Impulsiv oppførsel med overraskende lyder og ritualer styrer Pelles liv helt fra barndommen i Nord-Trøndelag. Ingen kan gi noen forklaring. Likevel klarer Pelle seg gjennom ungdomsårene. Han har drag på damer og er god til å spille ishockey. Selv føler han seg som en idiot.
Som voksen drar tvangstanker og ritualer Pelle lenger og lenger ned. Det tar flere timer å passere en dørterskel. Han slutter å vaske seg og gå på toalettet og flytter inn i et bilvrak på et gammelt fabrikkområde i Oslo. Der lever han på spareribs og juice - den eneste maten som ikke bringer smitte.
Noen timer før Pelle blir arrestert for narkotikabesittelse, hører han en svensk professor snakke om Tourette syndrom på radioen. Finnes det flere som ham? Ti år senere er Pelle frisk. Så frisk som han vil bli.
'k Heb het nog eens even opgezocht. Het was op het einde van de 19de E dat Gilles de la Tourette de symptomen van GTS beschreef. Pelle Sandstrak (°1965, Noorwegen), moest echter tot de beginjaren '90 wachten op een medische behandeling (cognitieve gedragstherapie), toen hij louter toevallig z'n eigen situatie herkende in een getuigenis op de radio. En dat terwijl zijn vader tijdens z'n kinderjaren een arts een krantenartikel over de neurologische aandoening onder de neus schoof, maar laatdunkend werd weggewuifd. Beschamend en in-triest! Het boek zelf geeft je als buitenstaander inkijk in een totaal onmogelijk leven 'van 173 rituelen en tics'. Een 'komisch' relaas, zei de cover, maar dan wel eentje met een erg donkere, schrijnende en scherpe kant. (In zijn plaats was ik wellicht uit het leven gestapt...) Met zijn autobiografisch werk en zijn optredens als stand-up comedian wil Sandstrak een boodschap van hoop brengen aan lotgenoten. En al ben ik dan niet echt fan van 'boodschapperige bedoelingen' achter boeken, deze is wellicht toch waardevol!:)
Pelle Sandstrak vertelt het verhaal van zijn jeugd, hoe hij opgroeide met zijn dwangneurose, hoe hij regeltjes verzon om er mee om te gaan, hoe hij tot 8 (?) moet tellen voor hij de deur uit kan en als hij er niet in slaagt de eerste keer hoe heel het ritueel herbegint,... Zijn ouders zijn ten einde raad en trekken met hem naar verschillende psychiaters en specialisten. Zij doen het af als een kind in puberteit. Als zijn vader in de krant leest over het Tourette-syndroom, neemt hij zijn zoon mee naar de psychiater met de boodschap dat hij het gevonden heeft en die antwoordt dat Tourette daar niet bestaat in dat kleine dorpje in het noorden van Noorwegen. Pelle is overgeleverd aan zijn neurose en onzekerheid. En je kan je maar moeilijk inbeelden hoe zijn omgeving er dan mee moet omgaan.
Doorheen het verhaal bekruipt je een verschrikkelijk gevoel, dit moet slecht aflopen, terwijl je soms ook niet anders kan dan hard lachen omdat het zo komisch is. Je weet natuurlijk ook wel dat het niet slecht afloopt want Pelle heeft een oplossing gevonden. Hij heeft dit boek geschreven en spreekt nu vaak in publiek. Vreemd genoeg is dit ook wel een geruststelling doorheen het boek.
Een aanrader? Voor mij wel, het gaf me op een heel andere manier inzicht in de dingen waar ik op het werk mee bezig ben. Het verhaal vordert niet zo snel, je krijgt lange beschrijvingen maar daar moet je eigenlijk gewoon door, ze zijn wel essentieel om het personage te kunnen begrijpen.
Ich habe dieses Buch durch Zufall entdeckt, aber es hat mich seitdem nicht mehr losgelassen.
Es ist die Biographie eines Mannes, der von Kindheit an seine Ticks und Zwänge entwickelt hat und die im Laufe seines Lebens nur schlimmer werden. Bis er sich eines Tages aus Verzweiflung in den Zug nach Schweden setzt und auf der Fahrt eine Radiosendung hört, in der es um das Tourette-Syndrom geht. Etwas, was seine Eltern schon immer vermutet haben, aber damals in der Medizin noch unbekannt bis verpöhnt war.
Man begleitet Pelle auf seiner Reise voller Menschen, die ihn nicht verstehen und dann den paar Menschen, die es doch tun bzw intuitiv das richtige machen.
Ich habe Herrn Sandstrak auf der Leipziger Buchmesse (ich glaube, es war die 2010) kennen lernen dürfen und bin immer noch fasziniert von dem, was er geleistet hat und wie relativ normal er es heute schafft, zu leben.
het boek intrigeerde me... hoewel ik het ook soms een hele kluif vond om door te komen.. ik ben iemand die een boek uitleest als hij begonnen is en dus zette ik door... misschien komt het omdat het een fins boek is en de setting heel anders is dan ik gewend ben, geen idee... het laatste stuk vond ik wel prachtig om te lezen... wat een weg moeten mensen toch doorstaan.. helemaal op het eind zag ik een foto van de schrijver en opeens pinkte ik een traantje weg, dat het opeens toch een gezicht kreeg... bijzonder boek!
Gelezen in Nederlandse vertaling via Bibliotheek app.
In tegenstelling tot wat de titel me deed vermoeden, gaat dit boek niet zozeer over Tourette (vond ik jammer) maar vooral over de ontmoetingen die Pelle Sandtrak heeft tijdens zijn vele reizen over de wereld, ivm de lezingen en voorstellingen die hij geeft. Boeiende ontmoetingen met gewone mensen met toch een interessant verhaal.
Met plezier gelezen, wel jammer dat het losstaande verhalen zijn, een doorlopend verhaal zou ik prettiger lezen gevonden hebben. 3*
Highly recommended! Heartbreaking, hilarious, and painfully honest account of a handsome Norwegian boy who grows up having to cope with compulsions neither understood by himself nor his environment.
Geen idee waarom het zo lang moest duren, het boek is blijven liggen maar eens ik het week vastpakte had ik zo de draad weer vast en heb ik er heel hard van genoten. Pelle kijkt zo anders naar de wereld, dat je er een beetje vrolijk en nieuwsgierig van wordt.
læst i Nya Zealand, skriver från en norsks dator så fins inget æ... A fast med två prickar øver, fan det fanns visst inget O med två prickar øver heller >:(
Jag ger boken fyra stjärnor, boken förtjänar egentligen bara tre. Men för all skratt och min typ av humor får den fyra. Älskar beskrivning av Dubai dessutom.