Al-Andalus – waren deze dhimmi’s tweederangsburgers.
Het verhaal dat Justin Marozzi hier brengt bevat evengoed de onderlinge twisten van de moslims, niet in minst de fitna of strijd tussen twee partijen (soennieten en sjiieten). Zijn verhaal eindigt met de val van de Omajjadische dynastie (met Damascus als centrum) en de machtsverovering door de Abbassiden (die hun hoofdstad in Bagdad vestigden). Die machtswissel gaat eveneens met veel geweld en bloedvergieten gepaard, hier tussen twee strijdende moslimgroepen.
Deze uitgave is niet alleen heel leerrijk, de tekst wordt ook begeleid door heel veel en mooie illustraties, zowel van oude prenten als van hedendaagse foto’s van gebouwen en landschappen. Zoals gezegd; dit boek loont zeer de moeite.
Justin Marozzi looks at the Arab conquests and the expansion of Islam from the death of Mohammed (632AD) to roughly 100 years later. During this time Islam expanded from a small area in the Hijaz (Mecca, Medina etc) to a huge Empire from Samarkand in the East to Cordoba in the West.
To save you the time of reading the book I have summarized it below.
The reason for this Arab/ Muslim success can be attributed to: 1. There had been a 30 year war between the Sasanian Empire and the Byzantine Empire immediately preceding this period which left both empires militarily weak and unable to resist Arab incursions into their empires 2. Mohammed and Islam had always glorified war; Jihad was always seen as seen as a legitimate way to expand. 3. When the Arabs reached a new city they were always given the option to pay Jizya (poll tax) rather than fight and possibly die. The poll tax charged was at a similar rate to that charged by the previous Empires and the Arabs promised to not interfere with freedom of religion or property rights. As a result, during the initial expansion the amount of fighting was less than it might have been. 4. The Arabs were good fighters. They self identified as such and saw themselves as tougher than the weak people who lived in the cities of the areas they conquered.
The book goes on to look at how the conquerors started to become administrators and used Arabic as the language of administration and how the Jizya started to encourage some of the conquered population to convert. Occasionally the Arabs were defeated and those countries that defeated the Arabs have generally remained Christian to this day (Ethiopia, France and Armenia).
I am British educated, middle class Christian, and I knew virtually nothing about the Arab conquests and so most of the information was new to me. Sure I'd heard of the Arab conquest of North Africa and some guy riding into the sea bemoaning the fact there was no more land left to conquer and as a child I had a book about Saladin and in 1992 I went to the Al Andalus exhibition but that was about it. So maybe it was for someone like me that this book was published. So let's start with the positives - it is very easy to read, in that the prose flows and he kept my interest. It is also lavishly illustrated, almost too lavishly in some ways; the pictures are interspersed with the text so looking at them rather disrupts the narrative. So why did I give it only three stars? Because I didn't really feel I learnt enough. There is a happy medium between a truly academic book and a more popular history and this book didn't find it. It reminded me of one of those travellers history books which try to give a potted synopsis of the history of a country for tourists. On the positive side I certainly now know more about the subject than I did before and I will look for a book that explores the conquests more deeply.
It helps that it is short. It is not trying to be definitive. It's argumentative of a perspective which I havent read enough to evaluate very independently. But i know enough to know it would be controversial. He doesn't seem unprepared for that. The tone in parts is heavy handed to undermine an inspired view of the empire . He is keen to make clear that this empire was an Islam-permitted but not authentically Islam-motivated empire. It was, in his account, primarily an arab empire of raiding and little state building, which used conquest to keep unity among the original arab members. Things like the generosity of Muslim leaders toward non muslims are explained with more cynical than magnanimous motives. But knowing that, it is at least a clear and short account of the conquests from Mohammed through the Umayyads. But just know this is about the conquest in particular. Not about life under the new rule, etc., though he acknowledges all of that. It just isn't the focus.
Dit boek was een teleurstelling, de vooringenomen mening van de schrijver bleef maar terugkomen in elke hoofdstuk.
De schrijver spreekt zijn eigen ook enkele malen tegen." Hij noemt in een hoofdstuk een geschiedschrijver niet betrouwbaar, maar gebruikt diezelfde geschiedschrijver in een ander hoofdstuk om zijn mening door te duwen en te bewijzen."
Namen worden ook maar half genoemd, of verkeerd.
Voor iedereen die geïnteresseerd is in dit tijdperk of onderwerp, kan ik deze 2 auteurs aanraden. - Albert Hourani - Eugene Rogan
Maar wat verwacht je dan ook van een boek met amper 200 pagina's, dat kan nooit een genuanceerd uitleg zijn voor zo'n lange tijdspanne.
really interesting stuff, i mean i very much doubt everyone is going to get into this or agree with history or statements that have been presented in this book however it could lead you on to further research or fill in the blanks if you have any, i for one have very little knowladge on the arab world and history however i personally found this to be a interesting listen but i keep a open mind in terms of how the author is presenting the book
Beknopt historisch overzicht van de verspreiding van de Islam en de kalifaten. Doordat er veel te vertellen valt, is het boek behoorlijk informatiedicht. De grote hoeveelheid namen die langskomen maakt dat je als lezer zonder voorkennis goed je hoofd erbij moet houden. De platen in het boek zijn een mooie toevoeging.
Highly informative whilst being unbiased. That being said, it is, as is every work about early Islamic history, a proof against the validity of the religion itself, which sincerely claims in the modern age that no one „Muslim” was ever „forcibly converted”. History, as always, disproves such tedious foolishness.
Chaotisch en verwarrend opgebouwd boek. Bespreekt de Arabische verovering door per geografisch gedeelte de generaals en opeenvolgende veroveringen op te sommen. Geen oog naar het hoe en waarom en, in tegenwil van de titel, ook niet naar de politieke en sociale kant van de Islamtische kalifaten. Teleurstellend.